Роджер Уотерс: Музыка және саяси көзқарастары

Роджер Уотерс – британский музыкант, сооснователь Pink Floyd (1943). Автор текстов, вокалист и лидер группы, добившейся мирового успеха с альбомами The Dark Side of the Moon и The Wall.

27 мин оқу

100%

Дереккөз: Roger Waters — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Ағылшын музыканты, Pink Floyd тобының негізін қалаушы (туған 1943)

Джордж Роджер Уотерс (6 қыркүйек 1943 жылы туған) – ағылшын музыканты және әнші-сазгер. 1965 жылы ол Pink Floyd рок-тобының бассисті ретінде құрылғанда қатысты. 1968 жылы әнші-сазгер Сид Барретт кеткеннен кейін, Уотерс 1985 жылы топтан кеткенге дейін Pink Floyd-тың лирикасын жазушы, қосымша вокалисі және концептуалды жетекшісі болды. Pink Floyd «The Dark Side of the Moon» (1973), «Wish You Were Here» (1975), «Animals» (1977), «The Wall» (1979) және «The Final Cut» (1983) концептуалды альбомдары арқылы халықаралық жетістікке жетті. 1980-жылдардың басында олар танымал музыкадағы ең сыналған және коммерциялық тұрғыдан сәтті топтардың біріне айналды. Шығармашылық даулардың нәтижесінде Уотерс 1985 жылы топтан шығып, топтың атын және материалдарын пайдалану туралы заңдық дауға қатысты. 1987 жылы тараптар соттан тыс келісімге келді. Уотерстің жеке туындыларына «The Pros and Cons of Hitch Hiking» (1984), «Radio K. A. O. S.» (1987), «Amused to Death» (1992) және «Is This the Life We Really Want?» (2017) студиялық альбомдары кіреді. 2005 жылы ол француз революциясы туралы Этьен және Надин Рода Гилстің либреттосынан аударған «Ça Ira» операсын шығарды. 1990 жылы Уотерс тарихтағы ең ірі рок-концерттердің бірі – «The Wall – Live in Berlin» концертін ұйымдастырды, оған 450 000 адам қатысты. Pink Floyd мүшесі ретінде ол 1996 жылы АҚШ Рок-н-ролл Даңқы залына, ал 2005 жылы Ұлыбритания Музыка Даңқы залына енгізілді. Кейін 2005 жылы ол Live 8 жаһандық іс-шарасында Pink Floyd-пен қайта бірікті, бұл 1981 жылдан бергі топтың Уотерспен алғашқы және соңғы кездесуі болды. 1999 жылдан бері ол жеке концерттік бағдарламасымен көптеген гастрольдік сапарлар жасады. 2006–2008 жылдардағы әлемдік турнесінде «The Dark Side of the Moon» альбомын орындады, ал 2010–2013 жылдардағы «The Wall Live» турнесі сол кездегі жеке орындаушының ең табысты турнесі болды. Уотерс өзінің туындыларында саяси тақырыптарды көтеріп, Израиль-Палестина қақтығысында Палестинаны қолдайды. Ол Израильдің Батыс жағалаудағы кедергілерін жоюға шақырып, Израилға қарсы бойкот, инвестицияларды тоқтату және санкциялар қозғалысын қолдайды және Израильдің палестиналықтарға қатысты әрекеттерін апартеид деп сипаттайды. Оның кейбір пікірлері, мысалы, Израильді нацистік Германиямен салыстыруы және концерттік бағдарламаларының кейбір элементтері антисемитизм айыптамаларына әкелді, бірақ Уотерс оларды антисемитизм мен антисионизмнің шатасуы деп жоққа шығарды.

George Roger Waters (born 6 September 1943) is an English musician and singer songwriter. In 1965, he co founded the rock band Pink Floyd as the bassist. Following the departure of the songwriter, Syd Barrett, in 1968, Waters became Pink Floyd's lyricist, co lead vocalist and conceptual leader until his departure in 1985. Pink Floyd achieved international success with the concept albums The Dark Side of the Moon (1973), Wish You Were Here (1975), Animals (1977), The Wall (1979), and The Final Cut (1983). By the early 1980s, they had become one of the most critically acclaimed and commercially successful groups in popular music. Amid creative differences, Waters left in 1985 and began a legal dispute over the use of the band's name and material. They settled out of court in 1987. Waters's solo work includes the studio albums The Pros and Cons of Hitch Hiking (1984), Radio K. A. O. S. (1987), Amused to Death (1992), and Is This the Life We Really Want? (2017). In 2005, he released [[Ça Ira (opera), an opera translated from Étienne and Nadine Roda Gils' libretto about the French Revolution. In 1990, Waters staged one of the largest rock concerts in history, The Wall – Live in Berlin, with an attendance of 450,000. As a member of Pink Floyd, he was inducted into the US Rock and Roll Hall of Fame in 1996 and the UK Music Hall of Fame in 2005. Later in 2005, he reunited with Pink Floyd for the Live 8 global awareness event, the group's only appearance with Waters since 1981. He has toured extensively as a solo act since 1999. He performed The Dark Side of the Moon for his world tour of 2006–2008, and The Wall Live, his tour of 2010–2013, was the highest grossing tour by a solo artist at the time. Waters incorporates political themes in his work and is a prominent supporter of Palestine in the Israeli–Palestinian conflict. He has called for the removal of the Israeli West Bank Barrier, supports the Boycott, Divestment and Sanctions movement against Israel, and describes Israel's treatment of Palestinians as apartheid. Some of his comments, such as his likening of Israel to Nazi Germany, and elements of his live shows, drew accusations of antisemitism, which Waters dismissed as a conflation of anti Semitism with anti Zionism.

Алғашқы жылдар

Уотерс 1943 жылғы 6 қыркүйекте Суррейдегі Ұлы Букхэмде Мэри (құрмет аты Уайт; 1913–2009) және Эрик Флетчер Уотерс (1914–1944) отбасында екінші ұл ретінде дүниеге келді. Оның әкесі, көмір шахтерлерінің ұлы және Еңбек партиясының белсенді мүшесі, мектеп мұғалімі, діншіл христиан және Коммунистік партияның мүшесі болған. Екінші дүниежүзілік соғыстың басында Уотерстің әкесі ар-ожданмен келіспеген және Блитц кезінде жедел жәрдем көлігін жүргізген. Кейіннен ол бейбітшілікке қатысты ұстанымын өзгертіп, Территориялық армияға қосылып, 1943 жылғы 11 қыркүйекте Корольдік фюзилерлер полкінің 8-ші батальонына екінші лейтенант болып кірген. Ол бес айдан кейін, 1944 жылғы 18 ақпанда Анцио шайқасында Априлияда қаза тапты, сол кезде Роджер бес айлық болған. Ол Априлияда және Кассино соғыс зираттарында еске алынған. 2014 жылғы 18 ақпанда Уотерс Италияның Априлия қаласында әкесі мен басқа да соғыс құрбандарына арналған ескерткішті ашып, Анционың құрметті азаматы атанды. Әйелі қайтыс болғаннан кейін, Мэри Уотерс, сонымен қатар мұғалім, екі ұлымен Кембриджге көшіп, оларды сол жерде тәрбиеледі. Уотерстің ең ерте естелігі – Жеңіс күні тойлануы. Уотерс Кембридждегі Морли мемориалдық кіші мектебінде оқыды, содан кейін Сид Барреттпен бірге Кембриджшир ұлдар орта мектебінде (қазіргі Хиллс Роуд алтыншы форма колледжі) білім алды. Болашақтағы Pink Floyd гитарисі Дэвид Гилмор Милл-роудтың жанында тұрып, Перс мектебіне қатысқан. 15 жасында Уотерс Ядролық қаруды жою жөніндегі Кембридж жастар науқанының (YCND) төрағасы болды, науқанның жарнамалық плакатын жасап, ұйымдастыру жұмысына қатысты. Ол спортқа бейім болды және мектептің крикет және регби командаларында жоғары бағаланған ойыншы болды. Уотерс мектепте бақытсыз болды, ол былай деді: "Ойындардан басқа, мен мектептегі әр секундты жек көрдім. Мектептегі тәртіп өте қатал болды. Басқа балалардың зорлық-зомбылығына ұшырауға бейім балалар, мұғалімдердің зорлық-зомбылығына да бейім". Уотерс Лондондағы Реджент-стрит политехникалық институтында (кейін Вестминстер университеті) сәулет мектебінде болашақ Pink Floyd мүшелері Ник Мейсон және Ричард Райтпен танысты. Уотерс 1962 жылы бірқатар қабілеттілік сынақтарынан кейін, оның осы салаға сай екені анықталғаннан кейін оқуға түсті. Ол бастапқыда машина жасау саласында жұмыс істеуді жоспарлаған.

