Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Йоркширдегі ұлттық парк, Англия
National park in North Yorkshire, England
Солтүстік Йоркшир Моорс – Англияның солтүстік-шығыс Йоркширдегі жоталы аймақ. Онда Ұлыбританиядағы ең кең көлемді жусанды далалардың бірі орналасқан. Бұл аймақ 1949 жылғы «Ұлттық парктер және елге қолжетімділік» заңы арқылы 1952 жылы ұлттық парк деп жарияланды. Ұлттық парктің ауданы 554 шаршы миль (1,435 км2) және халқы 23 380 адамды құрайды. Оны Хельмслиде орналасқан Солтүстік Йоркшир Моорс ұлттық паркінің басқармасы басқарады.
The North York Moors is an upland area in north eastern Yorkshire, England. It contains one of the largest expanses of heather moorland in the United Kingdom. The area was designated as a National Park in 1952, through the National Parks and Access to the Countryside Act 1949. Covering an area of 554 square miles (1,435 km2), the National Park has a population of 23,380. It is administered by the North York Moors National Park Authority, which is based in Helmsley.
Орналасу және тасымалдау
Шығыс жағынан Солтүстік теңіз жағалауының әсерлі жартастарымен нақты шегараланған. Солтүстік және батыс шекараларын Тиз жазығын және Моубрей аңғарынан жоғары орналасқан Хэмблтон төбелерін көрсетейтін Кливленд тауларының тік беткейлері анықтайды. Оңтүстікке қарай Табулар төбелері мен Пикеринг аңғарының бұзылған сызығы жатыр. Солтүстік Йоркшир Моорс аймағынан солтүстіктен оңтүстікке қарай төрт жол өтеді. Шығыс жағынан A171 Уитби және Скарборо қалаларын байланыстырады. Ішкі жағына қарай, A169 Пикеринг пен Уитби арасында салады. Орталықта, шағын жол A170-тен Келдхолмде басталып, Кастлтон арқылы өтіп, Уитби мен Гисбороны қосатын A171-ге қосылады. Ең батысқа қарайтын бағыт – Хелмсли мен Стокслині байланыстыратын B1257. Тирскіден Скарбороға дейінгі A170 Солтүстік Йоркшир Моорс аймағының оңтүстік шегарасын көрсетеді. Esk Valley Line – Уитбиден Миддлсброға дейінгі шығыс-батыс бағытындағы теміржол желісі, ал Солтүстік Йоркшир Моорс бу теміржолы Пикерингтен Гросмонтқа дейін, Уитбиге қосылатын бағытта жүреді. Солтүстік Йоркшир Моорстағы қоғамдық көліктің басқа түрлеріне автобус қызметтері кіреді. Йоркшир Костлайнердің 840-шы маршруты Уитбиден Пикерингке (және Йорк пен Лидске дейін жалғасады), Arriva North East-тің X93 және X94 маршруттары Скарбородан Миддлсброға Уитби және Гисборо арқылы, Arriva North East-тің 95 маршруты Уитбиден Эск аңғары бойымен Лейлхолмға, ал Шығыс Йоркширдің 128-ші маршруты Скарборо мен Хелмслині байланыстырады. Жазғы демалыс күндері бұл қызметтер Moorsbus бағыттарымен толықтырылады, олар жергілікті қалалық орталықтардан ұлттық парктің шалғай, жеке көліксіз жеткісіз аймақтарына қатынайды. Солтүстік Йоркшир Моорс арқылы өтетін кейбір маршруттар өте әдемі – 840 маршруты Bus Users UK ұйымымен Ұлыбританияның ең көркем автобус маршруты деп жарияланды, ал X93 маршруты он екінші орынды иеленді. 2018 және 2019 жылғы «Тур де Йоркшир» веложарысы Солтүстік Йоркшир Моорстың бір бөлігінен өтті.
