Кіріспе

Англезарк – Англияның Ланкашир графтығындағы Чорли ауданындағы сирек қоныстанған азаматтық приход. Бұл аудан шаруашылыққа жарамды жер болып, қой шаруашылығына пайдаланылады, сонымен қатар Ливерпуль қаласын сумен қамтамасыз ету үшін салынған су қоймаларында орналасқан. Аймақта көптеген жаяу және атты жолдар бар, кең молаяқтарға толы. Бұл жер жаяу саяхатшылар мен туристер арасында танымал; ол Ланкаширдегі Батыс Пеннин молаяқтарында, Уитнелл және Ривингтон молаяқтарының арасында орналасқан, Чорли, Хорвич және Дарвен қалаларына жақын. 2001 жылғы халық санауы бойынша оның халқы 23 адамды құрады, бірақ 2011 жылғы халық санауында халқы Хипи азаматтық приходының құрамына енді. Су қоймалары салынғаннан кейін аймақ халқы азайып қалды.

Топонимика

Anglezarke көне норвеж тіліндегі Anlaf есімінен және көне норвеж тіліндегі "таулы жайылым немесе шилинг" мағынасын беретін erg сөзінен туындаған. Бұл есімдердің бірігісі "Анлафтың таулы жайылымы" дегенді білдіреді. 1202 жылы ол "Andelevesarewe" деп тіркелген. 1225 жылға қарай бұл "Anlavesargh" түріне өсті. 1270 жылғы құжатта үш түрлі жазу нұсқасы қолданылған: "Arlawesarwe", "Anlasargh" және "Anlezark". 1559 жылға қарай "Anlazarghe" жиі қолданылатын болды.

Археологиялық орындар

Адамның Аңгелзарке төңірегіндегі қызметі тарихқа дейінгі заманға дейін жетеді. Аңгелзарк қырасындағы Руши броу ерекше археологиялық маңызы бар орын. Мезолит дәуіріндегі паналау орындарынан жұмыс істеген еденнің іздері және б.з.д. 8 мың жылдыққа дейін сақталған кремний құралдары табылған. Пикстоунс – неолиттік камералы оба, Ланкаширдегі жалғыз мысалы, ішінде бастапқы кіреберістің іздері бар жерлеу камерасын қамтиды. Ал дөңгелек нан – неолиттен кейінгі қола дәуіріне дейінгі оба, оны Ұлы төбеден Уайт Копписке дейінгі бағыттан көруге болады – бұлардың барлығы Аңгелзарк қырасындағы ескерткіштер тізіміне енген.

Қожалық

Англезарк Манчестер барониясына тәуелді болды. Альберт Грелли Роберт де Латомға жылына 3 шиллингке екі бұқа жетегін берді. 1230 және 1264 жылдар аралығында Роберт Ричардтың ұлы, Латом лорды, өзінің «Свинлихерст» деп аталатын жерін Бёрскоу аббаттығына сыйлады. 1270 жылы Лорд Роберт де Латом мен Питер де Хепей ортақ жердегі құрылыс мәселесі бойынша дауласты. Аңгелзаркедегі жерлерді госпитальерлер иеленді. 1566 жылы патшалық жарлық арқылы Ривингтон шіркеуі мен мектебі құрылып, Аңгелзарк Ривингтон, Хемпшоу және Фолдспен біріктірілді. Аңгелзарк маңының барондық сотының құжаттары Ланкашир архивінде сақталады. 1600 жылы Дерби графы Уильям, Эдвард Ригби, Томас Ирландия және Латомнан Майкл Доугти, поместьеді Лондон саудагерлері Фрэнсис Моззли мен Эдвард Моззлиге (Грейс Инннен) 400 фунт стерлингке сатты. 1602 жылы Уайтингтоннан Ричард Хорлтон, Брайтмиттің Ричард Бэннистері мен Фарнворттан Эштетон Натталлға Анлазарк иелігін берді. Келісімшартта Дерби және Нортумберленд графтарының бұрынғы құжаттары көрсетілген, олардың иелігінде болғаны айтылған. Басқа құжаттар графтың монастырлар таратылғаннан кейін үкіметтен бұрынғы шіркеу жерін сатып алғанын көрсетеді. 17 ғасырда Стендиштер поместьеге құқық алды. 1721 жылы сэр Томас Стендиш 21 жылға Хогтон мұнарасының иесі сэр Генри Хогтонға Ақ және Қара Копписке жақын жерді жалға берді. Сэр Ричард Стендиштің ұрпақтары 1677 жылдан бастап 1812 жылға дейін, әулет тоқталғанға дейін поместьеге иелік етті. Стендиштердің мүдделерінің көлемі 1774 жылы сэр Фрэнк Стендиш үшін Джордж Ланг салған үлкен түсті картада көрсетілген. Кейіннен поместье алыс туысы Франк Холлға өтті, ол Стендиш атын қабылдады және 1840 жылы мұрагерсіз қайтыс болды. 1850 жылғы тікелей салыстыру тізімдері көрсеткендей, барлық жерден түсетін жалдақы Брэдфорд графына төленуі керек еді. Уильям Стендиштің Аңгелзаркте жалға алған жерінен түсетін тікелей салыстыру 88 акр 3 руд және 31 алап жайылым, сондай-ақ басқа жерлер мен ғимараттар, олар әртүрлі тараптарға жалға берілген. Басқа жер иелері Шоу отбасының мұрагерлері Эдмунд Канлифф және Джон Гранди болды, олар Джепсондегі 11 Ұлы жайылым және 21 асүй жайылымын иеленді, оны Уильям Берри басқарды. Ричард Рейншоу Ротвеллдің 12-ші тікелей салыстырудағы жайылымына иелігі болды, оны Мэри Пилкингтон басқарды. Ричард Уиллис 13 және 14-ші тікелей салыстырулардағы жайылым жерлеріне ие болды, оларды Томас Пилкингтон (қазір су қоймасының астындағы жайылым) және Брук Хаустың жанындағы ұзақ жайылымда Изабелла Клейтон басқарды. Лестер Миллдегі жайылым, 1-ші тікелей салыстыру, қазір су қоймасының астында, Роджер Джеррард, Мэри Пилкингтон және оның отбасы басқарды, олар 1841 жылғы санақта ескі Лестер Миллде тіркелген. Аңгелзарктегі мүліктерге бау-бақшада ортақ құқықтар берілді. Персиваль Самнер Мейхью 1898 жылы Стендиш үлесін сатып алды және өмірі бойы Ақ және Қара Копписке жақын жердегі ортақ жерде аң аулау құқығына ие болды. 20 ғасырдың басында Ливерпуль корпорациясы Ривингтон су көзін қорғау үшін жердің көп бөлігін сатып алды, көптеген мүліктер бұзылды, тек бір немесе екі жұмыс істейтін ферма қалды.