Waters was born on 6 September 1943, the younger of two boys, to Mary (née Whyte; 1913–2009) and Eric Fletcher Waters (1914–1944), in Great Bookham, Surrey. His father, the son of a coal miner and Labour Party activist, was a schoolteacher, a devout Christian, and a Communist Party member. In the early years of the Second World War, Waters' father was a conscientious objector who drove an ambulance during the Blitz. He later changed his stance on pacifism, joined the Territorial Army and was commissioned into the 8th Battalion, Royal Fusiliers as a Second Lieutenant on 11 September 1943. He was killed five months later on 18 February 1944 at Aprilia, during the Battle of Anzio, when Roger was five months old. He is commemorated in Aprilia and at the Cassino War Cemetery. On 18 February 2014, Waters unveiled a monument to his father and other war casualties in Aprilia, Italy and was made an honorary citizen of Anzio. Following her husband's death, Mary Waters, also a teacher, moved with her two sons to Cambridge and raised them there. Waters' earliest memory is of the V J Day celebrations. Waters attended Morley Memorial Junior School in Cambridge and then the Cambridgeshire High School for Boys (now Hills Road Sixth Form College) with Syd Barrett. The future Pink Floyd guitarist David Gilmour lived nearby on Mill Road and attended the Perse School. At 15, Waters was chairman of the Cambridge Youth Campaign for Nuclear Disarmament (YCND), having designed its publicity poster and participated in its organisation. He was a keen sportsman and a highly regarded member of the high school's cricket and rugby teams. Waters was unhappy at school, saying: "I hated every second of it, apart from games. The regime at school was a very oppressive one The same kids who are susceptible to bullying by other kids are also susceptible to bullying by the teachers." Waters met future Pink Floyd members Nick Mason and Richard Wright in London, at the Regent Street Polytechnic (later the University of Westminster) School of Architecture. Waters enrolled there in 1962, after a series of aptitude tests indicated he was well suited to that field. He had initially considered a career in mechanical engineering.

Құрылыс және Барретт басқарған кезең

1963 жылдың қыркүйегінде Уотерс пен Мейсон оқуларына деген қызығушылықтарын жоғалтып, Реджент-стрит политехникалық институтының жартылай уақыт оқытушысы Майк Леонардқа тиесілі Стэнхоп-Гарденс үйінің төменгі пәтеріне көшіп барды. Уотерс, Мейсон және Райт 1963 жылдың соңында әнші Кит Нобл мен басист Клайв Меткалф құрған топта алғаш рет бірге музыка орындады. Олар көбінесе өзін «Сигма 6» деп атады, сонымен қатар «Меггадеатс» деген атты да пайдаланды. Уотерс ритм-гитарада, Мейсон барабанда, Райт қол жеткізе алатын кез келген клавишатурада ойнады, ал Ноблдың қарындасы Шилаға вокалмен уақыт-уақыт көмектесу жүктелді. Бастапқы жылдары топ жеке шараларда өнер көрсетіп, Реджент-стрит политехникалық институтының жертөлесіндегі шайханада репетиция жасады. 1963 жылдың қыркүйегінде Меткалф пен Нобл өз тобын құру үшін кетіп қалғанда, қалған мүшелер Барретт пен гитарист Боб Клозды шақырып, топқа қосылуға өтінді. Уотерс бас-гитараға ауысты. 1964 жылдың қаңтарында топ «Abdabs» немесе «Screaming Abdabs» деп аталды. 1964 жылдың соңында топ «Leonard's Lodgers», «Spectrum Five» және ақырында «Tea Set» аттарын пайдаланды. 1965 жылдың соңында «Tea Set» тобы «Pink Floyd Sound» деп, кейін «Pink Floyd Blues Band» деп, ал 1966 жылдың басында «Pink Floyd» деп өз атауын өзгертті. 1966 жылдың басында Барретт «Pink Floyd» тобының фронтмені, гитарисі және ән жазушысы болды. Ол 1967 жылдың тамызында жарық көрген «The Piper at the Gates of Dawn» дебюттік альбомының бір ғана трегін жазды немесе бірге жазды. Уотерс «Take Up Thy Stethoscope and Walk» әнін (оның алғашқы жеке авторлық жұмысы) альбомға қосты. 1967 жылдың соңына қарай Барретттің нашарлаған психикалық денсаулығы мен күрт өзгерген мінез-құлқы оны «Pink Floyd» тобының ән жазушысы және жетекші гитарисі ретінде жалғастыруға «қабілетсіз немесе ықылассыздан» қылды. 1968 жылдың наурыз айының басында топтың болашағын талқылау үшін Барретт, Мейсон, Уотерс және Райт топтың менеджерлері Питер Дженнер мен Эндрю Кингпен, олардың барлығы бірлесіп құрған «Blackhill Enterprises» тас музыкалық менеджмент компаниясымен кездесті. Барретт «Pink Floyd» тобынан кетуге келісті, ал топ «өткен қызметтеріне» қатысты «Blackhill» компаниясының мәңгілік құқығына келісім берді. Олардың жаңа менеджері Стив О'Рурк 1968 жылдың сәуір айында Барретттің кеткені және Гилмордың келгені туралы ресми мәлімдеме жасады.

By September 1963, Waters and Mason had lost interest in their studies and moved into the lower flat of Stanhope Gardens, owned by Mike Leonard, a part time tutor at the Regent Street Polytechnic. Waters, Mason and Wright first played music together in late 1963, in a band formed by vocalist Keith Noble and bassist Clive Metcalfe. They usually called themselves Sigma 6, but also used the name the Meggadeaths. Waters played rhythm guitar, Mason played drums, Wright played any keyboard he could arrange to use, and Noble's sister Sheilagh provided occasional vocals. In the early years the band performed during private functions and rehearsed in a tearoom in the basement of Regent Street Polytechnic. When Metcalfe and Noble left to form their own group in September 1963, the remaining members asked Barrett and the guitarist Bob Klose to join. Waters switched to the bass. By January 1964, the group became known as the Abdabs, or the Screaming Abdabs. During late 1964, the band used the names Leonard's Lodgers, Spectrum Five, and eventually, the Tea Set. In late 1965, the Tea Set had changed their name to the Pink Floyd Sound, later the Pink Floyd Blues Band and, by early 1966, Pink Floyd. By early 1966, Barrett was Pink Floyd's frontman, guitarist, and songwriter. He wrote or co wrote all but one track of their debut LP The Piper at the Gates of Dawn, released in August 1967. Waters contributed the song "Take Up Thy Stethoscope and Walk" (his first sole writing credit) to the album. By late 1967, Barrett's deteriorating mental health and increasingly erratic behaviour rendered him "unable or unwilling" to continue in his capacity as Pink Floyd's songwriter and lead guitarist. In early March 1968, to discuss the band's future, Barrett, Mason, Waters, and Wright met with the band's managers, Peter Jenner and Andrew King, of the rock music management company they had all founded, Blackhill Enterprises. Barrett agreed to leave Pink Floyd, and the band "agreed to Blackhill's entitlement in perpetuity" regarding "past activities". Their new manager, Steve O'Rourke, made a formal announcement about the departure of Barrett and the arrival of Gilmour in April 1968.

Кету және сот процестері

Шығармашылық даулардың нәтижесінде Уотерс 1985 жылы Pink Floyd тобынан кетіп, топтың атын және материалдарын пайдалану мәселесі бойынша заңдық күреске түсті. 1985 жылдың желтоқсанында Уотерс EMI және CBS компанияларына жолдаған мәлімдемесінде өзінің келісімшартындағы "Кетіп қалған мүше" тармағын қолданды. 1986 жылдың қазан айында ол Pink Floyd серіктестігін ресми түрде тарату үшін Жоғары сотқа шағымдануға кірісті. Жоғары сотқа ұсынған өтінішінде ол Pink Floyd тобын "шығармашылық тұрғысынан өзін-өзі толыққандай көрсеткен" деп сипаттады. Гилмор мен Мейсон бұл өтінішке қарсылық білдіріп, Pink Floyd тобы ретінде әрі қарай жұмыс істейтінін жариялады. Уотерс өзінің Барретт сияқты, отставкаға кетуге мәжбүр болғанын және заңдық мәселелерге байланысты Pink Floyd тобынан кетуге шешім қабылдағанын айтты: "Егер мен олай жасамасам, қаржылық жағдай мені толығымен қиратқан болар еді". Уотерс Pink Floyd атын өзісіз пайдалануға қарсы болды. Кейін ол былай деді: "Егер Пол Маккартни мен Ринго Старр жаңа әндер жазып, "The Beatles" деп атанып сахнада өнер көрсетсе, мен қатты ренжір едім. Джон Леннонсыз, Гилмор мен Мейсонды жалғастырып, материалды жазу үшін басқаларды шақыру – бұл менің ойымша, бұрынғы еңбекке деген құрметсіздік болар еді". 1987 жылдың желтоқсанында Уотерс пен Pink Floyd келісімге келді. Уотерс О'Руркпен жасасқан келісімшартынан босатылды және Wall концепциясы мен үрленетін Animals шошқасына авторлық құқығын сақтап қалды. Pink Floyd оның қатысуынсыз үш студиялық альбом шығарды: A Momentary Lapse of Reason (1987), The Division Bell (1994) және The Endless River (2014). 1999 жылы Гилмормен болған сұхбатта Уотерс Лондонның Эрлс-Корт алаңында Pink Floydпен бірге "The Dark Side of the Moon" әнін орындауға жасалған шақыруды қабылдамаған.

