Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер Ромулус Митчелл Сондерс (3 наурыз 1791 – 21 сәуір 1867) Солтүстік Каролина штатынан шыққан американдық саясаткер.
American politician
Romulus Mitchell Saunders (March 3, 1791 – April 21, 1867) was an American politician from North Carolina.
Ерте өмір және білім
Сондерс Солтүстік Каролина штатының Касвелл округіне жақын Милтон қаласында Уильям және Ханна Митчелл Сондерстің ұлы болып дүниеге келді. Оның анасы Ромул нәресте кезінде қайтыс болды, ал әкесі кейіннен оны Теннесси штатының Самнер округіне көшірді. 1803 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін, Джеймс Сондерс ағасы оның заңды қамқоршысы атанды және Ромулды Касвелл округіне Хайко және Касвелл академияларына оқуға алып келді. 1809 жылы Сондерс Солтүстік Каролина университетіне қабылданды. Ол 1810 жылы наурыз айында аумақта тапанша атып, "факультетке тас лақтырғаны" үшін университеттен қуылды. Тоғыз жыл өткен соң Сондерс университеттің қамқоршылар кеңесіне сайланды, онда қырық бес жыл бойы қызмет етті.
Saunders was born near Milton, Caswell County, North Carolina, the son of William and Hannah Mitchell Saunders. His mother died when Romulus was an infant, and his father subsequently moved him to Sumner County, Tennessee. Following his father's death in 1803, uncle James Saunders became legal guardian and brought Romulus back to Caswell County to attend Hyco and Caswell Academies. In 1809, Saunders enrolled at the University of North Carolina at Chapel Hill. He was expelled in March 1810 for firing a pistol on campus and throwing "a stone at the Faculty". Nine years later, Saunders would be elected to the university's board of trustees, where he served for forty five years.
Ерте мансап
Шақырылғаннан кейін Сондерс Теннессиге көшіп, болашақ сенатор Хью Лоусон Уайттан заң оқыды. Ол 1812 жылы Нэшвиллде адвокаттыққа қабылданды және сол жылы Касвелл округіне қайтып келді. 1815 жылы Солтүстік Каролина штатының Ұлыбританиялық палатасына сайланды, одан кейін Солтүстік Каролина Сенатына сайланды. 1818 жылы ол қайтадан Ұлыбританиялық палатаға оралды және 1819 жылдан 1820 жылға дейін палата спикері қызметін атқарды.
After his expulsion, Saunders moved to Tennessee and read law under future Senator Hugh Lawson White. He was admitted to the bar in Nashville in 1812 and returned to Caswell County the same year. In 1815, he was elected to the North Carolina House of Commons and soon after the North Carolina Senate. In 1818 he returned to the House and served as Speaker of the House from 1819 to 1820.
АҚШ-тың Өкілдер палатасы
1820 жылы Сондерс АҚШ Өкілдер палатасына сайланды. Конгрессмен ретінде Сондерс штаттардың құқықтарын жақтауымен белгілі болды. Сондерс 1824 жылғы сайлауда Уильям Х. Кроуфордтың президенттік науқанын қатты қолдады, сол себепті жеңімпаз Джон Куинси Адамс конгрессменді "елдегі ең уытты немесе қатерлі жорғалаушы" деп атады. Натаниел Маконды құрмет тұтқан Сондерс қаржылық консерватор болды, ол "биліктегі адамдар халықтың ақшасын өздерінің қиялдағысы келгендей жұмсауға арналған деп ойлайды" деп сенді. Бұған қарамастан, Сондерс жолдар мен теміржол жобалары сияқты ішкі жақсартуларды қолдады.
Saunders was elected to the U. S. House of Representatives in 1820. As a congressman, Saunders was known for his unabashed pro states' rights opinions. Saunders was such a staunch supporter of William H. Crawford's presidential campaign in the 1824 election that the eventual winner John Quincy Adams referred to the congressman as the most "cankered or venomous reptile in the country". As an admirer of Nathaniel Macon, Saunders was a fiscal conservative, believing that "men in power are apt to think the peoples' money is intended to be expended in such way as their distempered fancy may support". Despite this, Saunders supported internal improvements such as roads and railroads projects.
