Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Августиндік монах және ғалым (1822–1884)
Augustinian friar and scientist (1822–1884)
Грегор Иоганн Мендель ОСА (; 20 шілде 1822 – 6 қаңтар 1884) – австриялық-чех биологы, метеорологы, математигі, августиндік монах және Моравия маркграфы Брнодағы (Брунн) Сент-Томас аббаттығының аббаты. Мендель Австрия империясының Силезия бөлігінде (қазіргі Чехия) неміс тілді отбасында дүниеге келді және қазіргі заманғы генетика ғылымының негізін қалаушы ретінде өлімінен кейін танылды. Шаруалар мыңдаған жылдар бойы жануарлар мен өсімдіктердің будандасуы белгілі бір қалаулы белгілерге әкелетінін білгенімен, 1856 және 1863 жылдар аралығында Мендель жүргізген бұршақ өсімдіктеріндегі тәжірибелер мұрагерлік ережелерінің көптеген негізін қалады, бұл қазір Мендель мұрагерлік заңдары деп аталады. Мендель бұршақ өсімдіктерінің жеті белгісімен жұмыс істеді: өсімдіктің биіктігі, қабық пішіні мен түсі, тұқым пішіні мен түсі, гүлдің орны мен түсі. Мысал ретінде тұқымның түсін алсақ, Мендель сары тұқымды және жасыл тұқымды будандастырғанда олардың ұрпағы әрқашан сары тұқым беретінін көрсетті. Бірақ келесі ұрпақта жасыл тұқым 1:3 арақатынаста қайта пайда болды – бір жасылға үш сары. Бұл құбылысты түсіндіру үшін Мендель белгілі бір белгілерге қатысты «рецессивті» және «доминантты» терминдерін енгізді. Аталған мысалда, бірінші ұрпақта жоғалып кеткендей көрінетін жасыл белгі рецессивті, ал сары белгі доминантты. Ол 1866 жылы өз жұмысын жариялады, онда организмнің белгілерін болжамды түрде анықтайтын, қазір гендер деп аталатын көзге көрінбейтін «факторлардың» әрекеті көрсетілді. Мендельдің жұмысының маңыздылығы оның заңдары қайта ашылғаннан кейін ғана, 20 ғасырдың басында (үштен астам онжылдықтан кейін) танылды. Эрих фон Чермак, Хьюго де Фрис және Карл Корренс 1900 жылы Мендельдің бірнеше тәжірибелік нәтижелерін тәуелсіз растап, генетиканың қазіргі заманын бастады.
Gregor Johann Mendel OSA ('/m//ɛ//n//d//əl/; ; 20 July 1822 – 6 January 1884) was an Austrian Czech biologist, meteorologist, mathematician, Augustinian friar and abbot of St. Thomas' Abbey in Brno (Brünn), Margraviate of Moravia. Mendel was born in a German speaking family in the Silesian part of the Austrian Empire (today's Czech Republic) and gained posthumous recognition as the founder of the modern science of genetics. Though farmers had known for millennia that crossbreeding of animals and plants could favor certain desirable traits, Mendel's pea plant experiments conducted between 1856 and 1863 established many of the rules of heredity, now referred to as the laws of Mendelian inheritance. Mendel worked with seven characteristics of pea plants: plant height, pod shape and color, seed shape and color, and flower position and color. Taking seed color as an example, Mendel showed that when a true breeding yellow pea and a true breeding green pea were cross bred their offspring always produced yellow seeds. However, in the next generation, the green peas reappeared at a ratio of 1 green to 3 yellow. To explain this phenomenon, Mendel coined the terms "recessive" and "dominant" in reference to certain traits. In the preceding example, the green trait, which seems to have vanished in the first filial generation, is recessive and the yellow is dominant. He published his work in 1866, demonstrating the actions of invisible "factors"—now called genes—in predictably determining the traits of an organism. The profound significance of Mendel's work was not recognized until the turn of the 20th century (more than three decades later) with the rediscovery of his laws. Erich von Tschermak, Hugo de Vries and Carl Correns independently verified several of Mendel's experimental findings in 1900, ushering in the modern age of genetics.