19841989: Хич-хайкинг пен радио K.A.O.S-тің артықшылықтары мен кемшіліктері

1984 жылы Уотерс өзінің алғашқы жеке альбомын шығарды – «Автостоптың артықшылықтары мен кемшіліктері», ол Уотерстің моногамия және отбасылық өмірге қатысты сезімдерімен, «жабайы табиғаттың шақыруына» қарсылығын көрсетеді. Басты кейіпкер Рег соңында махаббат пен некеге тұруды, еркіндікке құмарлықтан басымдық етіп таңдайды. Альбомда гитарист Эрик Клэптон, джаз саксофонисі Дэвид Санборн және Джеральд Скарфтың суреттері орын алған. Курт Лодер «Автостоптың артықшылықтары мен кемшіліктері» альбомын «ерекше тоқыраған, сәл жағымсыз жазба» деп сипаттады. Rolling Stone журналы альбомды «бір жұлдыз – ең төменгі шек» деп бағалады. Көп жылдар өткен соң AllMusic сайтынан Майк Дегане оның «шеберлікпен жасалған символизмін» және «ешқандай саналық шектеусіз ағынның керемет қолданылуын» жоғары бағалап, оған бестен төрт балл қойды. Уотерс Клэптонмен, жаңа топпен және жаңа материалдармен альбомды насихаттау үшін гастрольдік сапарға шықты; концерттерге Pink Floyd әндерінен де үзінділер енгізілді. Уотерс 1984 жылдың 16 маусымында Стокгольмде алғашқы концертін өткізді. Гастроль билеттері нашар сатылып, ірі концерт залдарындағы бірнеше қойылымдар тоқтатылды; Уотерс бұл гастрольден 400,000 фунт стерлинг шығынға ұшырағанын есептейді. 1985 жылдың наурыз айында Уотерс Солтүстік Америкаға «Pros and Cons Plus Some Old Pink Floyd Stuff – North America Tour 1985» гастрольдік сапарымен кішірек залдарда концерт беруге барды. «Автостоптың артықшылықтары мен кемшіліктері» альбомына RIAA алтын сертификатын берді. 1986 жылы Уотерс осы аттас Реймонд Бриггс кітабы негізінде түсірілген «Жел соққанда» анимациялық фильмінің саундтрегіне әндер мен музыка жазды. Оның Пол Карракпен бірге ойнаған тобы The Bleeding Heart Band деп аталды. 1987 жылы Уотерс «Radio K.A.O.S.» концептуалды альбомын шығарды, ол кедей Уэльс тау-кен қалашығынан шыққан, мылқау Билли атты жігіттің басынан өткен оқиғаларға негізделген. Билли радио ди-джеймен қарым-қатынас жасауды және ақыры әлемдік компьютерлерді басқаруды үйренеді. Ол өмір сүріп жатқан әлемнің жағдайына ашуланып, ядролық шабуылды симуляциялайды. Уотерс 1987 жылы альбомды қолдау үшін де гастрольдік сапарға шықты.

19891999: Қабырға Берлинде өмір сүріп, өлімге дейін көңіл көтеру

1989 жылдың қарашасында Берлин қабырғасы құлады, ал 1990 жылдың шілдесінде Уотерс Потсдам алаңы мен Бранденбург қақпасы арасындағы бос жайда тарихтағы ең ірі және ең күрделі рок-концерттердің бірін – "The Wall – Live in Berlin" концертін өткізді. Концертке 200 000 адам келді деп хабарланды, бірақ кейбір бағалауларға сәйкес, көрермендер саны шамамен бір миллиард теледидар көрерменімен екі есе көп болды. Леонард Чешир Уотерстен концерт қойып, қайырымдылыққа қаражат жинауды сұрады. Уотерстің музыканттарының арасында Джони Митчелл, Ван Моррисон, Синди Лаупер, Брайан Адамс, Scorpions және Синеад О'Коннор болды. Уотерс сонымен қатар Шығыс Германия симфониялық оркестрі мен хорын, кеңестік марш оркестрін және АҚШ-тың 7-ші әуе командалық-бақылау эскадрильясынан екі тікұшақты пайдаланды. Марк Фишердің жобалауымен қабырғаның биіктігі 25 метр, ұзындығы 170 метр болды, ал Скарфтың үрмелі қуыршақтары үлкейтілген масштабта қайта жасалды. Көптеген рок-жұлдыздары концертке шақырылды, бірақ Гилмор, Мейсон және Райт шақырылмады. Уотерс RIAA-ның платина сертификатын алған концерттік қос альбомын шығарды. "Amused to Death" альбомы британдық фонографиялық индустриясының күміс сертификатын алды. "Amused to Death" альбомының сатылымы шамамен бір миллионға жетті және альбомды қолдау үшін гастрольдер өткізілмеді. Уотерс осы альбомнан материалды алғаш рет жеті жылдан кейін "In the Flesh" турнесінде орындады. 1996 жылы Уотерс Pink Floyd тобының мүшесі ретінде АҚШ және Ұлыбританияның Rock and Roll Hall of Fame сарайына енгізілді.

1999-2004: In the Flesh гастролі және Бродвейдің Wall қойылымы

1999 жылы, 12 жылдық гастрольдік үзілістен және жеті жыл музыка индустриясынан тыс қалғаннан кейін, Уотерс In the Flesh гастроліне шықты, онда ол жеке және Pink Floyd материалдарын орындады. Гастроль АҚШ-та қаржылық сәттілікке жетті; Уотерс көбінесе кішкентай ареналарды брондағанмен, билеттер өте жақсы сатылды, сондықтан көптеген концерттер үлкен ареналарға көшірілді. Гастроль әлемді шарлап, үш жылға созылды. In the Flesh – Live атты концерттік фильм CD және DVD форматында жарық көрді. Гастроль барысында Уотерс көптеген концерттердің соңғы бисі ретінде "Flickering Flame" және "Each Small Candle" атты екі жаңа әнін орындады. 2002 жылдың маусым айында ол Гластонбери сахналық өнер фестивалінде 70 000 адамның алдында гастрольді аяқтады, 15 Pink Floyd әні мен жеке каталогынан бес әнді орындады. 2004 жылы Miramax компаниясы The Wall мюзиклінің Бродвейде қойылатынын жариялады, онда Уотерс шығармашылық бағыт беруде маңызды рөл атқарады. Хабарламалар мюзиклде The Wall альбомынан түпнұсқа тректер ғана емес, сонымен қатар Dark Side of the Moon, Wish You Were Here және басқа Pink Floyd альбомдарынан әндер, жаңа материалдар да қамтылатынын көрсетті. 2004 жылдың 1 мамыр күні операдан үзінділер, оның ішінде увертюрасы, Мальтадағы "Еуропаға қош келдіңіз" мерекесінің аясында орындалды. Герт Хоф операдан жазылған үзінділерді Валеттадағы Гранд-Харбор үстінде өткен жарық және фейерверк шоуына сүйемелдеу ретінде ойналатын біртұтас музыкалық шығармаға біріктірді. 2004 жылдың шілдесінде Уотерс екі жаңа әнді онлайн жариялады: 2003 жылғы Иракқа басып кіруден шабыттанған "To Kill the Child" және жас кезінде Таяу Шығыста саяхаттағаннан әсер алған соғысқа қарсы "Leaving Beirut" әні.

