Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Джейкоб Астор III (10 маусым 1822 – 22 ақпан 1890) – американдық қаржыгер, меценат және Американдық Азамат соғысының армия офицері және капиталист. Ол Астор әулетінің көрнекті өкілі болды, өз буынындағы ең бай мүшесі атанды және әулеттің британдық тармағын құрған адам.
Union Army officer and capitalist
John Jacob Astor III (June 10, 1822 – February 22, 1890) was an American financier, philanthropist and a soldier during the American Civil War. He was a prominent member of the Astor family, becoming the wealthiest member in his generation and the founder of the British branch of the family.
Ерте өмір және білім
Астор жылжымайтын мүлік бизнесмені Уильям Бекхаус Астор аға мен Маргарет Алида Ребекка Армстронгтың үлкен ұлы болды. Оның кіші інісі, бизнесмен Уильям Бекхаус Астор кіші, американдық Асторлар әулетінің еркек тарапынан патриархы атанды. Оның әкесінің ата-аналары – тері саудагері Джон Джейкоб Астор және Сара Кокс Тодд. Астордың анасының ата-аналары сенатор Джон Армстронг және Ливингстон әулетінен шыққан Алида Ливингстон болды. Джон Астор III Колумбия колледжін 1839 жылы бітірді, содан кейін Геттинген университетінде оқыды, одан соң Гарвард құқық мектебін 1842 жылы тәмамдады. Ол бір жыл заңгерлік тәжірибе жинады, осы арқылы отбасының зор мүлкін басқаруға көмектесуге дайындалды, оның жартысы кейін оған бұйырды. Бұл негізгі түрткісі оның әкесінің әкесінің 19 ғасырдың басында пайдалы тері саудасында монополия құруы болды.
Astor was the eldest son of real estate businessman William Backhouse Astor Sr. and Margaret Alida Rebecca Armstrong. His younger brother, businessman William Backhouse Astor Jr., became the patriarch of the male line of American Astors. His paternal grandparents were fur trader John Jacob Astor and Sarah Cox Todd. Astor's maternal grandparents were Senator John Armstrong Jr. and Alida Livingston of the Livingston family. John Astor III studied at Columbia College, graduating in 1839, and the University of Göttingen, following which he went to Harvard Law School, graduating in 1842. He practiced law for a year, to qualify for assisting in the management of his family's immense estate, one half of which later descended to him. It was based on his paternal grandfather's achieving a monopoly in the lucrative fur trade in the early nineteenth century.
Мансап
Бизнесте Астор теміржолға инвестиция жасағанмен, Комодор Корнелиус Вандербильт одан ақылдылықпен озып, Нью-Йорк орталық темір жолының (Албаниден Буффалоға дейін) бастапқы желісін оған өткізуге мәжбүр етті. Оның негізгі бизнес мүддесі Нью-Йорк қаласындағы Астор Эстейтінің кең аумақты жылжымайтын мүліктері болды, оны ол табысты және ұқыпты басқарды.
In business, Astor dabbled in railroad investment, but was outsmarted by Commodore Cornelius Vanderbilt and forced to yield control of the original New York Central Railroad line (from Albany to Buffalo) to him. His principal business interest was the vast Astor Estate real estate holdings in New York City, which he managed profitably and parsimoniously.
Әскери қызмет
Астор Нью-Йорк милициясының 12-ші полкінің подполковнигі болып сайланды. 1853 жылы ол лауазымынан қанағаттанды. Америка Азамат соғысы кезінде Астор 1861 жылдың 30 қарашасынан 1862 жылдың 11 шілдесіне дейін генерал-майор Джордж Б. Макклелланның (сол кезде АҚШ армиясының бас қолбасшысы) ерікті көмекшісі ретінде полковник шенімен қызмет етті. Жарым аралдық науқанындағы қызметі үшін Астор 1865 жылдың наурыз айында еріктілердің бригадир генералы шеніне өкілеттілік алды. 1880 жылы ол Одақтың қарулы күштерінде қызмет еткен офицерлердің әскери қоғамы – АҚШ-тың адал легионының әскери орденінің Нью-Йорк бөлімінің мүшесі болды. Оған 1909 нөмірлі белгі тағайындалды. Ол Азамат соғысындағы қызметін өміріндегі ең маңыздысы деп есептеді және адал легионның кездесулеріне ынтамен қатысты.
Astor was elected lieutenant colonel of the 12th Regiment of the New York Militia. He resigned from the office in 1853. During the American Civil War, Astor served as a volunteer aide de camp, with the rank of colonel, to Major General George B. McClellan (then commanding general of the U. S. Army) from November 30, 1861, to July 11, 1862. In recognition of his services during the Peninsular Campaign, Astor was brevetted as a brigadier general of Volunteers in March 1865. In 1880 he became a companion of the New York Commandery of the Military Order of the Loyal Legion of the United States—a military society of officers who had served in the Union armed forces. He was assigned insignia number 1909. He regarded his Civil War service as the best of his life and attended the reunions of the Loyal Legion with zeal.
