Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Алекс Рэдклифф (26 шілде 1905 – 18 шілде 1983) – негр лигасының бейсболшысы. Ол Негро Америка лигасы тарихындағы ең үздік үшінші база ойыншысы деп кеңінен мойындалған. Ол Тед "Қос міндет" Рэдклифтің бауыры болған. Оны кейде Алекс Радклиф деп те атайды.
Alex Radcliffe (July 26, 1905 – July 18, 1983) was a baseball player in the Negro leagues. He is widely acknowledged to have been the best third baseman in the history of the Negro American League. He was the brother of Ted "Double Duty" Radcliffe. He is also sometimes referred to as Alex Radcliff.
Ерте өмір
Рэдклифф Алабама штатының Мобил қаласында дүниеге келген. 1917 жылы Чикагоға көшкен кезде ол бейсболшы-бала ретінде бейсболмен айналыса бастады; ол команданың бейсболшы-баласы болып қызмет етті, соңынан оның далалық бейсбол шеберлігін «Чикаго Гиантс» командасы үшін қолданды.
Radcliffe was born in Mobile, Alabama. He started his baseball life as a batboy when he moved to Chicago in 1917; he served as the team batboy before eventually using his sandlot baseball skills for the Chicago Giants.
Ойын мансабы
1926 жылдан бастап он жеті маусым (бес жартылай) ойнады. Ол сол жылы бір ойын, ал келесі жылы екі ойын ойнағаннан кейін 1928 жылы демалыс алды. 1929 жылы бір ойын ойнап, содан кейін 1932 жылға дейін қайта оралмады. Одан кейін ол келесі сегіз маусымды Чикаго Американдық Гиганттар командасында өткізді. 1932 жылы толық маусымында қырық ойында .268 көрсеткіш жинады. Бұл 1939 жылға дейін ол Шығыс-Батыс Жұлдыздар ойынына қатыспаған соңғы рет болды. 1932 жылғы Негро Оңтүстік лигасының чемпиондық сериясында (лиганың үлкен лига саналған жалғыз маусымы) ол бір ойынға қатысып, екі соққы берді, ал Чикаго командасы серияны жеңіп алды. 1933 жылдан бастап ол жеті жыл қатарынан Шығыс-Батыс ойынына кем дегенде бір рет шақырылды. 1933 жылы 37 ойында .338 көрсеткіш жинап, 50 соққы берді. Ол сол жылдың 10 қыркүйегінде Чикагодағы Комискей Паркінде өткен алғашқы Шығыс-Батыс Жұлдыздар ойынына қатысты. Ол 4 рет соққы беріп, 2 ұпай жинады. Келесі жылы ол .304 көрсеткіш жинап, 49 соққы берді. 1934 жылғы Негро Ұлттық лигасының чемпиондық сериясында Питтсбург Кроуфордс командасына қарсы алты ойын ойнап, жеңіліске ұшырағанда 3 ұпай (RBI) жинап, .217 көрсеткіш көрсетті. 1935 жылы ол 48 ойында .313 көрсеткіш жинап, 217 рет соққы берді, лигадағы ең көп соққы берген ойыншы болды. 1936 жылы Нью-Йорк Кубалықтары үшін 19 ойын ойнады, бірақ .350 көрсеткіш жинады. 1937 жылы Чикагоға оралып, .303 көрсеткіш жинады. Ол 50 соққы берді және тіпті қасақана басуға (intentional walk) ие болды. 1937 жылғы Негро Американдық лигасының чемпиондық сериясында Канзас-Сити Монархтарға қарсы төрт ойында .353 көрсеткіш жинап, 2 ұпай (RBI) жинады, бірақ Гиганттар жеңілді. 1938-1939 жылдары .260-тан төмен көрсеткіш жинады, бірақ әр жылы Шығыс-Батыс ойынына шақырылды (1939 жылы 34 ойында 35 соққы берді, бұл осы кезеңде ол екі Жұлдыздар ойынына қатысқан жалғыз жағдай болды). 1940 жылы Палмер Хаус All Stars командасымен гастрольдік ойындарда ойнағаннан кейін 1941 жылы Негро лигасына екі ойынға оралды. 1942 жылы ол Гиганттарға оралды және 29 ойынның 28-ін ойнады (бірін Бирмингеммен ойнады). 1943 жылы 30 ойында лигадағы ең жоғары көрсеткіш - .369 жинап, 45 соққы берді. 1944 жылы Гиганттармен бір ойын ойнады, ал Цинциннати Индианаполис Клоунз командасымен 14 ойын ойнады, сонымен қатар тағы бір Жұлдыздар ойынына қатысты. 1943 жылғы NAL флаги үшін Бирмингемге қарсы серияда ол жеңіліске ұшырағанда екі ойында .143 көрсеткіш жинады. Жазбалардан оның 1946 жылы Мемфис Ред Сокс командасымен 6 ойын ойнағанын және .240 көрсеткіш жинағанын көрсетеді, бірақ ол сол жылы Шығыс-Батыс ойындарына сайланды. 1932 жылдан 1944 жылға дейін Рэдклифф үшінші базадағы ойын саны (тоғыз рет, екі рет бірінші орында), соққылар (алты рет, бір рет жетекші), көмектер (бес рет, бір рет жетекші), қос ойындар (бес рет, екі рет жетекші) және қателіктер (алты рет) бойынша позициясындағы алдыңғы беске кірді.
