Нейл Арнотт – шотланд дәрігері және өнертапқыш. Су төсегінің алғашқы нұсқасын ойлап тапты, Rumford медалін алды. Жанармайсыз пеш құрылысымен аты шықты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд дәрігері және өнертапқышы доктор Нил Арнотт (15 мамыр 1788 – наурыз 1874) – шотланд дәрігері және өнертапқышы. Ол су төсегінің алғашқы нұсқаларының бірі – Арнотт су төсегін ойлап тапты және 1852 жылы түтін шығармайтын пеш торының құрылысы, сондай-ақ желдету және жылыту жүйесін жақсартулары үшін Рамфорд медалімен марапатталды.
Scottish physician and inventor
Dr Neil Arnott FRS LLD (15 May 1788March 1874) was a Scottish physician and inventor. He was the inventor of one of the first forms of the waterbed, the Arnott waterbed, and was awarded the Rumford Medal in 1852 for the construction of the smokeless fire grate, as well as other improvements to ventilation and heating.
Өмір
Ол Арброт қаласында Александр Арнот пен оның әйелі Борререйден келген Энн Маклиннің ұлы ретінде дүниеге келді. Ол шебер нан пісірушілер әулетінен шыққан. Нейл Арнот Абердин университетінің Маришал колледжінің үздік түлегі болды (AM, 1805; MD 1814) және кейіннен Лондонда сэр Эверард Хоумның (1756–1832) басшылығымен оқыды. Осы арқылы он сегіз жасында Шығыс Индия компаниясының толыққанды хирургі қызметіне тағайындалды. Британдық Шығыс Үндістан компаниясы қызметінде хирург ретінде Қытайға екі рет сапар жасағаннан кейін (1807–1809 және 1810–1811), ол Лондонда қоныстанды және 1811–1854 жылдар аралығында тәжірибе жинады, осы істе тез арада үлкен беделге ие болды. Ол Филоматтық институтында «Физика элементтері» (1827) тақырыбында лекциялар оқыды. 1836 жылы ол Лондон университетінің негізін қалаушылардың бірі болды. Бірнеше жыл өткен соң ол француз және испан елшіліктерінің дәрігері тағайындалды, ал 1837 жылы патшайымның жеке дәрігері болды. 1838 жылы Корольдік қоғамның мүшесі (FRS) болып сайланды. Ол классикалық білімге қарамай, ғылыми білімді жақтады және Шотландияның төрт университетіне де, Лондон университетіне де 2000 фунт стерлинг көмектесу арқылы табиғаттануға қызығушылық танытты, бұл қаражат эксперименталды және практикалық зерттеулерді дамытуға жұмсалды. Ол 1874 жылы Лондонда қайтыс болды, бірақ анасымен бірге Эдинбургтегі Дин зиратында жерленген. Жасыраулы обелиск бастапқы зираттың солтүстік-батыс бөлігінде, үлкен Бети обелискінің батысында орналасқан.
He was born in Arbroath, the son of Alexander Arnott and his wife, Ann MacLean of Borreray. He came from a line of master bakers. Neil Arnott was a distinguished graduate of Marischal College, University of Aberdeen (AM, 1805; MD 1814) and subsequently studied in London under Sir Everard Home (1756–1832), through whom he obtained, when only eighteen, the appointment of full surgeon to an East Indiaman. After making two voyages to China acting as a surgeon in the service of the British East India Company (1807 9 and 1810–11), he settled in London where he practised from 1811–1854, and quickly acquired a high reputation. He gave lectures at the Philomathic Institution published as Elements of physics (1827). He was one of the founders of the University of London, 1836. Within a few years he was made physician to the French and Spanish embassies, and in 1837 he became physician extraordinary to the Queen. He was elected to the Fellow of the Royal Society (FRS) in 1838. He was a strong advocate of scientific, as opposed to purely classical, education; and he manifested interest in natural philosophy by the gift of 2,000 pounds to each of the four universities of Scotland and to the University of London, to promote its study in the experimental and practical form. He died in London in 1874 but is buried with his mother in Dean Cemetery in Edinburgh. The simple obelisk lies in the north west section of the original cemetery, west of the large Beattie obelisk.
