Кіріспе

Оксфорд университетінің саяси клубы

Оксфорд университетінің Еңбек клубы (OULC), қазір Оксфорд Еңбек клубы (OLC) деп белгілі, 1919 жылы демократиялық социализмді насихаттау мақсатымен құрылған. Бүгінде бұл клуб Оксфорд университетіндегі Еңбек партиясы мен әлеуметтік демократияның үйі. OULC – елдегі ең ірі және ең көне университеттердегі Еңбек клубы және белсенді үгіт-насихат күші ретінде танымал. Клуб жұмысшы қозғалысының идеалдарына қызығушылық танытқан, Еңбек партиясының мүшесі болсын немесе саясатта жаңа болсын, барлық студенттерге қызмет көрсетеді. Еңбек партиясының лидерлері Гордон Браун мен Эд Милибэндтің жеке кеңесшісі Стюарт Вуд «OULC не істеу керектігінің үлгісі ретінде қарастырылады» деді. 2009 жылдың шілдесінде Оксфордқа келген сапарында премьер-министр Гордон Браун OULC-нің «университетте, қалада және елде прогрессивті саясатқа жасаған керемет үлесін» жоғары бағалағаны хабарланды. Клуб 2010 жылғы жалпы сайлауда Эндрю Смитті Оксфорд Шығысынан парламентке қайтаруға көмектесті, нәтижесінде Еңбек партиясы үшін 4,1% дауыс жиналып, Лондоннан тыс Англиядағы ең үлкен көрсеткіш тіркелді. Жыл бойы клуб спикерлерді шақыру, әлеуметтік жиындар, талқылаулар мен үгіт-насихат шараларын өткізеді, сондай-ақ «Look Left» атты мерзімдік журнал шығарады. Клубтың ерекше іс-шараларына жыл сайынғы Барбара Каслдың естелік лекциясы және Джон Смит естелік кешкі асы кіреді. 2016 жылы Оксфорд университетінің Еңбек клубының бірнеше лауазым иесі клубтағы антисемитизм туралы айыптауларға байланысты отставкаға кетті. Бұл ұлттық Еңбек партиясының клубты антисемитизм бойынша ресми түрде тергеуін бастауына әкелді, нәтижесіндегі есепте проблеманың нақты көлемін анықтау қиын болды.

