Кіріспе
Екі аймақты байланыстыратын тарихи темір жол – Мансфилд және Пинктон темір жолы Ұлыбританиядағы алғашқы атпен жүргізілетін темір жолдардың бірі болды. Ол 1819 жылы Мансфилд пен Пинкстондағы Кромфорд каналы арасында көліктік байланыс құру үшін салынды. Көмір Мансфилдке тасымалдану маңызды рөл атқарды, себебі сол кездегі жақын маңдағы көмір кен орындары экономикалық тұрғыдан қазу үшін тым терең болды; ал Мансфилдтен минералдар, мальта және басқа да өнімдер экспортталды. Уақыт өте келе, жол бойындағы кен орындары дамыды. 1847 жылдан бастап Мидленд темір жолы Мансфилд аймағында темір жол желісін кеңейтіп, M&PR темір жолын сатып алып, оны локомотивтерге бейімдеп, өз желісіне қосты. ХХ ғасырдың екінші жартысында Мансфилд аймағында жолаушылар және жалпы тауарлар тасымалы күрт төмендеді, 1970 жылдан бастап Коднор паркі арқылы көмір тасымалы ғана қалды. 1995 жылы Ноттингемнен Мансфилдке дейінгі жолаушылар қызметі "Робин Гуд желісі" деген атпен қайта жаңғыртылды, бұл қызмет Мидленд темір жолы өзгерткен M&PR темір жолының Киркбиден Мансфилдке дейінгі бөлігін пайдаланды. Коднор паркінен минералдар тасымалы әлі де жалғасуда.
The Mansfield and Pinxton Railway was an early horse drawn railway in the United Kingdom. It was completed in 1819, to make a transport link between Mansfield and the Cromford Canal at Pinxton. An important traffic was coal inward to Mansfield, as coal deposits near there were too deep to be extracted economically at the time; minerals, malt and other manufactures were exported from Mansfield. Collieries along the line of route were developed as time went on. From 1847 the Midland Railway developed a railway network in the locality of Mansfield, and purchased the M&PR, converting it to be suitable for locomotive use and incorporating it in its own network. In the second half of the twentieth century, passenger and ordinary goods business in the Mansfield area declined substantially, leaving only a limited coal traffic via Codnor Park from 1970. The passenger service from Nottingham to Mansfield was revived under the marketing title The Robin Hood Line, opening to Mansfield in 1995, using the section of the original M&PR, as modified by the Midland Railway, from Kirkby to Mansfield. The mineral traffic flow from Codnor Park continues.
Тұжырымдама
Канал дәуірі көлік шығындарын едәуір төмендеткен желіге әкелді, бірақ топография, әсіресе төбелі жерлер, кейбір елді мекендерді осы мүмкіндіктен айырды. Мэнсфилдте канал болған жоқ; ең жақын Кромфорд каналының тармағының Пинкстон алабы, шамамен 8 миль қашықтықта орналасқан. Мэнсфилдтің өнеркәсібі – солоту, шұлық және қолғап жасау болды, сондай-ақ онда айтарлықтай әк тас және құйма темір өндірісіне өте қолайлы құм кендері болды. Экономикалық көліктің жетіспеуі Мэнсфилдті өнімдерін нарыққа тасымалдауда қиындыққа ұшыратты. Пинкстон сол кездегі қол жетімді тереңдіктегі көмір кен орындарының шығыс шетінде болғандықтан, Мэнсфилдте қолданылған көмірді сырттан әкелуге тура келді. Мэнсфилдтегі бизнес өкілдері қалаға теміржол қатынасының қажеттілігін сезініп, Кромфорд каналының Пинкстон алабынан Мэнсфилдке дейінгі желіні іске қосты. Мэнсфилд және Пинкстон теміржолы 1817 жылғы 16 маусымдағы заңмен бекітілді. Көптеген трамвай желілерін каналдарға қосымша салудан өзгеше, ол дербес рұқсат алды. Оның негізгі мақсаты – Кромфорд каналының Пинкстон алабына және одан ауыр минералдарды, атап айтқанда көмір, қорғасын және әк тасты тасымалдау болды. Пинкстон сол кездегі қол жетімді тереңдіктегі көмір кен орындарының шығыс шетінде болғандықтан, көмір Мэнсфилдке тасымалдануы керек еді. Жобаның бас инженері – Жосиас Джессоп. Құрылыс жұмыстары тез жүргізілгені байқалады, бірақ шығын жоспардан асып кетті. 1818 жылғы 18 желтоқсанда өткен отырыста теміржолды аяқтау үшін қосымша 7 600 фунт стерлинг қажет екені айтылды.
