Кіріспе

Дельфин және Юнион бұғазы Солтүстік-Батыс территорияларында (Инувик аймағы) және Нунавутта (Китикмиот аймағы), Канада, материк пен Виктория аралы арасында орналасқан. Бұл Солтүстік-Батыс өткелінің бір бөлігі. Ол солтүстік-батыста орналасқан Амундсен шығанағын оңтүстік-шығыста орналасқан Коронация шығанағымен байланыстырады. Бұғаздың оңтүстік-шығыс шетін Остин шығанағы белгілейді. Ол шотландтық теңіз хирургы және зерттеуші Джон Ричардсон қолданған екі қайықтың атымен аталады. Ол 1826 жылы бұл бұғазды зерттеген алғашқы еуропалық болды. Бұл аймақты пайдаланатын инуиттер мыс инуиттері, мыс эскимостары немесе "дүние соңындағы халық" деп әртүрлі атаулармен белгілі болған, себебі бұрын басқа жергілікті топтар бұл аймақты үзбей пайдаланған емес. Осы себепті, бұл аймаққа келген алғашқы еуропалықтар кездестірген "сары шашты" инуиттерге таң қалды. Бұғаздың ішінде Листон және Саттон аралдары сияқты бірнеше аралдар бар, бұлар тарихи тұрғыдан мыс инуиттерінің Ноаонирмиут тобының мекені болған. Бұғаздың ұзындығы шамамен болса, ені шамасында өзгереді. Мұз қатып қалған кезде, оны құрлықтағы карибулар, яғни Дельфин және Юнион тобы, жаз бойы Виктория аралына жетеді, ал қыста материкке қайтады. Бұғазда эйдер қаздары да кездеседі. Карибулар жергілікті жерде түкту деп аталады, бұл атау циркумполярлық әлемде түсініледі. Керісінше, эйдер қаздарына кингалик деп атайды, яғни "үлкен мұрын" деген мағынаны білдіреді. Соңғы онжылдықтарда жергілікті инувиалуиттер қысқы теңіз мұзының қалыңдығының 1960 жылдардың басындағы шамамен деген көрсеткіштен бүгінде тіпті қыстың ең суық күндерінде де азайғанын байқады. Сонымен қатар, шыбындардан бастап шершенелерге дейін, және бұрын көрінбеген жаңа құстар сияқты жаңа түрлердің көптігі байқалады; гризли аюлары бұрын өте сирек кездесетін таңғажайып жануарлар болған жерлерде қазір жүреді.