Дэвид Льюис және 1930 жылдардың басында

Дэвид Льюис Оксфордқа келгенде, Лейбористтер клубы христиандық белсенділікке немесе Р.Х. Тоуни мен оның «Аккузитивті қоғам» кітабы сияқты адамдардың ұқыпсыз социалистік теорияларына бағынатын қолға ұстанымсыз ұйым болды. Дэвидтің еврейлер лейбористік бундестік марксизмін өзгерткен түсіндіруі, Кэмерон Смит оны «Парламенттік марксизм» деп атады, Рамсей Макдональдтың екінші лейбористік үкіметінен көңілі қалғаннан кейін клубқа деген қызығушылықты қайта жақтандырды. 1932 жылы Еңбек клубы мен Қазан клубы (Оксфорд университетінің коммунистік қоғамы) бірлесіп Оксфордтан өтіп жатқан аштық науқанының қатысушыларын қарсы алу рәсімін ұйымдастырды. Оксфорд газеті «The Isis» 1934 жылдың 7 ақпанындағы санында Льюистің мансабының осы кезеңіндегі көшбасшылық қабілетін атап өтті: «Бұл университет социалистерінің энергиясы сенуге келмейді. Егер социалистік қозғалыстың барлығы олар сияқты белсенді болса, онда келесі сайлауда социалистік жеңіске жетуі сөзсіз». 1934 жылдың ақпан айында британдық фашист Уильям Джойс (Лорд Хо-Хо) Оксфордқа келді. Льюис пен болашақ Онтарио Кооперативтік Достастық Федерациясының жетекшісі Тед Джолифф фашистке қарсы шулы наразылық акциясын ұйымдастырды, олар жай ғана Лейбористтер клубының мүшелерін Джойс сөйлейтін би залына отырғызып, дүрлі-дырлы жағдай туғызды. Екі-үш адамнан тұратын топтар қатты шу шығарып, ағаш едендерде шыңғырлап қалды. Сөз сәтсіз аяқталды. Кейін «Қара көйлектер» тобы Оксфордта Лейбористтер клубының мүшелерімен және қала тұрғындарымен көшеде қақтығысты. Льюис Оксфордта болған кезінде коммунистердің Оксфордқа енуіне жол бермеді. Ол Еңбек клубының мүшелігін үштен екі бөлігіне арттырды, 1932 жылдың желтоқсанындағы 484 мүшеден кеткен кезде 850-ден астам мүшеге дейін, ал Қазан клубы 300-ден аспады. Тед Джолифф «Оксфорд одағындағы және Лейбористтер клубындағы сөздері арасында айырмашылық болғанын» мәлімдеді. Оның одақта айтқан сөздері көбірек әзіл-қалжыңға толы болды, атмосфера мүлдем басқаша болды. Бірақ оның Лейбористтер клубындағы сөздері өте маңызды болды. Менің ойымша, Лейбористтер клубындағы оның ықпалы, ешкімнің емес, коммунистердің алға жылжуының сәтсіздігін түсіндіреді. 1935 жылы кеңестік басқарылатын Коминтерннің жетінші съезі фашизмге қарсы біріккен солшыл жауапты, яғни халық фронтын құруға шақырды. Коммунистік Қазан клубы осы халық фронтын құру туралы шақыруды өздері мен Лейбористтер клубы арасында одақ құру үшін сылтау ретінде пайдаланды. Льюистің басшылығымен клуб Қазан клубының ұсынысын оңай жеңіп шықты, өйткені ОУКК-нің тек 20 мүшесі ғана одаққа дауыс берді. 1935 жылдың жазында Льюис Канадаға оралғанда, оны алмастыратын, коммунистерді тыйып тұратын ешкім болған жоқ, өйткені «The Isis» газеті жазды: «Лейбористтер партиясы бірігуді [Қазан клубымен] қабылдамауы мүмкін, бірақ мәселе әлі шешілмеген. Бір қызығы, Лейбористтер клубының қатарында «ұсыныс беретін адамдар» деп аталатын адамдардың жетіспеушілігі байқалады. Жылдар бойы Лейбористтер клубы жыл сайын Джеффри Уилсонды, Фрэнк Хардиді, Джон Криппсті, Дэвид Льюисті шығарып отырды: бірақ осы [келе жатқан] жылы ондай ерекше тұлғалар жоқ сияқты».

Коммунистік бірігу

Льюис 1935 жылы жаз айында оқуын бітіріп, кеткеннен кейін оны алмастыратын күшті Лейбористтік көшбасшы болмағандықтан, 1935 жылы желтоқсанда Лейбористтік клуб өз конституциясына коммунистік Октябрь клубымен бірігуге кедергі келтіретін нәрсені жою үшін түзетулер енгізді. Одан кейін екі клуб бірігіп, «халық фронты» құрды. Клуб мүшелерінің саны соғысқа дейін 1000 мен 1200 арасында өзгерді, бұл Оксфордтың барлық 5023 студентінің шамамен бестен бірін құрады, қандай сандар қолданылғанына байланысты. Клубтың барлық мүшелерінің ішінде коммунистер шамамен 200-ден аз болды.

Антисемитизмге қатысты тергеу

Ұлттық Еңбек партиясы Джанет Ройалды 2016 жылдың ақпан айында Клуб ішіндегі антисемитизм туралы айыптауларды зерттеу үшін тағайындады. Ол кездегі қазіргі төрағасы мен тағы бір лауазымды тұлға клубтан кетіп, клубта болған деп санайтын кемсітушілік пен антисемитизм оларды алаңдатқанын мәлімдеді. Толыққанды жарияланбаған, бірақ 2016 жылдың тамызында бұқаралық ақпарат құралдарына тараған есепте антисемиттік оқиғалар болғаны және кейбір еврей мүшелері клубқа баруға ұялып қалғаны, алайда мәселенің көлемін анықтау қиын болғаны туралы қорытынды жасалды.