Ерте өмір және білім
Мендель Хайнцендорф би Одрау қаласында неміс тілді отбасында дүниеге келген (Мендельдің туған үйі қазір Мендельге арналған музей). Балалық шағында Мендель бағбан болып жұмыс істеді және ара шаруашылығын зерттеді. Жас кезінде ол Троппаудағы гимназияда оқыды. Гимназияда оқып жүргенде ауруға шалдыққандықтан төрт ай демалысқа шығуға мәжбүр болды. 1840-1843 жылдары Олмоуц университетінің философиялық институтында практикалық және теориялық философия мен физиканы оқыды, ауруынан тағы бір жыл демалды. Оқу ақысын төлеуге қаржылай қиындықтар туды, сонда Терезия оған өзінің қалың малын берді. Кейіннен ол оның үш ұлын асырап-бағуға көмектесті, олардың екеуі дәрігер болды. Білім алу үшін ақы төлеудің қажеті болмағандықтан, монах болуға бел буды. Қиын жағдайдағы шаруаның ұлы ретінде, монастырлық өмір, оның сөзімен айтқанда, оны "көрініс табу туралы үнемі алаңдаудан" сақтады. Иоганн Мендель деген атпен туған ол, Грегор (чех тілінде - Řehoř) атымен танылды. Мендель Брнодағы Августин Сент-Томас абаттығына келіп, діни қызметкер ретінде білім ала бастады. Мендель орта мектепте мұғалімнің орнын басатын болып жұмыс істеді. 1850 жылы ол жоғары сынып мұғалімі болу үшін емтиханның үш бөлігінің соңғысы – ауызша бөлімін тапсыра алмады. 1851 жылы абат Кирилл Франтишек Нэпптің демеушілігімен Вена университетіне оқуға жіберілді. Венада оның физика профессоры Кристиан Допплер болды. 1868 жылы абат болып тағайындалғаннан кейін, оның ғылыми жұмысы көбінесе тоқтап қалды, өйткені Мендель әкімшілік жауапкершілікпен, әсіресе діни мекемелерге арнайы салық салуға тырысқан азаматтық үкіметпен болған даумен ауыртпалық болды. Мендель 1884 жылғы 6 қаңтарда 61 жасында Брнода қайтыс болды. Оның өлімінен кейін, келесі абат салық салу туралы дауларды тоқтату үшін Мендельдің жинағындағы барлық қағаздарды өртеп жіберді. 2021 жылы Мендельдің мәйітін эксгумациялау оның дене биіктігі сияқты кейбір физиогномикалық ерекшеліктерін анықтады. Оның геномы талданды, нәтижесінде Мендельдің жүрек ауруларына бейім екендігі анықталды.
Mendel was born into a German speaking family in Heinzendorf bei Odrau, (the house where Mendel was born is now a museum devoted to Mendel). During his childhood, Mendel worked as a gardener and studied beekeeping. As a young man, he attended gymnasium in Troppau He had to take four months off during his gymnasium studies due to illness. From 1840 to 1843, he studied practical and theoretical philosophy and physics at the Philosophical Institute of the University of Olomouc (Olmütz), taking another year off because of illness. He also struggled financially to pay for his studies, and Theresia gave him her dowry. Later he helped support her three sons, two of whom became doctors. He became a monk in part because it enabled him to obtain an education without having to pay for it himself. As the son of a struggling farmer, the monastic life, in his words, spared him the "perpetual anxiety about a means of livelihood." Born Johann Mendel, he was given the name Gregor (Řehoř in Czech) Mendel entered the Augustinian St Thomas's Abbey in Brno and began his training as a priest. Mendel worked as a substitute high school teacher. In 1850, he failed the oral part, the last of three parts, of his exams to become a certified high school teacher. In 1851, he was sent to the University of Vienna to study under the sponsorship of Abbot Cyril František Napp so that he could get more formal education. At Vienna, his professor of physics was Christian Doppler. After he was elevated as abbot in 1868, his scientific work largely ended, as Mendel became overburdened with administrative responsibilities, especially a dispute with the civil government over its attempt to impose special taxes on religious institutions. Mendel died on 6 January 1884, at the age of 61, in Brno, After his death, the succeeding abbot burned all papers in Mendel's collection, to mark an end to the disputes over taxation. The exhumation of Mendel's corpse in 2021 delivered some physiognomic details like body height His genome was analysed, revealing that Mendel was predisposed to heart problems.
