Мэри Карпентер: Ақ үйдің юморисі мен саяси қайраткері
Liz Carpenter
Мэри Элизабет Карпентер (1920-2010) – АҚШ жазушысы, феминистка, Линдон Джонсонның көмекшісі және Леди Берд Джонсонның баспасөз хатшысы. Өмірбаяны, саяси юморы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық жазушы (1920–2010) американдық жазушы және ойын дизайны жасаушы.
American writer (1920–2010)
the American writer and game designer
Мэри Элизабет Сазерленд Карпентер (1 қыркүйек 1920 – 20 наурыз 2010) – жазушы, феминист, тілші, медиа кеңесшісі, сөз жазушы, саяси юморист және қоғамдық байланыстар саласының маманы. 1961 жылдан 1963 жылға дейін вице-президент Линдон Бэйнс Джонсонның бірінші әйел жетекші көмекшісі, ал 1963 жылдан 1969 жылға дейін бірінші леди Леди Бёрд Джонсонның баспасөз хатшысы қызметін атқарған Карпентер Джонсон әкімшілігінің көрнекті мүшесі және Джонсон отбасының жақын досы болды. Карпентер әйелдер қозғалысы басталған кезде оны ынталы түрде қолдады және өз нанымынан ешқашан бас тартқан жоқ. Оның жобалары мен мақсаты тең құқықтарды қолдаудан бастап, қатерлі ісікке қарсы күреске дейін кең ауқымды болды. 1969 жылы жарық көрген Ақ үймен байланысты естеліктері "Қырлар мен әшекейлер" ұлттық бестселлерге айналды. "Саясаттағы ең көңілді әйел" деп танылған ол өмірінің соңына дейін көпшілік алдында сөз сөйлеуге жиі шақырылды.
Mary Elizabeth Sutherland Carpenter (September 1, 1920 – March 20, 2010) was a writer, feminist, reporter, media advisor, speechwriter, political humorist, and public relations expert. As the first woman executive assistant to Vice President Lyndon Baines Johnson from 1961 to 1963, and then as press secretary for First Lady Lady Bird Johnson from 1963 to 1969, Carpenter was a prominent member of the Johnson White House and also a close personal friend of the Johnsons. Carpenter was an ardent supporter of the Women's Movement when it began and never wavered from her convictions. Her projects and causes ranged from supporting the Equal Rights Amendment to fighting cancer. Her lighthearted memoir of her time in the White House, Ruffles and Flourishes, published in 1969, was a national best seller. Often called the "funniest woman in politics", she was in demand as a public speaker until her death.
Ерте өмір
Карпентер Техас штатының Белл округінің оңтүстігіндегі Саладода, әжесі мен атасының соғысқа дейінгі үйінде дүниеге келді. 1936 жылы 24 бөлмелі Робертсон үйі мемлекеттік тарихи ескерткіш деп жарияланды. 1967 жылы Карпентердің бір кезде сол жерде тұрғанын көрсететін тақта ашылды. Карпентердің тағы бір ескерткіші оның әжесі Элиджа Робертсон құрған Саладо колледжінің кампусында орналасқан. Жеті жасында ол отбасымен бірге Остин қаласына көшіп келді.
Carpenter was born in her great grandparents' antebellum home in Salado in southern Bell County, Texas. In 1936, the 24 room Robertson House was declared a state historic monument. In 1967, a plaque was unveiled to indicate that Carpenter had once lived there. Another memorial to Carpenter is on the campus of Salado College, founded by her great grandfather, Elijah Robertson. At the age of seven, she moved with her family to Austin.
