Чарльз Деринг: Американдық кәсіпкер, өнер жинаушы және қайырымдылық шаруасы
Charles Deering
Чарльз Диринг: американдық кәсіпкер, өнер жинаушы және қайырымды. International Harvester компаниясын басқарды, өнерге демеушілік етті, Испанияда музей құруды жоспарлады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чарльз Диринг (31 шілде 1852 – 5 ақпан 1927) – американдық кәсіпкер, өнер коллекционері және меценат. Ол әкесі құрған, кейін «Интернационал Харвестер» деп аталған ауыл шаруашылығы машиналарын жасау компаниясының басшысы болды. Чарльздың отбасылық фирманы табысты басқаруы оған өнер және табиғаттану ғылымдарына деген қызығушылықтарын қанағаттандыруға мүмкіндіктер мен демалыс уақытын сыйлады. Оның АҚШ-тағы қызметі мен қайырымдылығы Чикаго және Майами қалаларына шоғырланды; сонымен қатар ол Испанияда өнер мұражайын құруды жоспарлады.
American businessman, art collector and philanthropist
Charles Deering (July 31, 1852 – February 5, 1927) was an American businessman, art collector, and philanthropist. He was an executive of the agricultural machinery company founded by his father that became International Harvester. Charles's successful stewardship of the family firm left him with the means and leisure to indulge his interests in the arts and natural sciences. His activities and benefactions in the US were centered on Chicago and Miami; he also aspired to found an art museum in Spain.
Ерте өмір
Диринг 1852 жылғы 31 шілдеде Мэн штатының Оңтүстік Париз қаласында Эбби Рид Барбор мен Уильям Дирингтің ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесі сол кезде жылжымайтын мүлікпен айналысып, жүн өндірісімен және сатумен табысты бизнесмен болған. 1856 жылы Чарльздің анасы қайтыс болды, ал келесі жылы әкесі қайтыс болған әйелінің туысы Клара Барбур Каммингс Гамильтонға үйленді. Осы некеден Джеймс Диринг (1859–1925) және Эбби Марион Диринг (кейін Ричард Флинт Хоудың әйелі) есімді екі бала дүниеге келді. Чарльз өмір бойы жартылай ағасы мен апасымен тығыз байланыста болды. Чарльз Кентс Хилл мектебінде оқып, 1869 жылғы маусымда бітірді. Бастапқыда ол теңіз флотында карьера жасауды жоспарлаған. Мидшипмен ордерін алып, ол Аннаполистегі АҚШ Теңіз академиясына түсіп, 1873 жылғы түлектердің арасында екінші орынды иеленді. 1881 жылға дейін теңіз офицері болып қызмет етті, содан кейін әкесінің компаниясына қосылу үшін отставкаға шықты. Теңіздегі қызметі Дирингке Еуропа мен Азия мәдениеттерін таныстырды. Ол бұл тәжірибесін кең ауқымды жеке саяхаттармен толықтырып, космополиттік талғам, әлемдік көзқарас және Испания өнеріне ерекше құштарлық дамытты. Теңіз флотында қызмет еткен кезінде Чарльз контр-адмирал Август Лудлоу Кейстің қызы Ана Роджерс Кейспен танысып, үйленді; олар 1875 жылы Род-Айленд штатының Ньюпорт қаласында неке қиды. Ана Диринг 1876 жылғы 31 қазанда Чарльз Кейс Диринг (1876–1924) атты ұлын дүниеге келтіргеннен кейін көп ұзамай қайтыс болды. Диринг өнерге бейім әуесқой суретші болды және теңізде қызмет еткен кезінде бос уақытын көрнекті суретшілермен танысуға және әлемдегі ірі өнер галереяларын аралауға жұмсады. Ол өмір бойы танымал шеберлердің де, замандастарының да туындыларын жинауды әдетке айналдырды. 1876 жылы ол жақын досы болған суретші Джон Сингер Сарджентпен танысты. Оның басқа да достарының арасында мүсінші Август Сент-Годенс, швед суретшісі Андерс Зорн және каталон суретшісі Рамон Касас и Карбо болды. 1893 жылы Диринг басқа міндеттерінен уақыт босатып, Зорннің жетекшілігімен Парижде бір маусым бойы сурет салуды оқыды. Өмір бойы Диринг көптеген замандаш суретшілердің еңбектерін ынтамен қолдап, жақтады, сонымен қатар көптеген танымал шедеврлермен қатар жүздеген ескі, сирек кездесетін туындыларды құмарлықпен сатып алды.