To the east, the area is clearly defined by the impressive cliffs of the North Sea coast. The northern and western boundaries are defined by the steep scarp slopes of the Cleveland Hills edging the Tees lowlands and the Hambleton Hills above the Vale of Mowbray. To the south lies the broken line of the Tabular Hills and the Vale of Pickering. Four roads cross the North York Moors from north to south. In the east, the A171 joins Whitby and Scarborough. Further inland, the A169 runs between Pickering and Whitby. More centrally, a minor road departs from the A170 at Keldholme and passes through Castleton before joining the A171 which connects Whitby and Guisborough. The most westerly route is the B1257 connecting Helmsley to Stokesley. The A170 from Thirsk to Scarborough marks the southern boundary of the North York Moors area. The Esk Valley Line is an east west branch line rail link from Whitby to Middlesbrough in the north, and the North Yorkshire Moors steam railway runs from Pickering to Grosmont with a link to Whitby. Other public transport within the North York Moors includes a number of bus services. Yorkshire Coastliner route 840 runs from Whitby to Pickering (and continues to York and Leeds), Arriva North East routes X93 and X94 run from Scarborough to Middlesbrough via Whitby and Guisborough, Arriva North East route 95 runs from Whitby to Lealholm along the Esk Valley, and East Yorkshire route 128 connects Scarborough and Helmsley. On weekends during the summer, these are complemented by Moorsbus services, which run from local urban centres into more remote parts of the national park which are difficult to access without private transport. Some of the routes across the North York Moors are noted for their beauty – the 840 was declared Britain's most scenic bus route by Bus Users UK while the X93 was the tenth most scenic. The cyclists in the 2018 and 2019 Tour de Yorkshire passed through a section of the North York Moors.
Физикалық география
Солтүстік Йоркширдің құрғақ далалары – бұл бірнеше терең шатқалдармен немесе аңғарлармен тілінген, егістік жерлер немесе орманды алқаптарға ие, құрғақ далалық плато. Ең үлкен шатқал – Эскдейл, ол батыстан шығысқа қарай ағып, Уитбиде Солтүстік теңізіне құятын Эск өзенінің аңғары. Кливленд төбелері Эскдейлдің солтүстігінде көтеріледі. Эскдейлдің батыс жағында шатқал үш кіші шатқалға бөлінеді: Вестердейл (Эск өзенінің жоғарғы аңғары), Бейсдейл және Коммондал. Оңтүстік жағындағы құрғақ даладан Эскдейлге бірнеше жанама шатқалдар құйылады, батыстан шығысқа қарай Денби Дейл, Кішкентай Фрайп Дейл, Үлкен Фрайп Дейл, Глайсдейл және Гоатланд аңғары. Коммондалдың батысында орналасқан және төменгі суайдырымен бөлінген Килдейл, батысқа қарай ағып, Тис өзеніне қосылатын Левен өзенімен суға толады. Оңтүстік жағында құрғақ далалар Дервент өзенінің салаларына құйылатын шатқалдармен тілінген. Батыстағы ең батыс шатқал – Рай Дейл, оның батысында Хэмблтон төбелері көтеріледі. Билсдейл – Рай Дейлдің жанама шатқалы. Билсдейлдің шығысында Брансдейл, Фарндал, Розедейл және Ньютон Дейл құрғақ далаға кесіп кіреді. Оңтүстік-шығысында ландшафт Дервенттің жоғарғы ағысы мен оның салаларының тар шатқалдарымен ерекшеленеді. Солтүстік Йоркширдің құрғақ далаларының шамамен 23 пайызы орманмен жабылған (көбінесе оңтүстік-батыста және оңтүстік-шығыста орналасқан), бұл 300 шаршы километрден астам ағаштарға тең. Бұл Англияның солтүстігіндегі ең көне және ескі ағаштардың ең ірі шоғырланған орны. Дервент Пикеринг аңғарынан батысқа қарай ағып, Мальтон қаласында оңтүстікке бұрылып, Йорк аңғарының шығыс бөлігі арқылы ағып, Бармбиде Оуз өзеніне құяды.