Мемлекеттік басқару
1828 жылы Сондерс Конгрестен шығып, Солтүстік Каролинаның бас прокуроры болды. 1834 жылы француздық өтемақы талаптары жөніндегі комиссияға президенттік тағайындалғаннан кейін ол қызметтен кетті. 1835 жылы штат заң шығарушы органы Сондерсті Солтүстік Каролинаның Жоғарғы сотына тағайындады – ол 1840 жылға дейін, Солтүстік Каролина губернаторы лауазымына демократтардың үміткері атанғанға дейін осы лауазымды атқарды. Қызу науқаннан кейін Сондерс Уиг партиясынан ұсынылған Джон Мотли Морхедтен жеңілді. Штаттық үкіметте жұмыс істеген кезінде Солтүстік Каролина Демократиялық партиясы екі топқа бөлінді. Сондерс Джон К. Калхунның идеяларын қолдаған штаттардың құқықтарын қорғайтын топты басқарды. Ал одан умерен топты Бедфорд Браун басқарды, ол Сондерстің Касвеллдегі жерлесі және саяси қарсыласы болды. 1842 жылы демократтар штат заң шығарушы органына басымдық алғанда, Браун мен Сондерс екеуі де АҚШ Сенатына үміткерлікке түсті. Ешқайсысы да көпшілік дауыс жинамады, нәтижесінде орын Уильям Генри Хейвудқа бұйырды.
In 1828, Saunders left Congress to become North Carolina Attorney General. He left the post in 1834 after receiving a presidential appointment on the French spoliations claims commission. The state legislature appointed Saunders to the North Carolina Superior Court in 1835 – an office he held until 1840 when he became the Democratic nominee for Governor of North Carolina. After a contentious campaign, Saunders was defeated by Whig nominee John Motley Morehead. During his time in state government, the North Carolina Democratic Party split into two factions. Saunders led the states' rights faction, which believed in the ideas of John C. Calhoun. The more moderate wing was led by Bedford Brown, a fellow Caswell native and political enemy to Saunders. When Democrats gained control of the state legislature in 1842, both Brown and Saunders ran for the U. S. Senate seat. Neither man received a majority of votes, and the seat went to William Henry Haywood Jr.
Конгресске қайта оралу
Саундерс 1840 жылы сайлаудан кейін Конгресске қайта оралды, онда ол Техастың қосылуына қарсы болған Мартин Ван Бюрен және оның жақтастарына қарсы күресті. 1844 жылғы Демократиялық ұлттық конвенцияда Саундерс президенттікке үміткерді таңдау үшін үштен екі дауыс қажет ететін қаулыны ұсынды. Бұл Джеймс К. Полк кандидатурасын ілгерілетуге мүмкіндік берді.
Saunders returned to Congress following his election in 1840, where he became an outspoken opponent of Martin Van Buren and his allies who opposed the annexation of Texas. At the 1844 Democratic National Convention, Saunders sponsored a resolution requiring a two thirds vote for the selection of a presidential candidate. This paved the way for the nomination of James K. Polk.
Испанияға министр
Мүмкін, оған Демократиялық партияның президенттік тізімінен жеңіске жетуіне көмектескені үшін алғыс ретінде президент Полк 1846 жылы Сандерсті Испанияға толық өкілетті министр етіп тағайындады. Бұл елдің Кубаны сатып алуға деген ұмтылысының күшеюімен бірге болды, бұл ғана емес, тағдырдың айқындығы тұрғысынан, сондай-ақ Оңтүстік билігінің мүддесінде де болды. Жарты миллионға жуық құлы бар Куба, оңтүстік штаттарына Конгресте қосымша ықпал ететін еді. 1840 жылдардың соңында президент Джеймс К. Полк Сандерсті Кубаны 100 миллион долларға сатып алу туралы ұсыныс жасау үшін жіберді. Бірақ Сандерс испан тілін білмейді, ал сол кездегі Мемлекеттік хатшы Джеймс Бьюкенен "оның тілі [ағылшын тілінде де] кейде дұрыс емес" деп атап өтті. Сандерс шешілмейтін келіссөздер жүргізуші еді, бұл испандықтарды қызықтырды да, ашуландырды да. Испания Кубаны сатудың орнына, оның теңізге батып кеткенін көруге дайын екенін айтты. Бұл мәселе, әйтеке шешімсіз қалған болар, өйткені Вигтердің көпшілігі құраған Палата мұндай Оңтүстікке жақын қадамды қабылдамас еді. 1848 жылы Вигтер партиясынан Закари Тейлордың сайлануы аралды сатып алуға жасалған ресми әрекеттерге нүкте қойды.