Deering was born July 31, 1852, in South Paris, Maine, the son of Abby Reed Barbour and William Deering. His father was a successful businessman then engaged in real estate speculation and the manufacture and sale of woolens. In 1856, Charles's mother died, and, the following year, his father married Clara Barbour Cummings Hamilton, a cousin of his late wife. The two children of this marriage were James Deering (1859–1925) and Abby Marion Deering (later Mrs Richard Flint Howe). Charles remained close to his half brother and sister throughout his life. Charles attended Kents Hill School, graduating in June 1869. At first, he set his sights on a career in the Navy. Obtaining a midshipman's warrant, he entered the United States Naval Academy at Annapolis, where he graduated second in the class of 1873. He served as a naval officer until 1881, when he resigned in order to join his father's company. Naval service shaped Deering by exposing him to the cultures of Europe and Asia. He supplemented these experiences with extensive personal travel, developing cosmopolitan tastes, a cosmopolitan outlook, and a particular affinity with the arts of Spain. While still in the Navy, Charles met and married Ana Rogers Case, the daughter of Rear Admiral Augustus Ludlow Case; the couple wed in 1875 in Newport, Rhode Island. Ana Deering died October 31, 1876, shortly after giving birth to a son, Charles Case Deering (1876–1924). Deering was a gifted amateur artist, and while still in the Navy he used his free time to become acquainted with leading artists and to visit the world's great art galleries. He began a lifelong habit of collecting art, both by acknowledged masters and contemporaries. In 1876, he met the painter John Singer Sargent, who became a close friend. Other artist friends included sculptor Augustus St. Gaudens, the Swedish artist Anders Zorn, and Catalan artist Ramon Casas i Carbo. In 1893, Deering took time off from his other duties to study painting in Paris under Zorn for an entire season. Throughout his life, Deering enthusiastically supported and championed the work of many living artists while also avidly purchasing hundreds of older, more obscure works along with many acknowledged masterpieces.
Іскерлік мансап
1881 жылға қарай Уильям Дирингтің бизнес қызметі Иллинойс штатына көшті, онда оның бұрынғы инвестициялары Диринг Харвестер компаниясын құруға себеп болды. Компания өскен сайын ол екі ұлын да басқаруға қатыстырды. Чарльз Чикагоға көшіп, Эванстон қаласында тұрақты қоныс алып, компанияның хатшысы болды. Оның әкесі 1901 жылы зейнетке шықты. 1902 жылы Дж. П. Морган Сайрус МакКормик құрған компания және басқа да бірнеше компанияны қосып, Deering Harvester компаниясымен біріктіріп, International Harvester Company компаниясын құрды. Чарльз Диринг жаңа құрылған компанияның басқарма төрағасы болды. Ол 1910 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті, содан кейін зейнетке шықты.
By 1881, William Deering's business activities had shifted to Illinois, where some earlier investments had led to his founding the Deering Harvester Company. As it grew, he enlisted both his sons in running the company. Charles moved to Chicago, taking up permanent residence in Evanston and becoming the company's secretary. His father retired in 1901. In 1902, J. P. Morgan financed a deal that combined Deering Harvester and the company founded by Cyrus McCormick, along with several others, to form the International Harvester Company. Charles Deering became chairman of the board of the newly created company. He served in this capacity until 1910, when he retired.
