1856 жылғы Коста-Рика мен Никарагуа арасындағы соғыс және Санта-Роса шайқасы

Кіріспе

XIX ғасырда Никарагуа саяси проблемалармен күресіп жатты, бұл Уильям Уокерге, Латын Америкасында ағылшын тілді құлдық штаттарын құруды көздеген америкалық оңтүстік өкіліне, Никарагуа президентігіне көтерілуге мүмкіндік берді. Уокер тағдырдың айқындығына сеніп, Никарагуаға көмек көрсету сылтавымен келді, бірақ оның нағыз ниеті Орталық Американың бес провинциясын жаулап алу еді, ол "Бес немесе ешқайсысы жоқ" деп аталатын манифестте жазылған. Коста-Рикада президент Хуан Рафаэль Мора Поррас, британдықтардың қолдауымен, Уокердің ниеттерінің қауіптілігін сезіп, 1856 жылдың 27 ақпанында Никарагуаға соғыс жариялады және барлық костарикандықтарды бірігіп күресуге шақырды, бұл шақыруға жауап берілді. Олар 4 наурызда Сан-Хоседен президенттің жетекшілігімен солтүстік шекараға қарай жорыққа шықты, 12 наурызда Либерияға жетіп, Жозе Мария Каньяс басқаратын (Морасия батальоны) ұйымдастырылған батальонға қосылды. Никарагуалық филибустерлер Коста-Рикада болып жатқан оқиғаны білгенде, полковник Шлессингер басқаратын, құрамында 70 шамасындағы адам бар батальонды ұйымдастырды, оның төрт ротасының екеуі француздардан, екеуі немістерден тұрды. Олар Никарагуа мен Либерияны байланыстыратын жол арқылы Коста-Рикаға кірді және Санта-Роза хасиендасы арқылы өтті, онда ұзақ және шаршатарлық сапардан кейін 20 наурызда түнде жетті. Костарикандықтар, сонымен қатар, Санта-Розаға қарай жол тартты және 20 наурызда сағат 4-те мылтық, қылыш және сүйектің ұшымен қаруланып, шабуылға көшті, қоршап алды, дұрыс күзет орнатпағандықтан, казонада және қоршауда орналасқандарды күтпеген жерден шабуылға ұшыратты. Кенеттен шабуыл жасалғаннан кейін неміс ротасы ыдырап, жауынгер алаңынан шығып кетті, ал капитан Легае басқаратын француздар да басып алуға тырысқан жерлерін тастап кетті. Бес минут ішінде барлық әскер толық және тәртіпсіз шегінуге көшті; он төрт минуттан кейін костарикандықтар шайқаста жеңіске жетті. Уокердің әскерлері 59 адамнан, ал костарикандықтар 20 адамнан қаза тапты. Санта-Розаның казонасы, тарихи ескерткіштердің бірі, 2001 жылдың мамырында өртеніп, кейін қайта салынды.

In the 19th century, Nicaragua was beset by political problems, allowing William Walker, an American Southerner seeking to establish English speaking slavery states in Latin America, to ascend to the Nicaraguan presidency. Walker believed in the doctrine of manifest destiny, and established himself in Nicaragua in the guise of offering help, but his real intentions were to conquer the five provinces of Central America, a manifesto he entitled, "Five or None." In Costa Rica, Juan Rafael Mora Porras, the President, was urged by and backed by the British, saw the danger of Walker's intentions and on the 27 February 1856 declared war on Nicaragua and called all Costa Ricans to join forces and fight, a call that was heeded. They began the march on the 4 March from San José to the northern border, led by the president, arriving in Liberia on the 12 March, where they joined the battalion organised there (Moracia Battalion), under the leadership of José María Cañas. When the filibusters of the Nicaraguan movement realised what was happening in Costa Rica, they organised a battalion numbering about 70 men, two out of its four companies consisted entirely of Frenchmen the other two companies consisted entirely of Germans, under the leadership of Colonel Schlessinger, which entered Costa Rica through the road that joined Nicaragua with Liberia and which passed by the Hacienda Santa Rosa, where they arrived exhausted by the long and weary march on the 20 March late at night. The Costa Ricans, meanwhile, began the walk to Santa Rosa and on the 20 March at 4 o'clock, armed with rifles, sabres, and bayonets, began the attack, surrounded the troublemakers who not having posted proper sentry were taken by surprise after having stationed themselves in the casona and in the corrals. Under the sudden attack the German company had broken and left the field, while the French under Capt. Legaye also retired from the broken ground they had attempted to occupy. In five minutes, the whole command was in disarray in full and disorderly retreat; in fourteen minutes the Costa Ricans had won the battle. Walker's troops suffered 59 killed and the Costa Ricans 20 killed. The Santa Rosa's Casona, one of the few historical sites, was burned down in May 2001 and later re built.