Өсімдіктерді будандастыру бойынша тәжірибелер
"Қазіргі заманғы генетиканың әкесі" деп танылған Мендель өз монастырының тәжірибелік бағында өсімдіктердің өзгешеліктерін зерттеуді жөн көрді. Менделге тәжірибелік жоспарлауда Александр Завадский көмектесті, ал оның үстем абысы Нэпп оны ынтасын жоғалтуға тырысып, епископқа бұршақтың толық шежіресін хабарлағанда күлгенін жазды. Бұршақ өсімдіктерімен алғашқы тәжірибелерден кейін, Мендель басқа белгілерге тәуелсіз мұраға берілген сияқты көрінген жеті белгіні зерттеуге кірісті: тұқымның пішіні, гүлдің түсі, тұқым қабығының реңі, бұршақтың пішіні, жасыл бұршақтың түсі, гүлдің орналасуы және өсімдіктің биіктігі. Ол алдымен тұқымның бұрышты немесе дөңгелек пішініне назар аударды. 1856 жылдан 1863 жылға дейін Мендель шамамен 28 000 өсімдік өсіріп, сынақтан өткізді, олардың көп бөлігі бұршақ (Pisum sativum) болды. Бұл зерттеу көрсеткендей, шынайы таза тұқымды әртүрлі сорттар өзара шағылыстырылғанда (мысалы, биік өсімдіктер қысқа өсімдіктермен тозаңданғанда), екінші ұрпақта әр төрт бұршақ өсімдігінің бірі таза рецессивті белгілерге ие болды, екеуі гибрид, ал біреуі таза доминантты болды. Оның тәжірибелері оны екі жалпылама тұжырымға келдірді: Бөліну заңы және Тәуелсіз таралу заңы, кейіннен Мендельдің мұрагерлік заңдары деп аталды.
Mendel, known as the "father of modern genetics", chose to study variation in plants in his monastery's experimental garden. Mendel was assisted in his experimental design by Aleksander Zawadzki while his superior abbot Napp wrote to discourage him, saying that the Bishop giggled when informed of the detailed genealogies of peas. After initial experiments with pea plants, Mendel settled on studying seven traits that seemed to be inherited independently of other traits: seed shape, flower color, seed coat tint, pod shape, unripe pod color, flower location, and plant height. He first focused on seed shape, which was either angular or round. Between 1856 and 1863 Mendel cultivated and tested some 28,000 plants, the majority of which were pea plants (Pisum sativum). This study showed that, when true breeding different varieties were crossed to each other (e. g., tall plants fertilized by short plants), in the second generation, one in four pea plants had purebred recessive traits, two out of four were hybrids, and one out of four were purebred dominant. His experiments led him to make two generalizations, the Law of Segregation and the Law of Independent Assortment, which later came to be known as Mendel's Laws of Inheritance.
Мендельдің еңбегінің алғашқы қабылдануы
Мендель өзінің «Өсімдік гибридтері бойынша тәжірибелер» (Versuche über Pflanzenhybriden) атты мақаласын 1865 жылғы 8 ақпан мен 8 наурызда Моравиядағы Брно Табиғаттану қоғамының екі мәжілісінде ұсынды. Ол жергілікті газеттерде бірнеше жағымды пікірлерге ие болды, бірақ оны мұрагерлік емес, гибридтеу туралы зерттеу деп қарастырды, аз әсер етті және келесі отыз бес жылда үш рет ғана сілтеме жасалды. Оның мақаласы сол кезде сынға ұшырады, бірақ қазір маңызды еңбек саналады. Қызықтысы, Чарльз Дарвин Мендельдің мақаласынан хабарсыз болды, және егер ол оны білген болса, қазіргі генетика әлдеқайда ертерек дами бастаған болар еді. Мендельдің ғылыми өмірбаяны, көзге түспейтін, бірақ өте жаңашыл ғалымдардың лайықты назар алмауының мысалы болып табылады.
Mendel presented his paper, Versuche über Pflanzenhybriden ("Experiments on Plant Hybridization"), at two meetings of the Natural History Society of Brno in Moravia on 8 February and 8 March 1865. It generated a few favorable reports in local newspapers, it was seen as essentially about hybridization rather than inheritance, had little impact, and was cited only about three times over the next thirty five years. His paper was criticized at the time, but is now considered a seminal work. Notably, Charles Darwin was not aware of Mendel's paper, and it is envisaged that if he had been aware of it, genetics as it exists now might have taken hold much earlier. Mendel's scientific biography thus provides an example of the failure of obscure, highly original innovators to receive the attention they deserve.