2005: Пинк Флойдтың қайта қосылуы және

2005 жылдың шілдесінде Уотерс Мейсон, Райт және Гилмормен бірге 2005 жылы Лондондағы Хайд-паркте өткен Live 8 концертінде соңғы рет сахнада кездесті. Бұл Пинк Флойдтың Уотерспен 24 жыл бұрын Лондонның Эрлс-корттағы The Wall концертінен бергі жалғыз өнер көрсетуі болды. Олар "Speak to Me/Breathe"/"Breathe (Reprise)", "Money", "Wish You Were Here" және "Comfortably Numb" әндерінен тұратын 23 минуттық жиынтық орындады. Уотерс Associated Press агенттігіне Пинк Флойдпен қайта ойнау тәжірибесінің жағымды болғанын, бірақ Гилмормен арадағы музыкалық және идеологиялық келіспеушіліктерді ескере отырып, толыққанды қайта құрылу мүмкіндігінің "аз" екенін айтты. Уотерс ойналатын әндерге қатысты әртүрлі пікірлерге ие болғанымен, "бір түнге мойынсұнуға" келісті. 2005 жылдың қарашасында Пинк Флойд Who тобының Pete Townshend-і арқылы Ұлыбританияның Музыкалық Даңқ залына енгізілді. 2005 жылдың қыркүйегінде Уотерс "Ça Ira (opera)" (са iˈʁa, француз тілінде "әуелі болады"; Уотерс "Үміт бар" деген қосымша атауын қосты) операсын жариялады, ол Франция революциясы тақырыбындағы марқұм Этьен Рода Гилдің француз либреттосынан аударылған үш актілі туынды. Ça Ira қос дискілік альбом ретінде шығарылды, онда баритон Брин Терфел, сопрано Инг Хуан және тенор Пол Гроувз өнер көрсетті. Француз революциясының алғашқы кезеңінде өтетін түпнұсқа либретто Рода Гил мен оның әйелі Надин Делахае тарапынан француз тілінде бірлесіп жазылған. Уотерс либреттоны 1989 жылы ағылшын тіліне аударуды бастады және шығарма туралы былай деді: "Мен әрқашан Бетховеннің хор музыкасының, Берлиоз бен Бородиннің жанкүйері болдым. Бұл шығарма ашық түрде романтикалық және 19 ғасырдың басындағы дәстүрде, себебі менің классикалық және хор музыкасындағы талғамым сонда". Уотерс операны талқылау үшін телеарнаға қатысты, бірақ сұхбаттар көбінесе Пинк Флойдпен арақатынасына қатысты болды, оған Уотерс "бейжай қарады", бұл Пинк Флойд өмірбаянының авторы Марк Блейктің пікірінше, "оның жасы ұлғайған сайын жұмсаруының немесе жиырма жылдық психотерапияның нәтижесі" болды. Ça Ira Америка Құрама Штаттарындағы Billboard классикалық музыка тізімінде 5-орынға ие болды.

In July 2005, Waters reunited with Mason, Wright, and Gilmour for their final performance together at the 2005 Live 8 concert in London's Hyde Park, Pink Floyd's only appearance with Waters since their final performance of The Wall at Earls Court London 24 years earlier. They played a 23 minute set consisting of "Speak to Me/Breathe"/"Breathe (Reprise)", "Money", "Wish You Were Here", and "Comfortably Numb". Waters told the Associated Press that while the experience of playing with Pink Floyd again was positive, the chances of a bona fide reunion would be "slight" considering his and Gilmour's continuing musical and ideological differences. Though Waters had differing ideas about which songs they should play, he "agreed to roll over for one night only". In November 2005, Pink Floyd were inducted into the UK Music Hall of Fame by Pete Townshend of the Who. In September 2005, Waters released [[Ça Ira (opera) (pronounced sa iˈʁa, French for "it will be fine"; Waters added the subtitle, "There is Hope"), an opera in three acts translated from the late Étienne Roda Gil's French libretto based on the historical subject of the French Revolution. Ça Ira was released as a double CD album, featuring baritone Bryn Terfel, soprano Ying Huang and tenor Paul Groves. Set during the early French Revolution, the original libretto was co written in French by Roda Gil and his wife Nadine Delahaye. Waters had begun rewriting the libretto in English in 1989, and said about the composition: "I've always been a big fan of Beethoven's choral music, Berlioz and Borodin This is unashamedly romantic and resides in that early 19th century tradition, because that's where my tastes lie in classical and choral music." Waters appeared on television to discuss the opera, but the interviews often focused on his relationship with Pink Floyd, something Waters would "take in stride", a sign Pink Floyd biographer Mark Blake believes is "a testament to his mellower old age or twenty years of dedicated psychotherapy". Ça Ira reached number 5 on the Billboard Classical Music Chart in the United States.

2006-2009: Айдың қараңғы жағы

2006 жылдың маусым айында Уотерс екі жылдық Dark Side of the Moon Live әлемдік турнесін бастады. Шоудың бірінші жартысында Pink Floyd әндері мен Уотерстің жеке материалдары орындалды; екінші жартысында The Dark Side of the Moon альбомы толық орындалды, Уотерс бұл альбомын үш онжылдықтан бері алғаш рет сахнаға көтерді. Шоулар "The Wall" альбомының үшінші бөлімінен қосымша әнмен аяқталды. Концерт жарық дизайнері Марк Брикман жасаған әсем сахна безендірілімі лазерлік жарықтар, түтін машиналары, пиротехника, психоделикалық проекциялар, сондай-ақ қасапшы киімін киген адам басқаратын, ауада қозғалатын қуыршақтар (ғарышкер және шошқа) мен толық 360 градустық квадрофондық дыбыс жүйесін қамтыды. Мейсон 2006 жылғы кейбір өнер көрсетулерде Уотерспен бірге Dark Side of the Moon альбомын орындады және қосымша әндерге қатысты. 2007 жылдың наурыз айында Уотерстің "Hello (I Love You)" әні ғылыми-фантастикалық "The Last Mimzy" фильмінде пайда болды. Уотерс оны CD және жүктеу арқылы сингл ретінде шығарды және оны "фильмнің тақырыптарын, адамзаттың ең жақсы және ең нашар сезімдерінің қақтығысын, сондай-ақ баланың тазалығының қалай жеңіске жете алатынын көрсететін ән" деп сипаттады. 2008 жылдың сәуір айында ол Калифорниядағы Coachella фестивалінде өнер көрсетті және 2008 жылдың желтоқсанында Үндістанның Мумбаи қаласында өтетін Live Earth 2008 фестивалінің басты орындаушыларының бірі болуы тиіс еді, бірақ 26 қарашада Мумбайда болған террористик шабуылдар салдарынан концерт жойылды. 2008 жылдың сәуір айында Уотерс Heartland деген атпен жаңа альбом шығару мүмкіндігін талқылады.

2010 жылдар: Қабырға тірі және Біз шын мәнінде қалаған өмір осы ма?

2010 жылдың маусым айында Уотерс Гай Карауан мен Пит Сигер қайта жазған және арандаталған "We Shall Overcome" атты наразылық әнін шығарды. Ол 2010 жылдың шілдесінде Гилмормен бірге Hoping Foundation қайырымдылық кешінде өнер көрсетті. Концерт бағдарламасында Фил Спектордың "To Know Him Is to Love Him" әнінің кавер нұсқасы болды, ол Pink Floyd тобының алғашқы дыбыс тексерулерінде орындалған, содан кейін "Wish You Were Here", "Comfortably Numb" және "Another Brick in the Wall (Part Two)" әндері тартылды. 2010 жылдың қыркүйегінде Уотерс Wall Live турнесін бастады, бұл Pink Floyd турнесінің жаңартылған нұсқасы, онда The Wall альбомы толық орындалды. 2011 жылдың 12 мамырында Лондондағы O2 Arena-да Гилмор мен Мейсон "Comfortably Numb" және "Outside the Wall" әндерінде Уотерспен бірге өнер көрсетті. 2012 жылдың бірінші жартысында турне дүние жүзіндегі концерттік билет сатылымы бойынша көшбасшы болды, жалпы саны 1,4 миллионнан астам билет сатылды. 2013 жылға қарай Wall Live жеке әртістің ең табысты турнесіне айналды. Уотерс 2012 жылдың 12 желтоқсанында Мэдисон Сквер Гарденде өткен Sandy Relief концертінде өнер көрсетті. 2015 жылдың 24 шілдесінде ол Ньюпорт, Род-Айленд штатындағы Newport Folk Festival фестивалінде My Morning Jacket тобы мен Lucius тобының екі әншісімен бірге өнер көрсетті. Уотерс 2016 жылдың қазан айында Desert Trip фестивалінде өнер көрсетті. Уотерс шамамен 25 жылдан кейін 2 маусым 2017 жылы өзінің алғашқы жеке альбомын – "Is This the Life We Really Want?" шығарды. Оның продюсері Radiohead тобының продюсері Найджел Годрич болды. Годрич Pink Floyd тобымен Уотерстің жұмысын ұнатса да, оның жеке жұмысына сынды пікір білдірді және лирикасын көрсететін ықшам альбом жасауға шақырды. Уотерс 2017 жылы Us + Them Tour турнесімен Солтүстік Америкаға оралды, онда Pink Floyd және жеке материалдарын орындады. 2018 жылдың 26 қазанында Sony Classical Masterworks Игорь Стравинскийдің "Солдаттың әңгімесі" атты театрлық шығармасының адаптациясын шығарды, оны Уотерс оқыды. 2019 жылдың 18 сәуірінде Уотерс "Set the Controls for the Heart of the Sun" әнін орындау үшін Бикон театрында Ник Мейсонның Saucerful of Secrets тобына қосылды. Уотерс онжылдықтың ең табысты он концерттік әртісінің қатарына кірді.

