Франция дофині, Польша ханшайымы Мария Жозефа Саксонская: өмірбаяны, тұрмыс және Франция тағына мұрагер болған ұлдары туралы ақпарат. Тарих, генеалогия.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Польша ханшайымы және Франция дофины
Princess of Poland & Dauphine of France
Мария Жозефа Каролина Элеонора Франциска Ксаверия Саксонская (4 қараша 1731 – 13 наурыз 1767) – Людовик XV-нің ұлы және мұрагері Людовикке үйленуі арқылы Франция дофины болды. Мари Жозеф Францияның үш патшасы – Людовик XVI, Людовик XVIII және Карл X, сондай-ақ мадам Элизабеттің анасы еді.
Maria Josepha Karolina Eleonore Franziska Xaveria of Saxony (4 November 1731 – 13 March 1767) was Dauphine of France through her marriage to Louis, the son and heir of Louis XV. Marie Josèphe was the mother of three kings of France, Louis XVI, Louis XVIII and Charles X, as well as Madame Élisabeth.
Балалық шақ
Мария Жозефа 1731 жылдың 4 қарашасында Дрезден сарайында Саксонияның сайлау ханзадасы, Польша королі және Литваның ұлы князі Август III пен Австрияның Мария Жозефасының отбасында дүниеге келді. Мария Жозефа осы отбасының он алты баласының тоғызыншысы, бесінші қызы еді. Франция королі Людовик XV-нің үлкен ұлы, Дофин Луи 1746 жылдың 22 шілдесінде жесір қалды, өйткені оның әйелі, Инфанта Мария Тереза, жалғыз қызын – өзінің атымен аталған қызын дүниеге келтірген кезде қайтыс болды. Мария Терезаның анасы, Елизавета Фарнезе, Дофинге тағы бір қызын, Инфанта Мария Антонияны ұсынды. Бірақ Франция королі мен оның сүйіктісі Мадам де Помпадур дипломатиялық байланыстарды орнатуды қалады. Мария Жозефа мен Дофин арасындағы неке туралы алғашқы ұсынысты оның ағасы Морис де Сакс жасады. Людовик XV және оның сүйіктісі бұл неке Францияның сыртқы саясатына тиімді болады деп сенді. Франция мен Саксония соңғы Австрия мұрагерлік соғысында қарсыластар болғандықтан, Саксония ханшайымы мен Дофин арасындағы неке екі ел арасында жаңа одақ құруға мүмкіндік береді. Бірақ бір мәселе болды: Мария Жозефаның әкесі, Польшаның Август III, Станислав I Лещинскийді Польша тағынан шеттетуге рұқсат берген еді. Лещинский – Людовик XV-нің әйелі, Дофиннің анасы Мария Лещинскаяның әкесі. Бұл неке қарапайым өмір сүретін патшайымды ренжітетіні айтылды, бірақ ол кейін Мария Жозефамен жақсы қарым-қатынас орнатады. Савойядан ханшайым Элеонора немесе оның қарындасы Мария Луиза Савойядан да ұсыныстар келіп түсті, бірақ екеуі де қабылданбады. Патшайымның қарсылығына қарамастан, Мария Жозефа 1747 жылдың 9 ақпанында Дофинге үйленді. Жаңа Дофина өзінің үйлену тойын ұйымдастыруға көмектескені үшін Мадам де Помпадурға өте риза болды және патшаның сүйіктісімен жақсы қарым-қатынасты сақтап келді. Мария Жозефа да Дофин сияқты өте діндар еді. Ол қайын енесі мен күйеуімен бірге қайын атасы мен оның сарайының еркекшіл мінез-құлқына қарсы тепе-теңдік құрды. Жұбайлар Версальде әр апта сайын өткізілетін түрлі шараларды ұнатпады, олар өз пәтерлерінде қалуды жөн көрді, оларды бүгінге дейін Версальдің бірінші қабатындағы Orangerie-ге қарап тұрған жерде көруге болады. Жұбайлардың тұңғыш баласы 1750 жылы Сефириннің мерекесінде дүниеге келген қыз болды. Оның ата-анасы оның тууына зор қуанышпен қарсы алды, бірақ Людовик XV ұл тумағанын өкірді. Ол 1755 жылы қайтыс болды. Олардың екінші баласы Луи 1751 жылдың 13 қыркүйегінде дүниеге келді. Дофина адал және сүйікті ана болды, бірақ басқа балаларының есебінен үлкен ұлына артықшылық берді. Ол 1761 жылдың 22 наурызында өкпе туберкулезінен қайтыс болды. Жұбайлардың екінші ұлы Ксавье 1753 жылы дүниеге келді, бірақ сәби кезінде қайтыс болды. Осының салдарынан, олардың үшінші ұлы Луи Август, 1754 жылдың 23 тамызында дүниеге келді, әкесінен кейін француз тағына екінші болып табылады. Мария Жозефаның патша мен Дофинмен жақын қарым-қатынасының арқасында әкесі мен ұлы арасындағы қарым-қатынас жақсарды. Дофин – ол таққа отырғанда билікке ие болуды үміттенген діншіл адамдардың тобының орталығында болды. Олар Людовик XV-тің патша сарайында патшайымның көз алдында ашық түрде қарым-қатынас жасауына қарсы болды. Әрине, олар Людовик XV-ке ұнамады. Оның қайын атасы өзінің сүйікті келінін "la triste Pepa" деп атады; 1756 жылы Пруссияның Фридрих II оның туған жері Саксонияға басып кірді, осылай жеті жылдық соғыс басталды, кейін Франция да оған қосылды. Саяси жағынан оқшауланған ол 1762 жылы Францияда Иса қоғамын сақтау үшін бір рет күш салды. Қоғам патшаның еркіне қарсы Янсендік судьялардың ықпалымен Париж Парламентінің бұйрығымен таратылды.