Мендельдің еңбегін қайта ашу
Шамамен қырық ғалым Мендельдің екі маңызды лекциясын тыңдады, бірақ олар оның жұмысының маңызын түсінбеген секілді. Кейін ол сол кездегі жетекші биологтардың бірі Карл Нэгелимен хат алмасып жүрді, бірақ Нэгели де Мендельдің жаңалықтарын бағалай алмады. Мендель кейде өз жұмысына күмәнданып отырған болуы мүмкін, бірақ әрқашан емес: «Менің кезегім келеді», - деп досына айтқан екен.
About forty scientists listened to Mendel's two groundbreaking lectures, but it would appear that they failed to understand the implications of his work. Later, he also carried on a correspondence with Carl Nägeli, one of the leading biologists of the time, but Nägeli too failed to appreciate Mendel's discoveries. At times, Mendel must have entertained doubts about his work, but not always: "My time will come," he reportedly told a friend,
Мендельдің өмірінде көптеген биологтар барлық белгілердің келесі ұрпаққа араласып өту арқылы берілетінін (әрине, көбісі солай) ойлады, онда әр ата-анадан алынған қасиеттер орташаланады. Бұл құбылыстың кейбір жағдайлары сандық әсер ететін бірнеше гендердің әрекетімен түсіндіріледі. Чарльз Дарвин тұқым қуалаушылықты пангенез теориясы арқылы түсіндіруге тырысты, бірақ сәтті болмады. Мендельдің идеяларының маңыздылығы тек 20 ғасырдың басында ғана анықталды. Де Врис кейіннен менделизмге қызығуын жоғалтса да, басқа биологтар заманауи генетиканы ғылым ретінде дамытуға кірісті. Осы үш зерттеушінің әрқайсысы әртүрлі елден 1900 жылдың көктемінде екі ай ішінде Мендельдің еңбегін қайта ашқандарын жариялады. Мендельдің нәтижелері тез қайталанды, ал генетикалық байланыс оңай анықталды. Биологтар бұл теорияға қызығушылық танытты; ол көптеген құбылыстарға қолданылмаса да, бұрынғы тұқым қуалаушылық зерттеулерінде жетіспейтін генотиптік тұрғыдан мұрагерлікке түсінік беруге тырысты, ал бұрынғы зерттеулер фенотиптік тәсілдерге бағытталған болатын. Бұл тәсілдердің ең танымалсы Карл Пирсон мен В. Ф. Р. Уэлдонның биометриялық мектебі болды, ол фенотиптік өзгерістердің статистикалық зерттеулеріне негізделген. Бұл мектепке ең күшті қарсылық Уильям Бейтсоннан келді, ол Мендель теориясының артықшылықтарын жариялауда көп еңбек етті (кейбір деректер бойынша, «генетика» сөзі және осы ғылымның көптеген терминологиясы Бейтсонға қатысты). Биометриктер мен менделистер арасындағы бұл пікірталас 20 ғасырдың алғашқы екі онжылдығында өте қызу болды, биометриктер статистикалық және математикалық дәлдікке талап етті, ал менделистер биологияны жақсырақ түсінуді қалады. Қазіргі заманғы генетика Мендельдік мұрагерлік шын мәнінде биологиялық процесс екенін көрсетеді, бірақ Мендельдің тәжірибелеріндегі барлық гендер әлі толыққанды түсініксіз. Ақырында, екі тәсіл біріктірілді, әсіресе 1918 жылы Р. А. Фишер жүргізген жұмыстардың арқасында. 1930 және 1940 жылдары Мендельдік генетика мен Дарвиннің табиғи іріктеу теориясының бірігуі эволюциялық биологияның қазіргі синтезіне әкелді. КСРО мен Қытайда Мендельдік генетика Ламаркизмнің пайдасына қабылданбады, нәтижесінде Мендельдік генетиктер түрмеге қамалып, тіпті өлім жазасына кесілді (Лисенкоизмді қараңыз).
