Жаңа Лондон Солтүстік темір жолы: Коннектикуттан Вермонтқа дейінгі тарихы, Central Vermont құрамы, қазір New England Central басқарады. Теміржол тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Лондон Солтүстік темір жолы – Коннектикут штатының Нью-Лондонынан солтүстікке қарай Вермонт штатының Браттлборосына дейінгі Орталық Вермонт темір жолының бір бөлігі болды. Ұзақ жылдар бойы Канада Ұлттық темір жолымен жұмыс істегеннен кейін, қазір оны «Жаңа Англия Орталық» темір жолы басқарады. «Жаңа Лондон Солтүстік» темір жолы – Нью-Йорк, Нью-Хейвен және Хартфорд темір жолының бақылауына өтпеген Коннектикут штатындағы жалғыз магистральдық темір жол еді.
The New London Northern Railroad was a part of the Central Vermont Railway from New London, Connecticut, north to Brattleboro, Vermont. After a long period with the Canadian National Railway, it is now operated by the New England Central Railroad. The New London Northern was the only through railroad in Connecticut not to come under the control of the New York, New Haven and Hartford Railroad.
Тарих
Нью-Лондон, Виллимантик және Спрингфилд темір жолы 1847 жылдың мамыр айында Нью-Лондоннан Лонг-Айленд шығанағы арқылы Виллимантикке, содан кейін Спрингфилдке (Массачусетс штаты) дейін теміржол құрылысын жүргізу үшін тіркелді. 1848 жылдың 10 сәуірінде аты Нью-Лондон, Виллимантик және Палмер темір жолы деп өзгертілді, солтүстік терминалы Палмерге көшірілді. Бірінші бөлігі, Норвичтен солтүстікке қарай Виллимантикке дейін, 1849 жылдың қыркүйегінде ашылды, ал Норвичтен оңтүстікке қарай Нью-Лондонға дейінгі бөлігі келесі айда пайдалануға берілді. Солтүстікке қарай Стаффордқа дейінгі бөлігі 1850 жылдың наурыз айында, ал Палмерге дейінгі қалған бөлігі сол жылдың қыркүйегінде ашылды. Лонг-Айленд шығанағы арқылы Нью-Лондоннан Нью-Йорк қаласына дейін пароход тасымалы жүзеге асырылды. Амхерст және Белчертаун темір жолы 1851 жылдың 24 мамырында тіркелді. Құрылысы 1852 жылдың 23 сәуірінде басталды, ал толық желі 1853 жылдың 9 мамырында Палмерден солтүстікке қарай Амхерстке, Бельчертаун және Дуайт арқылы ашылды. 1857 жылы банкротқа ұшырады, 1858 жылдың 14 қазанында аукционда сатылды және сол жылдың 23 қарашасында Амхерст, Белчертаун және Палмер темір жолы ретінде қайта құрылды. 1861 жылдың 1 сәуірінде Нью-Лондон, Виллимантик және Палмер темір жолының орнына Нью-Лондон Солтүстік темір жолы құрылды. 1864 жылдың наурыз айында Амхерст, Белчертаун және Палмер темір жолын сатып алып, желіні солтүстікке қарай Амхерстке дейін ұзартты. 1867 жылы Вермонт және Массачусетс темір жолының Миллерс-Фоллзға дейінгі солтүстікке қарайғы бөлігі ашылды. 1871 жылдың 1 желтоқсанында Орталық Вермонт темір жолы Нью-Лондон Солтүстік темір жолын жалға алып, оны өз Оңтүстік бөлімшесі етіп белгіледі. Екі желі арасындағы байланыс Вермонт аңғары темір жолы және Вермонт және Массачусетс темір жолының Браттлборо тармағы арқылы жасалды. Уэр өзені темір жолы 1870 жылдан 1873 жылға дейін кезең-кезеңмен ашылды, Палмерден солтүстікке қарай Винчендонға дейін жүрді. 1873 жылдың 1 сәуіріне дейін Нью-Лондон Солтүстік темір жолына жалға берілді, содан кейін Бостон және Олбани темір жолы оны өз басқаруына алды. 1880 жылдың 1 мамырында Нью-Лондон Солтүстік темір жолы Вермонт және Массачусетс темір жолының Миллерс-Фоллздан солтүстікке қарай Браттлбороға дейінгі тармағын сатып алды, бұл оның бастапқы негізгі желісінің бөлігі болды, желі солтүстікке қарай Браттлбороға дейін ұзартылды. Осы жалға алудан бұрын, ақпан айында, 3 фут енді, тар темір жолы Браттлборо және Уайтхолл темір жолы жалға берілді, бұл Браттлбородан солтүстік-батысқа қарай Оңтүстік Лондондерридегі тұйыққа дейін тармақ берді (жоспарланғандай Уайтхоллға дейін, Нью-Йорк штатына ұзартылмады). 1896 жылы Grand Trunk Railway Орталық Вермонтты сатып алды. 1923 жылы Grand Trunk Canadian National Railway құрамына енді. Браттлборо және Уайтхолл темір жолы банкротқа ұшырап, 1905 жылдың наурыз айында ипотекалық несиеден босатылды. Сол жылы мамыр айында West River Railroad қайта құрылған ретінде тіркелді, желі өзгертілді. 1995 жылдың 3 ақпанында Нью-Лондон Солтүстік темір жолының желісі Нью-Англия Орталық темір жолының бөлігіне айналды, бұл аймақтық темір жол Нью-Лондоннан солтүстікке қарай Шығыс Альбургке дейін (Вермонт штаты) жүреді. Бұл өзгеріс 1994 жылдың 9 желтоқсанында Штатаралық сауда комиссиясымен бекітілді.
