Еуропалық жасыл тоқылдақ: сипаттамасы мен ерекшеліктері
European green woodpecker
Еуропалық жасыл тоқылдақ: сипаттамасы, қызыл бас киім және қара мұртшасы. Еуропа мен Батыс Палеарктикада таралған, құмырсқалармен қоректенеді. Дауысымен ерекшеленеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрі
Species of bird
Еуропалық жасыл шұбар (Picus viridis) – жарқыраған қызыл баска және қара мұртшасы бар ірі жасыл шұбар. Еркектердің мұртша жолағының ортасы қызыл түсті, ал аналықтарында ол жоқ. Бұл құс Еуропаның көп бөлігінде және Батыс Палеарктикада тұрақты мекендейді, бірақ Испания мен Португалияда оның орнын ұқсас Иберия жасыл шұбары (Picus sharpei) басады. Еуропалық жасыл шұбар көбінесе жердегі құмырсқалармен қоректенеді және басқа шұбар түрлері сияқты ағаштарды жиі «соғу» арқылы дыбыс шығармайды. Оның жарқын жасыл және қызыл қауырсындары ерекше көзге түсетін болса да, ол ұялшақ құс, көбінесе естіледі, бірақ көрінбейді, дауысымен назар аударады. Ағашта ұя салады, 4-6 жұмыртқа туады, олар 19-20 күннен кейін жарылады.
The European green woodpecker (Picus viridis) is a large green woodpecker with a bright red crown and a black moustache. Males have a red centre to the moustache stripe which is absent in females. It is resident across much of Europe and the western Palearctic but in Spain and Portugal it is replaced by the similar Iberian green woodpecker (Picus sharpei). The European green woodpecker spends much of its time feeding on ants on the ground and does not often 'drum' on trees like other woodpecker species. Though its vivid green and red plumage is particularly striking, it is a shy bird, and is more often heard than seen, drawing attention with its loud calls. A nest hole is excavated in a tree; four to six eggs are laid which hatch after 19–20 days.
Таксономия
Еуропалық жасыл шыршаны швед натуралисі Карл Линней 1758 жылы өзінің "Systema Naturae" кітабының оныншы басылымында қазіргі екілік атауымен – Picus viridis – ресми түрде сипаттады. Типтік орны Швеция. Ғылыми атауы латын тілінен алынған "picus" сөзінен, яғни "шоқыр", және "viridis" сөзінен, яғни "жасыл" деген мағынаны білдіреді. Ол Piciformes қатарына және Picidae шоқырлар тұқымдасына жатады, олардың арасында шамалы және көбінесе географиялық өзгерістер байқалады.
The European green woodpecker was formally described by the Swedish naturalist Carl Linnaeus in 1758 in the tenth edition of his Systema Naturae under its current binomial name Picus viridis. The type locality is Sweden. The scientific name is derived from the Latin picus, meaning "woodpecker", and viridis meaning "green". It is member of the order Piciformes and the woodpecker family Picidae. with subtle and mostly clinal differences between them.
Сипаттама
Еуропалық жасыл тоқылдақ денесінің ұзындығы және қанаттарының созылымымен өлшенді. Екеуі де жоғары жағы жасыл, ал төменгі жағы ақшыл сары жасыл, құйрық аймағы сары, мойны мен жеңі қызыл; еркегінің кеудесінің ортасы қызыл, ал анасының кеудесі қара. Еркектер мен аналықтардың екеуінің де лорлары (көздің үстіндегі аймақ) және ақ көздің айналасы қара, бірақ *P. v. subsp. sharpei* тұқымында ол қою сұр түсті, ал еркектерде тек қана кеудесінің төменгі жағында қара жиек болады. Жастардың денесі дақты және жолақты; кеудесі бастапқыда қараңғы, бірақ жас еркектер маусымның басында немесе көбінесе шілде немесе тамызда қызыл қауырсындарын көрсете алады. Қауырсындарды ауыстыру маусым мен қараша аралығында жүреді, ал алғашқы ұшу қауырсындары жас құстар ұшқан кезде түсіп қалады. Жастар ұшқаннан кейін тез қауырсындарын жаңартады және тамыз бен қараша аралығында ересектерге тән қауырсындарын алады. Еуропалық жасыл тоқылдақ ұялшақ және сақ болғанымен, көбінесе оның дауысты шақыруы, яғни "яфлинг" деп аталатын дыбысы, бірінші кезекте назар аударады. Ол сирек "барабан тартады" (жұмсақ, жылдам ролл), бірақ көбінесе ұшып бара жатқанда шулы "кю-кю-кюк" дыбысын шығарады. Әні 10–18 "клю" дыбысынан тұрады, соңына қарай сәл жылдамдайды және дыбысының биіктігі аздап төмендейді. Ұшу толқынды, 3–4 қанат соққысынан кейін қысқа уақытқа қанаттары денеге жабысып сығады. Оны ұқсас, бірақ кішірек сұрбас тоқылдақтан сары түсті төменгі жағымен және қара лорларымен және бетіндегі "маскасымен" ажыратуға болады. Сонымен қатар, ол Батыс Азияда да кездеседі. Бұл түрдің