Кіріспе
Мэриленд штатының Балтимор округінде сақталған құл иелігі, Балтимор округінің Тоусон қаласының солтүстігіндегі Хэмптон аймағында орналасқан, 18 ғасырдағы алып иеліктің қалдықтарын қамтиды: грузин стиліндегі сарай, бау-бақшалар, жерлер және бастапқы тас құлдардың тұрақтары. Иелік 1745 жылдан 1948 жылға дейін жеті буын Риджли отбасының меншігінде болды. Хэмптон сарайы 1790 жылы құрылысы аяқталған кезде Америкадағы ең ірі жеке үй болып есептелді және бүгінде АҚШ-тағы грузин сәулетінің ең көрнекті үлгілерінің бірі саналады. Оның жиһаздары, құлдардың тұрақтары және сақталған басқа да құрылыстар 18 және 19 ғасырлардың басындағы жер иеленуші аристократияның өміріне шолу ұсынады. 1948 жылы Хэмптон АҚШ Ұлттық саябақтар қызметімен архитектуралық маңыздылығы үшін алғашқы Ұлттық тарихи орын ретінде таңдалды. 19 ғасырда бұл жер 1820 жылдардағы түріне жақын қалпына келтірілген әсем партерлі немесе ресми бақтарымен әйгілі болды. Ағаштардың кейбіреуі 200 жылдан астам ғасырлар бойы өмір сүрген. 1750 жылдардың соңына қарай Хэмптонның аумағы 1600 акрдан асып, темір зауытын қамтыды. 1783 жылы капитан Риджли Хэмптон сарайының құрылысын бастады. Оның сөзіне сүйенсек, бұл идея оның анасының туыстарына тиесілі болған Англиядағы Ховард сарайынан шабыттандырылған. Сол жылы капитан Риджли қайтыс болды, ал оның жүрегі туысы Чарльз Карнан Риджли (1760–1829) Хэмптонның екінші иесі атанды. 1799 және 1801 жылдар аралығында сарай аумағында геометриялық формадағы ресми бақтарды жобалау үшін сол кездегі көрнекті шеберлер шақырылды.
Hampton National Historic Site, in the Hampton area north of Towson, Baltimore County, Maryland, preserves a remnant of a vast 18th century estate, including a Georgian manor house, gardens, grounds, and the original stone slave quarters. The estate was owned by the Ridgely family for seven generations, from 1745 to 1948. The Hampton Mansion was the largest private home in America when it was completed in 1790 and today is considered to be one of the finest examples of Georgian architecture in the United States. Its furnishings, together with the estate's slave quarters and other preserved structures, provide insight into the life of late 18th century and early 19th century landowning aristocracy. In 1948, Hampton was the first site selected as a National Historical Site for its architectural significance by the U. S. National Park Service. The grounds were widely admired in the 19th century for their elaborate parterres or formal gardens, which have been restored to resemble their appearance during the 1820s. Several trees are more than 200 years old. By the late 1750s, Hampton extended to more than and included an ironworks. In 1783, Capt. Ridgely began construction of the main house, Hampton Mansion. He said its concept was inspired by Castle Howard in England, owned by relatives of his mother. When Capt. Ridgely died that same year, his nephew, Charles Carnan Ridgely (1760–1829), became the second master of Hampton. Prominent artisans of the time were hired to design geometric formal gardens, which were planted on the Mansion's grounds between 1799 and 1801.
Сәй бөлмесінің жабылуы
1949 жылы Хэмптон иелігі алғаш рет жұртшылыққа ашылғанда, сарайдың ас үйі шағын мейрамханаға айналдырылды. "Чайхана" деп аталған бұл мейрамхана келесі 50 жыл бойы концессионерлік негізде жұмыс істеді, Hampton Imperial Crab (көк крабтың жұмсақ еті, пісіріліп, дәмдеуіштермен дәмделген) және басқа да Chesapeake Bay теңіз өнімдерінің тағамдарын, бір стақан шерримен бірге ұсынды. Жергілікті газеттің бір жазушысы "Чайхананы" "қонақтарға қабырғадай үлкен камин мен қалыңдығы шамамен 60 сантиметр болатын терезелер ұсынады. Көрініс – көлденең жасыл шалғындар" деп сипаттаған.
1999 жылдың 1 қаңтарында Ұлттық саябақтар қызметі "Чайхананы" жапқанда, лауазымды тұлғалар, бұл шешімге басты ғимаратта ас үй ішінде өрт қаупінің болуы және өткен жылы NPS қабылдаған Бас жоспарда көрсетілгендей, сарайдағы тарихи заттарға жәндіктер мен кеміргіштердің зиян келтіру мүмкіндігі себеп болғанын мәлімдеді. Саябақтар қызметі "Бұл тамақтан ләззат алуға жағымды орын болғанымен, Хэмптонның ғимараттарын, заттарын және ландшафтын болашақ ұрпақ үшін сақтау қажеттілігі одан әлдеқайда маңызды" деді.