Көрнекті орындар

ХХ ғасырдың басында Пиует-холлға жақын орналасқан Фогс фермасы бос қалды. Жерді 18 ғасырда Кокер отбасы, ал 19 ғасырдың басында Пилкингтондар өңдеді. Мүлікті Ливерпуль корпорациясы алғаннан кейін, олар оны жалға берді, бірақ ғимараттарға немқұрайлы қарау, жоғары жалдау ақысы, ыңғайлылықтардың жетіспеуі және қалалардағы жұмысқа қол жетімділіктің артуы салдарынан ескі фермаларды жалға алу қиын болды және олар тасталып кетті. Корпорация оларды қирауға тастап, халық саны азайды. Тарихи ғимараттар мен кейбір ірі тас үйлер бұзылды немесе 1950 жылға дейін әскери оқулар кезінде нысана ретінде пайдаланылды. Көбінесе қираған орындардан снарядтардың қалдықтары, тіпті кейде жарылмаған оқ-дәрілер табылған. Қазіргі кезде алыс фермалар саяхатшылар мен геокэшерлер үшін маңызды бағыттар болып табылады. 19 ғасырда Кершоулар тұрған Төменгі және Жоғарғы Хемпшоу фермаларының қалдықтары Яроу өзенінің саласының жанында, оңтүстік-батысқа қарай 300 метр қашықтықта орналасқан. Джепсон фермасы мен Джепсон қақпасы Пикстоунға жол бойындағы бағыттық нүктелер болып табылады. "Ескі Рейчел" фермасының соңғы тұрғындары 1880 жылдары Эванс отбасы болған. Симмс, 19 ғасырғы сайлау тізімдеріне сәйкес, бір кезде 52 акр жерді Самюэл Пилкингтон өңдеген ферма болды, ол жеке жол мен жаяу жолында орналасқан. Мүлікті Яроу өзенінің саласы – Грин Уитсинс Бруктан сумен қамтамасыз еткен, ал Ливерпуль корпорациясы иеленгеннен кейін 1928-29 жылдары Хорвич қалалық округтік кеңесінің төрағасы пайдаланды. Сушы коттеджі Англзарк суқоймасының солтүстік жағында орналасқан. Шоррокс 1888 жылы қайтыс болғанға дейін Абель Пилкингтонның меншігінде болды; оның қираған қалдықтары суқоймасының солтүстік жағындағы Уайт Коппис тоғандарының жанындағы көпірге жақын жерде орналасқан.

