Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Спорттық еңбек дауы
Sports labor dispute
1994–95 жылғы НХЛ локауты – Ұлттық хоккей лигасының (НХЛ) бір жыл бойы ұжымдық шартсыз ойналған хоккейден кейін болған локдаут. Даудың себебі – ойыншылардың ұжымдық шарт жасауға тырысуы, ал клуб иелері нашар нарыққа ие франшизаларға көмектесуге, сондай-ақ ойыншылардың өсіп келе жатқан жалақысын шектеуге ұмтылды. Локдауттың нәтижесінде 1994–95 жылғы маусым кешіктіріліп, 84 немесе 82 ойынның орнына 48 ойынға дейін қысқартылды, бұл 53 жылдағы ең қысқа маусым болды.
The 1994–95 NHL lockout was a lockout that came after a year of National Hockey League (NHL) hockey that was played without a collective bargaining agreement. The lockout was a subject of dispute as the players sought collective bargaining and owners sought to help franchises that had a weaker market as well as make sure they could cap the rising salaries of players. The lockout caused the 1994–95 season to be delayed and shortened to 48 games instead of 84 or 82, the shortest season in 53 years.
Өмірбаян
2004-2005 жылдардағы НХЛ-дің он жылдан кейінгі жұмыс тоқтатуы сияқты, басты мәселе жалақы шегін енгізу болды. НХЛ иелері бұл шектің қолдануын қатты жақтады, ал ойыншылар оған қарсы болды. НХЛ орташа жалақыдан асып түсетін сомаларға лига белгілейтін қаржылық санкция – сән салығын енгізуді ұсынды. Бірақ Ұлттық хоккей лигасы ойыншылар қауымдастығы (NHLPA) мұны жалақы шегінің бір түрі деп қарап, қабылдаудан бас тартты. Бұл 1992 жылы ойыншылардың Стэнли кубогы үшін күресті үзіліске ұшыратқан жұмыстан кетуінен кейін болды. 3 ай, 1 апта және 3 күнге созылған бұл жұмыс тоқтату 1994 жылдың 1 қазанынан 1995 жылдың 11 қаңтарына дейін жалғасты. Блокада салдарынан барлығы 468 матч және «Жұлдыздар ойыны» өткізілмеді. Лиганың болашақтағы жұмыс тоқтатуларынан ерекшелігі, ойыншылар маусымды бастағандай жаттығу лагеріне келді. Бірақ лагерьтер аяқталған соң, жақын арада еңбек дауылы басталатыны анық болды.
Much like the 2004–05 NHL lockout a decade later, the big issue was the implementation of a salary cap. The NHL owners were strongly in favor of the cap while the players were opposed to it. The NHL wanted to levy a luxury tax, a financial penalty that is assigned by the league, on salaries that were higher than the average. However, the National Hockey League Players' Association (NHLPA) viewed that as a variation on a salary cap and refused to accept it. This came right off the heels of the 1992 walkout by players, which interrupted the race for the Stanley Cup. This 3 month, 1 week, and 3 day lockout stretched from October 1, 1994, to January 11, 1995. A total of 468 games were lost due to the lockout, along with the All Star Game. Unlike the league's future lockouts, the players went to training camp as if to start the season. However, as these camps came to a close it was obvious that there was to be labor talks in the near future.
Қазіргі мәселелер
Жоғарыда айтылғандай, НХЛ орташа жалақыдан жоғары жалақыларға салық салуды қалаған, ал NHLPA мұны жалақы төлемінің бір түрі деп қарастырып, қабылдаудан бас тартты. 1992 жылғы ереуілден өзгеше, жаңа комиссар Гэри Беттман үшін бастапқы ұстанымды белгілеп, иелері дұрыс келісімге қол жеткізгенін қамтамасыз етуге тырысты. Иелері шешуге ниеттенген бірнеше мәселе болды, олардың көпшілігі жалақы төлемі, еркін агенттік және жалақының артуын шектеуге бағытталған. Локдаут созылғаннан кейін жалақы төлемі туралы әңгіме тоқтады және жаңа мәселелер талқылауға түсті. Жаңадан келген ойыншылардың жалақысына шектеу қою, төрелік жүйесін өзгерту және еркін агенттік шарттарын жеңілдету туралы сөз болды. Алайда, Торонто, Детройт, Нью-Йорк Рейнджерс, Даллас және Филадельфия сияқты ірі нарықты командалар лигадан бөлініп кетті, себебі олар ұзақ локдауттың жалақы төлемін шектеуден туындаған пайдадан асып кетеді деп қорқып, Солтүстік Америкадағы тұңғыш лига болып толық маусымды өткізбеуге ниеттенбеді. Бұдан бөлек, маусым 20 қаңтардан 3 мамырға дейін жалғасты, бұл НХЛ тарихында тұрақты маусымның мамыр айына дейін созылуының алғашқы жағдайы болды. Тұрақты маусым ойындары тек конференция ішіндегі командалар арасында өтті (Шығыс конференциясының командалары Батыс конференциясының командаларымен ойнамады). Локдаут кезінде НХЛ және NHLPA болашақ маусымдарды 82 ойынға дейін қысқартуға келісті. Сол жылы «Жұлдыздар» ойынын қабылдауға тиіс болған Сан-Хосе, 1997 жылғы ойынды өткізу құқығын алды. Локдаут екі канадтық команданың АҚШ-қа көшіп кетуіне де ықпал етті: Квебек Нордикс 1995 жылдың жазында Денверге көшіп, Колорадо Аваланш атанды, ал Виннипег Джетс 1996 жылдың жазында Финикске көшіп, Финикс Койотс болды. 