The North York Moors consist of a moorland plateau, dissected by a number of deep dales or valleys containing cultivated land or woodland. The largest dale is Eskdale, the valley of the River Esk which flows from west to east and empties into the North Sea at Whitby. The Cleveland Hills rise north of Eskdale. At the western end of Eskdale, the valley divides into three smaller dales, Westerdale (the upper valley of the River Esk), Baysdale and Commondale. A series of side dales drain into Eskdale from the moorland on its southern side, from west to east Danby Dale, Little Fryup Dale, Great Fryup Dale, Glaisdale and the Goathland valley. Kildale, west of Commondale and separated only by a low watershed, is drained by the River Leven, which flows west to join the River Tees. On their south side, the moorland is incised by a series of dales which drain into tributaries of the River Derwent. The westernmost dale is Rye Dale, to the west of which rise the Hambleton Hills. Bilsdale is a side dale of Rye Dale. East of Bilsdale Bransdale, Farndale, Rosedale and Newton Dale cut into the moorland. In the south east, the landscape is marked by the narrow valleys of the upper reaches of the Derwent and its upper tributaries. About 23 per cent of the North York Moors is under woodland cover (mostly located to the south west and south east), equivalent to more than 300 square kilometres of trees. It is home to the largest concentration of ancient and veteran trees in northern England. The Derwent crosses the Vale of Pickering flowing westwards, turns southwards at Malton and flows through the eastern part of the Vale of York before emptying into the River Ouse at Barmby on the Marsh.
Геология
Солтүстік Йоркширдің геологиясы Юра кезеңінің жыныстарымен ерекшеленеді. Олар негізінен 205-142 миллион жыл бұрын субтропикалық теңіздерде қалыптасқан. Теңіз деңгейінің ауытқулары әртүрлі тау жыныстарын – сазбалшықтардан құмтастар мен коралдан пайда болған әктастарға дейін құрады. Бұл теңіз және дельталық жыныстар Йоркшир жағалауында Стейтстен Файлиге дейін жақсы көрінеді. Төменгі Юра кезеңінде Юра кезеңінің басында сазбалшықтар, балшықтар, жұқа әктастар мен құмтастар аяз суға шөгінді. Бұл шөгінділердің қалыңдығы бірнеше метрге жетеді және әртүрлі қалыңдықтағы темір кендері мен алюминді алуға қолданылатын жыныстарды қамтиды. Орта Юра кезеңінде ірі өзендермен кесілген аласа жазыққа сазбалшықтар мен құмтастар шөгінді, бұл кезде жер біртіндеп көтерілді. Кейде бұл жер теңіз суымен жабылып, теңіз фоссилиялары бар әктас жыныстары қалыптасты. Бұл Равенскар тобының жыныстары. Оксфорд балшығы осы кезеңнің соңында шөгінді. Жоғарғы Юра кезеңінің соңында жер қайтадан теңіз астына батты. Алғашқыда теңіз аяз болғандықтан, әктас және құмтас шөгінділері қалыптасты. Бұл Табуляр төбелерінің оңтүстігіндегі Кораллиан жыныстары. Кораллиан жыныстарының үстінде Пикеринг аңғарының астында орналасқан Киммеридж балшығы жатыр, бірақ ол жер бетінде көрінбейді. Содан кейін, шамамен 30 миллион жыл бұрын, жер қозғалысы нәтижесінде көтеріліп, оңтүстікке қарай еңкейді. Жыныстардың жоғарғы қабаттары эрозияға ұшырап, ескі жыныстар кейбір жерлерде ашыққа шықты. Еңкейгендігінің салдарынан ең көне жыныстар солтүстікте көрінеді. Бұл Солтүстік Йоркшир мен Кливленд төбелерінің солтүстік беткейіндегі сазбалшықтар мен темір кендері. Ортаңғы қабаттар биік бағралықтардың құмтастарын құрайды, ал ең жас әктас қабаттары Табуляр төбелерін құрайды. Аңғарларда, өзендер жас жыныстарды кесіп өткен жерлерде, ескі сазбалшықтардың, темір кенінің және құмтастың да көріністері бар. Розедейл осыған мысал. Төртінші кезеңде, соңғы 2 миллион жылда, аймақ бірнеше мұз басу кезеңдерін бастан өткерді. Соңғы мұз басу кезеңі, Деванс, шамамен 11 000 жыл бұрын аяқталды. Солтүстік Йоркширдің биік бөліктері мұзбен жабылған жоқ, бірақ мұздықтар жоғары жер массасының екі жағынан оңтүстікке қарай ағып өтті. Мұз дәуірі аяқталғаннан кейін климат жылына бастағанда, Солтүстік Йоркширдегі қарлы далалар еріп бастады. Еріген су солтүстікке, батысқа немесе шығысқа қарай шыға алмады, өйткені оны мұз тосқан. Судың үлкен ағындары оңтүстікке қарай ағып кетті. Еск аңғарының сулары оңтүстікке қарай ағып, Ньютондейл аңғарын ойып шығарды. Солтүстік Йоркшир сулары Пикеринг аңғарының аймағында үлкен көл құрды. Ақырында көл өз алабын толтырып, Киркхемдегі ең төменгі нүктеден ағып шықты. Бұл жерде ол Керкхам шатқалын ойып өтеді. Мұз толығымен шегінгеннен кейін, ол артында терең балшық (немесе тіл) қалдырды. Балшық Пикеринг аңғарының шығыс жағын тосқан, Дервент өзенінің бағытын өзгертіп, тұрақты түрде бұрды. Мұздық еріген судан пайда болған аллювийлер шұңқырдың солтүстігіндегі және Эск аңғарындағы көптеген аймақтарды жабады.
