Кіріспе
Организмнің геномында кодталған тұқым қуалайтын ретровирустар Эндогендік ретровирустар (ЭРВ) - геномдағы ретровирустарға өте ұқсас және олардан алынуы мүмкін эндогендік вирустық элементтер. Олар жаакты омыртқалы жануарлардың геномдарында көп кездеседі және олар адам геномдарының 5-8% -ын құрайды (төменгі бағалаулар ~ 1%). ERV - бұл тік мұрагерлік провирустық тізбек және транспозон деп аталатын геннің бір түрінің субкласы, ол әдетте ген экспрессиясы мен реттеуде маңызды рөл атқару үшін геном ішінде жинақталып, жылжытылуы мүмкін. Алайда, ERV-да транспозондық функциялардың көпшілігі жоқ, олар әдетте жұқпалы емес және көбінесе ретровирустық репликация циклінің ақаулы геномдық қалдықтары болып табылады. Олар түйіршікті провирустық ретроэлементтер ретінде олардың кіріктірілуі мен оқшауланған көшірмесі арқылы хост клетканың ядролық геномға бөлінеді. Зерттеушілер ретровирустардың I сынып элементі ретротранспозон деп аталатын транспозонның бір түрінен пайда болғанын болжайды; Вирустық ДНҚ-ның тұқым қуалайтын желіде интеграциялануы ERV-ді тудырады, ол кейіннен қоныс аударушы популяцияның гендік қорында бекітілуі мүмкін.
Endogenous retroviruses (ERVs) are endogenous viral elements in the genome that closely resemble and can be derived from retroviruses. They are abundant in the genomes of jawed vertebrates, and they comprise up to 5–8% of the human genome (lower estimates of ~1%). ERVs are a vertically inherited proviral sequence and a subclass of a type of gene called a transposon, which can normally be packaged and moved within the genome to serve a vital role in gene expression and in regulation. ERVs however lack most transposon functions, are typically not infectious and are often defective genomic remnants of the retroviral replication cycle. They are distinguished as germline provirus retroelements due to their integration and reverse transcription into the nuclear genome of the host cell. Researchers have suggested that retroviruses evolved from a type of transposon called a retrotransposon, a Class I element; When integration of viral DNA occurs in the germ line, it can give rise to an ERV, which can later become fixed in the gene pool of the host population.
Құрылу
Ретровирустың репликациялық циклы вирустық геномның ДНК көшірмесін қоныс клеткасының ядролық геномына енгізуді ("интеграциялауды") қамтиды. Ретровирустардың көпшілігі соматикалық жасушаларды жұқтырады, бірақ кейде тұқымдық жасушаларды (ұмырша мен жыныс мүшелерін өндіретін жасушаларды) жұқтыруы да мүмкін. Сирек кезде ретровирустық интеграция өмір сүретін организмге айналатын түйіршікті жасушада болуы мүмкін. Бұл организм ретровирустық геномды өз геномның ажырамас бөлігі ретінде - "эндогенді" ретровирусты (ERV) алып жүреді, оны ұрпақтары жаңа аллель ретінде мұра ете алады. Көптеген ERV-лер миллиондаған жылдар бойы олардың геномдарында сақталып келеді. Алайда, олардың көпшілігі қожайынның ДНК-сы репликациясы кезінде белсенділіксіз мутацияларға ие болды және енді вирусты шығара алмайды. ERV-лер рекомбинациялық өшіру деп аталатын процесс арқылы геномнан ішінара алынып тасталуы мүмкін, онда жаңадан біріктірілген ретровирустарды қоршап тұратын бірдей тізбектер арасындағы рекомбинация вирустық геномның ішкі, белок кодтау аймақтарын өшіруге әкеледі. Жалпы ретровирустың геномдары вирустық геномның инвазиясы, репликациясы, қашып кетуі және таралуы үшін маңызды үш геннен тұрады. Бұл үш ген - gag (вирустың өзегі үшін құрылымдық ақуыздарды кодтайды), pol (реверс транскриптаза, интеграза және протеаза үшін кодтайды) және env (вирустың сыртқы жағы үшін жапсырма ақуыздарын кодтайды). Бұл вирустық ақуыздар полипротеиндер ретінде кодталады. Ретровирустар өмірлік циклін жүргізу үшін қожайын жасушаның механизміне қатты сүйенеді. Протеаза вирустық полипротеиндердің пептидтік байланыстарын бұзады, бұл жеке ақуыздарды функционалды етеді. Кері транскриптазалар ядроға кірмес бұрын, қожалық жасушасының цитоплазмасындағы вирустық РНК-дан вирустық ДНК-ны синтездеу үшін жұмыс істейді. Интеграза вирустың ДНК-сы қоныс тегінің геномына қосылуын басқарады. Уақыт өте келе, ERV-дің геномдары тек нүктелік мутацияларға ие болып қана қоймай, сонымен қатар басқа ERV-мен араласып, қайта бірігеді.
