Римдегі Витториано ескерткіші: Италияның бірігу символы

Кіріспе

Римдегі ғимарат, Италия. Архитектуралық тұрғыдан алғанда, бұл ғимарат қазіргі заманғы форум, үш деңгейлі агора ретінде жоспарланған, ол баспалдақтармен байланыстырылған және колонналармен ерекшеленетін айванмен биіктеп тұр. Савой королі Виктор Эммануэль II жүзеге асырған ұлттық бірігу мен шетелдік үстемдіктен азат етудің күрделі процесі, осы ескерткіш оған арналғандықтан, зор символдық және өкілдік мәнге ие, себебі архитектуралық және көркемдік тұрғыдан Италияның бірігуіне бағытталған. Осы себепті Витториано Италияның ұлттық символдарының бірі саналады. Ол сонымен қатар Отанның құрбандық тағын сақтайды, бұл алғашқыда Рома қасиеттісінің тағы болған, кейіннен итальяндық белгісіз сарбаздың қасиетті орнына айналған, осылайша Италияға арналған діни емес храмның қызметін атқарады. Зор өкілдік мәніне байланысты, Витторианоның барлығы жиі Альтаре делла Патрия деп аталады, бірақ соңғысы ескерткіштің тек бір бөлігін құрайды. Қазіргі уақытта оны Лацио мұражай кешені басқарады және ол Мәдени мұра және іс-қимыл министрлігінің меншігінде.

Жалпы сипаттама

Витториано Капитолий төбесінде, ежелгі Римнің символды орталығында орналасқан және қазіргі Риммен Венеция алаңынан радиалды түрде таралатын жолдар арқылы байланысқан. 2007 жылы құрылысқа лифт қосылды, бұл келушілерге Римнің 360 градусқа айналатын панорамалық көрінісін тамашалауға мүмкіндік берді. Ескерткіштің ең жоғары орналасқан террасасына, сондай-ақ портиктен басталатын 196 сатылы баспалдақ арқылы да жетуге болады. Құрылыс кең, терең және биік. Витторианоның архитектуралық ерекшеліктерінің бірі – сыртқы баспалдақтар, олардың саны 243 сатыдан тұрады, және ескерткіштің үстіңгі бөлігіндегі портик, ол екі бүйірлік пропилеяның арасында орналасқан. Ол ежелгі Римнің императорлық сәнін көрсету үшін салынған. Саккони Пергам алтары және Палестринадағы Фортуна Примигения ғибадатханасы сияқты эллинистік қасиетті орындардан шабыттанды. Бұл орын ашық, үш деңгейлі агора ретінде ұйымдастырылған, Римнің тарихи орталығындағы серуендеушілерге арналған кең алаңдармен жабдықталған. Витторианоны тұрғызу үшін 1884 жылдың соңынан бастап 1899 жылға дейін жұмыс жүргізілді. Бұл қажеттілік туындады, өйткені Витториано Римнің тарихи орталығында, қазіргі заманғы қалалық аймақта, болашақтағы Пьяцца Венеция алаңының алдында (сол кезде Палаццо Венецияның алдындағы тар ашық кеңістік) орналасуы керек еді. Басты мақсат – Римді Берлин, Вена, Лондон және Париж сияқты Еуропаның жетекші астаналарымен теңестіру болатын. Алғашқыда үлкен қоғамдық алаң ретінде жоспарланған Витториано, Виктор Эммануил II-ге арналған ескерткіш ретінен өзгеше, жаңадан құрылған, тәуелсіз және біріккен Италияға арналған заманауи форум рөлін де атқарды. Италияның көрнекті мүсіншілері – Леонардо Бистольфи, Манфредо Манфреди, Джулио Монтеверде, Франческо Джераче, Аугусто Ривальта, Лодовико Польяги, Пьетро Каноника, Этторе Хименес, Адольфо Аполлони, Марио Рутелли және Анджело Занелли – ескерткіштің мүсіндерін жасады. Монумент 1911 жылдың 4 маусымында, Туринде өткен Халықаралық көрменің және Италияның бірігуінің 50 жылдығын мерекелеу кезінде жартылай аяқталған күйінде ашылды. Құрылыс 20 ғасырдың бірінші жартысында жалғасты. 1921 жылы белгісіз итальян сарбазының денесі Рома қасиетті қызының мүсінінің астындағы склепке қойылды, ал 1935 жылы ескерткіштің құрылысы толыққаннан кейін Итальян Рисорджиментосының Орталық мұражайының ашылуымен бірге салтанатты түрде ашылды. Оның күшті символизмінің себебі – әскердің бейнесінен халыққа, содан кейін ұлтқа метафоралық көшуде жатыр. Бұл ауысу, әскердің анықталмауына байланысты, кеңейе түсетін және жалпылама болатын ұғымдардың арасындағы өткелді білдіреді. Қорғаушылар Италия Қарулы Күштерінің әртүрлі түрлерінен тағайындалған әскери қызметкерлермен қамтамасыз етіледі және олар әр он жыл сайын алмастырылады.