The geology of the North York Moors is dominated by rocks of the Jurassic period. They were mostly laid down in subtropical seas 205 to 142 million years ago. Fluctuations in sea level produced different rock types varying from shales to sandstones and limestones derived from coral. These marine and delta deposited rocks are well exposed on the Yorkshire coast from Staithes to Filey. Lower Jurassic At the beginning of the Jurassic period shales, clays and thin limestones and sandstones were deposited in a shallow sea. These deposits are many metres thick and include layers of ironstone of various thicknesses and the rocks from which alum is extracted. Middle Jurassic A period of gradual uplift happened when mudstone and sandstone were deposited on a low lying coastal plain crossed by large rivers. Occasionally this land area was inundated by the sea and at these times calcareous rocks containing marine fossils were deposited. These are the Ravenscar Group of rocks. The Oxford Clay was deposited at the end of this epoch. Upper Jurassic Towards the end of the Jurassic period the land again sank beneath the sea. At first the sea was shallow and calcareous sandstones and limestones were deposited. These are the Corallian rocks of the Tabular Hills towards the south of the area. Overlying the Corallian rocks is the Kimmeridge Clay which underlies the Vale of Pickering but this is not exposed at the surface. Subsequently, about 30 million years ago, the land was uplifted and tilted towards the south by earth movements. The upper layers of rock were eroded away and the older rocks were exposed in places. Because of the tilt the oldest rocks became exposed in the north. These are the bands of shales and ironstones on the northern scarp of the North York Moors and Cleveland Hills. The middle layers form the sandstones of the high moorland and the youngest layers of limestone form the Tabular Hills. In the dales, where the rivers have cut through the younger rocks, there are also exposures of older shales, ironstone and sandstone. Rosedale is an example of this. During the Quaternary period, the last 2 million years, the area has experienced a sequence of glaciations. The most recent glaciation, the Devensian, ended about 11,000 years ago. The higher parts of the North York Moors were not covered by the ice sheets but glaciers flowed southwards on either side of the higher land mass. As the climate became warmer at the end of the ice age, the snowfields on the North York Moors began to melt. The meltwater was unable to escape northwards, westwards or eastwards because it was blocked by ice. Huge torrents of water were forced southwards. Water from the Esk valley area flowed southwards gouging out the deep Newtondale valley as it went. Water from the North York Moors formed a vast lake in the area of the Vale of Pickering. Eventually this lake filled its basin and then overflowed at the lowest point which was at Kirkham. Here it cut the steep sided Kirkham gorge. When the ice finally retreated it left deep deposits of boulder clay (or till) behind. The boulder clay blocked the eastern end of the Vale of Pickering causing a permanent deviation in the course of the River Derwent. Alluvium from the glacial meltwater covers many areas to the north of the moors and in the Esk valley.