Геномдық эволюциядағы рөлі
Эндогенді ретровирустар геномдарды қалыптастыруда белсенді рөл атқарады. Бұл саладағы зерттеулердің көпшілігі адам мен жоғары приматтардың геномдарына бағытталған, бірақ басқа омыртқалы жануарлар, мысықтар мен қойлар сияқты, терең зерттелген. ERV геномдарын жантастыратын ұзақ терминалдық қайталау (LTR) тізбектері жиі баламалы промоторлар мен күшейткіштер ретінде әрекет етеді, көбінесе тіндік ерекше нұсқаларды шығара отырып, транскриптомға ықпал етеді. Сонымен қатар, ретровирустық ақуыздар жаңа хост функцияларын, әсіресе көбею мен дамуда, орындауға мүмкіндік береді. Гомолог ретровирустық тізбектер арасындағы рекомбинация да гендердің араласуына және генетикалық өзгерістің пайда болуына ықпал етті. Сонымен қатар, ретровирустық тізбектердің әлеуетті антагонистік әсерлері жағдайында репрессорлық гендер оларға қарсы күресу үшін эволюцияланды. Эндогендік ретровирустардың шамамен 90% -ы жеке LTR болып табылады, онда барлық ашық оқу фреймдері (ORF) жоқ. Толық ретровирустық тізбекпен байланысты жеке ЛТР- лар мен ЛТР- лар хост гендеріндегі транскрипциялық элементтер ретінде әрекет ететіндігі дәлелденді. Олардың әрекет ету диапазоны негізінен белокты кодтайтын гендердің 5' UTR-ге кірігуі арқылы жүзеге асады; алайда, олар 70-100 кб-қа дейінгі гендерге әсер ететіндігі белгілі. Бұл элементтердің көпшілігі олардың сәйкес гендеріне сезім бағытында енгізілген, бірақ LTR-дің антисезім бағытында және көрші гендер үшін екі бағыттағы промотор ретінде әрекет еткендігі туралы дәлелдер бар. Кейбір жағдайларда LTR геннің негізгі промоторы ретінде қызмет етеді. Мысалы, адамда AMY1C промотор аймағында толық ERV реттілікке ие; байланысты LTR асқазан ферментінің амилазасының сілекейге тән экспрессиялануын береді. Сонымен қатар, өт қышқылының негізгі промоторы CoA: амин қышқылы N ацилтрансферазасы (BAAT), өт метаболизміне кіретін фермент үшін кодталады, LTR шығу тегі. ERV 9 LTR- ні жеке енгізу функционалдық ашық оқу фреймін шығарған болуы мүмкін, бұл адам иммунитетіне байланысты GTPаза генінің (IRGM) қайта пайда болуына себеп болған. ERV енгізулер генге тікелей интеграция арқылы немесе фосфолипаза A 2 сияқты белокпен LTR экспрессиясымен басқарылатын генге тікелей интеграция арқылы балама шпалз сайттарын тудырады. Алайда, көбінесе LTR көптеген баламалы промоторлардың бірі ретінде жұмыс істейді, көбінесе репродукция мен дамуға байланысты тіндік ерекше экспрессияны береді. Шын мәнінде, белгілі LTR- тар тартылған транскрипция варианттарының 64% репродуктивті тіндерде экспрессияланады. Мысалы, CYP19 генінде эстроген синтезі үшін маңызды фермент - ароматаза P450 кодталады, ол әдетте сүтқоректілердің көпшілігінің миы мен ұрпақ түзу органдарында экспрессияланады. Басқа ақуыздар, мысалы азот оксиді синтезасы 3 (NOS3), интерлейкин 2 рецепторы B (IL2RB) және эстроген синтезінің тағы бір медиаторы HSD17B1, плаценталық экспрессияны беретін LTR- лер арқылы басқаша реттеледі, бірақ олардың нақты функциялары әлі белгісіз. Репродуктивті экспрессияның жоғары дәрежесі олардың эндогендеу әдісінің салдары деп есептеледі; алайда, бұл да түйіндік желі тіндеріндегі ДНҚ метилирлеудің жетіспеушілігіне байланысты болуы мүмкін. Сонымен қатар, ERV- лар мен