Денсаулық пен аурудың себептері туралы көзқарас
Арнот денсаулыққа табиғи көзқарас пен түрлі аурулардың себептері туралы жақтас болды. "Эдинбург пен Глазгода болған қызулар туралы" деген мақаласында Арнот былай деп жазды: "Адамның денсаулығына қатысты барлық зерттеулерге едәуір қарапайымдық сыйлайды, егер адамның төңірегіндегі нәрселер мен ықпалдардың ішінде, ол бақылай алатындарына келсек, оның денсаулығын сақтауы үшін тек төрт нәрсеге қол жеткізуі және екі нәрседен аулақ болуы керек; яғни, оның денсаулығы тек қажеттіліктердің жетіспеуі немесе дұрыс пайдаланбауы, немесе зиянды факторлардың тікелей әсерінен нашарлауы немесе өмірі қысқаруы мүмкін". Арнот сау болу үшін ауаның тазалығы, температура, тағам және сана мен дененің жаттығулары қажетті төрт нәрсе деп есептеді. Егер адам осы төрт нәрсеге қол жеткізе алса, сондай-ақ зорлық-зомбылықтан және улардан (Арнот ауру тудырады деп санайтын нәрселер) сақтанса, онда денсаулығында өмір бойы проблемалар тумайды және дене мүмкіндік беретінше ұзақ өмір сүре алады. Арнот төрт қажетті нәрсенің қасында болу арқылы адам денесінің құрылысы "үйлесімді жағдайларға бейімделіп, денсаулыққа және ұзақ өмірге қабілетті темпераменттер мен ерекшеліктерге айналады" деді. Арнот сонымен қатар "Шотландиядағы санитарлық сауалнама" еңбегінде Кедейлер заң комиссарларына жасалған баяндаманың қорытындыларына сілтеме жасады және осы баяндаманың мазмұнын фактілер деп қарастырды, соның ішінде малярияның жануарлар мен өсімдіктердің шіруі немесе ыдырауы кезінде бөлінетін газдардан пайда болатыны туралы мәлімдемеге назар аударды.
Arnott was a strong advocate for a natural view of health and on the causes of various diseases. In his paper "On the Fevers Which Have Prevailed Edinburgh and Glasgow," Arnott noted "It gives remarkable simplicity to all inquiries respecting health, to know that among the things and influences around man on earth, in regard to which he can exercise control, there are only four which he needs to obtain, and two which he needs to avoid, that he may have uninterrupted health for as long as the human constitution is formed to last; in other words, that only by some want or misuse of the requisites, or by the direct agency of the noxious agencies can his health be impaired or his life be shortened." Arnott believed that the four items that needed to be obtained in order to be healthy were fit air, temperature, aliment, and exercise of the mind and of the body, and that if an individual had access to all four of these items, while avoiding violence and poisons (items that Arnott believed caused disease and therefore were to be avoided), that the individual would have no issues when it came to health throughout their life and would be able to live for as long as the body permits one to live, and that by surrounding oneself with the four essential items, the human bodily makeup would slowly become modified by "kindred circumstances not deemed diseases but called temperaments and varieties, compatible with health and long life." Arnott also referenced the findings of the report made to the Poor Law Commissioners in his paper Sanitary Inquiry Scotland, and regarded the contents of this report as facts, making note of the claim that malaria was caused by the exhalation released during putrefaction or decomposition of animal and vegetable substances.
Өнертабыстар
Ерте жастан бастап Арнотт табиғатты зерттеуге деген үлкен құмарлыққа ие болды, және оған оның кәсібінде көмектесетін тапқырлық та қосылды. Осы тапқырлығының арқасында ол 19 ғасырда мүгедектерде төсек жараларын болдырмау үшін арналған Арнотт су төсегін ойлап тапты. Төсек сумен толтырылған ваннадан және үстіне жабыстырылған, резеңке сіңген матадан жасалған қаптамадан тұрды, оның үстіне жеңіл жамылғылар салынатын. Алайда, Арнотт өзінің бұл дизайнын патенттемеді, сондықтан патент болмағандықтан кез келген адам осы үлгіде төсек жасауға құқылы болды. Кейіннен бұл конструкция теңіз ауруын болдырмауға арналған сумен толтырылған креслоға айналды. Оның басқа да өнертабыстарының ішінде Арнотт желдеткіші және Арнотт пеші бар.
From his earliest youth, Arnott had an intense love of natural philosophy, and to this added an inventiveness which served him in good stead in his profession. This inventiveness helped him to design the Arnott waterbed in the 19th century that was devised to prevent bedsores in invalids. The bed was composed of a bath of water with a covering of rubber impregnated canvas, on which lighter bedding was placed. However, Arnott didn't patent his design, and without a patent, anyone was able to construct a bed in this design. The design was later developed into a water filled chair intended to prevent seasickness. Other inventions include the Arnott ventilator and the Arnott stove.