БАҚ және саяси мансап
1942 жылы Карпентер «Аустин америкалық мемлекет қайраткері» газеті үшін Ақ үй мен Конгресс туралы жазды. Келесі он сегіз жыл бойы ол Вашингтондағы тілші ретінде Франклин Д. Рузвельттен Джон Ф. Кеннедиге дейінгі президенттер туралы хабарлады. Бұл – баршамыз үшін қасіретті уақыт. Біз өлшеуге келмейтін зор қайғыға ұшырадық. Мен үшін бұл – жеке басым үшін ауыр трагедия. Әлемнің Кенеди ханым мен оның отбасының қайғысын бөлісіп сезінетінін білемін. Мен өзімнен көрермін. Менің қолымнан келгені – осы ғана. Сендерден де, Құдайдан да жәрдем тілеймін. Джонсон президенттік лауазымға тағайындалғаннан кейін Карпентер бірінші ханымның – Леди Берд Джонсонның (1963–1969) алғашқы кәсіби баспасөз хатшысы болды, сонымен қатар оның кеңесшісі ретінде де жұмыс істеді. Карпентер Джонсонның өтінішімен президенттің сөздеріне қызықты әзілдер қосу үшін «Ақ үйдің әзіл тобы» деп аталатын бірнеше қызметкерлерден бейресми топ құрды. 1969 жылы Джонсон әкімшілігі аяқталғаннан кейін ол Ақ үйдегі тәжірибесі туралы «Руффлс және Флориш» атты кітабын жариялады. Ақ үйден кеткеннен кейін ол Вашингтондағы Hill and Knowlton компаниясының вице-президенті болды. 1971 жылы ол Ұлттық әйелдер саяси кокусының негізін қалаушылардың бірі және ERAmerica-ның тең төрағасы болып, Тең құқықтар туралы түзетуді қабылдау үшін елді аралап үгіт жүргізді. Карпентер 1977-1983 жылдары Пибоди сыйлығының қазылар алқасының мүшесі болды.
In 1942, Carpenter began covering the White House and Congress for the Austin American Statesman. For the next eighteen years, she reported on presidents from Franklin D. Roosevelt to John F. Kennedy as a Washington reporter. This is a sad time for all people. We have suffered a loss that cannot be weighed. For me, it is a deep personal tragedy. I know that the world shares the sorrow that Mrs. Kennedy and her family bear. I will do my best. That is all I can do. I ask for your help and God's. Following Johnson's succession to the presidency, Carpenter became the first professional newswoman to be press secretary to a first lady for Lady Bird Johnson (1963–1969), for whom she also served as staff director. Carpenter also assembled several other staffers as an informal "White House Humor Group" to add humorous remarks to the President's speeches, at Johnson's request. After the Johnson Administration ended in 1969, she published Ruffles and Flourishes, her account of her White House experiences. She was a vice president of Hill and Knowlton in Washington after leaving the White House. In 1971, she was one of the founders of the National Women's Political Caucus and co chair of ERAmerica, traveling the country to push for passage of the Equal Rights Amendment. Carpenter was a member of the Peabody Awards Board of Jurors from 1977 to 1983.
Әдеби мансап
Оның кітаптары: "Жоспарланбаған туу", Random House, 1994; "Үнемі жақсарып келемін", Simon and Schuster, 1986, сондай-ақ көптеген мақалалар мен лекциялық сапарлар кіреді. "Күлкімен бастаңыз" кітабы, сөз жазуға қатысты әзілді кеңестер береді, Eakin Press баспасынан шығып, Далластағы Ұлттық әйелдер мұражайының – Болашақ институтының ашылуында таныстырылды. Оның соңғы кітабы, "Президенттік юмор", Bright Sky Press, 2006 жылғы, "Бірінші Джорджтан ең нашар Джорджға дейін" деген әйгілі сөздер мен цитаталар жинағы болды. Карпентер 1980-ші жылдардың басында Reader's Digest журналында аурудан жазылғаннан кейін өмірдің қуанышын сезіну туралы мақала жазды. Мақала британдық ақын Дженни Джозефтің "Ескерту" атты өлеңімен аяқталды, оның басында: "Қартайғанда мен қызғылт түсті киемін, маған келмейтін, үйлеспейтін қызыл бас киіммен". Осы өлең АҚШ-та сәлемдеме карточкалары индустриясының тарапынан қолдау тапқаннан кейін танымал болды, содан кейін Red Hat Society құрылды.