Perhaps as an act of appreciation for helping him win the Democratic presidential nomination, President Polk appointed Saunders as minister plenipotentiary to Spain in 1846. This coincided with the nation's increasing desire to procure Cuba, not only in the context of manifest destiny but also in the interest of Southern power. Cuba, with some half a million slaves, would provide Southerners with extra leverage in Congress. In the late 1840s, President James K. Polk dispatched Saunders with a mission to offer $100 million to buy Cuba. Saunders however did not speak Spanish, and as then Secretary of State James Buchanan noted "even [English] he sometimes murders". Saunders was a clumsy negotiator, which both entertained and angered the Spanish. Spain replied that they would "prefer seeing [Cuba] sunk in the ocean" than sold. It may have been a moot point anyway, as it is unlikely that the Whig majority House would have accepted such an obviously pro Southern move. The 1848 election of Zachary Taylor, a Whig, ended formal attempts to purchase the island.
Мемлекеттік басқаруға қайтару
Сондерс Солтүстік Каролина штатының Рали қаласына көшіп барды және 1850 жылы Уэйк округінен Халық үйіне сайланды. Өкіл ретінде Сондерс Солтүстік Каролина теміржолын салуды қолдады. 1852 жылы Сондерс АҚШ Сенатына тағайындалуға қайтадан үмітттенді. Заң шығарушы орган кімді тағайындау керектігіне келісе алмады, ал орын 1854 жылы Дэвид Сеттл Рид тағайындалғанға дейін бос қалды. Бірақ, заң шығарушы орган Сондерсті Жоғарғы сотқа қайта тағайындады. Ол 1851 жылы Бартоломей Ф. Мур және Аса Биггспен бірге Солтүстік Каролина заңдарын жүйелеу комиссиясының мүшесі болды.
Saunders moved to Raleigh, North Carolina, and in 1850 was elected to represent Wake County in the House of Commons. As representative, Saunders became a supporter of constructing the North Carolina Railroad. Saunders again attempted to be appointed to the U. S. Senate in 1852. The legislature could not agree on whom to appoint, and the seat remained open until the appointment of David Settle Reid in 1854. The legislature did, however, reappoint Saunders to the Superior Court. He was a member of a commission to codify North Carolina laws in 1851 along with Bartholomew F. Moore and Asa Biggs.
Жеке өмір
Сондерс Ребекка Пейн Картермен 1812 жылдың 27 желтоқсанында үйленді. Осы некеден бес бала дүниеге келді: Джеймс, Франклин, Камилл, Энн Пейн және Ребекка. Кейін Ребекка қайтыс болды, ал Сондерс 1823 жылдың 26 мамырында Энн Хейс Джонсонға (Уильям Джонсонның қызы) үйленді. Олардың кем дегенде төрт баласы болды: Уильям Джонсон, Маргарет Мадлен, Джейн Клаудия және Джулия А. Шамамен 1831 жылы Сондерс отбасы Ролидегі Элмвуд мүлігін сатып алды – бұл Джон Луис Тейлордың бұрынғы үйі. Сондерс 1867 жылдың 21 сәуірінде сол жерде қайтыс болды және Ескі қала зиратына жерленді.
Saunders married Rebecca Peine Carter on December 27, 1812. The marriage produced five children: James, Franklin, Camillus, Anne Peine, and Rebecca. Rebecca later died, and Saunders married Anne Heyes Johnson (the daughter of William Johnson) on May 26, 1823. The couple had at least four children: William Johnson, Margaret Madeline, Jane Claudia, and Julia A. Around 1831, the Saunders family purchased the Elmwood estate in Raleigh – the former home of John Louis Taylor. Saunders died there on April 21, 1867, and was buried in the Old City Cemetery.