He played seventeen seasons (five partial), beginning in 1926. He played one game that year and two games the following year before taking 1928 off. He played in one documented game in 1929 and then did not return until 1932. He then played the next eight seasons with the Chicago American Giants. In his first full year of play in 1932, he batted .268 in forty games. It was the last time until 1939 that he would not make an East West All Star Game. In the 1932 Championship Series for the Negro Southern League pennant (the only season in which the league was considered a major league), he made an appearance in one game and had two hits while Chicago eventually won the series. 1933 began a stretch of seven straight years where he made at least one selection in the Negro leagues east–west game. In 1933, he batted .338 in 37 games while collecting fifty hits. He participated in the first East West All Star Game on September 10 of that year, which was held in Comiskey Park in Chicago, Illinois. He went 2 for 4 with two runs batted in. The next year, he batted .304 and had 49 hits. In the 1934 Negro National League Championship Series against the Pittsburgh Crawfords, he played in six games and batted .217 with three runs batted in (RBI) in the loss. In 1935, he led the league in at bats with 217 while batting .313 in 48 games. He played in just nineteen games for the New York Cubans in 1936 but batted .350. He returned to Chicago in 1937 and batted .303. He collected fifty hits and was even awarded an intentional walk. In the 1937 Championship Series for the Negro American pennant against the Kansas City Monarchs, he batted .353 in four games with two RBI but the Giants lost. He regressed in 1938 39 by batting just under .260 but managed to be selected to the East West Game in each year (1939, where he had 35 hits in 34 games, was the only time in this stretch where he made two All Star games). He barnstormed for the Palmer House All Stars in 1940 before returning to the Negro leagues for two games in 1941. In 1942, he returned to the Giants and played all but one game of a 29 game stretch (one played with Birmingham). In 1943, he hit a league high .369 in thirty games with 45 hits. He played just one game with the Giants in 1944, playing fourteen games with the Cincinnati Indianapolis Clowns while making another All Star Game. In the 1943 series for the NAL pennant against Birmingham, he batted .143 in two games in the loss. Records show he played just six games with the Memphis Red Sox and batted .240 in 1946, but he was elected to both east–west games that year. From 1932 to 1944, Radcliffe ranked in the top five in his position at third base in games played (nine times, where he was first twice), putouts (six, leading once), assists (five, leading once), double plays (five, leading twice), and errors (six).
Өлім
Ол өмірінің соңына дейін Чикаго, Иллинойс штатындағы ағасының барында қақпашы болып жұмыс істеді.
He worked as a bouncer at his brother's bar in Chicago, Illinois until his death.