Кіріспе

Аэрари (лат. aes, "бронза" немесе "ақша" оның қосалқы мағынасында "салым") - Сервиус Туллийдің отыз руына кірмейтін және цензордың өз бетімен белгілеген салымға жататын Рим азаматтарының бір класы. Олар: жергілікті өзін-өзі басқарудан айырылған, иеленуші қалалардың тұрғындары, олар jus conubii (заңды некеге тұру құқығы) және jus commercii (заңды бизнеспен айналысу құқығы) иеленді, бірақ саяси құқықтар жоқ. Кейре бұған алғашқы мысал болған деп айтылады (353 б.з.б.). Сондықтан "in tabulas Caeritum referre" деген сөз "аэрарий мәртебесіне төмендету" деген мағынаны білдіреді. Кейбір кәсіптерді (негізінен сахналық өнер), жеке өмірдегі абыройсыз әрекеттер (мысалы, ақымақтық) немесе белгілі бір қылмыстар үшін айыптау нәтижесінде азаматтық төмендеуге (абыройсыздыққа) ұшыраған толық азаматтар. Цензордың "таңбалаған" (nota, негізінен "қара белгі") тұлғалары. Осылайша рулардан шеттетілгендер және ғасырлар бойы дауыс беруге құқығы жоқ адамдар Рим билігін толтыра алмады және әскерде қызмет ете алмады. Теодор Моммсеннің айтуынша, aerarii бастапқыда non assidui (жер иелері емес) болды, олар рулардан, комициялардан және әскерден шығарылды. 312 жылы цензор Апий Клавдий Кекус реформасымен бұл ассидуилер тайпаларға қабылданды, ал аэрарилер жойылды. Бірақ 304 жылы Фабий Руллиан оларды төрт қалалық тайпаға шектеп, сол кезден бастап бұл термин жоғары (ауылдық) тайпадан төмен (қалалық) тайпаға төмендетілген адамды білдірді, бірақ дауыс беру немесе әскерде қызмет ету құқығынан айырылмайды. Моммсеннің пікірінше, tribu movere және aerarium facere сөздері бірдей мағынада ("жоғары рудан төменгі руға төмендету") Гринджи біріншісін жоғары рудан төменгі руға төмендету немесе рулардан толық шеттету деп түсіндіреді, екіншісі ғасырлар бойы шеттету деп түсіндіреді. Бастапқы aerarii-дің басқа көзқарастары: олар: қолөнершілер мен бостандықтанушылар (Ньебур); Рим территориясында тұрып жатқан, Риммен біріккен қала тұрғындары (Ланге); тек төмендеу азаматтар сыныбы, оның ішінде ни сивес сине суфрагио, ни қолөнершілер (Йохан Николай Мадвигтің пікірінше); Серб конституциясының капитальдық цензімен бірдей (Белот, Гриндж).