In June 2010, Waters released a cover of "We Shall Overcome", a protest song rewritten and arranged by Guy Carawan and Pete Seeger. He performed with Gilmour at the Hoping Foundation Benefit Evening in July 2010. The set comprised a cover of the Phil Spector song "To Know Him Is to Love Him", which was played in early Pink Floyd soundchecks, followed by "Wish You Were Here", "Comfortably Numb", and "Another Brick in the Wall (Part Two)". In September 2010, Waters began the Wall Live tour, an updated version of the original Pink Floyd tour, featuring a complete performance of The Wall. At the O2 Arena in London on 12 May 2011, Gilmour and Mason again performed with Waters on "Comfortably Numb", and "Outside the Wall". For the first half of 2012, the tour topped worldwide concert ticket sales, having sold more than 1.4 million tickets globally. By 2013, the Wall Live had become the highest grossing tour by a solo artist. Waters performed at the Concert for Sandy Relief at Madison Square Garden on 12 December 2012. On 24 July 2015, he headlined the Newport Folk Festival in Newport, Rhode Island, accompanied by the band My Morning Jacket and two singers from the group Lucius. Waters performed at the Desert Trip festival in October 2016. Waters released his first solo album in nearly 25 years, Is This the Life We Really Want?, on 2 June 2017. It was produced by the Radiohead producer Nigel Godrich. Godrich was a fan of Waters' work with Pink Floyd, but was critical of his solo work and encouraged him to make a concise album showcasing his lyrics. Waters returned to North America in 2017 with the Us + Them Tour, performing Pink Floyd and solo material. On 26 October 2018, Sony Classical Masterworks released an adaptation of Igor Stravinsky's theatrical work The Soldier's Tale narrated by Waters. On 18 April 2019, Waters joined Nick Mason's Saucerful of Secrets on stage at the Beacon Theatre to sing "Set the Controls for the Heart of the Sun". Waters was one of the ten highest grossing concert acts of the decade.

2020 жылдар: Бұл бұрғылау емес, Пинк Флойд даулары және Айдың қараңғы жағы

2020 жылдың қаңтар айында Уотерс Солтүстік Америкада гастрольдік турне жасап, 2020 жылғы президенттік сайлаудан бір ай бұрын аяқталуы тиіс «This Is Not a Drill» атты жаңа ареналық турне туралы хабарлады. COVID-19 пандемиясының салдарынан турне 2022 жылға ауыстырылды. Концерттер 2022 жылдың шілдесінен қазан айына дейін өтті, ал 2023 жылдың наурызынан маусым айына дейін Еуропа бойынша күндер қосылды. 2021 жылы Уотерс пандемия кезінде өзінің естеліктерін жаза бастағанын айтты. 2022 жылдың желтоқсанында ол өзінің жеке мансабы мен Pink Floyd тобының әндерінен алты жаңа үлгіні қамтитын «The Lockdown Sessions» атты EP шығарды. Уотерс Гилмормен қарым-қатынастарында шиеленіс күшейді. 2021 жылы Уотерс Pink Floyd әндерінің қайта жариялануы және авторлық құқықтарына байланысты даулары туралы жазды, Гилморды шындықты бұрмалауда айыптап, оған Pink Floyd тобының веб-сайты мен әлеуметтік желілерге қол жеткізуге рұқсат бермегеніне наразылық білдірді. Біраз уақыттан кейін Гилмордың әйелі және Pink Floyd тобының мәтін авторы Поли Самсон Twitter желісінде Уотерстің антисемит екенін және ол «жалғаншы, ұры, екі жүзді, салық төлеуден қашатын, тіл білмейтін, әйелдерді жек көретін, қызғанышпен ауыратын мегаломан» екенін жазды. Гилмор Twitter-де бұл жазбаға: «Әр сөзінің шындығы дәлелденген» деп жауап берді. Уотерс Twitter-де «қоздыратын және қате пікірлер» туралы хабардар екенін және «өз позициясы бойынша кеңес алып жатқанын» мәлімдеді. Онда әншінің сөзі мен гитаралық солосыз жазылған, «альбомның музыкалық және рухани жағынан жүрегі мен жанын ашуға» бағытталған. Баспасөз релизінде Уотерс былай деп жазды: «Дейв, Рик, Ник және мен [алғашқы] жазған кезде өте жас едік, ал айналамыздағы әлемге қарағанда, хабардың толыққанды қабылданылмағаны анық. Сондықтан мен 80 жастағы адамның даналығы қайта жаңартылған нұсқаға қандай үлес қоса алатынын ойлай бастадым». Қазан айында Уотерс Лондон Палладиумда екі концерт өткізді, онда ол «The Dark Side of the Moon Redux» атты қойылымын орындады, Джулиан Ассанж сияқты тақырыптар туралы сөйледі және жарияланбаған естеліктерінен үзінділер оқыды.

Израиль-Палестина қақтығысы және антисемитизмге қатысты айыптаулар

Уотерс Израиль-Палестина қақтығысында Палестинаны жақтаушы. Бойкот, инвестицияларды шектеу және санкциялар (БДС) – Израилға халықаралық бойкот жариялау кампаниясы. Уотерс Израильдің Батыс жағалауындағы кедергіні алғаш рет 2006 жылы, палестиналық жақтастардың өтініші бойынша, Тель-Авивте өнер көрсетуге жоспарланған кезде көрді. Кейін ол Тель-Авивтегі концертті Неве-Шаломға көшіріп, кедергіні жоюға шақырды: «Бұл қабырғаны қарауға қорқынышты. Оны жас израильдік сарбаздар күзетіп, басқа әлемнен келген қарапайым бақылаушы маған деген құрметсіздікпен қарады». Ол Израильдің палестиналықтарға қатысты әрекеттерін апартеид деп бірнеше рет сипаттады. Уотерс Израильде өнер көрсеткен көптеген суретшілерді сынады. 2015 жылы Уотерс «Салон» журналында рок-тобы Bon Jovi-дің Тель-Авивте өнер көрсеткеніне сын айтқан ашық хат жариялады. 2017 жылы ол Radiohead-ті концертті тоқтатуға шақырды, 50-ге жуық адаммен бірге хатқа қол қойды. Бірақ Radiohead және Cave концерттерін жойған жоқ. Уотерс 2016 жылы түсірілген «Америкалық сананың оккупациясы: Израильдің АҚШ-тағы жарнамалық соғысы» атты деректі фильмінде Израильдің американдық қоғамдық пікірді қалыптастыру үшін қолданатын әдістерін баяндады. 2013 жылы еврей құқықтарын қорғайтын Саймон Визенталь орталығының деканы раввин Абрахам Купер Уотерсті концерттерінде Дәуіт жұлдызы бейнеленген алып шошқа шарларын пайдаланғаны үшін антисемитизммен айыптады. Уотерс бұл шоудағы көптеген діни және саяси символдардың бірі екенін, және иудаизмді жаман күш ретінде көрсетуге тырысқан жоқ деп жауап берді. Сол жылы Уотерс палестиналықтарға қатысты Израильдің әрекеттерін нацистік Германиямен салыстырып: «1930 жылдардағы Германиядағы жағдаймен салыстыру өте айқын» деді. Бұл мәлімдемеден кейін, Жамандауға қарсы лига Уотерстің сөздерін антисемиттік деп айыптады. 2017 жылы жазушы Иан Халперин «Сен мұнда болмасаң екен» атты деректі фильмін жасады, онда Уотерсті антисемитизммен және «аймақтағы бейбітшілікке кедергі келтіретін және жеккөрушілікті қоздыратын қабырғаларды тұрғызумен» айыптады. 2020 жылы Бас лига бейсболы еврейлік құқық қорғау топтарының сын-пікірлерінен кейін Уотерстің This Is Not a Drill концерттерін жарнамалауды тоқтатты. Кейін сол жылы Уотерс американдық еврей бизнесмені және Республикалық партияның демеушісі Шелдон Адельсонды американдық саясатты басқаратын «құмырсқа шебері» деп атады. Ол Адельсонның «тек еврейлер толыққанды адамдар» деп сенетінін айтты. «Мен еврейлер осылай ойлайды демеймін. Мен оның осылай ойлайтынын және ол істі қолға алып отырғанын айтамын» деді ол.

