Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық прототиптік 5.56 мм айналмалы ұңғылы пулемет
American prototype 5.56 mm rotary barreled machine gun
XM214 Microgun – американдық прототиптік 5.56 мм айналмалы ұңғылы пулемет. Ол General Electric компаниясымен жобаланып және құрастырылды. XM214 – M134 Minigun пулеметінің кішірейтілген, жеңілдетілген нұсқасы болып табылады, ол M193 5.56×45 мм оқ-дәрісімен оқ атып шығарады.
The XM214 Microgun is an American prototype 5.56 mm rotary barreled machine gun. It was designed and built by General Electric. The XM214 was a scaled down smaller and lighter version of the M134 Minigun, firing M193 5.56×45mm ammunition.
Даму
XM214 бастапқыда ұшақтарға арналған қару ретінде әзірленген. Кейін General Electric оны GE Six Pak деп аталатын, бір адам көтере алатын қару жүйесіне жетілдірді. Толық Six Pak жүйесінің салмағы 38,5 кг, 1000 оқпен бірге, кейбір ауыр пулеметтермен салыстыруға болады. Six Pak-тегі негізгі қарудың салмағы 27 фунт немесе 12,2 кг. Жүйені екі сарбаз көтеріп жүруге болады және оны M122 штативіне немесе көліктің иінтірек орнатуына бекітуге болады. Жалпы ұзындығы 104 см, ал қарудың ғана ұзындығы 68,6 см. Ені (оқ-дәрі контейнерімен бірге) 44,4 см. Көбінесе оптикалық телескоп арқылы нысанаға қаралады. Six Pak құрамына XM214, қуат модулі және оқ-дәрі модулі кіреді. Оқ-дәрі модулінде зауытта жиналған, бір рет қолданылатын 500 оқтық екі кассета ұстағышқа орнатылған. Оқ-дәрілер иілгіш түтік арқылы қаруға жіберіледі. Бірінші кассета бос болған кезде, екінші кассетадан оқ-дәрілер беріледі және жаңа кассета қосу қажеттігін көрсететін сигнал шығады. Қуат модулі 24 вольттық никель-кадмий аккумуляторы, мотор және қатты күйдегі электрондық басқару элементтерін қамтиды. Егер аккумулятор көліктің қуат көзіне қосылмаса, 3000 оқтан кейін заряды таусылады. Жүйені шамамен бірдей салмақтағы екі бөлікке жылдам бөлуге болады. Бұл қаруға бекітілген лентаның соңындағы жылдам құлыптау құрылғысы арқылы жүзеге асырылады. Электрондық басқару құрамында ату шектегіші бар және атудан кейін қаруды автоматты түрде тазартады. Электрондық басқаруды пайдаланып, қарудың ату жылдамдығын 400 айналымнан 4000 айналымға дейін реттеуге болады. "Джейннің жаяу әскер қарулары" кітабының кейінгі басылымдарында теориялық циклдық жылдамдық 6000 айналымға дейін жетеді деп көрсетілген. "Машиналық пулеметтер. V том" кітабының авторы Джордж Чинн XM214 прототипінің ату жылдамдығы 10 000 айналымға дейін жететінін, бірақ бір адам көтере алатын Six Pak 4000 айналыммен шектелгенін айтады. General Electric оны 12 000 айналымда сәтті сынақтан өткізді.
The XM214 was first developed for aircraft applications. Later General Electric developed it into a man portable weapon system, known as the GE Six Pak. The complete Six Pak system weighed 85 pounds (38.5 kg) with 1,000 rounds of ammunition, comparable in weight to some heavy machine guns. The basic gun in the Six Pak weighed 27 pounds, or 12.2 kg. The system could be carried by a team of two soldiers and mounted either to an M122 tripod or a vehicle's pintle mount. The overall length is 104 cm, the gun only is 68.6 cm. The width (including ammunition case) is 44.4 cm. Sighting was usually by optical telescope. The Six Pak consisted of the XM214, the power module, and the ammunition module consisted of two 500 round, factory packed, and disposable cassettes mounted to a holding rack. Linked ammunition was fed through a flexible chute to the gun; when the first cassette was empty, ammunition would then feed from the second cassette, tripping a visible signal that a new cassette needed to be added to the rack. The power module contained a 24 volt nickel cadmium battery, a motor, and solid state electronic controls. Unless the battery was plugged into a vehicle's power supply, the battery's charge would be depleted after 3,000 rounds. The system could be broken down quickly into two portable loads of roughly apiece. This was accomplished by means of a quick release fitting at that end of the belt chute fastened to the gun. Electronic controls contained a burst limiter and handled the automatic clearing of the gun after bursts. Using the electronic controls, the weapon's rate of fire could be adjusted from 400 rpm all the way up to 4,000 rpm. Later editions of Jane's Infantry Weapons claimed a theoretical cyclic rate of up to 6,000 rpm. George Chinn, author of The Machine Gun Volume V, contended that the XM214 prototype had a rate of fire of up to 10,000 rpm, but the man portable Six Pak was limited to 4,000 rpm. General Electric tested it successfully at 12,000 rpm.