During Mendel's lifetime, most biologists held the idea that all characteristics were passed to the next generation through blending inheritance (indeed, many effectively are), in which the traits from each parent are averaged. Instances of this phenomenon are now explained by the action of multiple genes with quantitative effects. Charles Darwin tried unsuccessfully to explain inheritance through a theory of pangenesis. It was not until the early 20th century that the importance of Mendel's ideas was realized. Though de Vries later lost interest in Mendelism, other biologists started to establish modern genetics as a science. All three of these researchers, each from a different country, published their rediscovery of Mendel's work within a two month span in the spring of 1900. Mendel's results were quickly replicated, and genetic linkage quickly worked out. Biologists flocked to the theory; even though it was not yet applicable to many phenomena, it sought to give a genotypic understanding of heredity which they felt was lacking in previous studies of heredity, which had focused on phenotypic approaches. Most prominent of these previous approaches was the biometric school of Karl Pearson and W. F. R. Weldon, which was based heavily on statistical studies of phenotype variation. The strongest opposition to this school came from William Bateson, who perhaps did the most in the early days of publicising the benefits of Mendel's theory (the word "genetics", and much of the discipline's other terminology, originated with Bateson). This debate between the biometricians and the Mendelians was extremely vigorous in the first two decades of the 20th century, with the biometricians claiming statistical and mathematical rigor, whereas the Mendelians claimed a better understanding of biology. Modern genetics shows that Mendelian heredity is in fact an inherently biological process, though not all genes of Mendel's experiments are yet understood. In the end, the two approaches were combined, especially by work conducted by R. A. Fisher as early as 1918. The combination, in the 1930s and 1940s, of Mendelian genetics with Darwin's theory of natural selection resulted in the modern synthesis of evolutionary biology. In the Soviet Union and China, Mendelian genetics was rejected in favor of Lamarckism, leading to imprisonment and even execution of Mendelian geneticists (see Lysenkoism).
Басқа тәжірибелер
Мендель тұқым қуалауды зерттеуді тышқандарды қолдану арқылы бастады. Ол Сент-Томас аббаттығында болды, бірақ оның епископы бауырларының біреуінің жануарлардың жыныстық қатынасын зерттеуіне қарсы болды, сондықтан Мендель өсімдіктерге көшті. Мендель өзі жасаған ара ұяларын пайдаланып, өзіне арнап салынған арашылықта ара өсірді. Ол сондай-ақ астрономия мен метеорологияны зерттеді. Оның жарияланған еңбектерінің көп бөлігі метеорология және бал араларына қатысты. Ол сол кездегі ғалымдарды қызықтырған өсімдіктер тобы – сокольникпен жасаған жұмысының есебін жариялады. Дегенмен, Мендельдің сокольниктегі тұқым қуалау зерттеулерінің нәтижелері бұршақтардағы нәтижелерінен өзгеше болды; бірінші буын өте әртүрлі болды және олардың көптеген ұрпақтары аналық ата-анасына ұқсас болды. Карл Негелимен хат алысып, ол нәтижелерін талқылады, бірақ оларды түсіндіре алмады. Оның аралар туралы зерттеулерінің ешқайсысы сақталған жоқ, тек Моравиялық ара шаруашылығы қоғамының есептерінде қысқаша айтылған. Оның Кипр және Карниол араларын қолданғаны белгілі, олар монастырьға келген басқа монахтар мен қонақтарды қатты ашуландырды, сондықтан одан оларды жоюды сұрады. Мендель болса, араларын жақсы көріп, оларды «менің сүйікті кішкентай жануарларым» деп атады. Ол сондай-ақ жаңа өсімдік түрлерін сипаттады, олар ботаникалық авторлық аббревиатурасы «Мендель» арқылы белгіленеді.
Mendel began his studies on heredity using mice. He was at St. Thomas's Abbey but his bishop did not like one of his friars studying animal sex, so Mendel switched to plants. Mendel also bred bees in a bee house that was built for him, using bee hives that he designed. He also studied astronomy and meteorology, The majority of his published works were related to meteorology. and honeybees. He published a report on his work with hawkweed, a group of plants of great interest to scientists at the time because of their diversity. However, the results of Mendel's inheritance study in hawkweeds was unlike his results for peas; the first generation was very variable and many of their offspring were identical to the maternal parent. In his correspondence with Carl Nägeli he discussed his results but was unable to explain them. None of his results on bees survived, except for a passing mention in the reports of Moravian Apiculture Society. All that is known definitely is that he used Cyprian and Carniolan bees, which were particularly aggressive to the annoyance of other monks and visitors of the monastery such that he was asked to get rid of them. Mendel, on the other hand, was fond of his bees, and referred to them as "my dearest little animals". He also described novel plant species, and these are denoted with the botanical author abbreviation "Mendel".