The Vittoriano is on the Capitoline Hill, in the symbolic centre of ancient Rome, and is connected to the modern one thanks to roads that radiate from Piazza Venezia. and in 2007 a lift was added to the structure, allowing visitors to access the roof for 360 degree views of Rome. This terrace, which is the highest of the monument, can also be reached via 196 steps that start from the portico. The structure is wide, deep, and high. One of the architecturally predominant elements of the Vittoriano are the external staircases, which constitute in the complex 243 steps, and the portico on the top of the monument, which is inserted between two lateral propylaea. It was designed to communicate the imperial splendours of ancient Rome. Sacconi was inspired by the Hellenistic sanctuaries, such as the Pergamon Altar and the Sanctuary of Fortuna Primigenia in Palestrina. open to citizens, on a sort of elevated square in the historic centre of Rome organized as an agora on three levels connected by tiers, with conspicuous spaces reserved for strolling visitors. To erect the Vittoriano it was necessary, between the last months of 1884 and 1899, This was considered necessary because the Vittoriano should have been built in the heart of the historic centre of Rome, in a modern urban context, in front of a new large square (the future Piazza Venezia), which at the time was just a narrow open space in front of Palazzo Venezia. The general objective was also to make Rome a modern European capital that rivaled Berlin, Vienna, London and Paris Having then been conceived as a large public square, the Vittoriano, in addition to representing a memorial dedicated to Victor Emmanuel II, was invested with another role—a modern forum dedicated to the new free and united Italy. Established Italian sculptors, such as Leonardo Bistolfi, Manfredo Manfredi, Giulio Monteverde, Francesco Jerace, Augusto Rivalta, Lodovico Pogliaghi, Pietro Canonica, Ettore Ximenes, Adolfo Apolloni, Mario Rutelli and Angelo Zanelli, made its sculptures nationwide. The partly completed monument was inaugurated on 4 June 1911, on the occasion of the Turin International world's fair and the 50th anniversary of Italian unification. Construction continued throughout the first half of the 20th century; in 1921 the body of the Italian Unknown Soldier was placed in the crypt under the statue of the goddess Roma, and in 1935 the monument was fully completed amidst the inauguration of the Museo Centrale del Risorgimento Italiano. The reason for his strong symbolism lies in the metaphorical transition from the figure of the soldier to that of the people and finally to that of the nation. This transition between increasingly broader and generic concepts is due to the indistinct traits of the non identification of the soldier. The guard is provided with military personnel of the various weapons of the Italian Armed Forces, which alternate every ten years.

Аттар

Виктор Эммануил II ұлттық ескерткіші "Mole del Vittoriano" немесе жай ғана "Vittoriano" деп, сондай-ақ "Altare della Patria" деп те белгілі, қазір бұл есімдер оған ең көп қолданылады.