олардың LTR- ларын енгізу хромосомалық рекомбинация нәтижесінде хромосомалық рекомбинацияларды тудырады. Бұл қайта реттеу гендердің дубликациясы мен өшірілуіне әкеп соғады, бұл геномның пластиктігіне үлкен үлес қосады және гендердің қызмет ету динамикасын күрт өзгертеді. Сонымен қатар, ретроэлементтер жалпы алғанда, функциясы көбінесе стресске және сыртқы тітіркендіргіштерге жауап беруге байланысты жылдам дамып келе жатқан сүтқоректілерге тән гендік отбасыларда кең таралған. Нақтырақ айтқанда, HERVs негізінен осы блоктардың арасындағы үзіліс нүктелері ішіндегі және арасындағы аймақтарды алып жатыр, бұл олардың қалыптасуын жеңілдеткен, әдетте тең емес кроссовермен байланысты едәуір қайталану және өшіру оқиғалары. Иммунохаплотиптер ретінде мұрагерлік жолмен таралатын бұл блоктардың пайда болуы, басқа приматтарға қарағанда адамға артықшылық берген антигендердің кең ауқымына қарсы қорғаныш полиморфизмі ретінде әрекет етеді. ERV жасушалық механизмдерді пайдаланудың тағы бір мысалы - бұл ісікті басушы ген (TSG) p53. ДНҚ зақымдануы мен жасушалық стресс жасушалық апоптозға әкелетін p53 жолды тудырады. Хроматин иммунопреципитациясы мен реттіліктерін пайдалану арқылы барлық p53 байланысу орындарының отыз пайызы бірнеше �...
Неврологиялық аурулар
Адамда ERV- лар көпшалық склерозға (MS) қатысы бар деп ұсынылды. MS мен ERVWE1 немесе ERV енгізуден алынған " синцитин " генінің арасындағы ерекше байланысты, сонымен қатар " MS- мен байланысты ретровирустың " (MSRV) ауруы бар науқастарда байқалды. Адамның ЭРВ-ы (ЭРВ-ы) да АЛС-қа және тәуелділікке қатысы бар. 2004 жылы шизофрениямен ауыратын адамдардың сарысуында HERV- ге қарсы антителолар жиі кездесетіндігі туралы хабарланды. Сонымен қатар, жаңадан шизофрениямен ауыратын адамдардың ми- омыртқа сұйықтығында ретровирустық маркер, кері транскриптазаның деңгейі бақылау топтарына қарағанда төрт есе жоғары болды. Зерттеушілер HERV-тер мен шизофрения арасындағы ықтимал байланысты қарастыруды жалғастыруда, шизофренияны қозғайтын инфекцияның қосымша мүмкіндігі бар.
Иммунитет
ERV-лер аурумен тек ауруды тудыратын қатынастар арқылы ғана емес, сонымен қатар иммунитет арқылы байланысты екені анықталды. Ұзақ терминалды қайталанулар (LTR) кезінде ERV жиілігі вирустың вирустық транскрипция мен репликацияны ынталандыратын иммунитеттік сигналды жолдарды пайдалану үшін вирустық бейімделумен байланысты болуы мүмкін. 2016 жылы жүргізілген зерттеуде, тұқым қуалайтын иммунитеттің бір саласы интерферонның әсерінен пайда болған гендік реттеу желілері арқылы хостқа біріктірілген көне вирустық ДНҚ-ның пайдасы зерттелді. Бұл цитокиндер вирустық инфекцияға бірінші болып жауап береді және қатерлі жасушаларды иммунобайқау кезінде де маңызды. ЭРВ цис-регуляторлық элементтер ретінде әрекет етеді деп болжанады, бірақ оның кейбір физиологиялық функциялар үшін бейімделу салдарлары әлі белгісіз. ЭРВ- лардың адам интерферонына, әсіресе гамма- интерферонына (IFNG) жауап беруді реттеудегі жалпы рөлін растайтын деректер бар. Мысалы, интерферонды ынталандыратын гендер, CD14+ макрофагтардағы сигнал беру трансформаторы мен транскрипция 1 (STAT1) активаторы және/ немесе интерферонды реттеуші фактор (IRF1) байланған ERV- гелермен аса байытылған.