The New London, Willimantic and Springfield Railroad was chartered in May 1847 to build from New London on the Long Island Sound north through Willimantic to Springfield, Massachusetts. On April 10, 1848, the name was changed to the New London, Willimantic and Palmer Railroad with the shift of the north terminus to Palmer. The first section, from Norwich north to Willimantic, opened in September 1849, and the part from Norwich south to New London opened the next month. The part north to Stafford opened in March 1850, and the rest of the way to Palmer opened in September of that year. A steamship line continued from New London to New York City via the Long Island Sound. The Amherst and Belchertown Railroad was chartered on May 24, 1851. Construction began on April 23, 1852, and the full line opened May 9, 1853, from Palmer north to Amherst via Belchertown and Dwight. It went bankrupt in 1857, was sold at auction on October 14, 1858, and was reorganized on November 23 of that year as the Amherst, Belchertown and Palmer Railroad. The New London Northern Railroad succeeded the New London, Willimantic and Palmer on April 1, 1861. In March 1864, it bought the Amherst, Belchertown and Palmer, extending the line north to Amherst. An extension north to Millers Falls on the Vermont and Massachusetts Railroad opened in 1867. On December 1, 1871, the Central Vermont Railroad leased the New London Northern and made it its Southern Division. The connection between the two lines was made over the Vermont Valley Railroad and the Vermont and Massachusetts Railroad's Brattleboro Branch. The Ware River Railroad opened in stages from 1870 to 1873, running from Palmer north to Winchendon. It was leased to the New London Northern until April 1, 1873, when the Boston and Albany Railroad took it over. On May 1, 1880, the New London Northern bought the branch of the Vermont and Massachusetts Railroad from Millers Falls north to Brattleboro, part of its original main line, extending the line north to Brattleboro. Just prior to that lease, in February, the 3 feet narrow gauge Brattleboro and Whitehall Railroad was leased, providing a branch from Brattleboro northwest to a dead end at South Londonderry (never extended as planned to Whitehall, New York). In 1896, the Grand Trunk Railway bought the Central Vermont. The Grand Trunk was merged into the Canadian National Railway in 1923. The Brattleboro and Whitehall Railroad went bankrupt and was foreclosed in March 1905. The West River Railroad was chartered in May of that year as a reorganization, and the line was converted to
On February 3, 1995, the New London Northern's line became part of the New England Central Railroad, a regional railroad from New London north to East Alburg, Vermont. This change in operation was approved by the Interstate Commerce Commission on December 9, 1994.
Жолаушылар қызметі
Жоғарыда айтылғандай, Central Vermont Railway NLN сатып алды. Соңғысының жолаушылар тасымалы 20 ғасырғы жолаушылар кестелерінде Central Vermont Railway бөлімшесі ретінде көрсетілді. CV 1947 жылдың 27 қыркүйегіне дейін Браттлборо – Амхерст – Палмер – Норвич – Нью-Лондон бағытында жолаушылар тасымалын жалғастырды. Мэнсфилд аялдамасы Коннектикут университетіне (Сторрс) теміржол арқылы ең жақын қол жеткізу мүмкіндігін ұсынды. 1989 жылы Amtrak Монреалер пойызын бұл желіге ауыстырғанда жолаушылар тасымалы қайта жаңғыртылды, бірақ Атлантика жағалауы мен Вермонт шекарасы арасындағы аялдамалар тек Нью-Лондон, Амхерст және Палмер болды. (1991 жылы Виллимантик аралық аялдама ретінде қосылды.) Дегенмен, 1995 жылы бұл бағыттағы тасымал тоқтатылды.
As noted above, the Central Vermont Railway bought the NLN. The latter's passenger service appeared on 20th century passenger timetables as a division of the Central Vermont Railway. The CV continued passenger service on the Brattleboro Amherst Palmer Norwich New London route until September 27, 1947. The Mansfield stop provided the nearest point of rail access to the University of Connecticut at Storrs. In 1989 passenger service was restored on the line when Amtrak rerouted the Montrealer over the line, however, only with stops between the Atlantic Coast and the Vermont border being New London, Amherst and Palmer. (In 1991 Willimantic was added as an intermediate stop.) However, service on the line was eliminated in 1995.