Екі теңіздің қайнар көзі

Витторианоның сыртқы негізіне қарсы, Пьяцца Венецияға кіреберістің екі жағында Адриатика және Тиррен теңіздеріне арналған «екі теңіздің қайнарлары» орналасқан. Екеуі де гүлзарға орналастырылған және бастапқыда суды қайта пайдалануға арналған гидравликалық жүйеге ие, ол ысырапты болдырмайды. Тарихи тұрғыдан алғанда, ескерткіштің ішкі кеңістігінде де су жинағыш болған, бірақ ол кейін тасталған. Қанатты Жеңістер, Рим дәуірінің әскери және мәдени жетістіктерін еске түсірумен қатар, ұлттық біртүтастықтың сәттілігін аллегориялық түрде бейнелейді. Екеуі де екі үлкен есіктің ашылатын pronaos-қа жетеді (әрқайсысы екі жағында, екеуі де беймәлім сарбазға симметриялық және бүйірлік орналасқан, және әрқайсысы екі пропилеяның бірімен сәйкес келеді), бұл Витторианоның ішкі кеңістігіне жол ашады. Әр есіктің үстінде екі мүсін орналасқан: сол жақтағы есікте Саясат және Философия, ал оң жақтағы есікте Соғыс және Революция бейнеленген. Әрбір бостандыққа қол жеткізген қала артқы қабырғада орналасқан құрбандық тақтасымен көрсетілген, онда тиісті қалалық герб бейнеленген. «Георгиктерде» Энеидаға сілтеме бар, ал екі шығармада да итальяндықтардың еңбекқорлығы еске алынады. Витторианоның сәулеттік ортасында, Отанның құрбандық тақтасының үстінде және портиктің бағаналы галереясының алдында орналасқан мүсіннің орналасуы кездейсоқ емес. Классикалық антикалық дәуірде мұндай атты мүсіндер көбінесе бағаналы галереялардың, қоғамдық алаңдардың, ғибадатханалардың алдында немесе триумфалды көшелер бойында орналасқан, осылайша орталықтығын баса көрсететін жерлерде. Еліміздің абыройлы қалаларының бейнелері ойылған жертөлелердің болуы да осы ежелгі дәстүрге байланысты. Бұл Италияның ең маңызды қалаларының мүсіндері емес, бірақ бірігуге дейінгі Италия монархияларының астаналары болған қалалардың мүсіндері, олардың барлығы алдыңғы қатарлы және тарихи тұрғыдан Савой монархиясына жиналған. Осы себепті олар Италияның бірігуінің «асыл аналары» деп есептеледі. Италия аймақтарына арналған мүсіндерден айырмашылығы, 14 қаланы бейнелейтін мүсіндердің барлығы бір мүсінші Эухенио Макканьянидің еңбегі. Пропилеялар – бұл портиктен шығып тұрған екі кішкентай портик, олардың бүйірлік шеттері кіреберістерді құрайды. Бұл тұжырымдаманы қанатты Жеңістердің болуы күшейтеді, олар әскери шайқастың жеңімпазының жанында құдайлардың жіберген хабаршылары. Екі квадрига, негізгі пропилеяның фронтондарына орналасқан латын жазуларында көрсетілгендей, азаматтардың бостандығын («civium libertati», оң жақта) және отанның біртүтастығын («patriae unitati», сол жақта) бейнелейді – бұл ескерткіштің барлық мағынасын анықтайтын және Виктор Эммануил II егеменіне тиесілі екі маңызды ұғым. Тіпті мозаикалардың тақырыбы да итальяндықтарды Италияның бірігуі кезінде рухтандырған ізгіліктер мен сезімдердің метафоралық бейнесі, көбінесе аллегориялық тұлғалар ретінде бейнеленген. «Корфетті төбе» – Гаэтано Кох жобалаған, оны «ғылымдар төбесі» деп атайды. Италия аймақтарының бейнелі мүсіндерінің болуы Рим провинцияларының аллегориялық бейнелерінен шабыттанды, олар империялық дәуірде ескерткіштерге жиі қойылған. Портиктің үстіне орналасқан мүсіндердің саны 16-ға тең, өйткені құрылыс жобасын әзірлеу кезінде 16 итальяндық аймақ анықталған. Әр мүсіннің биіктігі әртүрлі, және әрқайсысы мүсінді кескен аймақтың тумасы болған әртүрлі мүсіншіге тапсырылды. Рисоргиментоның орталық мұражайына кіру ескерткіштің сол жағында, Санта-Марияның артында, Сан-Пьетро-ин-Карцере көшесі бойында орналасқан. Италия тарихының 18 ғасырдың соңы мен Бірінші дүниежүзілік соғыс аралығындағы кезеңін естеліктер, суреттер, мүсіндер, құжаттар (хаттар, күнделіктер және қолжазбалар), суреттер, гравюралар, қару-жарақ және баспалар көрсетеді. Рисоргиментоның орталық мұражайының кіреберіс сатысында Рисоргименто қозғалысының туылуына байланысты маңызды эпизодтарға арналған гравюралар бар, француз революциясынан бастап Наполеон соғыстарына дейін, ежелгі итальян мемлекеттерінің реформасы мен Бірінші дүниежүзілік соғыстың аяқталуы арасындағы ұлттық тарихты жақсырақ түсіндіру және есте сақтау үшін. Қабырғалар бойында мармардан жасалған басқа гравюралар көрнекті тұлғалардың айтқан сөздерін көрсетеді, олар Италия тарихының осы кезеңін жақсырақ куәландырады және сипаттайды. Рисоргиментоның орталық мұражайына Италия армиясының, Италия әуе күштерінің, Италия теңіз күштерінің, қарабинерлердің, мемлекеттік полицияның, түрме полициясының және қаржылық гвардияның таратылған әскери бөлімдері мен қолдан шығарылған кемелерінің туларын жинап сақтайтын және уақытша сақталатын «ала Бразини» де кіреді. Егер бөлім қайта құрылса, тулар бөлімге қайтарылады. «ала Бразини» – Рисоргиментоның орталық мұражайының негізгі демеушісі Армандо Бразиниге арналған уақытша көрмелерге арналған. Бұл қанатта үш көрме залы бар: «үлкен көрме залы», жалпы ауданы , көбінесе өнер көрмелерін және көбірек кеңістік қажетті көрмелерді қабылдайды, «орталық зал» және «юбилейлік зал» .

