Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Рэндольф Лавлейс II (30 желтоқсан 1907 – 12 желтоқсан 1965) – американдық дәрігер, ғарыш медицинасына үлес қосып, оның дамуына қызмет еткен.
American physician
William Randolph Lovelace II (December 30, 1907 – December 12, 1965) was an American physician who made contributions to aerospace medicine.
Өмірбаян
Ол Гарвард медицина мектебінде медицинаны оқып, 1934 жылы бітірді. Оның интернатурасы Нью-Йорктегі Беллвью ауруханасында және Миннесота штатының Рочестер қаласындағы Мейо клиникасында өтті. Содан кейін ол одан әрі білім алу үшін Еуропаға барды. Авиацияға қызығушылық танытқан ол Армия медициналық корпусының резервіндегі бірінші лейтенант шенімен Ұшқыш дәрігері болды. Ол жоғары биіктіктегі ұшу мәселелерін зерттей бастады, ал 1938 жылы Райт-филдте орналасқан аэромедициналық зертханасы одан жоғары биіктіктегі ұшақтарда қолдану үшін оттегі маскасын жасауды сұрады. 1940 жылы ол үш әйелдің жылдамдық рекордын ұстаған ұшқыш Жаклин Кокранмен танысты. Осылайша екеуінің өмір бойына созылған достығы қалыптасты. Кокранның ықпалымен Лавлейс әйелдердің ғарышқа ұшу мүмкіндіктеріне бағытталған зерттеу бағдарламасын жасады. Лавлейс әйелдердің кішкентай және жеңіл болғандықтан шағын ғарыш аппараттарына өте қолайлы бола алатынына сенді. Лавлейс жеке клиникасында жиырма бес әйелді сынақтан өткізді. Таңдалған әйелдер Лавлейстің талаптарына сай болуы керек: 35 жасқа дейін, денсаулығы жақсы, екінші дәрежелі медициналық сертификаты, бакалавр дәрежесі, FAA коммерциялық ұшқыш куәлігі немесе одан да жоғарысы, және 2000 сағаттан астам ұшу тәжірибесі болуы керек. Сынақтарды бастамас бұрын Лавлейстің әйелдері көптеген рентген суреттері мен төрт сағаттық көз тексеруін қамтитын жан-жақты тексеруден өтуі керек болды. Әйелдердің дене күші арнайы велотренажерлер арқылы тексерілді, олардың тыныс алуы бақыланды, ал құлақтарына мұз су құйылып, бас айналуын тудыру арқылы әйелдердің қаншалықты жылдам қалпына келетіні анықталды. Джерри Кобб Меркурий жетілігімен бірдей медициналық сынақтарды сәтті аяқтады. Лавлейстің тағы он екі әйелі таңдалды, бірақ олардың сынағы АҚШ Әскери-теңіз күштері Пенсаколадағы соңғы сынақ орталығына кіруге рұқсат бермегендіктен кенеттен тоқтатылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Лавлейс АҚШ Әскери-әуе күштерінде қызмет етті. Ол жеке өзі қашып құтылу және жоғары биіктікте парашютпен секіру тәжірибелерін жүргізді. 1943 жылдың 24 маусымында ол 40200 фут (12253 м) биіктікте ұшып бара жатқан ұшақтан секірді. Парашют ашылғаннан кейін ол есінен танып, қолғабының бірі жыртылғандықтан мұздады. Осы сынағы үшін ол "Ерекше ұшқыш айбаты" орденімен марапатталды. Оның әйелі Мэри екі ұл туды, бірақ екеуі де 1946 жылы полиомиелиттен қайтыс болды. Олардың үш қызы да болды. 1947 жылы олар Альбукеркиге (Нью-Мексико) көшіп, ол өзінің ағасымен Лавлейс клиникасына қосылды, олар бірге Лавлейс медициналық қорын құрды, қазір Альбукеркидегі Лавлейс тыныс алу зерттеу институты деп аталады. Ол басқару кеңесінің төрағасы болды. Оның алғашқы жұмысқа қабылдауы зерттеу директоры Клейтон Сэм Уайт болды. Лавлейс осы клиниканы медициналық аэроғарыш технологиясын дамытуға пайдаланды.
