Әдепсіздік анықтау тесті: Хиклин сынағының тарихы

Кіріспе

Әдепсіздікке қатысты құқықтық сынақ

Хиклин сынағы – 1868 жылғы R. v Hicklin ісімен белгіленген әдепсіздікке қатысты құқықтық сынақ. Дау 1857 жылғы "Әдепсіз жарияланымдар туралы" заңдағы "әдепсіз" сөзінің заңдық түсіндірілуіне байланысты болды, бұл заң әдепсіз кітаптарды жоюға рұқсат берді. Сот барлық материалды, егер ол "әдепсіздікке бейім жандардың санасын бұзып, тәлім-тәрбиесін нашарлатса", оның көркемдік немесе әдеби құндылығына қарамастан, әдепсіз деп шешті.

Тарих

Қазіргі ағылшын құқығының әдепсіздік туралы заңдары 1857 жылғы «Әдепсіз жарияланымдар туралы» заңмен, сондай-ақ Лорд Кэмпбелл заңымен басталды. Корольдік соттың бас судьясы Лорд Кэмпбелл заң жобасын ұсынды, ол әдепсіз және порнографиялық материалдарды тәркілеу және жедел жоюды көздеді. Заң сонымен қатар мұндай материалдар сақталатын күдікті ғимараттарды іздестіру ордерлерін беруге өкілеттік берді. «Регина v Хиклин» ісі Генри Скотт деген адамды қамтыды, ол «Конфессионал ашылды: Рим дінінің рухани қызметкерлерінің тәлкекке салуын, Конфессионалдың күнәларын және әйелдерге қойылған сұрақтарды көрсету» атты католиктерге қарсы памфлеттерді қайта сатқан. Бұл памфлеттер әдепсіз деп танылып, жоюға бұйырылғанда, Скотт бұл шешімге қарсы сотқа шағымданды. Рекорд ретінде мұндай бұйрықтарға жауапты Бенджамин Хиклин жою бұйрығын күштен шығарды. Хиклин Скотттың мақсаты қоғамдық моральды бұзу емес, католик шіркеуіндегі мәселелерді көрсету болды деп шешті; демек, Скотттың ниеті кінәсіз болды. Осылайша Хиклин күдікті жұмыстың бөліктерін контекстке қарамастан бағалауға мүмкіндік берді. Егер жұмыстың кез келген бөлігі әдепсіз деп табылса, бүкіл жұмыс заңсыз деп жариялануы мүмкін.

АҚШ-та

Америка Құрама Штаттарында әдепсіздік заңдарын қабылдау негізінен Энтони Комстоктың күш-жігеріне байланысты болды, оның қарқынды лоббисі 1873 жылы Комсток актісі деп аталатын әдепсіздікке қарсы заңның қабылдануына әкелді. Комсток жаңа заңның орындалуын бақылау үшін пошта инспекторы болып тағайындалды. Жиырма төрт штат штаттар ішінде таратылатын материалдарға қатысты осындай тыйым салулар қабылдады. Заң тек жыныстық сипаттағы материалдарды ғана емес, сонымен қатар бала тууды бақылау және абортпен айналысатын материалдарды да қылмыстық деп жариялады. АҚШ-тағы төменгі соттар 1868 жылдан бастап Хиклин стандартын кейде қолданғанмен, 1879 жылы ғана көрнекті федералды судья Сэмюэл Блатчфорд Д. М. Беннетттің Хиклинді қолдану арқылы әдепсіздік туралы үкімін қолдаған кезде, Комсток заңының конституциялықлығы берік бекітілді. 1896 жылы Жоғарғы Соттың Розен Америка Құрама Штаттарына қарсы ісінде Хиклин сынағын әдепсіздіктің тиісті сынағы ретінде қабылдады. Алайда 1933 жылы Хеклин сынағы федералды деңгейде аяқталды, өйткені Құрама Штаттары Улисс деп аталатын бір кітапқа қарсы, 72 F.2d 705 (2d Cir. 1933), судья Джон Вулси Улисс әдепсіз емес деп тапты. Хиклиндік сынақтан аулақ болып, ол әдепсіздікті бағалау кезінде сот (1) жұмысты тұтастай қарастыруы керектігін айтты, тек контекстінен тыс түсіндіруге болатын таңдалған үзінділерді ғана емес; (2) ең осал адамға емес, орташа адамға әсері; және (3) қазіргі қоғамдық стандарттар. Бұл шешім ересектерде балаларды бұзатын материалдарды ұстауға қарсы болғандардың пікірін жоққа шығарды. Ақырында, 1957 жылы Жоғарғы Сот Roth v. United States ісі бойынша Хеклин тестісі орынсыз деп шешті. Ротта судья Бреннан көпшіліктің атынан жазған, кейбір американдық соттар Хиклин стандартын қабылдады, бірақ кейінірек шешімдер көбінесе "қазіргі қоғамдық стандарттарды қолдану арқылы орташа адамға, жалпы алғанда материалдың басым тақырыбы ерікті қызығушылыққа ұмтылып жата ма" деген сұраққа сүйенді. Бұл Рот тесті Америка Құрама Штаттарында әдепсіздіктің жаңа анықтамасы болды.

Adoption of obscenity laws in the United States was largely by the efforts of Anthony Comstock, whose intense lobbying led to the passage in 1873 of an anti obscenity statute, known as the Comstock Act. Comstock was appointed postal inspector to enforce the new law. Twenty four states passed similar prohibitions on materials distributed within the states. The law criminalized not only sexually explicit material, but also material dealing with birth control and abortion. Although lower courts in the U. S. had used the Hicklin standard sporadically since 1868, it was not until 1879, when prominent federal judge Samuel Blatchford upheld the obscenity conviction of D. M. Bennett using Hicklin, that the constitutionality of the Comstock Law became firmly established. In 1896, the Supreme Court in Rosen v. United States, , adopted the Hicklin test as the appropriate test of obscenity. However, in 1933, the Hicklin test ended on the federal level when, in United States v. One Book Called Ulysses, 72 F.2d 705 (2d Cir. 1933), Judge John Woolsey found Ulysses to not be obscene. Avoiding the Hicklin test, he said instead that in evaluating obscenity, a court must consider (1) the work as a whole, not just selected passages that could be interpreted out of context; (2) the effect on an average, rather than the most susceptible person; and (3) contemporary community standards. This ruling refuted those who argued against adult possession of material that could hypothetically corrupt a child. Finally, in 1957, the Supreme Court ruled in Roth v. United States, that the Hicklin test was inappropriate. In Roth, Justice Brennan, writing for the majority, noted that some American courts had adopted the Hicklin standard, but that later decisions more commonly relied upon the question of "whether to the average person, applying contemporary community standards, the dominant theme of the material taken as a whole appeals to prurient interest." This Roth test became essentially the new definition of obscenity in the United States.