Кіріспе

Финн Густавсен (22 сәуір 1926, Драммен қаласында туған – 20 шілде 2005) – норвегиялық социалист саясаткер, 1945 жылдан 1970-жылдардың соңына дейін саяси қызмет атқарған. Ол өзінің келісімге келмейтін мінезімен және қарсы пікір білдіруге дайындығымен ерекше көзге түсті.

Ерте өмір

Густавсен Драммендегі орта таптық отбасында дүниеге келді, әкесі жергілікті кооперативтік дүкеннің директоры болып отбасын асырады. Густавсен еңбек жолын Хортен мен Холместрандағы өнеркәсіптік жұмысшы ретінде бастады. Ол 1945 жылдың күзінде Норвегияның Еңбек партиясы жастар ұйымына (Arbeidernes Ungdomsfylking) қосылып, белсенділік танытты. Бір жыл өткен соң Вестфольд аймақтық социалистік газетіне тілші болып орналасты, одан кейін Еңбек партиясының ұлттық жастар журналына ауысты. Содан кейін ол "Ориентирлеу" деп аталған сыртқы істер журналын құрған радикалдық топқа мүше болды. Журнал қарулану жарысы және редакторлардың "күш блогы саясаты" деп атаған мәселелер бойынша сыртқы саясатқа қатысты мәселелерде ең белсенді болғанымен, Еңбек партиясы ішіндегі солшыл фракцияның платформасына айналды. Бұл оппозиция партиядан шығару туралы қорқытулармен, кейде орындалған қатерлермен кездесті.

Кейінгі өмірі

1961 жылы Густавсен партиядан шығып, Социалистік халық партиясын құрды және дереу Норвегия парламенті – Стортингке Ослодан өкіл болып сайланды. Ол Социалистік халық партиясының (SF) (1961–1965 және 1965–1969) және оның ізбасары Социалистік солшыл партияның (1973–1977) сайланған мүшесі болды. Еңбек партиясы Стортингтегі көпшілігін жоғалтқанда, Густавсеннің партиясы Еңбек партиясы үкіметтерінің сенімсіздік дауысынан өтуі үшін қажет болды. Густавсен 1963 жылы «Кингс-Бэй ісі» деп белгілі болған оқиғаға байланысты Айнар Герхардсеннің Еңбек партиясы үкіметін құлатуға шешім қабылдады, бұл Джон Линг басқаратын, қысқа ғана, бірақ символдық маңызы бар социалистік емес үкіметке жол ашты. Густавсеннің тұлғасы партиясымен тығыз байланысты болғанымен, ол осы байланысқа қарсы тұруға көп күш жұмсады. Ол екі рет қайта сайлауға түсуден бас тартты және оны басшылыққа қайта оралуға көндіруге тура келді. Ол Норвегияның Еуропалық Одаққа мүше болуына қарсы болды және Норвегия коммунистік партиясымен одақтасуға қарсы тұрды. Норвегия суларындағы су асты соғысын қолдау үшін Лоран C нысандарын салу жоспарларын жариялағаны үшін қылмыстық қудалау қатеріне тап болды. 1977 жылы ол саясаттан кетіп, Норвегияның даму агенттігінің Мозамбиктегі өкілі қызметін қабылдады. Сонымен қатар, ол партиялық газет «Ny Tid» редакторы болып журналистік қызметін жалғастырды.