Кіріспе

Уильям Лэшли (25 желтоқсан 1867 – 12 маусым 1940) – Корольдік теңіз флотының теңізшісі, Discovery экспедициясында және Terra Nova экспедициясында Антарктидаға бас от жағушы болып қызмет еткен. Ол осы қызметі үшін Полярлық медальмен марапатталды. Сонымен қатар, Лэшли екі экспедицияның екіншісінде әріптесінің өмірін құтқарудағы батылдығы үшін Альберт медалімен марапатталды.

Барлау экспедициясы

Лэшли ферма жұмысымен айналысатын адамның ұлы ретінде Англияның Портсмут қаласына жақын орналасқан Гэмпширдегі Хэмблдон ауылында дүниеге келді. Ол 1901 жылы Скотттың "Дискавери" экспедициясына қатысқан кезде 33 жастағы Корольдік теңіз флотының жетекші от жағушысы болды. Бұл экспедицияда Лэшли өзін жақсы көрсетті және 1903 жылы Виктория жерін зерттеген Скотттың "батысқа ең шұғылалы" тобының мүшесі болды. Ол ішімдік ішпейтін және темекі тартпайтын, тыныш, күшті, жақсы мінезді, сенімді адам еді және Реджинальд Скелтон оны "кемедегі ең жақсы адам" деп мойындады. 1910 жылы Скотттың Антарктикаға келесі экспедициясына қосылғанға дейін ол Уайт аралындағы Осборн Корольдік теңіз академиясында инструктор болып қызмет етті.

Terra Nova экспедициясы

Скоттың 1911–1913 жылдардағы екінші экспедициясында Лэшли бастапқыда полярлық топты қолдау үшін оңтүстікке жабдықтарды таситын экспедицияның екі моторлы шанасының бірін басқарды. Бірақ шаналар тез жұмысынан шығып, моторлы топты қолмен тасуға көшуге тура келді. 1912 жылдың 4 қаңтарында лейтенант Эдвард Эванс пен Том Кренмен бірге ол Скотттың полюске қарай жолға шыққан соңғы қолдау тобының құрамына кірді. 730 миль (1175 км) қайта оралу жолында Эванс ауыр скорбутпен ауырып, 11 ақпанда одан әрі жүре алмай құлап түсті. Хат Пойнт лагеріне және қауіпсіздікке тағы 100 миль (161 км) қалып, ол Лэшли мен Кринді өзін құтқару үшін тастап кетуге көндіруге тырысты, бірақ олар бас тартты. Оны шанаға бекітіп, бірнеше күн бойы сүйреп әкелді. Бір-екі күнге жететін азық қалғанда, ал шананы тартуға тағы төрт-бес күн керек болғандықтан, тоқтауға мәжбүр болды. Лэшли Эванспен шатырда қалып, оны күтіп баптады, ал Креан 56 км қалған қашықтықты 18 сағатта жалғыз жүріп Хат Пойнт лагеріне жетті, онда ол көмек шақыра алды. Лэшлидің полярлық күнделіктерінен алынған үзінділер, моторлы шаналармен күресі және Эванспен қайта оралу сапары туралы мәліметтер Апсли Черри Гаррардтың «Әлемдегі ең қиын сапар» кітабына енгізілді. Лэшли мен Креан Эванстың өмірін сақтап қалғаны үшін Альберт медалімен марапатталды.

Корольдік теңіз флоты

Антарктикадан оралғаннан кейін Лэшли Корольдік теңіз күштерінен зейнеткерлікке шықты, бірақ дереу қосымша әскерге қатысты және Бірінші дүниежүзілік соғыста қызмет етті, содан кейін Кардиффте кеден қызметкері болып жұмыс істеді. 1932 жылы зейнетке шыққаннан кейін ол Хамблдонға қайтып келді, онда Оңтүстік полюске жол бойындағы маңызды орындардың бірінің атымен "Мина Блафф" деп атаған үйінде тұрды. Лэшли 1940 жылдың 12 маусымында қайтыс болды.

Антарктика күнтіздері

1969 жылы Лэшлидің күнделіктері А.Р. Эллис редакциясымен «Скоттың басшылығымен: Лэшлидің Антарктикалық күнделіктері» деген атпен жарық көрді. Ол Discovery және Terra Nova экспедициялары туралы офицерлер жариялаған дәстүрлі есептерден өзгеше, қатардағы қатысушының бірінің көзқарасынан мәлімет береді.