Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шарлотта, Валентинуа герцогинясы (Charlotte Louise Juliette Grimaldi; 30 қыркүйек 1898 – 16 қараша 1977), 1922 және 1944 жылдар аралығында Монаконың мұрагерлік ханшайымы титулымен танымал болды, Монако князі Людовик II-нің қызы және князь Ренье III-нің анасы. 1922 жылдан 1944 жылға дейін ол Монаконың мұрагерлік ханшайымы және таққа мұрагер болды.
Princess Charlotte, Duchess of Valentinois (Charlotte Louise Juliette Grimaldi; 30 September 1898 – 16 November 1977), styled Hereditary Princess of Monaco between 1922 and 1944, was the daughter of Louis II, Prince of Monaco, and mother of Prince Rainier III. From 1922 until 1944, she was the Hereditary Princess of Monaco, heiress presumptive to the throne.
Туу және асырап алу
Шарлотта Луиза Джульетта де Монако француз Алжирінің Константин қаласында дүниеге келді, ол кабаре әншісі Мари Джульетта Лувет пен Монаконың мұрагерлік принсі және Валентинои герцогы Людовиктің, Монаконың биліктегі монархы, принц Альберт I-нің ұлы және мұрагері болған қызы. Людовиктің заңды балалары мен бауырлары болған жоқ, сондықтан ол әкесі Людовик II билікке келгенге дейін, князьдікте мұрагерлік дағдарыстың алдын алуға тырысты, себебі көршілес Француз Республикасы таққа Людовиктің заңды туысы отырса наразылық білдіруі мүмкін еді. Ол мұрагер – оның туысы, Урахтың 2-ші герцогы Вильгельм болды, ол Монаконың князесі Флорестиннің ұлы ретінде Монте-Карлода туып өскенімен, неміс азаматы, мүлік иесі және Вюртемберг патшаларының әке шежіресі бойынша туысы еді. 1911 жылғы 15 мамырда Шарлоттаны Людовиктің қызы деп мойындап, оны билеуші отбасының династиялық мүшесі деп жариялайтын заң қабылданды. Бұл акт кейіннен 1882 жылғы заңға сәйкес жарамсыз деп танылса да, оның орнына оны династияға қабылдауға рұқсат беру үшін 1918 жылғы 30 қазандағы жарлық қабылданды. Людовик Шарлотаны 1919 жылғы 16 мамырда Парижде асырап алды, осылайша оған Грималди тегін беруге құқық берді, ал оның әкесі оған Принципаттың мұрагері, Валентинои герцогының дәстүрлі атағын өмір бойына берді. Шарлотта 1922 жылы әкесінің таққа отыруымен мұрагерлік ханшайым ретінде таққа мұрагер атанды.
Born Charlotte Louise Juliette de Monaco in Constantine, French Algeria, she was the illegitimate daughter of Marie Juliette Louvet, a cabaret singer, and Louis, Hereditary Prince of Monaco and Duke of Valentinois, son and heir of Monaco's reigning monarch, Prince Albert I. Louis had no legitimate children or siblings, so even before he succeeded his father as Prince Louis II, the principality sought to forestall a succession crisis, anticipating that its neighbour, the French Republic, might take it amiss if the throne fell someday to Louis' legal next of kin. That heir was his cousin, Wilhelm, 2nd Duke of Urach, who, although born and raised in Monte Carlo as the son of Princess Florestine of Monaco, was a German subject, property owner and patrilineal relative of the kings of Württemberg. On 15 May 1911, a law was passed recognising Charlotte as Louis' daughter, and declaring her to be a dynastic member of the sovereign family. Though this act was later held to be invalid under the 1882 statutes, an Ordinance of 30 October 1918 was passed to allow her to be adopted into the dynasty instead. Louis adopted Charlotte in Paris on 16 May 1919, thereby entitling her to the surname Grimaldi, while her grandfather bestowed upon her the traditional title of the Principality's heir, Duchess of Valentinois, for life. Charlotte became heir presumptive to the throne as Hereditary Princess when her grandfather died and her father inherited the princely crown in 1922.
Бала асырап алудың заңдылығы
Осы асырап алудың заңдылығына күмән туды. Монаконың азаматтық кодексінің (240 және 243-баптар) талабына сәйкес, асырап алушының жасы кемінде 50-ге, ал асырап алынатын адамның жасы 21-ге толу керек еді. 1918 жылғы жарлық жас шегін 18-ге дейін төмендетті (Шарлотта сол кезде жиырма жаста болды), бірақ екінші жас шегі өзгертілмеді; Луи сол кезде 48 жаста еді.
A shadow of doubt existed over the legality of this adoption. The Monegasque Civil Code (Articles 240 and 243) required that the adopting party be at least of age 50 and the adoptee 21. The 1918 Ordinance changed the age limit to 18 (Charlotte was twenty at the time) but not the other age limit; Louis was then only 48.
Неке
Монакода 1920 жылдың 18 наурызында азаматтық, ал 19 наурызында діни ритуал бойынша Людовик Шарлоттаны Францияның Бретань аймағындағы Морбиан департаментінің Хеннебонт графы Пьер де Полиньякқа үйлендірді. Князьтың жарлығымен ол Grimaldi тегін алды және Монако князьдық отбасының мүшесі болды. Олардың екі баласы болды:
In Monaco, civilly on 18 March and religiously on 19 March 1920, Louis arranged Charlotte's marriage to the then Count Pierre de Polignac of Hennebont, Morbihan, Brittany, France, who, by the Prince's ordinance, took the surname Grimaldi and became a prince of the Monegasque princely family. The couple had two children:
Антуанетта Луиза Альберта Сюзанна (28 желтоқсан 1920 – 18 наурыз 2011). Рейнир III, Монако князі (31 мамыр 1923 – 6 сәуір 2005). Алайда, олардың некесі бақытты болған жоқ; 1930 жылдың 20 наурызында оның гомосексуализміне байланысты олар ажырасты, ал Шарлотта оны дәрігері және итальяндық жары Далмаццомен бірге тұруға кетіп қалды. 1933 жылдың 18 ақпанында Людовик II-нің жарлығымен олар ажырасып кетті.
Princess Antoinette Louise Alberte Suzanne (28 December 1920 – 18 March 2011). Rainier III, Prince of Monaco (31 May 1923 – 6 April 2005). Their marriage was not, however, a happy one; they separated on 20 March 1930 due to his homosexuality, and Charlotte left him to live with her doctor and Italian lover, Dalmazzo. The couple were divorced on 18 February 1933 by ordinance of Prince Louis II.
Кейінгі өмірі
1944 жылғы 30 мамырда, ұлының 21 жасқа толуына бір күн бұрын және әкесімен толық келісімде, Шарлотта таққа құқығын ұлы Рейньерге өткізіп, одан бұрын қайтыс болмау шартымен берді. Осы күнден бастап ол Монаконың мұрагерлік ханшайымы емес, бірақ Монаконың Шарлотта ханшайымы деген атағын сақтап қалды. 1977 жылғы 16 қарашада Парижде дүние салды.
On 30 May 1944, the day before her son's 21st birthday and in full agreement with her father, Charlotte renounced and ceded her rights to the throne to her son Rainier, subject to the stipulation that he not predecease her. From this date, she was no longer Hereditary Princess of Monaco, though she retained the title Princess Charlotte of Monaco. She died on 16 November 1977 in Paris.