Set against the external base of the Vittoriano, on the sides of the entrance to Piazza Venezia, are the "fountains of the two seas" which are dedicated to the Adriatic sea and the Tyrrhenian Sea. Both are inserted in a flower bed and possess, from the beginning, a hydraulic system that recycles the water avoiding waste. Historically, a water cistern was also active, then abandoned, in the basement of the monument. The Winged Victories, in addition to recalling the military and cultural successes of the Roman era, symbolize allegorically the good luck of national unity. Both reach a pronaos where two large doors open (one on each side, both positioned symmetrically and laterally to the Unknown Soldier, and each in correspondence with one of the two propylaea) that lead to the interior spaces of the Vittoriano. Above each door are two statues; on the left door are The Politics and The Philosophy, while on the right door are two statues depicting The War and The Revolution. Each redeemed city is represented by an altar against the back wall, which bears the corresponding municipal coat of arms. In the Georgics, the reference to the Aeneid is in fact present, and in both the works the industriousness in the work of the Italians is recalled. The statue being at the architectural centre of the Vittoriano, above the Altar of the Fatherland and in front of the colonnade of the portico, is not fortuitous – in classical antiquity such equestrian statues were often in front of colonnades, public squares, temples or along the triumphal streets; in places, therefore, stressing centrality. The presence of the basement on which the personifications of the noble cities are carved is linked to the same archaic traditions. They are not the statues of the most important cities in Italy, but of those that were once capitals of ancient Italian pre unification monarchies, all of which are precedent and therefore historically converging towards the Savoy monarchy—for this reason they are considered "mothers noble"s of Unification of Italy. Unlike those dedicated to the regions of Italy, the statues depicting the 14 cities are all the work of the same sculptor, Eugenio Maccagnani. The propylaea are the two small porticos projecting from the portico, at its lateral (side) ends, that constitute the entrances. This concept is reinforced by the presence of the Winged Victories, messengers descended from heaven by the divinities who flank the winner of a military battle as their favourite. The two quadrigae, as the Latin inscriptions placed on the pediments of the underlying propylaea expressly declare, symbolize the freedom of the citizens ("civium libertati", right) and the unity of the homeland ("patriae unitati", left), the two concepts pivots that inform the entire monument and are attributed to the sovereign Victor Emmanuel II. Even the mosaics have as their subject the metaphorical representation of virtues and feelings, very often rendered as allegorical personifications, which animated Italians during the unification of Italy. and a Coffered ceiling—the latter of which was designed by Gaetano Koch, is called the "ceiling of the sciences". The presence of metaphorically depicting statues of the Italian regions is inspired by the allegorical personifications of the Roman provinces, often placed on commemorative monuments during the imperial era. The number of statues placed on the top of the portico is equal to 16, given that at the time of the drafting of the construction project, 16 Italian regions were identified. Each statue is high and was entrusted to a different sculptor who were almost always native to the region of which he would have carved the image. Access to the Central Museum of the Risorgimento is on the left side of the monument, at the back of the Santa Maria in Ara Coeli along via di San Pietro in Carcere. The period of Italian history between the end of the 18th century and the First World War is displayed by memorabilia, paintings, sculptures, documents (letters, diaries and manuscripts), drawings, engravings, weapons and prints. On the entrance stairway of the Central Museum of the Risorgimento are visible engravings related to some significant episodes for the birth of the Risorgimento movement, from the seed thrown by the French Revolution to the Napoleonic Wars, to better frame and remember the national history included between the reform of the ancient Italian states and the end of the First World War. Along the walls, other marble engravings show some pieces of texts enunciated by prominent personalities, which better testify and describe this part of Italian history. The Central Museum of the Risorgimento also includes the Shrine of the Flags, a museum where the war flags of dissolved military units and decommissioned ships from the Italian Army, Italian Air Force, Italian Navy, Carabinieri, Polizia di Stato, Penitentiary Police and Guardia di Finanza are collected and temporarily stored. In case a unit is reformed, the flags are retrieved by the unit. The "ala Brasini", reserved for temporary exhibitions, is dedicated to Armando Brasini, the main promoter of the Central Museum. The wing has three exhibition rooms: the "large exhibition hall", with a surface area of , generally hosts art exhibitions, and those that require more space, the "central hall" of and the "jubilee hall" of , are used.