Maria Josepha was born on 4 November 1731 in Dresden Castle to Augustus III, Prince Elector of Saxony, King of Poland and Grand Duke of Lithuania and Maria Josepha of Austria. Maria Josepha was the ninth of sixteen children born to the couple, and their fifth daughter. Dauphin Louis, eldest son of King Louis XV of France, was widowed on 22 July 1746 when his wife, Infanta Maria Teresa, died giving birth to their only child, a daughter named after herself. Elizabeth Farnese, Maria Teresa's mother, had offered the Dauphin another sister, Infanta Maria Antonia. Instead, the King of France and his mistress Madame de Pompadour wanted to open up diplomatic channels. The marriage between Maria Josepha and the Dauphin had first been suggested by her uncle Maurice de Saxe. Louis XV and his mistress were convinced that the marriage would be advantageous to French foreign affairs. France and Saxony had been on opposing sides in the recent War of the Austrian Succession and thus the marriage between the Saxon princess and the Dauphin would form a new alliance between the two nations. There was one problem with the suggested bride: Maria Josepha's father Augustus III of Poland had deposed Stanislaus I Leszczyński from the Polish throne. Leszczyński was the father of Maria Leszczyńska, Louis XV's wife and mother of the Dauphin. The marriage was said to have humiliated the simple living Queen, even though she and Maria Josepha would later get on well. Other proposals came from Savoy in the form of Princess Eleonora of Savoy or her sister Maria Luisa of Savoy. Both were refused. Despite the disapproval of the Queen, Maria Josepha married the Dauphin on 9 February 1747. The new Dauphine was very grateful to Madame de Pompadour for helping arrange her marriage, and always maintained a good relationship with the royal mistress. Like the Dauphin, Maria Josepha was very devout. Together with her mother in law and husband, she formed a counterbalance to the libertine behaviour of her father in law and his court. The couple were not fond of the various entertainments held at Versailles every week, preferring to stay in their apartments which can still be seen on the ground floor of Versailles overlooking the Orangerie. The couple's first child was a daughter, born in 1750 on the feast day of Saint Zephyrinus and named Marie Zéphyrine. The birth was greeted with much joy by her parents even though Louis XV had been disappointed the child was not a male. She died in 1755. Their second child, Louis, was born on 13 September 1751. The Dauphine was a devoted and loving mother, but favored her eldest son at the expense of her other children. He died on 22 March 1761 of extra pulmonary tuberculosis. The couple's second son, Xavier, was born in 1753, and died in infancy. As a result, their third son, Louis Auguste, born on 23 August 1754, became second in line to the French throne after his father. Thanks to Maria Josepha's close relationship with the King and the Dauphin, the relationship between father and son was soon repaired. The Dauphin was at the center of the Dévots, a group of religious minded men who hoped to gain power when he succeeded to the throne. They were against the way Louis XV openly had affairs at court in blatant view of the Queen. Naturally they were not popular with Louis XV. Her father in law named his loving daughter in law la triste Pepa; in 1756, Frederick II of Prussia invaded her native Saxony and that started the Seven Years' War, which France later joined. Politically reserved, she exerted herself only once, in 1762, in vain, for the preservation of the Society of Jesus in France. The Society had been dissolved by order of the Parlement of Paris, inspired by Jansenist magistrates, against the will of the King.