Құрылымы мен ұйымдық құрылымы

ОЖКБ-ны сайланған Атқару комитеті басқарады, ол ОЖКБ Конституциясында белгіленген. Конституцияны кез келген ОЖКБ Жалпы жиналысында, Мерзімдік Жалпы жиналысында (МЖЖ) немесе Кезектен тыс Жалпы жиналысында үштен екі көпшілік дауыспен өзгертуге болады; онда оның мүшелері саясатты қабылдау үшін ұсыныстар (мысалы, Еңбек партиясының Саясатты қарауға ұсыныстар) жасай алады, Атқару комитетінен есептерді тыңдай алады және МЖЖ-да жаңа Атқару комитетін сайлай алады. ОЖКБ Конституциясының ең соңғы нұсқасы бойынша (2022 жылғы көктемгі семестрдегі жағдай бойынша) Атқару комитетінің төрағасы – екі тең төраға. Бір тең төраға лауазымын әрқашан "өзін әйел немесе трансфеминин деп толық немесе ішінара танымымен" анықтайтын адам иеленуі керек, ал әр МЖЖ-да Атқару комитетінің үш лауазымы маргиналданған гендерлік тобына жататынын өзі анықтаған адамдарға резервтеледі. ОЖКБ науқандарды да ұйымдастырады. Клуб Оксфорд Шығыс Еңбек партиясына қолдау көрсетуде маңызды рөл атқарады және 2009 жылдың шілдесіндегі сайлауға үлкен үлес қосты, онда Еңбек партиясы округтік кеңесте төрт орын жеңіп алды, бұл округтағы ең сәтті нәтиже болды. Сайлаудағы жеңісі туралы баяндамасында Червелл клубтың сол кездегі тең төрағасы Джейкоб Тернер жергілікті партияның, оның ішінде Еңбекшілер клубының мүшелерінің үлкен күш-жігерінің нәтижесі болғанын айтты. «Біз адамдармен кездесіп, бізге дауыс беруді сұрамадық, біздің кеңесшілеріміз оларға қалай көмектесе алатынын сұрадық. Біз тұрғындармен қарым-қатынас орнаттық, ол ақырында дауыс беру арқылы көрінді». 2010 жылғы жалпы сайлауға дейін клуб әр жексенбіде 20 науқаншыны дайындады. Бұл Оксфорд Шығысының елдегі ең жоғары сайлаушылармен байланыс деңгейіне ие болуына үлкен үлес қосты (Уэльс, Шотландия және Солтүстік-Шығыс жиынтығынан асып түсті). 2012 жылы клуб Еңбек партиясының қаладағы алғашқы студенттік округін екі онжылдықтан бері жеңіп алуына көмектесті. Мүмкіндігі болғанда клуб мүшелерін басқа қалаларға науқандарға жібереді, соның ішінде Рединг, Слау, Саутгемптон және тіпті Эдинбургке. 2022 жылы ОЖКБ Бирмингемге барып, Бирмингем Эрдингтонды сәтті қорғауға қатысты науқанға қатысты. ОЖКБ бірнеше әлеуметтік іс-шараларды ұйымдастырады, соның ішінде көктемгі семестрде жаңа студенттерге арналған кешкі ас және көктемгі семестрде барбекю немесе пикник. ОЖКБ жыл сайын Джон Смитті еске алу кешкі асын өткізеді, ол Хиллари семестрінің бесінші аптасында өтеді. Бұл кеш 1994 жылы қайтыс болған бұрынғы Еңбек партиясының жетекшісі Джон Смиттің өмірі мен еңбегіне арналған. Бұл шараға соңғы кезде сөз сөйлеген спикерлердің қатарында Нил Киннок, Эндрю Адонис және Маргарет Беккет болды.