Waters is a vocal supporter of Palestine in the Israeli–Palestinian conflict. of Boycott, Divestment and Sanctions (BDS), a campaign for an international boycott of Israel. Waters first saw the Israeli West Bank barrier in 2006, at the request of Palestinian supporters, when he was scheduled to perform in Tel Aviv. He subsequently moved a Tel Aviv concert to Neve Shalom and called for the barrier's removal: "The wall is an appalling edifice to behold. It is policed by young Israeli soldiers who treated me, a casual observer from another world, with disdainful aggression." He has repeatedly described Israel's treatment of Palestinians as apartheid. Waters has criticised numerous other artists who have performed in Israel. In 2015, Waters published an open letter in Salon criticising the rock band Bon Jovi for performing in Tel Aviv. In 2017, he urged Radiohead to cancel a concert there, signing a letter with 50 others, Neither Radiohead nor Cave cancelled their concerts. Waters narrated the 2016 documentary The Occupation of the American Mind: Israel's Public Relations War in the United States about the methods used by Israel to shape American public opinion. In 2013, Rabbi Abraham Cooper, the associate dean of the Jewish human rights organisation the Simon Wiesenthal Center, accused Waters of antisemitism for including a giant pig balloon bearing a Star of David in his concerts. Waters responded that it was one of several religious and political symbols in the show and not an attempt to single out Judaism as an evil force. The same year, Waters compared the Israeli treatment of Palestinians to Nazi Germany, saying: "The parallels with what went on in the 1930s in Germany are so crushingly obvious." Following the remarks, the Anti Defamation League charged that Waters' remarks were antisemitic. In 2017, the writer Ian Halperin produced a documentary, Wish You Weren't Here, accusing Waters of antisemitism and "erecting the very walls that hinder peace in the region and fuel hatred". In 2020, Major League Baseball stopped advertising Waters' This Is Not a Drill concerts after receiving criticism from Jewish advocacy groups. Later that year, Waters said the American Jewish businessman and Republican Party donor Sheldon Adelson was a "puppet master" controlling American politics. He said that Adelson believed that "only Jewish people are completely human I'm not saying Jewish people believe this. I am saying that he does, and he is pulling the strings."

Фашистік бейнелер және неміс полициясының тергеуі

2023 жылдың 25 ақпанында Германияның Франкфурт қаласы Роджер Уотерстің жоспарланған концерттерінің бірін тоқтатты, оны "ең танымал антисемиттердің бірі" деп атады және оның BDS қозғалысын қолдауын, концерттеріндегі бейнелерін, сондай-ақ ХАМАС тобымен байланыстарын себеп ретінде келтірді. Бұл шешімді Германиядағы еврейлердің орталық кеңесі мен Франкфурт еврей қауымы қолдады. Уотерс концерттің тоқтатылуына наразылық білдіру үшін неміс заң фирмасын жалдады, жасаған мәлімдемесінде айыптауларды жоққа шығарды және бұл тоқтату "әлемдегі суретшілер мен белсенділер үшін ауыр және кең ауқымды салдарға" әкелуі мүмкін екенін мәлімдеді. Сол жылдың мамыр айында неміс полициясы Уотерске қатысты қылмыстық тергеу бастады, себебі ол Берлиндегі өнер көрсетілімінде нацистік үлгідегі киім киген болатын. Германияда білім беру және өнер мақсатындағы жағдайларды қоспағанда, нацистік символикаға тыйым салынған. Уотерс бұрыннан "The Wall" өнер көрсетілімдерінде осындай киімдерді пайдаланып келген, онда басты кейіпкер өзін фашистік диктатор ретінде көреді. АҚШ Мемлекеттік департаменті оның іс-әрекетін "жұртқа қатты қорлау" деп сипаттап, Уотерсті антисемиттік троптарды пайдалануда айыптады. Ұлыбританияда мемлекеттік хатшы Майкл Гоув пен Лейборист партиясының жетекшісі Кир Стармер оны айыптап мәлімдеме жасады. Уотерс фашистік бейнелерді пайдаланудың "фашизмге, әділетсіздікке және жалтақтаушылыққа қарсы тұру" мақсатын білдіретінін айтты. Ол 1980 жылдан бері нацистік үлгідегі киімдерді киіп жүргенін, бірақ оларға сын тек қазір ғана туғанын мәлімдеді. Double Down News-ке берген сұхбатында Уотерс антисемитизм туралы айыптауларды "қатыгез өтірік" және "өте қорлаушы" деп атады, сондай-ақ ол "мәдениетті жоюдың" құрбаны болғанын айтты. Ол Израиль үкіметі оны "өз отаршыл, колониалистік, расистік, апартеидтік режиміне қауіп" деп есептегендіктен, оның беделін түсіруге тырысып жатыр деді. 2023 жылдың мамырында Лейборист партиясының депутаты Кристиан Уэйкфорд Уотерстің Ұлыбритания парламентіндегі өнер көрсетілімдерін сынады. Уотерс келесі айда Лондондағы концертінде Уэйкфордты "нағыз ақымақ" және "мүгедек" деп атады, бұл фактіні "Variety" журналы "көрермендердің арасында қызу пікір-таластың тууына" себеп болды. Уотерс сондай-ақ "осы израильдік лоббиге ашуланғанын" айтты және сыншыларды "Тель-Авивтегі Сыртқы істер министрлігінен нұсқау алғандықтан, сіздер ойдан шығарып айтасыздар" деп айыптады.

On 25 February 2023, the German city of Frankfurt cancelled one of Waters' scheduled shows, calling him one of the "most widely known antisemites" and citing his support for BDS, the imagery at his shows and his talks with the militant group Hamas. The move was supported by the Central Council of Jews in Germany and the Frankfurt Jewish Community. Waters hired a German law firm to challenge the concert cancellation, and released a statement denying the accusations and stating that the cancellation could have "serious, far reaching consequences for artists and activists all over the world". That May, German police opened a criminal investigation into Waters and the Nazi style uniform he wore during his Berlin performance for possible incitement. Nazi symbolism is banned in Germany, with exemptions for educational and artistic purposes. Waters has long used similar uniforms for performances of The Wall, in which the protagonist hallucinates himself as a fascist dictator. The US Department of State called it "deeply offensive to Jewish people" and accused Waters of having a record of using antisemitic tropes. In the UK, the secretary of state, Michael Gove, and the Labour leader, Keir Starmer, issued statements condemning him. Waters said the use of fascist imagery was a statement in "opposition to fascism, injustice and bigotry". He pointed out that he had been using Nazi inspired uniforms in performances since 1980, but they had only recently attracted controversy. In an interview with Double Down News, Waters said the accusations of antisemitism were a "vicious lie" and "deeply insulting", and that he was a victim of cancel culture. He said that the Israeli government was attempting to discredit him as they saw him as an "existential threat to their settler colonialist, racist, apartheid regime". In May 2023, the Labour MP Christian Wakeford criticised Waters' shows in UK parliament. Waters responded at a concert in London the following month, calling Wakeford a "a fucking moron" and a "cripple", which Variety said "drew a sharp intake of breath" from some in attendance. Waters also said he was "pissed off with this Israeli lobby bullshit" and accused critics of "making up stuff because you've been told to by your masters from the Foreign Office in Tel Aviv".

2023 жылғы антисемитизмді жария ететін деректі фильм

2023 жылдың қыркүйегінде британдық «Антисемитизмге қарсы күрес» тобы Роджер Уотерстің антисемитизмі туралы «Роджер Уотерстің қараңғы жағы» атты деректі фильмін жариялады. Фильмде Уотерстің бұрынғы әріптестері, оның ішінде «The Wall» атты туындының продюсері Боб Эзрин, Уотерстің еврейлер туралы ұстамасыз пікірлер айтқанын мәлімдеді. Жауап ретінде Уотерс: «Мен сілтеме жасаған ұстамасыз сөздер – фашизм мен экстремизмнің зұлматтарын және қорқыныштарын ашып көрсету жолдары туралы менің ойларым еді» деді және «бұл фильмде айтылғандай, ешқандай жеккөрушілік көзқарастың көрінісі емес» деп мәлімдеді.