Су қоймалары

1850 жылы Манор үйінің иесі Томас Пилкингтон Чорли су компаниясына жер сатты, бұл аймақтағы алғашқы су қоймасы – Хай Булоу су қоймасын салуға мүмкіндік берді. 1850 жылдары Ривингтон су қоймалар тізбегіндегі ең ірі Anglezarke су қоймасының құрылысымен тасқа деген сұраныс артты. Бұл жергілікті карьерлерде өндіріс көлемінің ұлғаюына себеп болды. Ливерпуль қаласының инженері Томас Дункан жобалаған Яроу су қоймасының құрылысы 1867 жылы басталды. Ол Аңгелзарке жотасынан бастау алатын Ярроу өзенімен және әктас бұлағымен толығады. Ривингтон тізбегінің үш негізгі су қоймасын "The Viewpoint", Moor Road, Anglezarke мекенжайында көруге болады.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Бұл аймақ Екінші дүниежүзілік соғыста азық-түлік өндіру және әскери жаттығулар үшін пайдаланылды. 1943 жылғы 16 қарашада Блэкпулден Манчестерге ұшып бара жатқан 28-оперативтік оқу бөлімінің «Веллингтон» бомбалаушысының (Z8799) экипажы Уинтер Хиллдің солтүстігіндегі Хёрст төбесінде, Англезарк Моорда құлап, қаза тапты. Көзі куәгер болған адамның айтуынша, ұшақ құлағанда ыдырап, соққысынан «жер дірілдеді». Құлау орнында 1955 жылғы маусымда Хорвич Ротари клубы орнатқан ескерткіш бар. Әр жылғы Еске алу күні Лимстоун Бруктың жанындағы Lead Mines Clough-тағы «Веллингтон» бомбалаушысының ескерткішінде қызмет өткізіледі. Ескі қорғасын кендері 1940 жылдардағы жаугершілікке қарсы жоспарларда маңызды рөл атқарды деп саналады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскерилер кеңінен пайдаланған Англезарк моойндарынан көптеген қару-жарақтар табылды, сондай-ақ әскери пайдалану Суық соғыстың басында да жалғасты, осы кезде үкімет жергілікті тұрғындардың қарсылығына қарамастан, резервистерге әскери жаттығулар үшін 1000 акр жер берді.

Басқару

19 ғасырдың басына дейін Англезарк Ланкаширдегі Салфорд жүзінің бөлігі болған Болтон-ле-Мурс ескі приходының қалашығы еді. 1837 жылы Англезарк аймақтағы басқа қалалармен (немесе азаматтық приходтармен) бірігіп, Chorley кедейлер заңы бірлестігін құрды, ол осы аймақтағы кедейлер заңын басқару және қаржыландыруға жауапты болды. 1866 жылы Англезарк азаматтық приходқа айналды. 1875 жылдан 1894 жылға дейін Чорли ауылдық санитарлық округінің, ал 1894 жылдан 1974 жылға дейін Чорли ауылдық округінің құрамына кірді. 1974 жылдан бері Англезарк Чорли ауданының азаматтық приходы болып табылады. Англезарк Чорли парламенттік сайлау округінің бөлігі, онда 2010 жылғы жалпы сайлауда Линдсей Хойл Лейбористік партиядан парламент мүшесі болып сайланды.

География

Аңгелзарке батыс Пеннин тауларының батыс беткейлерінде 2,793 акр биік сортаңды дала жатыр, теңіз деңгейінен шамамен 1000 фут биіктікте. Аңгелзарке – орталық ауылы жоқ, шашыраңқы шаруашылық үйлерден тұратын елді мекен. Солтүстік-батыс бұрышында мақта фабрикасы болған Ақ Қоқыс шағын ауылы орналасқан, ал оңтүстік-шығысында – қазір қираған Хемпшоус ауылы. Шағын жол Ривингтоннан Хипиге дейін елді мекеннің батыс шекарасымен өтеді. (b) Уақыт арқылы Британияның көрінісі. (c) Контекстегі Адлингтон.

Экономика

Аңгелзарк экономикасы негізінен ауыл шаруашылығына негіделген, жерлердің көп бөлігі мал жаюға қолданылады. Кейбір шаруалар демалыс орны, кемпинг, автотұрақ және қонақ үйлерге арналған жабдықтар ұсыну арқылы қызмет түрлерін кеңейтті. Туристерді тарихи ландшафт, көркем көріністер және жаяу серуендеу жолдарының кең желісі қызықтырады.

Спорт

Anglezarke Quarry тау шаруашылығына арналған және Сер Крис Бонингтон сияқты кәсіби альпинистер жаттығу үшін пайдаланған танымал орын. Осы аймақта 2002 жылғы Комонвелт ойындарының тау велосипедінен жарысы өткізілді. Саяхатшылар үшін кең жаяу жолдар желісі бар, ол көпшілікке ашық.

Танымал мәдениет

1984 жылы «Жеміш тағы» телесериалы «Англзарк карьерінде» түсірілді. Музыкант және ақын Ричард Скелтон өзінің шығармалары мен музыкасына шабыт алу үшін «Англзарк» ландшафтын пайдаланды.