Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1969 жылы Pink Floyd тобының "Grantchester Meadows" әні – Pink Floyd тобының Ummagumma альбомындағы студиялық дискідегі екінші трек.
1969 song by Pink Floyd
"Grantchester Meadows" is the second track from the studio disc of the Pink Floyd album Ummagumma.
Құрамы
Әнді Роджер Уотерс жазған және орындаған. Әннің мәтіні акустикалық гитарамен сүйемелденеді, ал бүкіл ән бойында көкпардың таспалық үні естіледі. Шамамен 4:13-те, Бьюик аққуының дауысы естіліп, содан кейін оның қанатын серпіп ұшып кеткені естіледі. Аспаптық трек баяулағанда, ән бойы естілген тынышсыздық тудыратын араның шуылы, белгісіз біреу (аяқ кімтіреуінің дыбысы арқылы бейнеленген) қуып жетеді және соңында оны шапалақтап, келесі трекке тікелей өтеді. Бұл ән топтың "ең жақсы" альбомына, Echoes: The Best of Pink Floyd іріктеуге түскен бірнеше әндердің ішінде болды, бірақ ақырында одан шығарылды. Әннің концерттік нұсқасы 2016 жылы The Early Years 1965–1972 жинағын насихаттау үшін бірінші сингл ретінде жарық көрді.
The song was written and performed entirely by Roger Waters. The song features his lyrics accompanied by an acoustic guitar, while a tape loop of a skylark chirps in the background throughout the entire song. At approximately 4:13, the sound of a honking Bewick's swan is introduced, followed by the sound of it taking off. As the instrumental track fades out, an incessant buzzing bee which has been heard throughout the song, is chased after by an unidentified person (represented by the sound of footsteps) and finally swatted, cutting abruptly to the next track. This song was one of several to be considered for, but ultimately excluded from, the band's "best of" album, Echoes: The Best of Pink Floyd. A live version of the song was released as the first single to promote The Early Years 1965–1972 box set in 2016.
Әндер мәтіні
Әннің мәтіні Кембриджширдегі Грантчестер шалғындағы бейнелі, арман сияқты көріністі суреттейді, бұл осы кезде топтың мүшесі Дэвид Гилмор тұрған жерге жақын болатын. Мұндай пасторальді баллада Роджер Уотерстің 60-шы жылдардың соңы мен 70-ші жылдардың басындағы композициялық тәсіліне тән еді. Ол бұл стильді Pink Floyd-тан тыс шыққан алғашқы альбомында да жалғастырды – "The Body" (Рон Гизенмен бірлесіп) және "Atom Heart Mother" альбомынан "If" шығармасы. Бұл британдық аймақты мақтайтын Pink Floyd әндерінің бірі.
The lyrics describe a pastoral and dream like scene at Grantchester Meadows in Cambridgeshire, close to where fellow band member David Gilmour lived at the time. This type of pastoral ballad was typical of Roger Waters' compositional approach in the late sixties and early seventies. It was a style that he was to continue on his first album outside of Pink Floyd – Music from "The Body" (in collaboration with Ron Geesin) and "If" from Atom Heart Mother. It is one of several Pink Floyd songs that praise the British countryside.
Дыбыс
Ән стерео эффекттер мен дыбыс панорамасын қолдану арқылы кеңістік және тереңдік иллюзиясын жасауымен ерекшеленеді. Хор кезінде, сондай-ақ Ричард Райт екі фортепиано солосын орындады – екінші тармақтың хорынан кейін және кода кезінде (кейін бұл сололар Фарфиса органында ойнатылды).
The song is noted for its use of stereo effects and sound panning to create an illusion of space and depth. during the chorus, as well as Richard Wright playing two piano solos—one after the second verse's chorus and one during the coda (these solos were later played on the Farfisa organ).