Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Homo sapiens-те кездесетін сүтқоректілер ақуызы.
Mammalian protein found in Homo sapiens
Фосфоламбан, сондай-ақ PLN немесе PLB деп те аталады, – адамдарда PLN генімен кодталатын микропептид ақуызы. Фосфоламбан – 52 аминқышқылынан тұратын, жақын қабықшалық белок, ол жүрек бұлшық еттеріндегі кальций (Ca2+) сорғысын реттейді.
Phospholamban, also known as PLN or PLB, is a micropeptide protein that in humans is encoded by the PLN gene. Phospholamban is a 52 amino acid integral membrane protein that regulates the calcium (Ca2+) pump in cardiac muscle cells.
Функция
Бұл белок пентамер түрінде кездеседі және жүрек бұлшықетіндегі cAMP тәуелді протеинкиназаның (PKA) маңызды субстраты болып табылады. Фосфориленбеген күйде фосфоламбан цитозолдан саркоплазмалық торға кальцийді тасымалдайтын жүрек бұлшық еті саркоплазмалық торының Ca2+ АТФазасының (SERCA2) тежегіші болып табылады. Фосфориленгенде (PKA арқылы) SR Ca2+ АТФазасының тежелуі саркоплазмалық ретикулумға кальцийдің жылдам сіңуіне алып келеді, соның салдарынан бета-агонисттердің жүректе тудыратын лузитроптық жауапқа үлес қосады. Бұл белок жүректің диастолалық функциясының маңызды реттеушісі болып табылады. Осы гендегі мутациялар туа пайда болған адамның кеңейген кардиомиопатиясына және емдеуге жатпайтын жүрек жеткіліксіздігіне себеп болады. Фосфоламбан PKA арқылы фосфориленген кезде SERCA2-ні тежеу қабілетін жояды. Осылайша, PKA-ның активаторлары, мысалы, бета-адренергиялық агонист адреналин (симпатикалық стимуляция арқылы бөлінеді), жүрек миоциттерінің босаңсу жылдамдығын арттыра алады. Сонымен қатар, SERCA2 белсендірек болғандықтан, келесі әрекеттік потенциал кальцийдің көп бөлінуіне себеп болады, нәтижесінде жиырылу күшейеді (позитивті инотроптық әсер). Фосфоламбан фосфориленбеген кезде, мысалы, PKA белсенді емес болғанда, ол SERCA-мен өзара әрекеттесіп, оны тежеуі мүмкін. Осылайша, фосфориленбеген фосфоламбанның жалпы әсері – жиырылу және босаңсу жылдамдығын төмендету, соның салдарынан жүрек соғу көлемі мен жиілігі азаяды.
This protein is found as a pentamer and is a major substrate for the cAMP dependent protein kinase (PKA) in cardiac muscle. In the unphosphorylated state, phospholamban is an inhibitor of cardiac muscle sarcoplasmic reticulum Ca2+ ATPase (SERCA2) which transports calcium from cytosol into the sarcoplasmic reticulum. When phosphorylated (by PKA) disinhibition of Ca2+ ATPase of SR leads to faster Ca2+ uptake into the sarcoplasmic reticulum, thereby contributing to the lusitropic response elicited in heart by beta agonists. The protein is a key regulator of cardiac diastolic function. Mutations in this gene are a cause of inherited human dilated cardiomyopathy with refractory congestive heart failure. When phospholamban is phosphorylated by PKA, its ability to inhibit SERCA2 is lost. Thus, activators of PKA, such as the beta adrenergic agonist epinephrine (released by sympathetic stimulation), may enhance the rate of cardiac myocyte relaxation. In addition, since SERCA2 is more active, the next action potential will cause an increased release of calcium, resulting in increased contraction (positive inotropic effect). When phospholamban is not phosphorylated, such as when PKA is inactive, it can interact with and inhibit SERCA. Thus, the overall effect of unphosphorylated phospholamban is to decrease contractility and the rate of muscle relaxation, thereby decreasing stroke volume and heart rate, respectively.
Клиникалық маңызы
Фосфоламбан генін жою нәтижесінде жануарларда гипердинамикалық жүрек пайда болады, бұл көрінетін айқын теріс салдарсыз. Бұл гендегі мутациялар адамдарда мұрагерлік дилатациялық кардиомиопатияның және емдеуге келмейтін жүрек жеткіліксіздігінің себебі болып табылады.
Gene knockout of phospholamban results in animals with hyperdynamic hearts, with little apparent negative consequence. Mutations in this gene are a cause of inherited human dilated cardiomyopathy with refractory congestive heart failure.
Ашылу
Фосфоламбанды Арнольд Мартин Кац және оның әріптестері 1974 жылы жариялаған.
Phospholamban was discovered by Arnold Martin Katz and coworkers in 1974.
Өзара әрекеттесулер
PLN SLN және SERCA1-мен өзара әрекеттесетіні көрсетілген.
PLN has been shown to interact with SLN and SERCA1.