Мендельдік парадокс
1936 жылы көрнекті статистик және популяциялық генетик Рональд Фишер Мендельдің эксперименттерін қайта жасап, F2 (екінші ұрпақ) ұрпағының нәтижелерін талдады және доминантты және рецессивті фенотиптердің арақатынасын (мысалы, сары және жасыл бұршақ; дөңгелек және қырлы бұршақ) күтілетін 3:1 арақатынасына тым жақын және тұрақты түрде жақын деп тапты. Фишер «эксперименттердің көпшілігі, мүмкін, барлығының деректері Мендельдің күтулерімен сәйкес келу үшін жалғандалған» деді. Басқа ғалымдар да Фишермен келіседі, Мендельдің түрлі байқаулары Мендельдің күтулеріне ыңғайсыз жақын. Мысалы, А. В. Ф. Эдвардс былай деді: «Бір рет сәтті ойыншыны құттықтап, бірақ ертең де, келесі күні де, одан кейін де ол сәтті болса, біраз күдік тудыруға құқылысыз». Мендельдің нәтижелерінің тым жақсы болуына үш қосымша дәлел де қолдау көрсетеді. Фишердің талдауы Мендельдің парадоксын тудырды: Мендельдің хабарлаған деректері статистикалық тұрғыдан алғанда, тым жақсы, бірақ «Мендель туралы біздің барлық білетініміз оның қасақана алдауға немесе байқауларын әдейі түзетуге бейім еместігін көрсетеді». Фишер Мендельдің эксперименттерін «теорияға пайда келтіру үшін күтумен келісуге күшті бейімділік» деп айыптады. Мендельдің нәтижелерін тетрадалық тозаң негізінде түсіндіру ұсынылды, бірақ эксперименттерді қайта жасау тетрадалық тозаң моделінің кез келген бейімділікті түсіндіретінін көрсетпеді. 2008 жылы Хартл мен Фэрбенкс (Аллан Франклин мен АВФ Эдвардспен бірге) жанды кітап жазды, онда олар Мендельдің нәтижелерін жасаған дегенге ешқандай себеп жоқ екенін, сондай-ақ Фишер Мендельдің мұрасын әдейі кемсітуге тырысқан жоқ екенін қорытындылады. Осы авторлардың пікірінше, Фишердің статистикалық талдауын қайта қарау Мендельдің нәтижелеріндегі растауға бейімділік туралы ұғымды жоққа шығарады.
In 1936, Ronald Fisher, a prominent statistician and population geneticist, reconstructed Mendel's experiments, analyzed results from the F2 (second filial) generation and found the ratio of dominant to recessive phenotypes (e. g. yellow versus green peas; round versus wrinkled peas) to be implausibly and consistently too close to the expected ratio of 3 to 1. Fisher asserted that "the data of most, if not all, of the experiments have been falsified so as to agree closely with Mendel's expectations". Other scholars agree with Fisher that Mendel's various observations come uncomfortably close to Mendel's expectations. A. W. F. Edwards, for instance, remarks: "One can applaud the lucky gambler; but when he is lucky again tomorrow, and the next day, and the following day, one is entitled to become a little suspicious". Three other lines of evidence likewise lend support to the assertion that Mendel's results are indeed too good to be true. Fisher's analysis gave rise to the Mendelian paradox: Mendel's reported data are, statistically speaking, too good to be true, yet "everything we know about Mendel suggests that he was unlikely to engage in either deliberate fraud or in unconscious adjustment of his observations". Fisher accused Mendel's experiments as "biased strongly in the direction of agreement with expectation[ ] to give the theory the benefit of doubt". An explanation for Mendel's results based on tetrad pollen has been proposed, but reproduction of the experiments showed no evidence that the tetrad pollen model explains any of the bias. Another attempt In 2008 Hartl and Fairbanks (with Allan Franklin and AWF Edwards) wrote a comprehensive book in which they concluded that there were no reasons to assert Mendel fabricated his results, nor that Fisher deliberately tried to diminish Mendel's legacy. Reassessment of Fisher's statistical analysis, according to these authors, also disproves the notion of confirmation bias in Mendel's results.
Еске алу
Жаңа Зеландияның Папароа тау жотасындағы Мендель тауы 1970 жылы Ғылыми және өнеркәсіптік зерттеулер департаменті оның құрметіне аталды. Оның 200 жылдығын мерекелеу үшін Мендельдің денесі қайта қазылып, ДНК-сы секвенирленді.
Mount Mendel in New Zealand's Paparoa Range was named after him in 1970 by the Department of Scientific and Industrial Research. In celebration of his 200th birthday, Mendel's body was exhumed and his DNA sequenced.