Агата Кристинің 1970 жылғы «Франкфуртқа жолшы» шпиондық романы туралы ақпарат. Кітаптың мазмұны, бағасы және сын тұрғысынан сараптама. Шпиондық роман, Агата Кристи.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1970 жылы Агата Кристидің тыңшы романы
1970 spy novel by Agatha Christie
"Франкфуртқа жолаушы: Экстраваганза" – Агата Кристидің тыңшы романы. Алғаш рет 1970 жылдың қыркүйегінде Ұлыбританияда Collins Crime Club баспасымен, ал сол жылдың соңында АҚШ-та Dodd, Mead and Company баспасымен жарық көрді. Ұлыбританиядағы басылымның бағасы 25 шиллинг болды. Морис Ричардсон The Observer газетінде (13 қыркүйек 1970 жыл) былай деп жазды: "Оның сексенінші кітабы және, әрине, ең жақсысы болмаса да, ең нашарынан алыс". Ол қорытындылады: "Кейде қарт әйел хиппи мен скинхедтің аражігін ажырата алатындығына күмәнданасың, бірақ ол әлі де керемет ойын-сауық сыйлайды. Оның келесі кітабында одан да еркін болатынын күтемін". Роберт Барнард бұл тыңшы романды "Триллерлердің соңғысы, оқиғасы мүмкін емес нәрседен асып, түсініксіз шатаққа ұшырайды. Аяғын түсіндіре алатын оқырмандарға сыйлық беру керек. Роман 1960-шы жылдардағы жастардың наразылығы, есірткі, жаңа арийлік супермен және т.б. сияқты тақырыптарды қамтиды, осы тақырыптарды Кристинің түсінуі, жұмсақ айтқанда, белгісіз болды (мысалы, ол "Үшінші әлем" терминінің мағынасын өте ерекше түсінеді). Collins оған кітапқа "Экстраваганза" деген қосымша атау қоюды талап етті. Оған басқаша сипаттама беруге болады".
Passenger to Frankfurt: An Extravaganza is a spy novel by Agatha Christie first published in the United Kingdom by the Collins Crime Club in September 1970 and in the United States by Dodd, Mead and Company later in the same year. The UK edition retailed at twenty five shillings. Maurice Richardson in The Observer (13 September 1970) began, "Her eightieth book and [al]though not her best very far from her worst." He concluded: "At moments one wonders whether the old dear knows the difference between a hippie and a skinhead but she is still marvellously entertaining. I shall expect her to turn permissive for her eighty firster." Robert Barnard said of this spy novel that it was "The last of the thrillers, and one that slides from the unlikely to the inconceivable and finally lands up in incomprehensible muddle. Prizes should be offered to readers who can explain the ending. Concerns the youth uproar of the 'sixties, drugs, a new Aryan superman and so on, subjects of which Christie's grasp was, to say the least, uncertain (she seems to have the oddest idea of what the term 'Third World' means, for example). Collins insisted she subtitle the book 'An Extravaganza.' One can think of other descriptions."
Талдау
Филис Ласснер «Франкфуртқа жолаушыны» Джон ле Карренің «Сынық соғыс» романдарымен және Хелен МакИннестің «Сальцбург байланысы» романымен салыстырады. Бұл романдар Екінші дүниежүзілік соғыстағы одақтастардың жеңісін қайта қарастырады және соғыстан кейінгі бейбітшіліктің тұрақтылығына күмән тудырады. Романдар Суық соғыс кезеңінде фашизмнің қайта оянуына байланысты қоғамның алаңдаушылығын көрнекті түрде бейнелейді. Ласснер «Франкфуртқа жолаушы» мен «Сальцбург байланысын» «саяси ой-қиялы» деп есептейді. Кристи де, МакИннес те шпиондық жанрға тән «еркек лидерлігі», қос агенттер, қызықты қуғын-сүргін мен қашулар сияқты троптарды қолданды. Дегенмен, екі әйел жазушы да шпиондық жанрдағы дәстүрлі гендерлік рөлдерді өзгертіп жазды. Екі романның әйел персонаждары халықаралық дағдарыстарды тергеуге және оларға араласуға маңызды үлес қосады, ал шпиондық жанрдағы авторлар әдетте әйел персонаждарды кейіпкерлердің серіктеріне немесе романтикалық құмарлыққа дейін төмендетіп көрсетеді. Халықаралық стандартты кітап нөмірі (ISBN) жүйесі 1970 жылы Халықаралық стандарттау ұйымы (ISO) тарапынан енгізілді, және бұл Агата Кристидің алғашқы басылымында ISBN нөмірі бар алғашқы романы. Оның 1970 жылдан кейін қайта басылған бұрынғы романдарының қайта шығарылымдарында ISBN нөмірі бар және кітапта көрсетілген, бірақ бұл романдардың алғашқы басылымдарында жоқ.
Phyllis Lassner compares Passenger to Frankfurt with the Cold War novels of John le Carré, and with the novel The Salzburg Connection by Helen MacInnes. These novels reassess the victory of the Allies of World War II, and question the stability of post war peace. The novels dramatise their era's anxieties about the re emergence of Fascism during the Cold War. Lassner views both Passenger to Frankfurt and The Salzburg Connection as "speculative political fantasies". Both Christie and MacInnes employed tropes typical for spy fiction: "masculine leadership", double agents, and thrilling chases and getaways. However, both female writers revised the typical gender roles of the spy fiction genre. The female characters of the two novels play an important role in investigating and intervening in international crises, while spy fiction writers typically reduce the female characters to sidekicks or romantic distractions for their protagonists. The International Standard Book Number (ISBN) system was introduced in 1970 by the International Standards Organization (ISO), and this is the first Agatha Christie novel to have an ISBN on the first edition. Re issues published in 1970 or later of her earlier novels have the ISBN issued and appears on the book, but not the first editions of those novels.