Мейманханалардың тоқтатуы

Уотерс Гленн Гринвальдқа берген сұхбатында 2023 жылы ХАМАС-тың Израильге жасаған шабуылы бұрмаланған операция болуы мүмкін екенін және "Израиль оккупациясына қарсылық" заңды және моральдық тұрғыдан негізді екенін айтты. 2023 жылдың қараша айында Гринвальдпен болған сұхбаттан кейін Буэнос-Айрестегі Faena және Alvear Palace қонақүйлері ешқандай себеп көрсетпей Уотерстің брондарын күштен тоқтатты. Аргентина парламентінің бірнеше депутаты Уотерстің елге келгеніне наразылық білдірді. Hyatt Centric және Монтевидеодағы Regency қонақүйлері Уотерске кіру құқығын пайдаланып, тұруға орын бермей қойды. Колорадо партиясынан сайланған ұлттық өкіл Фелипе Шипани Монтевидео қалалық әкімдігінен 2018 жылы Уотерске берілген "Монтевидеоның құрметті қонағы" атағын қайтарып алуды сұрады.

BMG-нің күшін жою

2024 жылдың қаңтарында BMG музыка компаниясы Израиль, Украина және АҚШ туралы жасаған мәлімдемелері үшін Уотерспен баспа келісімін бұзды.

Ресейдің Украинаға басып кіруі

Ресейдің Украинаға басып кіруінен бір апта бұрын Уотерс RT сұхбаттасушысына Ресейдің басып кіруін бастауы туралы әңгімелердің "қауырсыныш" екенін және Ресейге қарсы насихат екенін айтты. Басып кіруден кейін Уотерс АҚШ президенті Джо Байденнің "Украинадағы отты қоздырып жатқанын" айтты және АҚШ-тың неге Украинаны "осы қорқынышты соғыстың қажеттілігін болдырмау үшін келіссөздерге шақырмайтынын" сұрады. Ол келіссөздер жүргізу жауапкершілігін басып алынған елге жүктегені үшін айыпталып, Уотерс Ресейдің НАТО-ның қауырсындарына жауап беріп отырғанын айтты: "Бұл соғыс негізінен НАТО-ның Ресей шекарасына жақындауының нәтижесі және олар Горбачев КСРО-ның Шығыс Еуропадан шығуы туралы келіссөздер жүргізген кезде осылай істемейтініне уәде берген". Басқа сұхбатында Уотерс Украинаға басып кірудің "әлдеқашан болған ең қауырсынды басып кіру" екенін айтты және ол "Ресейді қазіргі кездегі русофобиялық көзқараспен қараудан бас тартатынын" мәлімдеді. 2022 жылдың 5 қыркүйегінде Украинаның бірінші ханымы Олена Зеленскаяның BBC арнасында сұхбат бергеннен кейін Уотерс оған ашық хат жариялады. Ол украиндық "ұлтшылдарды" соғысты бастады деп айыптады және Ресейдің басып кіруіне жауапкершілігін атаған жоқ. Ол Батыстың Украинаға қару-жарақ бермеуі керек екенін және Батыс үкіметтерінің қолдауы соғысты ұзартып отырғанын айтты. Уотерс оның күйеуін Минск келісімдеріне сәйкес соғысты тоқтатуға шақырды. Уотерстің Польшадағы концерттері оның пікірлеріне қарсы жергілікті наразылықтардан кейін тоқтатылды. Оның сөздерін американдық, украиндық және албандық дипломаттар сынға алды, ал Ресейдің БҰҰ жанындағы орынбасары Дмитрий Полянский мақтады. Ол 2004 жылғы аңшылық заңын сынап, "Countryside Alliance" ұйымын қолдады, бірақ ол аң аулау құқығын қорғап отырғанын, оны қолдамайтынын түсіндірді. Уотерс аң аулауды қолдаса да, қолдамаса да, оны құқық ретінде қорғаудың маңызды екенін түсіндірді. 2007 жылы Уотерс кедейлік пен безгекпен күресетін коммерциялық емес ұйым "Millennium Promise" ұйымының өкілі болды. Сол жылдың шілде айында ол әлемдік климаттың өзгеруі туралы хабардарлықты арттыру мақсатында өткен Live Earth концертінің американдық бөлігіне қатысты. 2015 жылы Уотерс социализмнің "жақсы нәрсе" екенін айтып, АҚШ-та әлеуметтік медициналық көмек көрсетуді шақырды. Уотерс ардагерлерді қолдайды, ол мұны әкесінің Екінші дүниежүзілік соғыста қаза болуымен байланыстырады. Ол өзінің концерттерінде ардагерлерге арналған билеттер бөледі. Бірнеше жыл бойы ол АҚШ Ұлттық әскери медициналық орталығы арқылы ұйымдастырылған жарақат алған ардагерлер тобымен бірге өнер көрсетті. 2012 жылы ол АҚШ әскери ардагерлері үшін "Батырлар үшін тұрыңыз" атты қайырымдылық шарасын ұйымдастырды және жарақат алған ардагерлер тобы "MusiCorps" тобымен бірге өнер көрсетуге шақырды. Уотерс Brexit-ке (Ұлыбританияның Еуропалық Одақтан шығуына) қарсы болды. 2016 жылғы маусымдағы референдумнан кейін ол: "Мен біз одан да жақсымыз деп ойладым. Мен қателестім" деді. Ол АҚШ президенті Дональд Трампты және оның саясатын сынады. 2017 жылы Уотерс Трамптың АҚШ пен Мексиканы бөліп тұратын қабырға салу жоспарын айыптады, бұл "Қабырғаға" ұқсас болды. Сирия үкіметі 2018 жылдың сәуір айында Дума қаласында химиялық шабуыл жасағаннан кейін Уотерс азаматтық қорғаныс еріктілерін, "Ақ қалқандарды" "жиһадшылар мен террористердің үгіт-насихаттарын жасау үшін ғана бар жалған ұйым" деп атады. 2018 жылы Уотерс Бразилияның оңшыл президенттік үміткері Жаир Болсонаруды Сан-Паулудағы концерті кезінде үлкен экранда көрсетілген "неофашистер" тізіміне енгізді, бұл көпшіліктің аралас реакциясын тудырды. Қазан айында Рио-де-Жанейродағы концертте ол өлтірілген бразилиялық кеңесші Мариэль Франконы мойындады және сахнаға оның қызы, қарындасы мен жесірін шақырды. Онлайн музыка журналына берген сұхбатында ол жемқорлықпен айыпталып түрмеде отырған Лула да Силваны көруге тырысқанын айтты, ол мұны "Луланың түрмеде болуының жалғыз себебі - ол сайлауда жеңіске жетер еді" деп жалған деп атады. 2019 жылы Уотерс Лондонның ішкі істер министрлігінің алдындағы митингте WikiLeaks негізін қалаушы Джулиан Ассанждың босатылуын талап етіп, оған "Wish You Were Here" әнін арнады. Келесі жылы ол Лондондағы парламент алдында Ассанжға қолдау білдіретін митингте сөйледі. Ол POUSTA.com сайтындағы видеоарқылы 2019-2022 жылдардағы Чилидегі наразылықтарды қолдады. Коммунистік депутат Камила Вальехомен сұхбаттасып, ол сол кездегі президент Себастьян Пиньераны "ешкі" деп айыптады және 2022 жылғы Чилидегі ұлттық референдумның "өте революциялық" екенін мәлімдеді. Уотерс Chevron корпорациясына қарсы қоршаған ортаға қатысты сот ісіне қатысқан американдық адвокат Стивен Донзигерді қолдайды және оның кейбір заңдық шығындарын қаржыландырды. Ол 2019 жылғы Ұлыбританиядағы жалпы сайлауда Лейборист партиясының жетекшісі Джереми Корбинды қолдады, оны "үміт белгісі" деп сипаттады. 2022 жылғы "Бұл сынау емес" атты концерттерінде Рональд Рейганнан Дональд Трампқа дейінгі АҚШ президенттерінің барлығы соғыс қылкерлері деп белгіленді және Джо Байденнің "әлі бастап келе жатқаны" туралы хабарлама көрсетілді. Майкл Смерконишпен сұхбаттасқанда, ол "Қытай қазір Тайваньды қоршап алды" деді, Уотерс Қытай Тайваньды қоршап алмағанын және "Тайвань Қытайдың бір бөлігі екенін және 1948 жылдан бері халықаралық қауымдастықтың барлығы осыны қабылдаған" деді. Гилмор Уотерстің шектеулі, қарапайым стильде орындағанын және жақсартуға қызығушылық танытпағанын айтты, сондай-ақ Гилмор Pink Floyd жазбаларындағы көптеген бас партияларын орындағанын мәлімдеді. Уотерс Rotosound Jazz Bass 77 flat wound ішектерін қолдайды. Ол Selmer, WEM, Hiwatt және Ashdown күшейткіштерін пайдаланған, бірақ кейінгі турларда Ampeg күшейткіштерін қолданды. Ол бас гитарасында кешіктіру, тремоло, хор, стерео панорама және фазер эффекттерін қолданды. Уотерс Pink Floyd шығармаларында, мысалы, "On the Run", "Welcome to the Machine" және "In the Flesh?" сияқты шығармаларда EMS Synthi A және VCS 3 синтезаторларымен тәжірибе жасады. Ол Fender, Martin, Ovation және Washburn гитараларын пайдаланып Pink Floyd тректерінде электр және акустикалық гитарада орындады. Ол Pink Floyd әні "Sheep" (Animals альбомынан) және "Pigs on the Wing 1 & 2" (Animals альбомынан), "Southampton Dock" (The Final Cut альбомынан) және "Mother" (The Wall альбомынан) сияқты бірнеше Pink Floyd жазбаларында акустикалық гитарада орындады. Оның бас гитара трегі "One of These Days" үшін Binson Echorec 2 кешіктіру эффекті қолданылды. Уотерс "Outside the Wall" әнін концерттік орындауларында трубада ойнайды.