Гендік реттеу
Ұсынылған тағы бір идея - бір отбасынан шыққан ERV-лер бір реттегіш желіге бірнеше гендерді тартуда рөл атқарды. MER41 элементтері STAT1 байлау орындарына жақын орналасқан гендерге қосымша артық реттеуді қамтамасыз еткені анықталды. Түрлер аралық жұқтырудың салдары әлі зерттелмеген және қауіпті болуы мүмкін. Зерттеушілер адам тіндерінің ПЕРВ- ге жұғуы мүмкін екенін, әсіресе иммунодепрессияға ұшыраған адамдарда. Иммунодепрессиялық жағдай вирустық ДНҚ-ның жылдам және берік репликациясына мүмкіндік береді, ал кейіннен адамнан адамға жұқтыруда аз қиындықтар туғызады. Донорлық ағзада/тіріде бар белгілі инфекциялық патогендерді патогенсіз мал тобын көбейту арқылы жоюға болады, бірақ донорда беймәлім ретровирустар болуы мүмкін. Бұл ретровирустар донорда жиі жасырын және симптомсыз болады, бірақ реципиентте белсенді болуы мүмкін. Адам жасушаларында жұқтырып, көбейе алатын эндогендік вирустардың кейбір мысалдары бабуиндер (BaEV), мысықтар (RD114), тышқандар. 1999 жылы 160 науқастан алынған түрлі тірі шошқа тіндерімен емделген клиникалық зерттеуде, ПЕРВ тізбектерін күшейту үшін ПЦР- ге жеткілікті мөлшерде ДНК бар науқастардың 97% - ында персистентті ПЕРВ инфекциясы байқалмады. Бұл зерттеуде ретроспективті зерттеулер инфекцияның нақты жиілігін немесе онымен байланысты клиникалық симптомдарды табу үшін шектеулі екендігі айтылды. Ол PERV-нің түрлер аралық жұқтырылуы мүмкіндігін толық және егжей-тегжейлі бағалауды және PERV-ді салыстыруды қамтамасыз ететін, мұқият бақыланатын перспективалық сынақтарды қолдануды ұсынды.
Адамның эндогендік ретровирустары
Адамның эндогендік ретровирустары (HERV) адам геномның елеулі бөлігін құрайды, шамамен 98 000 ERV элементтері мен фрагменттері 5-8% құрайды. 2005 жылы жарияланған зерттеуге сәйкес, репликацияға қабілетті HERV анықталмаған; барлығы ақаулы болып көрінді, оларда ірі өшірулер немесе мағынасыз мутациялар бар (HERV K үшін бұл дұрыс емес). Себебі, HERV-лердің көпшілігі - бұл миллиондаған жылдар бұрын біріктірілген алғашқы вирустардың іздері ғана. HERV интеграцияларының талдауы 100 000 геном жобасы аясында жүргізілуде. 2023 жылғы зерттеуде HERV ұйықтап қалған күйден оянып, қартаюға ықпал ететінін анықтады, ол антиденелерді бейтараптандыру арқылы тоқтатылуы мүмкін. Адамның эндогендік ретровирустары бастапқыда адам геномдық кітапханаларын жануар ретровирустарынан алынған зондтарды немесе вирустың реттілігіне ұқсас олигонуклеотидтерді қолдана отырып, төмен қатаңдық жағдайында тексергенде табылды. Отбасылардың өздері экзогенді ретровирусқа, бастапқы тРНК-ға (HERV W, HERV K) немесе кейбір көрші генге (HERV ADP), клондық нөмірге (HERV S71) немесе кейбір амин қышқылы мотивтеріне (HERV FRD) негізделген атаулардың қоспасымен біркелкі емес түрде аталады. Ұсынылған номенклатура кейде парафилетикалық стандарттарды тазартуды көздейді. Дәстүрлі түрде HERV-дің жасын HERV-дің 5' және 3' LTR-ін салыстыру арқылы бағалайды; алайда бұл әдіс тек толық HERV-ге қатысты. Жақында жасалған қима бойынша санау әдісі HERV-ге енгізілген жерлердің жасын анықтау үшін бір ғана LTR-дегі айырмашылықтарды қолданады. Бұл әдіс HERV жасын нақтырақ бағалауға мүмкіндік береді және кез келген HERV енгізу үшін қолданылуы мүмкін. Крес-секциялық даталау HERV K (HML2), HERV K106 және HERV K116 екі мүшесінің соңғы 800 000 жыл ішінде белсенді болғанын және HERV K106 қазіргі адамдарды 150 000 жыл бұрын жұқтырған болуы мүмкін екенін білдіреді. Алайда, HERV K (HML2) тұқымдасының жұқпалы мүшелерінің жоқтығы және жарияланған адам геномдық тізбектерінде толық кодтау мүмкіндігі бар элементтердің жоқтығы кейбір адамдарға тұқымдастың қазіргі уақытта белсенді болуы мүмкін емес екенін көрсетеді. 2006 және 2007 жылдары Франция мен АҚШ-та тәуелсіз жұмыс істейтін зерттеушілер HERV K (HML2) функционалдық нұсқаларын қайта жасады.
