Кіріспе
"Sister Ray" - Velvet Underground тобының 1968 жылғы White Light/White Heat альбомының екінші жағын аяқтайтын ән. Әннің сөздерін Лу Рид жазған, ал музыкасын Джон Кейл, Стерлинг Моррисон, Морин Таккер және Рид бірлесіп жазған. Ән есірткі қолдану, зорлық-зомбылық, гомосексуализм және трансвестизм тақырыптарын қамтиды. Рид әннің мәтіні туралы былай деді: "«Sister Ray» әзіл ретінде жасалды – жоқ, әзіл емес, бірақ онда сегіз кейіпкер бар, соның бірі өлтіріледі, ал ешкім ештеңе жасамайды. Бұл мен жазған толық бұзылу мен жеңілтекке берілу көрінісіне негізделген. Мен «Sister Ray» әнін трансвестит есірткі сатушы ретінде қарастырамын. Жағдай мынадай: бірнеше травеститтер бірнеше теңізшілерді үйлеріне алып келіп, есірткі салып, полиция келген кезде оргия жасайды". Лу Рид сондай-ақ «Sister Ray» гей-дилер туралы ән екенін айтты. 17 минут 29 секундтық ұзақтылығымен, бұл White Light/White Heat альбомындағы ең ұзақ ән, ол пластинканың екінші жағының көп бөлігін алып жатыр, сонымен қатар Velvet Underground студиялық дискографиясындағы ең ұзақ ән. Рок сыншысы Лестер Бангс 1970 жылы былай деп жазды: «Алғашқы Velvet Underground тобының жақсы түсінігі болды, сіздің қабілеттеріңіз қандай болса да, қарапайым негізгі құрылымы бар музыка ең жақсысы. Осылайша, «Sister Ray» 17 минутқа созылған ең қарапайым фанк рифтен керемет күрделі дыбыстық құрылымдарға айналды».
"Sister Ray" is a song by the Velvet Underground that closes side two of their 1968 album White Light/White Heat. The lyrics are by Lou Reed, with music composed by John Cale, Sterling Morrison, Maureen Tucker and Reed. The song concerns drug use, violence, homosexuality, and transvestism. Reed said of the lyrics: "'Sister Ray' was done as a joke—no, not as a joke, but it has eight characters in it and this guy gets killed and nobody does anything. It was built around this story that I wrote about this scene of total debauchery and decay. I like to think of 'Sister Ray' as a transvestite smack dealer. The situation is a bunch of drag queens taking some sailors home with them, shooting up on smack and having this orgy when the police appear." Lou Reed also stated "'Sister Ray' was about a gay dealer". At 17 minutes and 29 seconds, it is the longest song on White Light/White Heat, taking up most of the second side of the record, as well as the longest song in the Velvet Underground's studio discography. Rock critic Lester Bangs wrote in 1970, "The early Velvets had the good sense to realize that whatever your capabilities, music with a simple base structure was the best. Thus, 'Sister Ray' evolved from a most basic funk riff seventeen minutes into stark sound structures of incredible complexity."
Жазу
"Sister Ray" бір ретте жазылған. Топ жазу кезінде кез келген қателіктерге келісім білдірді, нәтижесінде 17 минуттан астам импровизацияланған материал пайда болды. Ән Ридтің жетекші вокал мен гитарада, Моррисон гитарада, Текер барабанда орындауымен жазылды, ал Кейл бұрмаланған гитара күшейткіші арқылы қосылған органмен ойнады. Моррисон жазу кезінде Кейлдің органының күшті дыбысына таңырды және "көбірек күш алу" үшін Fender Stratocaster гитарасының пикабын көпірден мойынға ауыстырғанын айтты. Сондай-ақ, әнде бас гитараның болмауы да ерекше, себебі әдетте бас немесе виола ойнайтын Кейл осы жазуда органмен ойнады. Топ Vox күшейткіштерінің спонсоры болды, бұл оларға жоғары сапалы күшейткіштер мен дисторшн педальдарын қолданып, бұрмаланған, шулы дыбыс жасауға мүмкіндік берді. Рид әнді Коннектикуттан Нью-Йоркке бара жатқан пойызбен келе жатып жазды. I VII IV G F C аккордтық тізбегінен кейін, әннің көп бөлігін Кейл мен Рид бірден арнайы перкуссиялық аккордтар мен шуды алмастырып, он минуттан астам уақыт бойы авангардты джазға ұқсас түрде ойнады. Рид жазу инженері Гари Келлгреннің жазба кезінде студиядан шығып кеткенін еске алады: "Инженер: "Мен мұны тыңдауым керек емес. Мен жазбаны іске қосып, кетемін. Бітірген соң шақырыңдар" деді."
Тірі нұсқалары
"Sister Ray" әні топтың концерттерде жиі орындалатын сүйікті әні болды, және олар жиынтығын осы әнмен аяқтайтын. Әннің студиялық жазбасы бір ретте жасалған, 17 минуттан асатын нұсқа, ал концерттік орындалулары жарты сағаттан немесе одан да ұзаққа созылуы мүмкін еді. 2001 жылы жарық көрген Bootleg Series Volume 1: The Quine Tapes атты үш дискілік концерттік альбомында 1969 жылғы "Sister Ray" әнінің үш концерттік орындалуы бар, олардың ұзақтығы шамамен 24, 38 және 29 минутты құрайды. Топ сонымен қатар "Sweet Sister Ray" деп аталатын кіріспе бөлігін де кейде орындаған. Осы кіріспе бөлігінің жалғыз белгілі жазбасында (1968 жылдың 30 сәуірінде жазылған, және "Sister Ray" әнінің толық орындалуын қамтымайды), "Sweet Sister Ray" бөлігінің өзі 38 минуттан асады.
Кавер нұсқалары
Джонатан Ричман "Velvet Underground" әнінде "Sister Ray" әнінің бір бөлігін орындайды. Шындығында, Ричманның 1976 жылғы "Roadrunner" әні (Velvet Underground негізін қалаушы Джон Кейл және Джерри Харрисон өндірген) бұрмаланған орган солосы мен аккордтық ұқсастықтарын ескере отырып, музыкалық жағынан "Sister Ray" әнінің кең ауқымды қайта жұмыс істеуі болып саналады, бірақ Ричманның Бостон маңында жүргізудің қуанышы туралы лирикасы Ридтің "дегенераттық пен құлдырау" туралы суреттемесінен күрт өзгеше. Joy Division 1980 жылдың 2 сәуірінде Лондондағы Moonlight клубында осы әннің қысқартылған нұсқасын орындады. Осы әннің жазбасы Still сирек әндер жинағында бар және кейбіреулер оны әннің ерекше қараңғы нұсқасы деп санайды.