Ашу және ерте пайдалану
1819 жылы 13 сәуірде желі ашылды. Сол күні "Компанияның кемежайына [Мэнсфилдке] көмірдің алғашқы партиясы жеткізілді. Көмір түсіріліп, базар алаңына жеткізілді, онда үйіліп, от жақылды." Мэнсфилд терминалы Уайт-Бер-Лейн бойындағы Портленд Уорф болды. Бастапқыда жылдамдату үшін бұқалар қолданылды, кейін жылқыларға ауыстырылды. Пинкстон терминалына дейін. Жолының ең биік нүктесі Мэнсфилдтен жартысына жуық жерде орналасқан. Жолдар "балық қабырғалы" құйма темірден жасалған рельстерден тұрды; рельстер тас блоктарға орнатылған, шарфтық қосылыстармен біріктірілген. Рельстердің таңдалуы пікір-таласты болды: пластиналы рельстер (вагон доңғалақтары тегіс, ал пластина доңғалақтың рельсте қалуын қамтамасыз етеді) вагондардың рельстен шығып, тегіс бетте маневр жасауына мүмкіндік береді. Бұл артықшылықтан бас тарту тек қана егер шеткі рельстер жылқымен ауыр жүктерді тасуға мүмкіндік берсе ғана ақталды, бірақ бұл мәселе бойынша объективті деректер жеткіліксіз болды. Сауда инспекторы 1849 жылдың 25 қыркүйегінде келіп, оның есебінде 4 фут 4 дюймдік өлшем қате көрсетілген.
Қаржылық үрдістер
1820 жылы сәуірде өткен алғашқы меншік иелерінің жиналысында темір жол құрылысының құны 35 000 фунт стерлинг екені жарияланды, "бұл компанияны және оның инвесторларын қарызға баттырды". Жол ақысынан түскен сома 1350 фунт стерлинг болды және 3% дивиденд белгіленді. Мансфилд және Пинкстон темір жолы бастапқыда Кромфорд каналының бір бөлігі ретінде жоспарланғанмен, канал компаниясы темір жолға қызығушылық танытпады және жеңілдік беруден жиі бас тартты. Кейінгі жылдары тасылған жүктердің көп бөлігі – желінің төменгі бөлігіндегі шахталардан алынған көмір, ол Мансфилд қаласының өнеркәсіптік және тұрмыстық қажеттеріне жөнелтілді. Тас тасымалының көлемі күтілгеннен азырақ болды, себебі оны канал арқылы тасымалдау қымбатқа түсті. Дегенмен, Ұлыбританияның ең танымал ескерткіштерінің бірі – Вестминстер сарайы (Парламент үйлері) 1830-шы жылдардың ортасында Пинкстон желісі арқылы тасымалданған әк таспен қайта салынды. Мансфилд өзінің әйгілі құйма құмын жергілікті темір зауыттарына темір жол арқылы жіберіп, құю цехтарына металл вагондарын алды. Кірпіш, әк, ағаш, шатыр және түрлі ауыл шаруашылығы өнімдері де тасымалданды. Бірақ көмірдің көлемі басқа жүктерден жеті есе артық болды.
Жолаушылармен жұмыс
Уильям Эпперстон 1832 жылдан бастап жолаушылар тасымалын жүзеге асырды; оның көлігі "Wheatcroft & Co's. Теміржол вагон қоймасы, Портленд-Уорф"тан әр бейсенбі күні сағат 15:00-де, сондай-ақ "екі немесе үш вагонды, әр таңертең, сағат 6 немесе 7-де Пинкстонға дейінгі теміржолмен, одан тауарлар құрлық және су жолдары арқылы Корольдіктің барлық аймақтарына жіберіледі".
Қалпына алу
Мидленд темір жолы 1844 жылдың мамыр айында құрылды; ол Эруаш өзенінің аңғары темір жолының құқықтарын алды; 1847 жылдың 6 қыркүйегінде Лонг Итон торабынан Коднор паркіне дейінгі желісін ашты. Мидленд темір жолы Мансфилдке қосылудың маңыздылығын түсінді, бірақ екі жаңа компания құрылып жатты: Бостон, Ньюарк және Шеффилд темір жолы Саутвелл және Мансфилд арқылы өтуі тиіс болды, ал Ноттингем, Мансфилд және Мидлендс қосылыс темір жолы Мансфилд және Пинкстон желісін қамтитын болды. Бұл екі ұйым өздерінің болашағына соншалықты сенімді болды, олар келесі жылы бірлесіп Мансфилд және Пинкстон компаниясын сатып алды. Мидленд темір жолы Пинкстон темір жолының бір бөлігін пайдалана отырып, Ноттингемнен Мансфилдке дейінгі желі салуды шешті, және Парламент олардың жоспарларын мақұлдады, ал Ноттингем-Мансфилд темір жолы туралы заң (бастапқыда Эшфилдтегі Киркбидің солтүстігінде Мансфилд пен Пинкстонмен байланысатын) 1846 жылдың 16 шілдесінде қабылданды. Мидленд темір жолы 1847 жылдың 9 шілдесінде Мансфилд және Эруаш өзенінің аңғарының кеңейту туралы заңын алды. Бұл трамвайды сатып алуға және оны Коднор паркі мен Мансфилд арасындағы желіге біріктіруге рұқсат берді. Пинкстон желісінің меншігі мәселе болып қала берді. Мәселе ақыры 1848 жылдың 15 ақпанында шешілді, ол кезде Теміржол комиссарлары сертификат шығарды, оның құқығымен Мансфилд және Пинкстон темір жолы Мидлендпен біріктіріліп, дереу таратылды. Мансфилд және Пинкстон трамвай жолын сатып алуға 21 066 фунт стерлинг 13 шиллинг 4 пенни жұмсалды. Стреттон бұл салыстырмалы түрде шамалы сома деп есептеді.
