Кіріспе

Нара дәуірі мен Мейджи қалпына келтіру кезеңіндегі Жапон императорлық үкіметінің ең жоғары органы Даджо кан немесе Даджо кан (太政官), Ұлы Мемлекеттік кеңес деп те аталады, (i) (Дайджо кан) Нара дәуірі кезінде және одан кейін Ритсурио құқықтық жүйесі бойынша Жапонияның қазіргі заманға дейінгі Императорлық үкіметінің ең жоғары органы немесе (ii) (Дайджо кан) Мейджи қалпына келтіруінен кейін қысқа уақытқа билікке оралған Жапония үкіметінің ең жоғары органы, оны Министрлер кабинеті алмастырды. 702 жылғы Тайхо кодексіне біріктірілді. 689 жылғы Асука Киёмихара кодексі үш министрден тұратын орталық әкімшілік органның алғашқы пайда болуын белгілейді: Дайджо дайджин (канцлер), Садайджин (сол министр) және Удайджин (оң министр). Императорлық басқару құрылымын Дайджо кан басқарды. Бұл кеңес және оның қосалқы министрліктері елдің барлық зайырлы әкімшілік істерін жүргізді, ал Цзинги кан немесе ғибадат бөлімі Шинто ырым-жырымдарына, дін қызметкерлеріне және ғибадатханаларға қатысты барлық мәселелерді қадағалады. Бұл құрылымды ұйым 10 - 11 ғасырларда біртіндеп билігін жоғалтты, өйткені императорлық регент лауазымына ие болған Фудзивара кланы Дайджо канға да үстемдік ете бастады. Регенттің бір мезгілде канцлер немесе басқа лауазымдарды атқаруы жиі кездесетін болды. 12 ғасырда кеңес жеке тұлға ретінде мүлдем күшсіз болды, бірақ жүйе ешқашан ресми түрде жойылмаған. Ғасырлар бойы рицурио мемлекеті мұқият мұрағатталған ақпараттың санын арттырды; алайда, уақыт өте келе Хэйан дәуірінде рицурио институттары кері байланыссыз саяси және мәдени жүйеге айналды. Император Комейдің кезінде куге аристократиясына Киотодан тыс бірнеше жаңа күшті провинциялық тұлғалар ортақ мақсаттарда қосылды. Бұл әлсіз, анықталмаған адамдар коалициясы ұзақ уақыт бойы жасырын болған беделді, ынандырушы күшті және қайта жанданған Императорлық орталықтың белсенді күшін қалпына келтіру үшін жұмыс істеді. Бұл факторлардың үйлесімі ескірген иерархияны ұлттық назарға тартты, бірақ басқа да көп маңызды мәселелер дереу назар аударуды талап еткендіктен, Дайджо канды реформалауға немесе қайта ұйымдастыруға аз уақыт пен энергия жұмсалды.

Ритсурю ұйымдары мен иерархиясы

VIII ғасырдағы рицурё инновациялары ғасырлар бойы ерекше берік және төзімді болып шықты. Сот қызметкерлерінің кез келген маңызды өкілеттігі Токугава сёгунаты жылдарында ең төменгі деңгейге жетті, алайда Дайджо кан Мэйдзи қалпына келтіруінің алғашқы жылдары бойына сақталып қалды. Кез келген жеке кеңсеге оның рөлін тұрақты, бірақ икемді желі мен қызметшілер иерархиясы аясында бағаламай-ақ баға беру мүмкін емес. Мейдзи дәуірінің басында императорлық Дайджо кан княздер, аристократтар, лоялист иелері (даймо) және самурайлармен толтырылған. Император Мэйдзидің Жарғылық антынан бірнеше ай өткен соң, ежелгі рицурё құрылымы Дайджо кан жүйесінде заңнамалық, әкімшілік және сот функцияларын бөлуге баса назар аударған. Қазіргі заманғы конституциялық жүйеде қарастырушы органның дамуы біртіндеп болды, ал оның ескі Дайджо каннан айырмашылығы бастапқыда мүлдем анық емес еді, бұл Императордың 1869 жылғы хабарында көрсетілгендей: Ассамблея қоғамдық пікірді кеңінен талқылау үшін болады және ұлттық үкіметтің негізін қалаған Императорлық ерік-жігерді құрметтей отырып, ол көпшіліктің энергиясы пайдаланылатын орын болады. Осылайша, іс жүргізу Императорлық рескриптіге құрмет көрсетуі, Дайджоканмен мақсатта бірігуі, үкімет негіздерін жүрекке алуы, туындаған мәселелерді ақылға қонымды түрде шешуі және елдегі бірліктің бұзылуына жол бермеуі үшін әрекет етуі қажет. Бірнеше айдан кейін Дайджо канның тағы бір маңызды реформасы бұрын айқын бөлінген заң шығарушы және атқарушы функцияларды біріктірді. Алайда, тіпті содан кейін де ескі жүйенің кейбір элементтері жаңа мақсаттарға бейімделді. Мысалы, сол жылы Найдайджин атағы Император сарайында Жапонияның жеке мөрінің иегері деген мағынаны білдіреді. Бұрын алғашқы қалпына келтіру үкіметінің премьер-министрі немесе бас министрі лауазымын атқарған адам Дайджо дайджин, Санджо Санетоми болды. Сандзё императорға өзінің ежелгі рицурио лауазымынан босату туралы өтініш жасады; содан кейін ол дереу Найдайджин немесе құпия мөрдің иегері болып тағайындалды.