Еңбек студенттері

ОУКК бұрын Еңбек студенттерімен байланыста болған, ал бұрынғы ОУКК мүшелері онда бірқатар лауазымдарды атқарған. 2011 жылдың ақпан айында ОУКК ұйым басқарылу жолына наразылық білдіріп, бір жылға Еңбек студенттерінен бөлінді. 2012 жылдың ақпан айында ОУКК 20-4 дауыспен есеп беруді және демократияны жақсартудағы ұйым басшылығының жетістіктеріне сілтеме жасай отырып, Еңбек студенттеріне қайта қосылуға дауыс берді. Алайда, 2019 жылы клуб Оуэн Винтер мен Рози Сурбуттың төрағалық етуімен, Лейборист студенттерінің ұлттық комитетінің нашар жұмысы мен Солтүстік Лейборист клубының барлық дерлік мүшелерін қууы себепті бірауыздан бөлінуге дауыс берді. Осыдан кейін Лейборист партиясының Ұлттық атқару комитеті Лейборист студенттерін толығымен ажыратуға дауыс берді. 2022 жылы Еңбек студенттері қайта құрылғаннан кейін ОУКК кандидаттарды мақұлдау арқылы алдағы ішкі сайлауға қатысуды қолдайтын ұсынысқа тартыспен дауыс берді. ОУКК-нің екі мүшесі, оның ішінде төрағалыққа бір кандидат 2022 жылғы Еңбек студенттері атқарушылығына түсті.

Басқа

OULC басқа социалистік ұйымдармен, кәсіподақтармен және Лейбористік партиясының топтарымен де байланыста, оның ішінде Оксфорд ауданының, Рединг және Слау лейбористік партияларымен.

Оксфорд университетінің студенттер одағы

Оксфорд университетінің студенттік одағы (OUSU) 1970 жылдардың басында құрылғаннан бері OULC өкілдігін сақтап келеді. 1980 жылдардың басында Джон Гроганнан бастап көптеген Лейборист президенттер болды, ал OULC кандидаттары соңғы жылдары 1999 (Аннелизе Доддс), 2000 (Кирсти МакНилл), 2004 (Эмма Норрис), 2005 (Алан Стрикленд) және 2006 (Мартин МакКласки) сайлауларында жеміс берді. Клуб енді ресми кандидаттарды тікелей ұсынбаса да, OUSU-дың атқару комитеті мен делегаттар құрамында да Лейборист өкілдері болды. 2019 жылы бұрынғы тең төраға Әниша Фарук Оксфорд студенттік одағының президенті болып сайланды, ал оның әріптесі Рей Уильямс қолжетімділік және академиялық мәселелер жөніндегі вице-президент болып сайланды.

Ұлттық студенттер одағы

Стивен Твигг 1990-шы жылдардың басында Ұлттық студенттер одағының ұлттық президенті және OULC мүшесі болған.

Жергілікті билік

Қазіргі уақытта ОУКК-нің алты қазіргі немесе бұрынғы мүшесі Оксфорд қалалық кеңесінде отыр, ал біреуі Оксфордширдегі округтік кеңесші. 2016 жылғы Оксфорд қалалық кеңесінің сайлауында, сол кездегі OULC мүшелік және түлектер жөніндегі офицері Дэн Или Уильямсон Холивелл аймағының кеңесшісі болып сайланды, ол қаланың көптеген орталық университет колледждеріне қызмет көрсетті. 2021 жылы Майкл О'Коннор, аспирант және OULC мүшесі, Холивелл аймағының округтік кеңесшісі болып сайланды. 2022 жылы бірнеше бұрынғы OULC төрағалары кеңес орындарына кандидат болды, оның ішінде Дэвид Партон және Элеонора Ормсби, екеуі де Вестминстер қалалық кеңесі үшін.

Парламент

2005 жылғы жалпы сайлауда бес жақында ғана ОУКК мүшелері еңбекшілер партиясынан кандидаттар ретінде сайлауға түсті. 2019 жылғы сайлауда сол жылы алғашқыда тең төраға болған Рози Сурбут Оксфорд Батысы мен Абингдон округінен еңбекшілер партиясынан кандидат ретінде бақ сынады. Қазіргі парламентте бұрынғы ОУКК мүшелері Анжела мен Мария Игл, Эд Милибэнд, Рейчел Ривз, Элли Ривз, Аннелизе Доддс, Бриджет Филлипсон, Кир Матер және Алистер Стратерн бар. Парламент құрамына енбеген Джон Гроган, Дэвид Милибэнд және Эд Боллс Оксфордта ОУКК мүшелері болған (Боллс сонымен қатар Оксфорд университетінің консерваторлар қауымдастығының мүшесі болды), ал Ұлыбритания Еуропалық Одақтан шығар алдында ОУКК түлектері Ричард Корбет және Мэри Хониболл екеуі де Еуропалық парламент депутаттары болды.