Қайта құру және қайта ашу
Бұл Мидленд темір жолына Мансфилдке екі бағыт берді: Нотингемге жақын жерден, Лин аңғары арқылы салынған жаңа желі және Коднор паркі арқылы өтетін Эреваш аңғары желісі. Мэнсфилд және Пинктон темір жолының трамвай түріндегі рельстері толығымен жаңаруды қажет етті. Ол жылдамдыққа ешқандай назар бермей салынған, сондықтан бірнеше тік бұрылыстарды түзету қажет болды. Жұмыс қарқынды жүрді, және 1849 жылдың 24 тамызында мердігердің локомотиві Мансфилдке келіп, көптеген жергілікті тұрғындардың қызығушылығын тудырды. Мидленд темір жолы директорлары 17 қыркүйекте арнайы пойызбен келді, ал Сауда кеңесінің тексеруі 25 қыркүйекте өтті. Керкби мен Мансфилд арасындағы учаске жақсы жағдайда екені анықталды, бірақ Коднор Парк желісінде бірнеше кезегі жоқ және тіпті рельстің қысқа бөліктері де жетіспеді.
Кеңейтілген кен орындары
Мэнсфилд желісі қаланың солтүстігі мен шығысындағы аймақтарға жетуге мүмкіндік берді, бұл сол аймақтардағы көмір өндірісінің өсуімен байланысты. Мэнсфилд станциясы 1872 жылы транзиттік жұмыс істеуге бейімделді, бірақ толыққанды транзиттік қатынас 1875 жылға дейін басталмады. XIX ғасырдың соңында бұрынғы Мэнсфилд және Пинкстон желісі бойында көптеген жаңа кеніштер ашылды, себебі технологиялық жаңарулар терең қабаттағы кендерді игеруге жағдай жасады. M&PR бағытына көптеген қосымша тармақтар салынды, сонымен қатар бәсекелес желілер де құрылды.
ХХ ғасыр
ХХ ғасырда көмір өндіру қызметінің кеңеюі жалғасты. Мидленд темір жолы 1923 жылы темір жолдарды біріктіру бағдарламасы аясында, 1921 жылғы Темір жол заңымен басқарыла отырып, жаңа Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолының құрамына енді. Өз кезегінде LMS, басқа компаниялармен бірге 1948 жылы ұлттандырылып, Ұлыбритания темір жолының бөлігіне айналды. Осы кездегі жергілікті жолаушылар тасымалы (және жалпы тауар тасымалы) автомобиль көлігімен бәсекелестікке ұшырады. Мансфилдтен Коднор Паркіне және Пай Бриджге қатынайтын тұрақты жолаушылар пойыздары 1951 жылдың 10 қыркүйегінде тоқтатылды, бірақ Кёркбиден Нотингемге жұмысшыларға арналған пойыз 1965 жылдың 6 қыркүйегіне дейін жүріп тұрды. 1964 жылдың 12 қазанында Нотингем мен Мансфилд арасындағы Лин аңғары жолаушылар пойыздары тоқтатылды. 1975 жылдың маусым айында Мансфилдтегі барлық жүктер алынып тасталды, соның салдарынан жергілікті теміржол желісі толығымен көмір тасымалына тәуелді болды. Мидленд темір жолының Лин аңғары бағыты Ашфилдтегі Киркби мен Энсли арасында 1970 жылдың 11 қазанында жабылды.
Жолаушылар пойыздары қайта іске қосылды
Лина аңғарының Мансфилдке қызметін қайта орнатуды қаржыландыруға қолдау білдіретін пікір қалыптасты, ал Ньюстед-Киркби байланысына рұқсат беру туралы заң 1990 жылдың 26 шілдесінде қабылданды; "Робин Гуд желісі" деген термин қабылданы. 1993 жылдың 17 мамырында Ноттингем-Ньюстед жолаушылар қызметі басталды. 1994 жылы Киркби туннеліндегі байланысты қалпына келтіру жұмыстары басталды, ал Ноттингемнен Мэнсфилд Вудхаусқа жолаушылар қызметі 1995 жылдың 20 қарашасында іске қосылды; кейіннен қызмет Уоркшопқа дейін ұзартылды. Пойыздар Керкби мен Мэнсфилд арасындағы Мэнсфилд және Пинктон темір жолының, Мидленд темір жолы өзгертіп жасаған бағытымен жүрді. Коднор Паркінен басталатын желі минералды тасымалдар үшін қолданылады және Пинкстоннан М&ПР бағытын пайдаланады.