Кіріспе
Иоганн Себастьян Бахтың орган шығармасы: C минорындағы Пасакалья және фуга (BWV 582) – Иоганн Себастьян Бахтың орган шығармасы. Бахтың карьерасының басында жазылған болуы мүмкін, бұл оның ең маңызды және белгілі туындыларының бірі, сонымен қатар 19 және 20 ғасырлардағы пасакалияларға зор ықпал еткен: Роберт Шуман пасакалияның вариацияларын "өте тапқырлықпен байланысқан, сондықтан адам таңғалысынан ешқашан тоқтамайды" деп сипаттаған.
Passacaglia and Fugue in C minor (BWV 582) is an organ piece by Johann Sebastian Bach. Presumably composed early in Bach's career, it is one of his most important and well known works, and an important influence on 19th and 20th century passacaglias: Robert Schumann described the variations of the passacaglia as "intertwined so ingeniously that one can never cease to be amazed."
Тарих
BWV 582 автографты қолжазба қазіргі уақытта жоғалған деп есептеледі; Бах және оның замандастарының шығармаларына сәйкес, бұл туынды тек бірнеше көшірме арқылы ғана белгілі. Алғашқы нұсқа орган таблитурасында жазылған болуы мүмкін деген деректер бар. Бахтың осы туындыны қашан жазғаны нақты белгісіз, бірақ қолда бар мәліметтер 1706 және 1713 жылдар аралығын көрсетеді. BWV 582 Бах Любек қаласынан (онда ол Бюхтехудедің остинатолық туындыларын зерттеген болуы мүмкін) оралғаннан кейін Арнштадт қаласында жазылған болуы мүмкін. Фуганың негізгі тақырыбы болып табылатын пассакалияның остинатосының бірінші бөлігі, француз композиторы Андре Райсонның «Christe: Trio en passacaille from Messe du deuxieme ton of the Premier livre d'orgue» атты қысқа туындысынан алынған болуы ықтимал. Остинатоның екінші бөлігі де Райсоннан алынған болуы мүмкін, осы басылымдағы «Christe: Trio en chaconne of Messe du sixieme ton» туындысының бас партиясы өте ұқсас.
Фуга
Паскаглиядан кейін үзіліссіз қос фуга келеді. Passacaglia ostinato-ның бірінші жартысы бірінші тақырып ретінде, ал екінші жартысының өңделген нұсқасы екінші тақырып ретінде пайдаланылады. Екі тақырып фуганың басында бірдей дауыстарда естіледі. Содан кейін бірден қарсы тақырып енгізіліп, шығарманың соңына дейін қолданылады. Үш тақырып бір мезгілде пайда болғанда, олар ешқашан бірдей дауыс комбинациясында қайталанбайды, сондықтан бұл пермутациялық фуга, мүмкін Иоганн Адам Рейнкеннің шығармаларынан шабыттанған. Фуга дами келе, Бах мажор тональдықтарына (C минорына қатысты E және B) өтеді, ал тақырыптар арасындағы уақыт 1-3 тактен 7-13 таққа дейін ұзарады.
Жазбалар
Паскаглия оркестр үшін Леопольд Стоковский, Отторино Респиги, Рене Лейбовиц, Юджин Орманди, сэр Эндрю Дэвис және Томаш Голька, ал фортепиано үшін көптеген композиторлар/пианистер: Эуген д’Альбер, Георгий Катор, Макс Регер (2 фортепианоға арналған нұсқада), Фазыл Сай, Кристиан Зимерман, Эмиль Наумофф және Авадагин Пратт жазды. Ол сондай-ақ Нил Балмның мыс квинтеті үшін ұйымдастырылды және The Canadian Brass орындады. 2005 жылы Ұлыбританияның Fretwork тобы виол консорты үшін транскрипцияны жазды. 2006 жылы пассакалиа Кевин Макхесни қоңыраулар үшін транскрипциялады және Далластан (Техас штаты) Cast of Bronze тобы жаздырды. Паскаглияны Дональд Хансбергер Истмен жел ансамбліне (симфониялық жел ансамблі) және Истмен тромбон хорына (тромбон октеті) жазған. 2009 жылы бұл шығарма Николас Китчен "Боромео" аспаптық квартеті үшін жазды, оны квартет сахнада орындады. 1993 жылы тек Паскаглия (Берт Ламс баптап жазды) Роберт Фрипптің The Robert Fripp String Quintet тобы студиялық The Bridge Between альбомына жаздырды. Гильермо Сидес 1998 жылы "Primitivo" альбомында Chapman Stick және луп-педальге арналған пассакалианың қайта аранжировкасын шығарды және бұл шығарманы бірнеше рет сахнада орындады. Стоковскийдің оркестрлік транскрипциясында коданың барлығы баяу және фортиссимо орындалады, соңғы масштабты раллентадо мүмкіндігі жоқ. 1928-1972 жылдар аралығында ол оны алты рет коммерциялық түрде жазды.