Микропулемет
Сондай-ақ, жеңіл ұшақтар мен тікұшақтарда сыртқы пайдалану үшін 88х10 дюймдік (224х25 см) 5,56 мм Микропулеметтік қаптама жасалды. Оқ-дәрі жиынтығы 1500-ден 3500 оққа дейін сыйымды және толыққанда салмағы белгіленбеген. Азықтандыру жүйесі спиральды барабан арқылы тізбексіз болды және номиналды атыс жылдамдығы минутына 6000 оқ құрады. Қажет болған жағдайда, жылдамдық 1000 немесе 10000 айналымға дейін реттелуі мүмкін. Электр қуаты кірістірілген аккумулятор жиынтығынан немесе ұшақтың өзінен берілуі мүмкін.
An 88 by 10 inch (224 x 25 cm) 5.56mm Microgun Pod was also developed for external use on light aircraft and helicopters. The unit had an ammunition capacity of 1,500 to 3,500 rounds and a loaded weight of The feeding system was linkless via a helical drum and had a nominal rate of fire of 6,000 rpm. Adjustments to 1,000 or 10,000 rpm were possible if desired. Power could be provided by a built in battery pack or from the aircraft itself.
Жарнама және қабылдау
Микропулеметтің басты артықшылығы M16 мылтығының 5,56 мм оғын атқару мүмкіндігі болды, бұл көптеген адамдарды жоюға мүмкіндік беретін қару еді. Стандартты мылтық патрондарын пайдаланатын жылдам ату қабілетіне ие болғандықтан, АҚШ Армиясы мен АҚШ Әуе Күштері XM214-ті ұшақтарда, тікұшақтарда және бронетранспорттық құралдарда қолдануға қызығушылық танытты. Кішірек және жеңіл Микропулемет, ауыр қаруланған ұшақтар мен шабуылдық тікұшақтарда Минигунды ығыстыра алады, оқ-дәрілерге, жабдықтарға және тіпті қосымша қаруларға орын босатады. Ірі Минигунды орнатуға шамасы келмейтін шағын ұшақтарға XM214 модулі орнатылуы мүмкін еді. General Electric компаниясы бұл қаруды АҚШ Әскери-теңіз күштеріне өзендік кемелерде қолдану үшін ұсынды. Компания инженерлері көптеген орнату нұсқаларын ұсынды, соның ішінде ашық есіктерге, ұшақтың қанаттарына немесе мұрнына, өзгертілген бомба бөлімшесіне жартылай ондаған қаруларды орналастыруға, тіпті автоматтандырылған қорғаныс желісінің мұнараларына орнатуға болатындығын көрсетті. Алайда, Микропулеметтің 5,56 мм патрондарын қолдануы оның кемшілігіне айналды. Ұшақ атысшылары үшін жоғары жылдамдықтарда дәлдік төмендеді, ал 7,62 мм Минигунмен салыстырғанда, ату қашықтығы шектеулі болды. General Electric компаниясы Микропулеметті жаяу әскерге арналған қару ретінде қайта бағыттауға тырысты, бірақ Армия қызығушылық танытпады.
The ability to fire the 5.56 mm round used by the M16 rifle was the major selling point for the Microgun, with the ability to kill massive numbers. With a fast firing gun using standard rifle ammunition, the US Army and US Air Force showed interest for use of the XM214 on aircraft, helicopters, and armored vehicles. The smaller and lighter Microgun could replace the Minigun on heavily armed gunship aircraft and attack helicopters, freeing up space for ammo, equipment, and even more guns. Certain small aircraft that could not handle the larger Miniguns could be given the XM214 in a pod. General Electric pitched the weapon to the US Navy for use on riverine craft. Company engineers proposed many mounting arrangements including open doors, in an aircraft's wings or nose, putting half a dozen guns in a modified bomb bay, and even in turrets of an automated defense network. However, the Microgun's prominent feature of using 5.56 mm ammunition was also its downfall. For aircraft gunners, accuracy suffered at high speeds, and range, compared to the 7.62 mm Minigun, was limited. General Electric tried to refocus its efforts by making the Microgun an infantry weapon, but the Army showed no interest.