He studied medicine at the Harvard Medical School and graduated in 1934. His residences were served at New York's Bellevue Hospital and the Mayo Clinic in Rochester, Minnesota. He then went to Europe for further study. Having an interest in aviation, he became Flight Surgeon with the rank of First Lieutenant in Army Medical Corps Reserve. He began studying the problems of high altitude flight, and in 1938 the Aeromedical Field Laboratory located at Wright Field requested him to develop an oxygen mask for use in high altitude aircraft. It was in 1940 that he first met Jacqueline Cochran, a female pilot who held three women's speed records. The two would form a lifelong friendship. With Cochran's influence, Lovelace developed a research program focusing on women's capabilities for spaceflight. Lovelace believed women could be highly suitable for space because they were smaller and lighter for small space vehicles. Lovelace used his privately owned clinic to test twenty five women. The women who were chosen all had to fulfill Lovelace's requirements: be under the age of 35, in good health, hold a second class medical certificate, have a bachelor's degree, hold an FAA commercial pilot rating or better, and have over 2,000 hours of flying time. Prior to beginning testing, Lovelace's women had to undergo thorough examinations which included numerous x rays and four hour eye exams. The women's bodies were physically tested by using special stationary bikes to test their respiration and ice water was shot into their ears to induce vertigo to see how quickly the women could recover. Jerrie Cobb successfully completed all of the same medical testing as the Mercury Seven men. Twelve more of Lovelace's women were chosen, but their testing ended suddenly due to the United States Navy no longer granting access to the final testing facility in Pensacola. During World War II, Lovelace served in the United States Army Air Forces. He personally performed experiments in escape and the use of the parachute at high altitude. On 24 June 1943 he bailed out of an aircraft flying at 40,200 feet (12253 m). After the parachute opened he was knocked unconscious, and he suffered frostbite when one of his gloves was ripped off. For this test he was awarded the Distinguished Flying Cross. His wife Mary had two sons, but both died of poliomyelitis in 1946. The couple also had three daughters. In 1947 they moved to Albuquerque, New Mexico, and he joined his uncle at Lovelace Clinic, with whom he established the Lovelace Medical Foundation, currently known as the Lovelace Respiratory Research Institute, in Albuquerque. He became the chairman of the Board of Governors. His first hire was Clayton Sam White for director of research. Lovelace used this clinic to promote the development of medical aerospace technology.
АҚШ үкіметінде жұмыс істеу
1951 жылдан 1952 жылға дейін Лавлейс Қарулы Күштер Медициналық саясаты жөніндегі кеңестің төрағасы болды. 1951 жылы Лавлейс клиникасы АҚШ Атом энергиясы комиссиясымен оннан астам түрлі жануарға ядролық жарылыстан туындаған жарақаттарды зерттеу үшін далалық және зертханалық тәжірибелер жүргізуге келісімшарт жасады. Клиникада әртүрлі жануар түрлерінің қанша уақытта өлгені және ядролық жарылыс толқындарынан жануарлардың өкпесінде қанша із қалғаны бақыланды. Лавлейс клиникасы АҚШ Орталық барлау агенттігінің Lockheed U-2 тыңшы ұшағымен ұшуға тағайындалған ұшқыштарды тексеруден өткізді. Ұшқыштарға жоғары биіктіктегі ұшудың әсерін зерттеу жұмыстарын бұрынғы «Paperclip» операциясының қатысушысы, Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін және оның кезінде нацистік Люфтваффе үшін жоғары биіктіктегі ұшудың физиологиялық әсерін зерттеген Ульрих Камерон Лютф жүргізді. 1958 жылы ол NASA-ның Өмір ғылымдары жөніндегі арнайы кеңес комитетінің төрағасы болып тағайындалды. NASA Өмір ғылымдары басшысы ретінде ол «Меркурий» жобасы үшін таңдалған астронавттарды іріктеуде маңызды рөл атқарды. 1959 жылы ол әйелдердің ғарышкерлерді даярлау бағдарламасына қатысуға физикалық жарамдылығын анықтау үшін емтиханды бастады. 1964 жылы ол NASA-ның ғарыш медицинасы директоры болып тағайындалды.
From 1951 to 1952, Lovelace served as chair of the Armed Forces Medical Policy Council. In 1951, Lovelace's clinic was awarded a contract by the United States Atomic Energy Commission to conduct field and laboratory experiments on the injuries caused by nuclear detonation on more than a dozen different kinds of animals. The clinic monitored how fast various species of animals died and the number of scars on the lungs of the various animals caused by nuclear shock waves. Lovelace's clinic tested pilots assigned to fly the Lockheed U 2 spy plane of the U. S. Central Intelligence Agency. Experiments on the effects of high altitude flight on the pilots were conducted by former Operation Paperclip recruit Ulrich Cameron Luft, who had conducted tests for the Nazi Luftwaffe on the physiological effects of high altitude activities before and during World War II. In 1958 he was appointed the chairman of the NASA Special Advisory Committee on Life Sciences. As head of NASA's Life Sciences, he would then play a key role in the selection of the astronauts chosen for Project Mercury. In 1959 he also began examinations to determine the physical suitability of women candidates for the astronaut training program. In 1964 he was appointed NASA’s Director of Space Medicine.
Өлім
1965 жылы 12 желтоқсанда Ловлейс және оның әйелі жеке ұшақта Колорадо штатындағы Аспен қаласының жанынан ұшып бара жатқанда, ұшақ каньонға құлады. Доктор және миссис Ловлейс, сондай-ақ олардың ұшқышы Милтон Браун (27 жас) апат орнында қаза тапты. Олардың денелерін бірнеше күннен кейін іздеу тобы тапты, бірақ қатты қарлы боранға байланысты іздеу жұмыстары кейінге шегерілді. Ұшқыш доктор мен миссис Ловлейсті біріне-бірі жақын орналастырып, жарақаттарынан көз жұмғанша оларды пальтомен жапқан.
On December 12, 1965, Lovelace and his wife were being flown in a private plane near Aspen, Colorado when the plane crashed into a canyon. Dr. and Mrs. Lovelace, along with their pilot, Milton Brown (27), died at the crash site. Their bodies were found by a search party days later after their efforts were delayed due to a severe snow storm. The pilot had arranged Dr. and Mrs. Lovelace next to each other and covered them with a coat before he died of his injuries and exposure.