Ағаштан жасалған белдеу
Известняк тез бұзылып, жақсы кеуекті тау жыныстарының үстінде қоректік заттарға бай сілтілі топырақтарды жасайды. Мұздық еріген суларының ойып жасауы нәтижесінде әдемі аңғарлар пайда болған, олардың төңірегінде өзендер ағып жатыр. Известняқтың қоректік заттарға бай сулары жәндік дернәсілдері мен қабықтылылар сияқты көптеген су омыртқасыздарын қолдайды. Бұл өз кезегінде форель және грейлинг сияқты балықтарға азық береді. Жазда судан шығатын жәндіктер құстар үшін де маңызды тағам көзі болып табылады. Сұр құйрық, қарлығаш және дақылды тұғырлар жиі кездеседі. Сонымен қатар, мұнда суырлар мен балықшылдар да таралған. Саңқалардың саны біраз азайғаннан кейін, өзендер мен ағындарға қайта оралуда. Фарндейл көктемде жабайы нарцис гүлдерімен әйгілі. Биік жердің оңтүстігінде, қоршаулы ормандар, негізінен жалпақ жапырақты емендерден тұрады. Осы ормандарда құс аяқтары, қызылқұйрық және орман үкілері мекендейді. Мұнда елік және ақбөкен де кездеседі. Орман және оңтүстікке қарайтын шөптесін алқаптар, ізбестас белдеуінде көптеген көбелектерге қолайлы ортаны қамтамасыз етеді. Құнарлы сілтілі топырақ жабайы гүлдердің көптеген түрлерінің өсуіне жағдай жасайды. Көктемде тікұшақтарда көк шаңырақ пен перзент гүлдері гүлдейді, ал ағаш кеудесі және орхидеялар сияқты сирек кездесетін өсімдіктер де кездеседі. Жыландар ұлттық саябақта кең таралған. Олар далаларда кәдімгі кесірткелерді, ал тікұшақтар мен ормандардың жиектерінде тышқандар мен егеуқұйрықтарды жейді. Перси Риггте дөңгелек тас үйлердің іргетастарының жиынтығы да бар. Темір дәуіріне қатысты басқа да іздер аз, олар кейінгі ауыл шаруашылығы қызметінің салдарынан жойылған.
Limestone weathers quickly to produce nutrient rich alkaline soils on well drained rocks. Gouging by glacial meltwaters has left spectacular valleys along whose floors run streams. The limestone streams with their nutrient rich waters support an abundance of aquatic invertebrates such as insect larvae and crustaceans. These in turn support such fish as trout and grayling. Insects which emerge from the water in summer are also a rich source of food for birds. Grey wagtails, swallows and spotted flycatchers are commonly seen. Dippers and kingfishers are also typical. The otter, after a period of decline, is starting to recolonise the rivers and streams. Farndale is famous for its wild daffodils in spring. Sheltered woodlands dominated by sessile oaks can be found to the south of the high ground. These woodland areas are the home of pied flycatchers, sparrow hawks and wood warblers. Roe and fallow deer can also be found here. The woodlands and south facing grasslands on the limestone belt provide a good habitat for many butterflies. The fertile alkaline soils support an abundance of wild flowers. Bluebells and primroses grow in the hedgerows in spring and rarer plants such as the wood vetch and orchids are also to be found. Adders are widespread throughout the national park. On the moors they eat common lizards and around the hedgerows and woodland edges they feed on mice and voles. and a collection of circular stone hut foundations on Percy Rigg. Other evidence of Iron Age occupation is scarce, having been obliterated by subsequent agricultural activity.
Римдік
71 жылы Рим әскері Йоркширге жетіп, Малтон қаласында бекініс салған. Уэйдтің жолы осы жерден басталатын көптеген римдік жолдардың бірі болуы мүмкін. Ол Пикеринг аңғары арқылы солтүстік-шығысқа қарай және Уилдейл Моордан өтіп Солтүстік теңіз жағалауына дейін созылған. Гросмонтқа жақын Коуторн мен Лиз Риггте римдік лагерьлер орналасқан, ал Файли, Скарборо, Равенскар, Голдсборо және Хант Клифте жағалаудағы сигнал станциялары бар. Римдіктер 410 жылы Британияны тастап кеткен.
By 71 AD, the Roman army had reached Yorkshire, where they established a fort at Malton. Wade's Causeway may have been one of the several Roman roads which radiated from this point. It led north eastwards over the Vale of Pickering and across Wheeldale Moor towards the North Sea coast. There are Roman camps at Cawthorn and Lease Rigg near Grosmont and signal stations along the coast at Filey, Scarborough, Ravenscar, Goldsborough and Hunt Cliff. The Romans left Britain in 410 AD.
