Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Яматогото (яматогото), сондай-ақ вагон (和琴) және азумагото (東琴) деп аталады, ол алты немесе жеті саптық созылатын көпір цитрасы, ол кото мен басқа да саптық аспаптардан айырмашылығы, Жапонияға тән, материктік Азиядан әкелінген емес деп есептеледі. Екеуі де сөзбе-сөз "жапондық аспап" дегенді білдіреді. Шинто мифтеріне сәйкес, яматогото Жапонияның пайда болуында маңызды рөл атқарды. Аңызда күн құдайы Аматерасу ағасы Сусаноно Микотоның қорлауына ұшырап, үңгірде жасырынып, сыртқа шығуға қарсылық білдіреді. Сондықтан да дүние қара түнекте жатыр. Аматэрасуды ақырында Әме но Узуме құдайы үңгірден шығарып салады, ол үңгірдің сыртында алты аңшылық садақтың ырғағына би билейді. Музыканың және басқа құдайлардың көңіл көтеретін дыбыстарының көңілін көтере отырып, Аматерасу үңгірден шығып, аспанға қайта оралады. Алты садақ бір аспапты құрастыру үшін біріктіріледі, ал алғашқы арба немесе яматогото пайда болады. Оның пішіні VIII ғасырдан бері өзгерген жоқ. Көбінесе белгілі котоның пішініне ұқсас, яматогото тар, өйткені оның сабы аз. Көпірлер дәстүр бойынша ағаш бұтақтарының, әсіресе кеспеағаштардың табиғи бұтақтарынан жасалады. Көптеген аспаптардан айырмашылығы, яматоготоның саптары төменнен жоғарыға дейінгі шкалада емес, ритмикалық үлгіде ойналатын алдын ала белгіленген мелодиялық ретімен орналастырылған. Тағы бір кең тараған ойнау әдісі - барлық сымдарды тез глиссандомен ойнау, соңғы сымнан басқалары қолмен бірден өшіріледі, осылайша тек соңғы сымның ғана үндеуіне мүмкіндік береді. Бүгінде аспап тек қана гагаку деп аталатын Шинто рәсімдері / соттық музыкасында қолданылады, тіпті ол кезде де ол кеңінен таралған емес. Алайда, оның жапон мифологиясындағы басты рөлі оған құрметпен қарауға мүмкіндік береді.
The yamatogoto ([[wiktionary:大和琴), also called wagon ([[wiktionary:和琴) and azumagoto ([[wiktionary:東琴), is a six or seven stringed plucked bridge zither which, unlike the koto and other stringed instruments, is believed to be truly native to Japan, and not imported from mainland Asia. Both names translate literally to "Japanese stringed instrument." According to Shintō myth as written in the Kojiki, the yamatogoto played an important role in the origins of Japan itself. In the myth, Amaterasu, goddess of the sun, is insulted by her brother Susano o no Mikoto and hides in a cave, refusing to emerge. The world is therefore plunged into darkness. Amaterasu is eventually coaxed out of her cave by the goddess Ame no Uzume, who performs a dance outside the cave, to music provided by the twanging of six hunting bows. Amused by the music, and by the entertained sounds of the other gods, Amaterasu leaves the cave and returns to the firmament. The six bows are lashed together to form an instrument, and the first wagon or yamatogoto is born. The instrument's form has changed very little since the eighth century. Similar in shape to the more commonly known koto, the yamatogoto is narrower, as it has fewer strings. Bridges are made from the natural forks of tree branches, particularly maple trees, according to tradition. Unlike many instruments, the yamatogoto's strings are not arranged in a scale, from low to high pitch, but in a preset melodic sequence which is played in rhythmic patterns. Another common playing technique involves a quick glissando across all the strings, with all but the last string played immediately muted with the hand, thus allowing only the last string to resonate. Today, the instrument is used only in the Shintō ceremonial/court music called gagaku, and even then it is not common. Nevertheless, its central role in Japanese mythology allows it to retain some reverence.