Өнер меценаты және коллекционерлік қызмет
Диринг өмірінің қалған бөлігін өнер жинауға және АҚШ мен Еуропада бірнеше жылдық үйлер құруға арнады. Диринг Испанияда өнер орталығын құруды армандады, 1910 жылы Барселонаның оңтүстігіндегі Ситжес қаласында суретші Микель Утриллоның көмегімен Марисел сарайын салдырды. Сарай көпір арқылы ол сатып алған екінші ғимаратқа қосылды, қазір сол жерде Марисел мұражайы орналасқан. Мұражайда каталондық суретші Рамон Касас и Карбоның оның портретін көруге болады, ол келушілерге ашық. Марисел сарайы да келушілерге ашық. Дирингтің үміті – бұл кешен суретшілер мен өнер өміріне тарту етіп, түрлі елдерден келген адамдардың өнер жасауға және оқуға жиналатын орынға айналуы еді. Сонымен қатар, Дирингтің испан өнері мен сәндік заттардан құралған кең және алуан түрлі коллекциясы қойылмақ болған. Бірақ, ақырында Диринг осы жоспардың көп бөлігінен бас тартты. Оның коллекциясының көп бөлігі Чикаго өнер институтына сыйға берілді, ал қалғандары Флорида штатындағы Катлердегі жылдық үйіне көшірілді.
Deering devoted the rest of his life to art collecting and to the creation of several estates in the United States and Europe. Deering dreamed of creating an art center in Spain, and in 1910 he had the Palau Maricel built with the help of the artist Miquel Utrillo in Sitges, a town just south of Barcelona. The building was connected by a bridge across the lane to a second building he purchased, which now houses the Museu Maricel. A portrait of him by Catalan artist Ramon Casas i Carbó can be seen in the museum, which is open to visitors. The Palau Maricel is also open to visitors. Deering's hope was that the complex would become a magnet for artists and artistic life, where people of many nations would come to make art and study. In addition, Deering's own large and many sided collection of Spanish art and decorative objects would be on display. In the end, however, Deering abandoned much of this plan. Instead, much of his collection was given to the Art Institute of Chicago, while other works were transferred to his estate at Cutler, Florida.
Флоридадағы елдi мекендер
1890 жылы Уильям Дирингтер Флоридада қыстауға кірісті, бастапқыда Сент-Огастин маңында, кейін Майами аймағында. Олармен кездескен Чарльз бен оның жартылай інісі Оңтүстік Флоридаға қатты қызығушылық танытты. 1908 жылы Чарльз Буэна-Вистада 212 акрға жуық жер сатып алды. 1910 жылы ол Клинтон Маккензиге испан стиліндегі вилла жобалауды тапсырды. Содан кейін ол Чикагоның көрнекті ландшафт сәулетшісі Оссиан Коул Саймондсты жерді жоспарлауға шақырды. Ол Нью-Йорк ботаникалық бағына 25 акр жерді кактус өсіруге ұсынды. Осы кезеңде Диринг ботаник Дэвид Фейрчайлдпен танысып, АҚШ Ауыл шаруашылығы департаментіне өзінің 25 акр жерінде тәжірибелік станция құруға рұқсат берді. Диринг жақын арада табиғатты сақтаушы және қорғаушыға айналды. Чарльз Симпсонның «Флоридадағы сәндік бағбандарлық» кітабы оған арналған. Диринг Буэна-Виста жеріне дамудың тез арада келетінін дұрыс болжады және 1913 жылға қарай Олд Катлер жолы бойында, жағалаудан одан ары жер сатып ала бастады. 1915 жылға қарай ол Катлер маңында бірнеше жүз акр жерге ие болып, қыстауын осы жерге көшірді. Оның Буэна-Виста иелігі 1925 жылғы жер сату бумы кезінде құрылыс салушылар тарапынан бөлшектелді. Диринг екінші мүлігінде әдемі тас үй салды. Қазір Чарльз Диринг мұражайы деп аталатын бұл үй, мұражай және табиғат қорығы ретінде жұртшылыққа ашық. Ал оның інісі Джеймс Кокос Гроувтағы Бискейн шығанағында Вилла Виская сарайын салды. Чарльз Диринг сонымен қатар әйгілі Джекилл аралы клубының (Миллионерлер клубы деп те аталады) мүшесі болды, ол Джекилл аралында, Джорджия штатында орналасқан.