Англосаксондықтар мен викингтер
Римдіктер кеткеннен кейін герман тайпалары келді және осы аймақта қоныстанды. Бұл англдар, сакстар және ютарлар далалық ауылдарға көптеген жер аттарын берді. Олар көптеген құдайларға, әсіресе Воденге табынды. Дегенмен, христиан діні 627 жылы Нортумбрия королі Эдвин Йорк қаласында крещение қабылдағанда Йоркширге келді. 654 жылы Ластингхемде және 657 жылы Уитбиде христиандық монастырлар құрылды. 680 жылы Хакнес қаласында әйелдер монастыры салынды. 9 ғасырда викингтер Йоркшир жағалауына шабуылдарын бастады, ал 867 жылы осы даниялықтар Уитби, Ластингхем және Хакнес қалаларындағы діни орындарын қиратты, содан кейін шайқастан кейін Йорк қаласында жаңа даниялық мемлекетін құрды. Даниялықтар осы аймақта қоныстанды, кейіннен олардың өзі де христиан дінін қабылдады. Олар өз тілдерін енгізді, оның элементтері әлі күнге дейін жергілікті диалектте сақталып қалған, сонымен қатар бірнеше елді мекендердің аттарын өзгертті.
After the departure of the Romans, Germanic tribes arrived and settled in the area. These Angles, Saxons and Jutes gave many of the place names to villages on the moors. They worshipped a number of gods, notably Woden. However, Christianity came to Yorkshire when King Edwin of Northumbria was baptised in 627 AD at York. Christian monasteries were established at Lastingham in 654 and Whitby in 657. A nunnery was built at Hackness in 680. In the 9th century, Viking raiders began to attack the Yorkshire coast, and in 867 these Danes destroyed the religious houses at Whitby, Lastingham and Hackness and after battle set up a new Danish kingdom based at York. The Danes settled in the area and later themselves became Christian. They introduced their language, elements of which still remain in the local dialect, and renamed a number of settlements.
Орта ғасырлар
Англия королі Вильгельм I және оның норман барондары 1066 жылы елді бақылауға алды. Норман үкімдігін орнатудың негізгі құралы – қамалдар салу болды. Хелмсли, Пикеринг және Скарборо қалаларында сақталған қамал қираған жерлері бар, ал Эйтон, Дэнби, Малгрейв және Ворлтон қалаларында басқа да қамалдар болған. 11-12 ғасырларда Уитби аббаттығы, Риволькс аббаттығы, Байланд аббаттығы және Маунт Грейс монастыры сияқты монастырлар құрылды. Бұл мекемелерге жер және ақша сыйлықтары берілді, ал монастырь ордендері маңызды жер иелеріне айналып, аймақтағы жердің шамамен үштен бір бөлігіне ие болды. Аббаттар жерлерін қой шаруашылығына арнап басқарды және осыдан үлкен табыс көріп байыды. Олар даладан және орманның қалған бөлігінен жер алып, осы арқылы қазірге дейін сақталған ерекше ландшафты қалыптастырды. 1536 және 1541 жылдар аралығында Англияның Генрих VIII монастырларды жойды, олардың мүлкін тартып алып сатты. Бұл жерлерді жеке адамдар сатып алды, олардың кейбіреулері бай болса, енді біреулері бұрын монастырьларда жалға алып жүрген адамдар еді, соның нәтижесінде бұл жерлер жеке меншікке көшті.
King William I of England and his Norman barons took control of the nation in 1066. Central to the imposition of Norman rule was the building of castles. There are well preserved castle ruins at Helmsley, Pickering and Scarborough and others existed at Ayton, Danby, Mulgrave and Whorlton. In the 11th and 12th centuries monasteries were established on the moors at Whitby Abbey, Rievaulx Abbey, Byland Abbey and Mount Grace Priory. Gifts of land and money were bestowed on these establishments and the monastic orders became notable landowners, eventually owning about a third of the land in the area. The abbeys managed their land as sheep farms and became very rich on the profits. They continued to take in land from the waste and what remained of the forest and in the process gave the moors the distinctive landscape that still remains. Between 1536 and 1541, Henry VIII of England dissolved the monasteries, and confiscated and sold off their property. This was bought by individual people, some rich, but also some who had been tenants of the monasteries, and became privately owned land.
