Кіріспе

Евангелистік протестанттық христиандықтағы қозғалыс

Неохаризматикалық (сондай-ақ үшінші толқын харизматикалық немесе гиперхаризматикалық) қозғалысы – евангелистік протестанттық христиандықтағы түрлі тәуелсіз шіркеулер мен ұйымдардан құралған қозғалыс. Олар Киелі Рухтың тілдерде сөйлеу және сеніммен емдеу сияқты сыйлықтарының қазіргі уақытта қолжетімді екенін баса көрсетеді. Неохаризматикалық қозғалыс – Пятидесятничестводан бастау алған ("бірінші толқын") және Харизматикалық қозғалыспен дамыған ("екінші толқын") Харизматикалық христиан дәстүрінің "үшінші толқыны" саналады. Конфессиядан тыс және тәуелсіз харизматикалық топтардың өсуіне байланысты, неохаризматиктердің саны бірінші және екінші толқынға қарағанда көп деп есептеледі. 2002 жылғы мәліметтер бойынша, шамамен 295 миллион жаны бар 19 000-ға жуық конфессиялар немесе топтар неохаризматикалық деп танылды.

Тарих

Харизмалық христиандықтың "бірінші толқыны" – Пентикостализм, ол 1901 жылы АҚШ-тың Канзас штатында пайда болып, кейін Техас, Лос-Анджелес және басқа елдерге тарады. Пентикосталдар өз шіркеулерін және ұйымдарын құрды, бірақ 1960 жылдары Киелі Рухтың құйылуына және кереметтер мен таңғажайыптарға олардың салған назары негізгі протестанттық конфессияларға әсер ете бастады, соның нәтижесінде "екінші толқын" немесе харизматикалық қозғалыс басталды. "Үшінші толқын" деп аталған нео-харизматикалық қозғалыс 1980 жылдардың басында пайда болды және тәуелсіз және жергілікті христиандық топтар арасында пентикосталдық тәжірибелердің өсуіне байланысты туды. Нео-харизматикалық қозғалыс 1980 жылдары пайда болғанымен, Африкадағы көптеген шіркеулердің кейбір шіркеулер жергілікті космологияларды Киелі Рухтың сыйлықтары деп аталатын нәрселермен біріктіргендіктен, екінші ғасырдың басында-ақ нео-харизматикалық бейімділікті көрсеткені байқалды. Нео-харизматикалық шіркеулердің ең көп шоғырланған орындары Африка, Азия және Латын Америкасы болып табылады. Кейбір аймақтарда, әсіресе Африка мен Латын Америкасында, нео-харизматиктер кейде пентикосталдар мен харизматиктер тарапынан олардың рухани тәжірибелері үшін немесе жергілікті космологияны христиандық сенімдермен біріктіргені үшін сынға ұшырайды. Питер Вагнер, бұл христиандық формасын "Үшінші толқын" деп атаған және Шіркеу өсуі қозғалысының теоретиктерінің бірі, "Рухани күш және шіркеу өсуі" кітабы арқылы жынға қарсы рухани соғыс принципін жақтады. 1982 жылы Vineyard Churches Association қауымдастығын құрған Джон Уимбер, "Күшті емдеу" кітабында "көзге көрінбейтін жараларды емдеу" принципін христиан өмірінің бір бөлігі ретінде ұсынды. Джон Уимбердің еңбегі арқылы дамыған "қуатты жаңару" ағымы оның "Күшті жаңару" кітабы арқылы танымал болды. Вагнер мен Уимбер 1982 жылдан бастап төрт жыл бойы Фуллер теологиялық семинариясында "Белгілер, кереметтер және шіркеу өсуі" атты нео-харизматикалық рухани сыйлар курсын оқыды. Вагнер сондай-ақ демондардың географиялық жерлерге билік ететініне сенетін аумақтық рухтар тұжырымын кеңінен таныстырды. Джордж Отис-младший "рухани карта жасаудың" бастамашыларының бірі, бұл үшінші толқынның жақтастары арасындағы практика, ол ғимараттар мен географиялық жерлердің тарихын зерттеуді қамтиды, бұл тарихтар қазіргі уақытта жынның иеленуіне қалай әсер етуі мүмкін екенін түсіну үшін. 2002 жылы шамамен 295 миллион жақтасы бар 19 000-ға жуық конфессиялар немесе топтар нео-харизматикалық деп танылды.