Мемлекеттік кеңес

Бұл каталог феодалдық соттың құрылымы ретінде жобаланған ғимараттың күрделілігіне үңілуді қамтамасыз етеді. Бұл тізім қалай немесе неге Daijō kan ғасырлар бойы икемді және пайдалы болып шықты дегенді оңай түсіндіре алмайды: Daijō Daijin (Сәулет канцлері) Сондай-ақ, Канцлер қызметін атқарушы (知太政官事) қараңыз. Садайжин (сол жақ министр). Бұл кеңсе сарайдағы дайдзёканның қызметін басқарады. Сыртқы хатшылық (外記). Бұл императордың еркімен әрекет ететін нақты аталған адамдар. Императорлық билік пен бедел кейінгі Камакура, Кенму, Муромачи, Нанбоку чо, Сенгоку, Азучи Момояма және Эдо кезеңдерінде өсіп, кеміді; дегенмен, императорлық үйдің негізгі құрылымы негізінен өзгермеді. Сот атауларының жай тізімі Дайджо канның нақты жұмыс істеуі туралы жеткілікті мәлімет бере алмайды, бірақ иерархиялық қатынастар жалпы мән-жайды суреттейді.

Орталықтың қызметі

Тайхо кодексі Орталық Министрлігін (中務省) құрды, кейде "Орталық істер министрлігі" деп аталады. Бұл министрлік императорға қатысты істерді басқаруға арналған мемлекеттік мекемеге айналды. 18 ғасырда дайдзё-канның осы бөліміндегі ең жоғары рицурё өкілі Орталық Министрлігінің бас әкімшісі (中務卿) болды. Орталық деп саналатын Жапонияның Чемберлейні (Императордың атбасарлары) болды, 8 лауазым. Бұл атақты сегіз лауазымды адам иеленеді, олардың барлығы да императордың сенімінде тең.

Мемлекеттік қызмет министрлігі

Тайхо кодексімен Азаматтық қызмет министрлігі (式部省) құрылды; ол "Заңнамалық бағыт және қоғамдық нұсқаулық министрлігі" деп те аталады. Бұл министрлік еңбек сіңірген азаматтардың өмірбаянын жинап, мұрағатқа сақтады. 18 ғасырда дайдзё-канның осы бөлімшесінің ең жоғары рицурио өкілі Азаматтық қызмет министрлігінің бас әкімшісі (式部卿) болды; сонымен қатар "Халықтық білім берудің бас министрі" деп те аталады. Бұл лауазымға әдетте императордың ұлы немесе жақын туысы тағайындалады. Осы "азаматтық қызметтер" контексіне сәйкес келетін екі лауазым Император сотының бас судьясы (式部大輔) болды. 18 ғасырда дайдзё-канның осы бөліміндегі ең жоғары рицурио өкілі Церемониялар шебері (Жапония) (Церемониялар министрлігінің бас әкімшісі) болды. Бұл министрлік жалпы халықты, полиция қызметін және жерді зерттеу деректерін қамтыған. Барлық қалалар мен ауылдар бойынша тіркелімдер, оның ішінде халық санағы, туылғандар мен қайтыс болғандар туралы мәліметтер сақталады. XVIII ғасырда дайджо канның осы бөліміндегі ең жоғары рицурё өкілі Халық істері министрлігінің (民部卿) бас әкімшісі болды. 18 ғасырда дайджо канның осы бөліміндегі ең жоғары рицурё өкілі Соғыс министрлігінің бас әкімшісі (兵部卿) болды. XVIII ғасырда дайджо канның осы бөліміндегі ең жоғары рицурио өкілі әділет министрлігінің бас әкімшісі (刑部卿) болды. 18 ғасырда дайдзё-канның осы бөліміндегі ең жоғары рицурё өкілі қазынашылық министрлігінің бас әкімшісі (大蔵卿) болды. Бұл лауазымды адам провинциялардан алым-салық алуды бақылайды және басқаларға алым-салық төлейді.

Геосаяси бөлімшелер

Ел провинцияларға бөлінді (国), оларды Дайджо кан тағайындаған губернаторлар (国司) басқаратын. Кейін провинциялар жергілікті дворяндар тағайындаған округ әкімдері (郡司) басқаруымен округтерге (郡) бөлінді. VIII ғасырдың басында 66 провинцияны құрайтын 592 округ болды.