Beginning around 1890, the William Deerings began wintering in Florida, first around St. Augustine, and later in the vicinity of Miami. Visiting them, both Charles and his half brother became deeply interested in South Florida. Around 1908, Charles purchased some 212 acres of land in Buena Vista. In 1910, he hired Clinton Mackenzie to design a Spanish style villa for the property. He hired the great Chicago landscape architect Ossian Cole Simonds to lay out the grounds. Here he supported the New York Botanical Garden by providing them 25 acres to grow cacti. Around this time, Deering made the acquaintance of botanist David Fairchild and allowed the US Department of Agriculture to establish an experimental station on 25 acres of his property. Deering became an avid naturalist and preservationist. The book Ornamental Gardening in Florida by Charles Simpson is dedicated to him. Deering correctly foresaw that development would soon engulf the Buena Vista property, and by 1913 he had begun buying land further down on the coast, along Old Cutler Road. By 1915, he had acquired several hundred acres near Cutler and moved his winter quarters there permanently. His Buena Vista estate was broken up by developers during the land boom of 1925. Deering built a fine stone house on his second property. Now named the Charles Deering Estate, it is open to the public as a museum and nature preserve. Meanwhile, his brother James built an estate, Villa Vizcaya, on Biscayne Bay in Coconut Grove. Charles Deering was also a member of the famous Jekyll Island Club (aka the Millionaires Club) on Jekyll Island, Georgia.
Отбасы
1883 жылы Диринг генерал-майор Уильям Деннисон Уипплдің қызы Марион Деннисон Уипплге үйленді. Дирингтердің үш баласы болды: Роджер, Марион және Барбара (кейін Ричард Элай Дэниелсонның әйелі). Маккормик Чикагодағы өнерді қолдаушы болды және "елдегі ең бай әйелдердің бірі" атанды. Оның ұлы Брукс Маккормик (1917–2006) – International Harvester компаниясын басқарған соңғы отбасы мүшесі.
In 1883, Deering had married Marion Dennison Whipple, the daughter of Major General William Dennison Whipple. The Deerings had three children: Roger, Marion, and Barbara (later Mrs. Richard Ely Danielson). Mrs. McCormick became a patron of art in Chicago and "one of the nation's richest women". Her son Brooks McCormick (1917–2006) was the last family member to head International Harvester.
Өлім және ескерткіш кітапханасы
Диринг 1927 жылғы 5 ақпанда Майамиде қайтыс болды және Чикагодағы Грейсленд бейістігінде жерленді. 1930 жылы Иллинойс штатының Эванстон қаласындағы Солтүстік-Батыс университетінде Чарльз Диринг кітапханасының құрылысы басталды. Қаржыландыру көбінесе Диринг, Маккормик және Дэниелсон отбасыларының қайырымдылықтары арқасында іске асырылды. 1933 жылы ашылған кітапхана 1970 жылға дейін Солтүстік-Батыс университетінің басты кітапханасы болып қызмет етті, содан кейін оның жанына тағы бір кітапхана салынды. Қазір Диринг кітапханасында Солтүстік-Батыс университеті кітапханасының құнды жинақтарының бір бөлігі, сондай-ақ өнер, музыка және университет мұрағаты сақталады. Дирингтің ұлы Роджер (1884–1936) де өнерді қолдаушы және Солтүстік-Батыс университетіне демеушілік еткен.
Deering died February 5, 1927, in Miami, and was buried at Graceland Cemetery in Chicago. In 1930, construction began on the Charles Deering Library at Northwestern University in Evanston, Illinois. Funding was provided primarily through donations made by the Deering, McCormick, and Danielson families. Dedicated in 1933, it served as Northwestern's primary library until 1970, when an adjacent library was constructed. The Deering Library now houses certain special collections of the Northwestern University Library, along with art, music, and the University Archives. Deering's son Roger (1884–1936) also was an art patron and benefactor to Northwestern.