Кіріспе

Валломброза – Италияның Тоскана облысы, Реджелло коммунасында (Флоренциядан оңтүстік-шығысқа қарай шамамен 30 км қашықтықта, Апеннин тауларында, бук және шырша ормандарымен қоршалған) орналасқан бенедиктин аббаттығы. Оны 1038 жылы флоренциялық ақсүйек Джованни Гальберто құрды және Валлумброзан орденінің ана үйіне айналды.

Тарих

Бұл бастапқыда бір ғана шөлге тұяқ басқан адамның кішкентай ағаш үйі болған, бірақ 1058 жылы оның орнына тастан салынған шіркеу пайда болды. Шамамен 1450 жылы ол кеңейтіліп, 15 ғасырдың соңында қазіргі түріне келді. 1529 жылы Карл V-нің шабуылынан кейін шығыс мұнарасы салынды. 1575-1578 жылдар аралығында Галилео Галилей осында білім алып, содан кейін әкесінің тілегімен дін жолына түспей, медицинаны оқу үшін Пизаға кетті. 17 ғасырда қоршау қабырғалары тұрғызылды, ал 18 ғасырда балық шаруашылығына арналған тоғандар қазылды. Бүгінде монастырь туристерге ашық, ал оның "Antica Farmacia" дүкені жергілікті өнімдерді, мысалы, шөп шайларын және ежелгі рецепттер бойынша жасалған ликерлерді сатады. Олардың арасында Валломброзаның сирек және әйгілі құрғақ джині бар. 1096 жылдың 7 қазанында Папа Урбан II Валломброза қауымына үндеу жасап, арасындағы дін қызметкерлерін Киелі жерге крест жорығын қолдауға шақырды. Ол бұл уағызда әсіресе "христиандарды бұрынғы бостандықтарына қайтаруға" қабілетті рыцарьлардың қажеттігін атап өтті.1 Көптеген адамдар Джон Милтонның "Жоғалған жұмақ" поэмасында "Валломброзада, өзендерді жабатын күзгі жапырақтар" туралы поэтикалық сілтемесіне байланысты осы монастырьға келген деп санайды және фашистік кезеңде орнатылған тақтаға сәйкес, ол мұнда болған. Бұл күмәнді болғанымен, оның келгені туралы ой көптеген саяхатшыларды, соның ішінде Уильям Бекфорд, Дж. Р. Козенс, Уильям Вордсворт, Краб Робинсон, Франсис Троллоп, Мэри Шелли, Элизабет Баррет Браунинг және Фридрих Ницшені осы жерге тарту етті. 1743 жылы Валломброза аббаты болған ағылшын-итальяндық монах Энрико Хугфорд, ал оның католик досы Джон Талман одан да ертерек келген болуы мүмкін. Дерек Уолкотт та өзінің "Омерос" шығармасының 33-тарауының 2-бөлімінде Валломбросаға сілтеме жасайды. Дерек Уолкотт "Омерос" кітабында көптеген тарихи оқиғаларға және басқа да әдеби туындыларға сілтеме жасайды, ал Shmoop бұл сілтеменің Джон Милтоннан шабыттанғанын болжайды. 1864 жылы "Адам және табиғат" кітабының авторы Джордж Перкинс Марштың ықпалымен 1867 жылы діни уақыттан шығарылған монастырьда Istituto Superiore Forestale Nazionale құрылды.

Сыртқы

Сыртқы пішіні 12 ғасырдағы қоңырау мұнарасын және 15 ғасырдағы мұнараны сақтайды. Ол монастырьға сай қарапайымдылықты ұстанып тұр. Бұл 18 ғасырдағы қақпа арқылы кіретін қоршалған аумақ. Фасадты (1637) Альфонсо Паригидің жобаларын аяқтаған Геррадо Сильвани жасаған, ал Сильвани шіркеудің фасадын да (1644) аяқтаған.

Ғимараттың ішкі көрінісі

Шіркеудің ішкі жағы Г. А. Фаббрини (1779–1781) салған фрескалармен безендірілген. Бас алтарьда Вольтерраноның «Құдай шеңберіне көтерілуі» суреті бар, сол жаққа орналасқан трансепт алтарінде Лоренцо Липпидің «Үштік» суреті бар; ал басқа алтарь суреттері Агостино Верачини, Антонио Пуглиеши және Николо Лапиға тиесілі. Баптистерийде (бұрынғы өзгергендер шіркеуі) Чезаре Дандинидің «Саулдың дінге өтуі» суреті, ал Сан-Джованни Гальберто шіркеуінде Алессандро Герардинидің фрескасы, скальяльядан жасалған алтарь Игнацио Хугфордтың туындысы, ал Антонио Франчидің картинасы бар. Бұл алтарьға шалынатын садақаларды Сан-Джованни Гальбертоны қамқоршысы ретінде қабылдаған Орман шаруашылығы қызметкерлері берген. Бас алтарьдың оң жағындағы ағаш хорды Франческо да Поггибонси (1444–1446) жасаған; реликвиарда Валломброзан орденін құрған әулиенің қолының бейнесі, бұл суретті Паоло Сольяно (1500) салған. Сакристияда Рафаэллино дель Гарбоның Сан-Джованни Гальберто және басқа да әулиелерді бейнелейтін (1508) алтарь суреті, сондай-ақ Андреа делла Роббия шеберханасынан шыққан үлкен терракота алтарь бар; асханада Игнацио Хугфордтың (1745) бірнеше картиналары, ал антиасханада Санти Буглионидің үлкен суреті және Марио Франческонидің суреттер циклі (үш триптих) бар.

Діни өнер мұражайы

2006 жылы ашылған мұражай аббат кешенінің оң жағында орналасқан. Онда 15-16 ғасырлардағы кестеленген матасы бар Altoviti жинағы, Доменико Гирландайо мен оның шеберханасының (Балалы Мадонна мен Төрт Әулие) үлкен алтарьлық суреті, картиналар таңдауы және 18 ғасырдағы абат Энрико Хугфордтың (суретші Игнационың бауыры) жасаған скальйолалары қойылған.

Басқа қызмет түрлері

Валломброзаның ең жақын орман шыршалары 15 ғасырда Флоренциядағы Маджо көшесіндегі алғашқы итальяндық масондық ложасын салуға қолданылды. 2017 жылы Валломброза аббаттығы Италияның Қызыл Крестінің тарихына арналған ұлттық жиынына төрағалық етті.