Қайырымдылық
Астор Метрополитен өнер мұражайына заттар мен қаржыны сыйға тартты (1887 жылы ол әйелінің құнды тігістер жинағын сыйға тартты және 50 000 доллар мұра қалдырды). Ол ағасымен бірге Троица шіркеуіне әкесіне арналған ескерткіш сыйлады: 80 000 доллар тұратын мүсіндік рередос пен алтарь. Ол Астор кітапханасына 450 000 доллар мұра қалдырды, бұл отбасының осы мекемеге жасаған қайырымдылықтарының жалпы сомасы шамамен 1 500 000 долларды құрады. Ол Нью-Йорк қатерлі ісіктер ауруханасына (100 000 доллар мұра), Әйелдер ауруханасына, Санкт-Лука ауруханасына (100 000 доллар мұра) және Балаларға көмек қорына жомарттықпен көмектесті. Ол қаржылық қолдаудан басқа Астор кітапханасының ісіне де белсенді қатысты. Ол кітапхананың қамқорлар кеңесінің қазынашысы болды және 1879 жылы оған қазіргі ғимараттың солтүстік қанаты кейіннен оның өзі салған үш жер учаскесін берді. Ол кітапханаға ертедегі кітаптар мен сирек қолжазбалар жинағын сыйлады. Оның терең діндар әйелі Шарлотта жаңа құрылған Балаларға көмек қорын қолдады және Нью-Йорк Әйелдер ауруханасының басқармасында отырды, бірақ оған ренжігендей, бұл мекеме қатерлі ісікпен ауыратын науқастарды қабылдаудан бас тартты. Ол күйеуін Нью-Йорк қатерлі ісіктер ауруханасының алғашқы қанатын, «Астор павильонын» салу үшін 225 000 доллар сыйлық беруге көндірді. Ол жиырма жыл бойы неміс өнеркәсіптік мектебін қолдады. 1872 жылдан қайтыс болғанға дейін ол Әйелдер ауруханасының басқарушысы болды, сонымен қатар үндістерге көмектесу үшін Ниобрара лигасының және көптеген басқа да қайырымдылық ұйымдарының жұмысына белсенді қатысты. Ол қайырымдылық ұйымдарына 150 000 доллар мұра қалдырды. Ол Чарльз Апторптың, Ян Корнелиус Ван ден Хеувелдің және Оңтүстік Каролина штатының губернаторы Роберт Гиббстің ұрпағы болды. Бірге олардың 1848 жылы Уильям Уолдорф Астор деген бір баласы болды, ол кейіннен 1-ші виконт Астор атанды және Мэри Дальгрен Полға үйленді. 1859 жылы ол Бесінші авенюдің 338-ші нөмірінде үй салдырды, бүгінде бұл мекенжайда Эмпайр Стейт ғимараты орналасқан. Кейіннен ол Ньюпортта (Род-Айленд штаты) «Бьюлиу» деген әсем демалыс үйін салдырды, сондай-ақ Нью-Йорктің Ирвингтон қаласындағы «Ардсли ан Хадсон» жерінде «Ньюиц» деген шаруашылық егістігі болды. Астор өмірінің соңғы жылдарында жиі Лондонға барып тұрды. Оның ұлы 1891 жылы отбасымен бірге тұрақты түрде Лондонға көшіп, 1899 жылы британдық азаматтыққа өтті, кейіннен Лорд Астор атанды. Джон Джейкоб Астор III 1890 жылдың 22 ақпанында қайтыс болды және Манхэттендегі Троица шіркеуінің зиратына жерленді.
Astor donated objects and funds to the Metropolitan Museum of Art (in 1887 he presented it with his wife's collection of valuable laces and left a bequest of $50,000). He and his brother presented Trinity Church with a memorial to their father: a sculptured reredos and altar costing $80,000. He left a bequest of $450,000 to the Astor Library, bringing the family benefactions to the institution to a total of about $1,500,000. He also gave generously to the New York Cancer Hospital ($100,000 bequest), the Woman's Hospital, St. Luke's Hospital ($100,000 bequest) and the Children's Aid Society. He took an active interest in the Astor Library beyond funding. He was treasurer of its board of trustees, and in 1879 deeded to it the three lots on which the northern wing of the present building was later constructed by him. He presented it with his collection of early books and rare manuscripts. His deeply religious wife Charlotte supported the newly formed Children's Aid Society and sat on the board of the Women's Hospital of New York, an institution that to her dismay refused to accept cancer patients. She persuaded her husband to donate the money ($225,000) to erect the New York Cancer Hospital's first wing, the "Astor Pavilion". For twenty years, she supported a German industrial school. From 1872 until her death, she was a manager of the Woman's Hospital, besides taking an active part in the Niobrara League to aid the Indians and in many other charities. She bequeathed $150,000 to charitable organizations. She was a descendant of Charles Apthorp, Jan Cornelius Van den Heuvel, and SC Governor Robert Gibbes. Together, they had one child, William Waldorf Astor in 1848, who later became the 1st Viscount Astor and married Mary Dahlgren Paul. In 1859, he built a home at 338 Fifth Avenue, today the street address of the Empire State Building. Later, he had an imposing vacation home, Beaulieu, built in Newport, Rhode Island, and he had a country estate, Nuits, at Ardsley on Hudson in Irvington, New York. Astor increasingly visited London in his later years. His son moved there permanently with his family in 1891 and became a British citizen in 1899, later being made Lord Astor. John Jacob Astor III died on February 22, 1890, and was interred in the Trinity Church Cemetery in Manhattan.