Оливачты ағаш өрмелешісі (Sittasomus griseicapillus) – Орталық Америка, Оңтүстік Америкада кездесетін құс. Кішкентай денелі, ерекше түсі жоқ, аталығы мен аналығы бірдей.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрі. Зәйтүнді ағашқа шабуылшы (Sittasomus griseicapillus) – Furnariidae тұқымдасының Dendrocolaptinae кіші тұқымдасына жататын қос қанатты құс. Ол Мексиканың орталық бөлігінен бастап Орталық Американың барлық елдері арқылы, Тобаго аралында және Чили, Француз Гвианасы мен Суринамнан басқа Оңтүстік Американың барлық елдерінде кездеседі.
Species of bird
The olivaceous woodcreeper (Sittasomus griseicapillus) is a passerine bird in subfamily Dendrocolaptinae of the ovenbird family Furnariidae. It is found from central Mexico south through every Central American country, on the island of Tobago, and in every mainland South American country except Chile, French Guiana, and Suriname.
Сипаттама
Зәйтүнді түсті ағашқа шабуылшы құс – оның кіші тұқымдасының ең кішкентай мүшелерінің бірі. Оның денесі жіңішке, тіке шоқысы қысқа, ал көптеген басқа ағашқа шабуылшы құстардан айырмашылығы, жолақтары мен дақтары жоқ. Екі жыныстың да қауырсындары бірдей, бірақ ұрғашылары еркектерге қарағанда орташа есеппен кішірек. Ересектердің ұзындығы . Еркектердің салмағы , ал ұрғашылардың салмағы мен ұзындығы географиялық орналасуына байланысты өзгереді. Барлық түрлерінің қара ирисі, қара сұрдан қараға дейін шашы, қарадан ақшыл сұрға дейін түсті жақ сүйегі, қараңғы ұшы бар, сұр, көкшіл сұр немесе қара аяқтары мен табандары болады. Аталық S. g. griseicapillus түрінің көп бөлігі зәйтүнді түсті, мұрттары зәйтүн түсті қоңыр, құйрығы мен қанаттары қызғылт. Оның құрсақ аймағы сұрғылт, ал қабырғалары сары-қоңыр. Ұшқанда қанатында сары жолақ байқалады. "Амазониялық" топқа жататын басқа түрлер де ұқсас, бірақ олардан былай ерекшеленеді: Зәйтүнді түсті ағашқа шабуылшы құс әртүрлі биіктікте мекендейді. Орталық Американың солтүстігінде теңіз деңгейінен Колумбияда төменгі биіктікке дейін кездеседі.
The olivaceous woodcreeper is one of the smallest members of its subfamily. It has a slim body and a short straight bill, and unlike most other woodcreepers has no streaks or spots. The sexes' plumages are alike but females average smaller than males. Adults are long. Males weigh and females Length and weight vary geographically. All subspecies have a dark iris, a dark gray to black maxilla, a black to light gray mandible with a darker tip, and gray, bluish gray, or black legs and feet. The nominate subspecies S. g. griseicapillus is mostly olivaceous, with an olive brown hindcrown and rufous rump, tail, and flight feathers. Its vent area is grayish and its flanks buff. In flight the wing shows a tawny band. The other members of the "Amazonian" subspecies group are similar but differ from it thus:
The olivaceous woodcreeper inhabits a range of elevations. In northern Central America it occurs from sea level to In Colombia it occurs below
Өсіру
Зәйтүн түсті ағашқаршының көбейтін мезгілі географиялық орналасуына қарай өзгереді, Орта Америка мен Солтүстік Оңтүстік Америкада наурыздың ортасынан маусымға дейін, ал Оңтүстік Амазонияда тамыз бен қазан аралығында болады. Бұл түр қуыстарда ұялайды, олар табиғи немесе бұрын тоқылдақтар пайдаланған қуыстар болуы мүмкін, бірақ өздігінен қуыс қазғаны белгісіз. Аз ғана ұя зерттелген; Коста-Рикадағы бір ұяның іші құрғақ жапырақтармен төселген. Бір ұядағы жұмыртқа саны екі-үш болады. Шешімді деректерге сүйенсек, көбінесе аналық жұмыртқаны жарып, балапандарды күтіміне жауапты, бірақ ата-ана екеуі де балапандарды тамақтандырған жағдайлар да тіркелген. Жұмыртқадан жарылу кезеңі мен ұшқындау уақыты белгісіз.