Ортағасырдан кейінгі кезең
Көптеген сортаптар мен олармен байланысты аңғарлардағы елді мекендер ауылдардың орнына шалғай шаруашылықтар мен кішкентай ауылдар түрінде болды. Ашық далалы егіс жүйесі өте сирек болғандықтан, қоршау заңдары Англияның басқа аймақтарына қарағанда аз болды. 17 ғасырда маргиналды, пайдаланылмаған жерлерді меңгеру қарқыны күрт өсті, ал 18 ғасырда көреген жер иелері өздерінің жерлерін дренаж жүйелері мен тыңайту шараларын қолдану арқылы жақсартуға тырысты.
In many areas of the moors and their associated dales the settlements took the form of isolated farms and hamlets rather than villages. Very few had an open field system of agriculture so Enclosure Acts were rarer than in other parts of England. The 17th century saw a major acceleration in the reclaiming of marginal waste land and in the eighteenth century forward looking landlords attempted to improve their lands using drainage schemes and fertilisation measures.
19 ғасыр
19 ғасырда Пикерингтен Уитбиге (1836), Миддлсброудан Уитбиге (1868) және Скарбороудан Уитбиге (1884) темір жолдар салынды. Жергілікті темір кені орта ғасырлардан бері Солтүстік Йорк Моорс аймағында өңделіп келеді. 19 ғасырда бұл сала қарқынды дамыды. Ондаған темір тас кен орындары және бірнеше, аз ғана уақыт жұмыс істеген домендік пештер салынды. 1856 мен 1926 жылдар аралығында Розедейлде жоғары сапалы магнитті темір тасы өндірілді. Кен орындарына қызмет көрсету үшін аңғардың үстінен темір жол салынды, ал кенді өңдеу үшін пештер құрылды. Екі онжылдықтың ішінде аңғардағы халық саны 558-ден дерлік 3000-ға жетті. 18 ғасырдан 20 ғасырдың басына дейін көптеген жерлерде сапасы төмен көмір қазылып алынды. Солтүстік Йорк Моорс – британдық шатыр тастың жалғыз көзі. Ол бұл аймақта тас ғасырдан бері өндіріліп келеді, бірақ өнеркәсіп 19 ғасырдың ортасында, одан жасалған әшекей бұйымдарына сұраныс артуына байланысты өркендеді. 1880 жылдары арзан импорттың келуі Уитбиге шоғырланған өнеркәсіптің құлдырауына әкелді. Аймақтың солтүстігінде және жағалау бойында алюминий кен орындарының іздерін табуға болады. Алюминий тоқыма өнеркәсібі үшін маңызды болды, себебі ол матаға бояу жағу үшін бояуларды бекітуге қолданылды. Бұл сала 17 ғасырдың басынан 1871 жылға дейін гүлденді. Оның төмендеуі химиялық бояулардың ашылуымен байланысты. Моордағы өнеркәсіптік белсенділіктің іздері оны өнеркәсіптік археологияны зерттеу үшін қызықты аймаққа айналдырады.
In the 19th century railways were built from Pickering to Whitby (1836), Middlesbrough to Whitby (1868) and Scarborough to Whitby (1884). Locally sourced iron ore has been processed on the North York Moors from medieval times. In the 19th century it became a boom industry. Dozens of ironstone mines and several short lived blast furnaces were constructed. Between 1856 and 1926 high grade magnetic ironstone was mined in Rosedale. A railway was built around the top of the dale to serve the mines, and kilns were built to process the ore. In two decades the population of the valley rose from 558 to nearly 3000. Poor quality coal was mined in many places on the moors from the 18th century to the early 20th century. The North York Moors is the only source for British jet. It has been mined in the area from prehistoric times but the industry grew in the middle of the 19th century in response to a fashion for the jewellery produced from it. In the 1880s cheap imports produced a decline in the industry which was focused on Whitby. The remains of alum quarries are to be found to the north of the area and along the coast. Alum was important to the textile industry because it was used as a mordant or fixative for dyes that were used to colour cloth. The industry thrived in the region from the early 17th century until 1871. Its decline came when chemical dyes were discovered. The scars of industrial activity on the moors make it an interesting area in which to pursue industrial archaeology.
Экономика
Бұл аймақтың экономикасы көбінесе туризм мен ауыл шаруашылығына байланысты.
The area's economy is mainly founded on tourism and agriculture.