Her books include: Unplanned Parenthood, Random House 1994; Getting Better All the Time, Simon and Schuster 1986, as well as countless articles and forays on the lecture circuit. Start With a Laugh, gives humorous advice on speech writing, was published by Eakin Press and launched at the opening of the National Women's Museum: An Institute for the Future in Dallas. Her most recent book, Presidential Humor, Bright Sky Press 2006, was a compilation of quips and quotes from "George the First to George the Worst." Carpenter wrote an article for the Reader's Digest in the early 1980s, about enjoying life having recovered from an illness, closing the article with the poem "Warning" by British poet Jenny Joseph, which had the opening lines "When I am an old woman I shall wear purple, With a red hat which doesn't go, and doesn't suit me". This led to the poem's fame spreading across the US through adoption by the greetings card industry and eventually the development of the Red Hat Society.
Марапаттар мен мойындау
1975 жылы Карпентер Техас университетінің Ең қошақар түлегі атанды, ал 1990 жылы Коммуникация факультетінің Ең қошақар түлектері атанды. Губернатор Марк Уайт оны Техас әйелдерінің Даңқ залына енгізді. Ол Либералдық өнерлер колледжінің ProBene сыйлығын алды. Лиз Карпентер атындағы лекциялық қор 1984 жылы оның достары, соның ішінде Эрма Бомбек және Марк Расселл құрды, олар қорға қаражат жинау үшін Парамаунт театрында қойылым қойды. Соңғы жылдары Карпентер ханымның Либералдық өнерлер колледжіндегі лекциялары президент Билл Клинтон, президент Джеральд Форд, Хиллари Клинтон, Джехан Садат, Майя Энджелу, Билл Мойерс, Джейн Гудолл және Бетти Фридан, Нора Эфрон, Шана Александр және Жан Оуэл сияқты жазушылар мен Фанни Флаг және Кэрол Ченнинг сияқты елге танымал юмористтерді шақырды. Лиз Карпентер сыйлығы жыл сайын әйелдер мен Техас тарихы бойынша жарық көрген ең үздік ғылыми кітапқа беріледі. Бұл сыйлық 1992 жылы әйелдер мен Техас тарихы бойынша ғылыми зерттеулерді жариялауға мүдделі болған анонимді демеуші тарапынан құрылды. Бұл сыйлық Техастың алтыншы буынынан шыққан Лиз Карпентерді Техастағы әйелдер тарихын зерттеуге жасаған үлесі мен оның өмір бойындағы жетістіктері үшін марапаттайды, осы жетістіктері оны сол тарихты жасаған тұлға ретінде бекітеді. Ол 1980 жылы Альфа Фи ұйымының Франсис Э. Уиллард сыйлығының иегері атанды. 2010 жылдың наурыз айында Техас штатының Остин қаласында дүние салды.
Carpenter was named a Distinguished Alumna of the University of Texas in 1975, and in 1990 was named distinguished alumnae of the Department of Communications. She was named by Governor Mark White to the Texas Women's Hall of Fame. She was given the ProBene Award of the College of Liberal Arts. The Liz Carpenter Lectureship was established in 1984 by a group of her friends, including Erma Bombeck and Mark Russell, who gave a performance at the Paramount Theater to raise funds for it. In the last several years, Mrs. Carpenter's lectureship in the College of Liberal Arts has brought President Bill Clinton, President Gerald Ford, Hillary Clinton, Jehan Sadat, Maya Angelou, Bill Moyers, Jane Goodall, and writers such as Betty Friedan, Nora Ephron, Shana Alexander, and Jean Auel and nationally known humorists such as Fannie Flagg and Carol Channing. The Liz Carpenter Award is given annually for the best scholarly book on the history of women and Texas published during the calendar year. The Award was established in 1992 by an anonymous donor who is committed to the publication of scholarly research on the history of women and Texas. The award honors Liz Carpenter, a sixth generation Texan, for her commitment to the pursuit of the history of women in Texas and for a lifetime of achievements that qualify her as a maker of that history. She was the recipient of Alpha Phi's Frances E. Willard Award in 1980. She died in Austin, Texas in March 2010.