Анықтамалық сипаттамалар

Қауымдық басқару тұрғысынан алғанда, ешбір түрі, құрылымы немесе шіркеу қызметінің стилі барлық нео-харизматикалық қызметтер мен шіркеулерді толық сипаттамайды. Нео-харизматикалық жіктеме кең және әртүрлі, және Пентикост немесе Харизматикалық деп есептелмейтін, бірақ Киелі Рухтың күшіне және табиғи емес белгілер мен кереметтерге баса назар аударатын кез келген топты қамтиды. Пентикосттар Пентикост деноминацияларын құрайды, харизматиктер Пентикост тенденцияларын негізгі деноминацияларға әкеледі, ал нео-харизматиктер – жергілікті, тәуелсіз, пост-деноминациялық және деноминациялық емес христиандық топтар, ресми деноминациялық байланыстары жоқ. Шіркеулер нео-харизматикалық терминіне қарағанда, деноминациялық емес терминін жиі қолданады. Нео-харизматикалық қозғалыстың мүшелері, Пентикост және Харизматикалық қозғалыстардағылар сияқты, Киелі Рухтың сыйлықтарының Киелі кітаптан кейін де қолжетімділігіне сенеді және оған баса назар аударады. Бұл рухани сыйлар, немесе харизмалар, көбінесе, бірақ тек соған шектелмей, тілдерде сөйлеу (глоссолалия), емдеу және пайғамбарлықты қамтиды. Сонымен қатар, нео-харизматикалық христиандар қол қою рәсімін орындайды және Киелі Рухтың "толығуын" іздейді, бірақ мұндай сыйларды алу үшін Киелі Рухпен крещение рәсімі міндетті емес. Нео-харизматикалық тәжірибелер Пентикост және Харизматикалық тәжірибелерге өте ұқсас, бірақ нео-харизматиктер өз тәжірибелерін сипаттау үшін қолданатын терминология Пентикост және Харизматиктердің әдеттегі терминологиясынан ерекшеленеді. Көптеген нео-харизматиктер "соңғы заманның" жақындап келе жатқанына сенеді, Киелі Рухтың күшін шақыратын ұсыныс дұғаларын орындайды және өздерінің жұмысын шіркеуді жер бетіндегі Құдай Патшалығына айналдыруға көмектесу деп санайды.

Ерекше тәжірибелер

Төменде тізілген амалдар мен сенімдер нео-харизматиктердің арасында кең таралған, бірақ барлығына тән емес. Шіркеулер мен пікірлердің алуан түрлілігі олардың ешқайсысының міндетті түрде төмендегілердің бәріне де сәйкес келе бермейтінін көрсетеді.

Рухани соғыс

Неохаризматикалық ілімдер мен дұғаларда рухани шайтандарға қарсы күрес маңызды орын алады. Шайтандарды қуып шығару кейде құтқару қызметі деп те аталады, себебі адам немесе зат зұлым рухани күштен «құтырылады» немесе аман қалады. Рухани карта жасау – рухани соғыстың кең ауқымындағы тәжірибелердің бір бөлігі. Бұл аймақтың тарихын мұқият зерттеу арқылы ластанған жерлер, үйлер мен шіркеулер анықталып, картаға түсіріледі. Рухани картаның осы түрінің белгілі бір мысалы – Техас штатындағы Амарилло қаласында Repent Amarillo тобы жасаған карта. Егер ауыр немесе зұлым тарих жарияланса, әулеттік желідегі аумақтық немесе тарихи шайтандарды қуу мақсатымен жаппай экзорцизмдер ұйымдастырылуы мүмкін. «Дұғамен серуендеу» – кейбір неохаризматиктер арасында қолданылатын рухани соғыстың тағы бір түрі және рухани карта жасаумен байланысты: сенушілер зұлым рухтарға қарсы дұға етеді, тарихи немесе қазіргі уақытта зұлымдық орын алған деп саналатын аумақтарды аралап өтеді. Аумақтық рухтар – бұл осымен байланысты ұғым. Неохаризматиктердің пікірінше, Евангелие жариялануымен бірге табиғи емес кереметтердің болатын құдіретті уағыз айту, белгісіз уағыз айтуға қарағанда тиімді және бірінші ғасыр христиандары қолданған уағыз айту түріне жақын.

Құрылымдық жаңарту

Кейбір неохаризматиктер шіркеу басшылығын қайта құруға қызығушылық танытады, олардың пікірінше, Ефестіктерге 4:11–13-те көрсетілген құрылымды қалпына келтіруді көздейді: "Ол сыйлар берді: кейбіреулерін елшілер, кейбіреулерін пайғамбарлар, кейбіреулерін евангелистер, кейбіреулерін пасторлар және ұстаздар етіп тағайындады, қасиеттілерді қызмет еңбегіне дайындау үшін, Мәсіхтің денесін нығайту үшін, сенімнің және Құдай Ұлы туралы білімнің бірлігіне, кісінің толық өлшемімен Мәсіхтің бойына жеткенше жетілуге дейін". Осы үзіндіде елші, пайғамбар, евангелист, пастор және ұстаз – бес "қызмет" аталады. Пасторлар, ұстаздар және евангелистер евангелистік шіркеулерде кең таралған, бірақ бес еселік қызмет және Жаңа апостолдық реформация сияқты кейбір неохаризматикалық топтар мен қозғалыстар шіркеу ұйымдарын қайта құруға тырысып, елшілер мен пайғамбарларды белсенді түрде қосуға ұмтылады.

Даулар

Түрлі христиандық топтар Пятидесятницалық және харизматикалық қозғалысты глоссолалия сияқты мистикалық көріністерге және антиинтеллектуализмге артық назар бөлгені үшін сынады. 2013 жылы евангелистік пастор Джон Ф. Макартур харизматикалық қозғалысты бірнеше мәселе бойынша сынға алды, оның пікірінше, бұл мәселелер "көздейтіндей Библияға қайшы", соның ішінде моральдық және қаржылық дау-дамағдарлықтарға әкелген өркендеу теологиясын көпшілік қолдауы; Құдайды сенушілердің қажеттіліктеріне қызмет ететіндей көрсеткен Жаңа дәуір қозғалыстарымен жақындығы; көптеген жалған болжамдар; және тәртіпсіз құлшылық қызметтері. Құдай қауымының АҚШ-тағы Пятидесятницалық Бас Суперинтенданты Джордж О. Вуд Пятидесятницалық және харизматикалық шіркеулердегі қате мінез-құлық пен оқытудың жекелеген жағдайларын мойындады, бірақ бұл қозғалыстың әлемдегі жаңаруға зор үлес қосқанын айтты.