A week before the Russian invasion of Ukraine, Waters told an RT interviewer that rumours of Russia launching an invasion were "bullshit" and anti Russian propaganda. After the invasion, Waters said that US President Joe Biden was "fuelling the fire in the Ukraine that is a huge crime", and questioned why the United States was not encouraging Ukraine "to negotiate, obviating the need for this horrific, horrendous war". Responding to accusations that he was placing the responsibility to negotiate on the country that was invaded, Waters said that Russia was responding to provocations from NATO: "This war is basically about the action and reaction of NATO pushing right up to the Russian border – which they promised they wouldn't do when Gorbachev negotiated the withdrawal of the U. S. S. R. from the whole of Eastern Europe." In another interview, Waters said the invasion of Ukraine was "probably the most provoked invasion ever" and that he refused to "see Russia from the current Russo phobic perspective". On 5 September 2022, the day after Olena Zelenska, the First Lady of Ukraine, appeared on the BBC, Waters published an open letter to her. He accused Ukrainian "extreme nationalists" of starting the war and made no mention of Russia's responsibility for the invasion. He argued that the West should not provide Ukraine with weapons, and that Western governments were prolonging the war with their support. Waters urged her husband to end the war based on the Minsk agreements. Waters's concerts in Poland were cancelled following local outrage over his comments. The speech drew criticism from American, Ukrainian and Albanian diplomats, and praise from Russia's deputy UN ambassador, Dmitry Polyanskiy. He criticised the Hunting Act of 2004 and supported the Countryside Alliance, but explained he was defending the right to hunt rather than supporting the activity himself. Waters explained that whether he supported hunting or not, it was important to defend it as a right. In 2007, Waters became a spokesman for Millennium Promise, a non profit organisation fighting poverty and malaria. That July, he participated in the American leg of the Live Earth concert, aimed at raising awareness about global climate change. In 2015, Waters said that socialism was "a good thing", and called for socialised healthcare in the United States. Waters is supportive of veterans, which he partly attributes to the death of his father in World War II. He allocates a block of tickets for veterans at his shows. For a few years he performed with a group of wounded veterans that was arranged through the United States National Military Medical Center. In 2012, he led a benefit for United States military veterans, Stand Up for Heroes, and invited a group of combat wounded veterans, MusiCorps, to perform with him. Waters opposed Brexit (the UK leaving the European Union). Following the June 2016 referendum, which resulted in leaving the EU, he said: "I thought we were better than that. I was wrong." He criticised US President Donald Trump and his policies. In 2017, Waters condemned Trump's plan to build a wall separating the US and Mexico, drawing parallels to The Wall. After the April 2018 Douma chemical attack carried out by the Syrian government, Waters called civil defence volunteers, the White Helmets, "a fake organisation that exists only to create propaganda for the jihadists and terrorists" trying to incite the West to "start dropping bombs on people in Syria". In 2018, Waters included the Brazilian far right presidential candidate Jair Bolsonaro in a list of "neo fascists" displayed on a big screen at his concert in São Paulo which drew mixed responses from the crowd. In a concert in Rio de Janeiro that October, he acknowledged the murdered Brazilian councilwoman Marielle Franco and brought her daughter, sister and widow on stage. In an interview with the online music magazine BrooklynVegan, he said he tried to visit the progressive politician Lula da Silva while he was in prison on corruption charges, which he called false saying that "the only reason Lula is in prison is because he would have won the election". In 2019, Waters spoke at a rally outside London's Home Office calling for the release of the WikiLeaks founder Julian Assange, and dedicated a performance of "Wish You Were Here" to him. The following year, he spoke at a rally in support of Assange outside parliament in London. He showed his support for the 2019–2022 Chilean protests through a video from POUSTA. com. In an interview with communist deputy Camila Vallejo, he condemned the then president Sebastian Piñera, calling him a "rat" and he also indicated that the 2022 Chilean national plebiscite is "extraordinarily revolutionary". Waters supports Steven Donziger, an American lawyer embroiled in environmental litigation against Chevron corporation, and has funded some of Donziger's legal fees. He endorsed the Labour Party leader Jeremy Corbyn in the 2019 UK general election, describing him as a "beacon of hope". During his 2022 This Is Not a Drill shows, every US president from Ronald Reagan to Donald Trump was labelled a war criminal and a message was displayed that Joe Biden was "just getting started". In an interview with Michael Smerconish, who stated that "The Chinese are too busy encircling Taiwan as we speak," Waters responded that China was not encircling Taiwan and that "Taiwan is part of China. And that's been absolutely accepted by the whole of the international community since 1948." Gilmour said that Waters used a limited, simple style and had not been interested in improving, and that Gilmour had played many of the bass parts on Pink Floyd records. Waters endorses Rotosound Jazz Bass 77 flat wound strings. He has used Selmer, WEM, Hiwatt, and Ashdown amplifiers but used Ampeg for later tours. He has employed delay, tremolo, chorus, stereo panning and phaser effects in his bass playing. Waters experimented with the EMS Synthi A and VCS 3 synthesisers on Pink Floyd pieces such as "On the Run", "Welcome to the Machine", and "In the Flesh?" He played electric and acoustic guitar on Pink Floyd tracks using Fender, Martin, Ovation and Washburn guitars. He played electric guitar on the Pink Floyd song "Sheep", from Animals, and acoustic guitar on several Pink Floyd recordings, such as "Pigs on the Wing 1 & 2", also from Animals, "Southampton Dock" from The Final Cut, and on "Mother" from The Wall. A Binson Echorec 2 delay effect was used on his bass lead track "One of These Days". Waters plays trumpet during concert performances of "Outside the Wall".

Жеке өмір

1969 жылы Уотерс балалық шағынан бергі сүйіктісі, мектеп мұғалімі және қыш құмырашы Джудит Тримге үйленді. Ол Pink Floyd тобының «Ummagumma» альбомының алғашқы шығарылымының қақпақ мұқабасында бейнеленген, бірақ CD-нің қайта шығарылымдарынан алынып тасталды. Олардың балалары болған жоқ және 1975 жылы ажырасып кетті. Трим 2001 жылы қайтыс болды. 1976 жылы Уотерс үшінші Зетланд маркизінің қызы Каролин Кристиге үйленді. Олардың Гарри Уотерс есімді ұлы бар, ол 2002 жылдан бері әкесінің гастрольдік тобында клавишада ойнайтын музыкант, сондай-ақ Индия Уотерс есімді қызы бар, ол модель болып жұмыс істейді. Кристи мен Уотерс 1992 жылы ажырасты. 1993 жылы Уотерс Присцилла Филлипске үйленді. Олардың Джек Флетчер есімді ұлы болды. Олардың некелері 2001 жылы аяқталды. 2004 жылы Уотерс актриса және кинорежиссер Лори Дёрнингке кездесті. Олар 2012 жылдың 14 қаңтарында үйленді және 2015 жылдың қыркүйегінде ажырасуға өтініш берді. Уотерс 2021 жылдың қазан айында Камила Чависпен бесінші рет үйленді. Уотерстің Лонг-Айленд пен Хэмпширде үйлері бар. Ол дінге сенбейді.