өмірі тұрақты және жұмысты көбінесе аталық 15–30 күн бойы атқарады. Кейбір ағаш қуыстары 10 жылдан астам уақыт бойы көбейту үшін пайдаланылады, бірақ міндетті түрде бір жұп емес. Жасыл тоқылдақтар көбінесе қысқа жайылымдарда немесе құмырсқа ұялары көп болатын тұрақты шөптесіктерде азықтанады. Румыниядағы ұядағы зерттеуде балапандарға 10 түрлі құмырсқа берілгені анықталды. Алғашқы 10 күнде жас балапандар әрқайсысы орташа есебімен , 10–20 күн аралығында , ал 20 күннен кейін тамақтандырылды. Жеті балапан ұядан шығу алдында шамамен 1,5 миллион құмырсқа мен қуыршақ жеді. Жасыл тоқылдақтың тілі ұзын (10 см) және оны бас сүйегінің айналасына орау керек. Онда *Dendrocopos* тоқылдақтары мен қара тоқылдақтың (*Dryocopus martius*) тікенектері жоқ, және жасыл тоқылдақ оларға негізделген. "Яфл" еуропалық жасыл тоқылдақтың күлкілі шақыруымен байланысты көптеген ағылшын халықтық атауларының бірі болды; басқаларына күлкілі Бетси, яффингаль, яппингаль және Джек Эйкл кіреді. Басқа атаулар, соның ішінде жаңбыр құсы, ауа райының белгісі және ылғал құсы, оның жаңбыр әкелу қабілеті бар деп есептеледі. Бұл түр бірнеше елдің пошта маркаларында бейнеленген. Еуропалық жасыл тоқылдақ Woodpecker Cider сидрімен байланысты, құстың суреті тауарларда қолданылады. Тоқылдақ Пикенттер тайпасының тотемі болды және Италияның Марке аймағының гербі мен туында бейнеленген.
The European green woodpecker measures in length with a wingspan. Both sexes are green above and pale yellowish green below, with yellow rump and red crown and nape; the moustachial stripe has a red centre in the male but is solid black in the female. The lores and around the white eye are black in both male and female, except in the Iberian race P. v. subsp. sharpei, in which it is dark grey and males have only a lower black border to the moustache. Juveniles are spotty and streaked all over; the moustache is dark initially, though juvenile males can show some red feathers by early June or usually by July or August. Moult takes place between June and November with the first flight feathers being lost around the time the young fledge. Juveniles moult quickly after fledging and gain their adult plumage between August and November. Although the European green woodpecker is shy and wary, it is usually its loud calls, known as yaffling, which first draw attention. It 'drums' rarely (a soft, fast roll), but often gives a noisy kyü kyü kyück while flying. The song is a loud series of 10–18 'klü' sounds which gets slightly faster towards the end and falls slightly in pitch. The flight is undulating, with 3–4 wingbeats followed by a short glide when the wings are held by the body. It can be distinguished from the similar, but smaller, grey headed woodpecker by its yellowish, not grey, underparts, and the black lores and facial 'mask'. It also occurs in western Asia. The species is highly sedentary and the work is performed mostly by the male over 15–30 days. Some tree holes are used for breeding for more than 10 years, but not necessarily by the same pair. Green woodpeckers will often forage in short grazed or mown permanent grasslands where the availability of ant nests is high. A study of a nest in Romania found that 10 species of ant were fed to the chicks. During the first 10 days, the young received an average of each, from days 10–20, , and from day 20, The seven chicks consumed an estimated 1.5 million ants and pupae before leaving the nest. the green woodpecker's tongue is long (10 cm) and has to be curled around its skull. It lacks the barbs of the Dendrocopos woodpeckers and black woodpecker (Dryocopus martius), was based loosely upon the green woodpecker. 'Yaffle' was among many English folk names for the European green woodpecker relating to its laughing call; others include laughing Betsey, yaffingale, yappingale and Jack Eikle. Other names, including rain bird, weather cock and wet bird, suggest its supposed ability to bring on rain. The species has been the subject of postage stamps from several countries. The European green woodpecker is associated with Woodpecker Cider, an image of the bird is used on the merchandise. The woodpecker was the totem of the Italic tribe of the Picentes, and features of the coat of arms and flag of the Italian region of the Marches.