The olivaceous woodcreeper's breeding season varies geographically, from mid March to June in Middle America and northern South America to between August and October in southern Amazonia. The species nests in cavities, either natural or those previously used by woodpeckers, but it is not known to excavate its own. Few nests have been studied; one in Costa Rica was lined with dead leaves. The clutch size is two or three eggs. Limited data suggest that most incubation and care of nestlings is by the female, though at least one instance of feeding by both parents has been noted. The incubation period and time to fledging are not known.
Дауыстау
Зәйтүнді түсті ағашқа шабушы құстың дауысы түршесіне қарай әртүрлі болады. Оның кем дегенде алты ән түрі бар, оларды екі топқа бөлуге болады. Орта Америкада, Оңтүстік Американың солтүстігінде және Анд тауларының батысында кездесетін түршелері "шапшаң, тікелей үн немесе жұқа сыңғырлау" дыбыстарын шығарады. Амазонияда және Бразилияның шығыс және оңтүстік-шығысындағы түршелері "бір-бірінен кезектесіп, жылдам және анық сыбызғылау" дыбыстарын шығарады. S. g. aequatorialis әні "жедел, домалақ, музыкалық үн, 'tr r r r r r r r r r r r r r eu' " деп сипатталса, ал S. g. amazonus әні "бір-бірінен жоғарылап, бірте-бірте күшейетін ноталар тізбегі, 'pu pu pew pew peh peh peé peh' " деп сипатталған. Солтүстік-шығыс Бразилиядағы әні "жоғары, жылдам, сәл көтерілетін 'weeweewee' " ал оңтүстік-шығыс Бразилиядағы әні "өте жоғары, қатты, төмендейтін 'weet weet weet' " болып келеді.
The olivaceous woodcreeper's vocalizations vary widely across the subspecies. There are at least six song types and can be sorted into two groups. Subspecies in Middle America, northern South America, and west of the Andes make "a rapid staccato trill or thin rattle". Those in Amazonia and eastern and southeastern Brazil make "a rapid, alternating series of clear whistles". The song of S. g. aequatorialis is described as "a fast, rolling, semimusical trill, 'tr r r r r r r r r r r r r r eu' " and that of S. g. amazonus as a "series of successively higher pitched and gradually louder notes, 'pu pu pew pew peh peh peé peh' ". In northeastern Brazil the song is "a high, fast, slightly rising 'weeweewee ' " and in southeastern Brazil a "very high, loud, descending 'weet weet weet ' ".
Мәртебе
IUCN HBW таксономиясын ұстанады және «шығыс» және «батыс» зәйтүн ағаштарын жеке-жеке бағалады. Екеуі де қауіпсіз деп саналады. Екеуінің де өте кең таралған ареалдары бар; ешқайсысының популяциясының мөлшері белгісіз және екеуі де азайып бара жатқаны болжанып отыр. Ешқайсысына да бірден-бір қауіп анықталған жоқ. Кейбір авторлар зәйтүн ағаштарының орман фрагментациясына орташадан жоғары сезімтал екенін көрсетсе, ал басқалары фрагментациядан кейін популяцияның артуын байқады.
The IUCN follows HBW taxonomy and so has separately evaluated the "eastern" and "western" olivaceous woodcreepers. Both are assessed as being of Least Concern. Both have very large ranges; the population size of neither is known and both are believed to be declining. No immediate threats to either have been identified. Some authors have concluded that the olivaceous woodcreeper is moderately to highly sensitive to forest fragmentation but others have found population increases following fragmentation.