1997 жылы Хартфорд Уэйлерс Каролина Харрикейнз болып өзгерді. «Аваланш» және «Харрикейнз» келесі он жылдың ішінде Стэнли кубогын жеңіп алды. Соңынан 2004–2005 жылдары тағы бір локдаут болды, нәтижесінде маусым толығымен тоқтатылды. 2012 жылдың 16 қыркүйегінде тағы бір локдаут басталды, бірақ ол 2013 жылдың 6 қаңтарында аяқталды. 1994–95 жылдардағы локдаут ойыншылар мен иелер арасында наразылық тудырды. 2004 жылғы келесі локдаут кезінде иелері ойыншыларға қарсы қатаң шаралар қолдануға тырысты. Нәтижесінде, жаңадан келген ойыншыларға жалақы төлемі шегі қойылды және жаңадан келген ойыншыларға екі жақты келісімшартқа қол қою міндетті болды, бұл командаларға оларды кіші лигаға кіші лига деңгейіндегі жалақымен жіберуге мүмкіндік берді. Лига төрт командаға кеңейтіліп, Олимпиада ойындарына қатыса бастады. Лига сол кезде еңбек ахуалын жақсарту үшін CBA-ны екі рет ұзартты. Алайда, жалақылар өсуін жалғастырып, орташа есеппен 1,8 миллион долларға жетті, бұл 2004–2005 жылдардағы локдауттың себебіне айналды.
As previously noted, the NHL wanted to levy a luxury tax on salaries that were higher than the average and the NHLPA viewed that as a variation on a salary cap and refused to accept it. Unlike in the 1992 strike, it was the owners who wanted to make sure that they got the right deal, setting the opening position for new commissioner Gary Bettman. There were a few issues that the owners wanted to work out, most of which revolved around salary caps, free agency and hoping to limit escalating salaries. After the lockout had dragged on, the talk of salary cap faded and new items entered the debate. Talk of rookie salary cap, changes to the arbitration system, and loosened free agency. However, large market teams such as Toronto, Detroit, the New York Rangers, Dallas, and Philadelphia eventually broke with the league, as they feared that an extended lockout would outweigh the benefits from getting a salary cap and didn't want to be the first league in North America to forfeit an entire season just to help out their small market colleagues. Furthermore, the season would last from January 20 to May 3; this was the first time in NHL history that the regular season extended into May. Regular season games would be limited to intra conference play (Eastern Conference teams did not play Western Conference teams). During the lockout, the NHL and NHLPA agreed to shorten future seasons to 82 games. San Jose, which was to host the All Star game that year, was awarded the 1997 game instead. The lockout would eventually contribute in part to two Canadian teams moving to the United States—the Quebec Nordiques moved to Denver in the summer of 1995 and became the Colorado Avalanche, and the original Winnipeg Jets moved to Phoenix and became the Phoenix Coyotes in the summer of 1996. The Hartford Whalers became the Carolina Hurricanes in 1997. The Avalanche and Hurricanes would win the Stanley Cup within the next decade. Eventually there was another lockout in 2004–05, which resulted in that season being canceled altogether. On September 16, 2012 another lockout started, but it ended on January 6, 2013. The 1994–95 lockout had created resentment between the players and owners. When the next lockout happened in 2004 the owners attempted to come down hard on the players. In the end a salary cap for rookies was instituted, and all players signing a rookie contract needed to sign two way contracts which allowed teams to send them down to minor league teams at minor league level pay rather than the pay rate they received while playing for the parent NHL club. The league had expanded by four teams and began to participate in the Olympics. The league was to extend the CBA twice to ensure labor peace during that time. However salaries continued to rise, eventually hitting an average of $1.8 million and this was key in setting up the issues in the 2004–05 lockout.