HERV ақуыздарының экспрессиясы
HERV K, HERV- ның биологиялық белсенді тобының экспрессиясы плацентада кездесетін белоктарды түзеді. Сонымен қатар, HERV W (ERVW 1 ) және HERV FRD (ERVFRD 1 ) қаптамалық гендерінің экспрессиясы жасушалық жасушалардың бірігуін индукциялау арқылы плацентогенез кезінде синцитиотрофобласт жасушалық қабатының пайда болуы үшін маңызды синцитиндерді өндіреді. HUGO гендік номенклатура комитеті (HGNC) транскрипцияланған адам ERV-лер үшін гендік символдарды бекітеді.
Функционалдық әсері
MER41 - бұл AIM2 - бұл AIM2 (Melanoma 2- де жоқ) транскрипциясын реттейтін HERV, ол шеттік цитозолды ДНК сенсорларын кодтайды. Бұл AIM2 үшін байлаушы сайт ретінде әрекет етеді, яғни AIM2 транскрипциясы үшін қажет. Зерттеушілер мұны MER41 дегенді алып тастау арқылы көрсетті. CRISPR/ Cas9 әдісімен HeLa жасушаларында AIM2 анықталады, бұл модификацияланған HeLa жасушаларында AIM2 транскрипті деңгейінің анықталмауына әкеледі. Бақылау жасушаларында MER41 әлі де бар. AIM2 ERV, AIM2 транскрипті нормада байқалды. Иммунитет тұрғысынан зерттеушілер MER41 AIM2 инфекцияға қарсы қабыну реакциясы үшін қажет.
HERV- ге иммундық жауап
Миллиондаған жылдар бойы омыртқалы жануарлардың геномдарына біріктірілгеніне қарамастан, ERV-лер экзогендік вирустар мен қоныс тегінің геномдары арасындағы аралық сатыны білдіреді; HERV-ге тән белоктар мен пептидтерге иммунологиялық төзімділік тимус пен сүйек кемігінде HERV-дің эпигенетикалық үндеуіне байланысты кемелсіз деп болжанады, бұл барлық HERV-ге тән Т және В жасушаларының жойылуына жол бермейді. Бұған дәлел ретінде адам емес приматтарды ERV- ге алынған антигендермен иммундау полифункционалды цитотоксикалық Т- клеткаларының мықты жауаптарын және жоғары антиденелер титрін көрсетті. Филогенетикалық зерттеулерге сәйкес, адам геномінде бар 30 HERV отбасыларының ішінде HERV K (HML 2) элементтері соңғы уақытта біріктірілген, олар ең тұтас және биологиялық белсенді нысандар болып табылады. HERV K env және HERV H env жаңа класты ісікті антигендер деп саналады, олар түрлі қатерлі ісіктермен ауыратын науқастарда цитотоксикалық Т- клеткаларының күшті реакциясын ынталандырады. Нуклеин қышқылдарының тумысынан иммундық сезім деңгейінде эндогендік ретровирустардан алынған бір саптық РНК (ssRNA) және қос саптық РНК (dsRNA) үлгілерді тану рецепторларымен (PRR) танылады. SsRNA- ларды TLR 7 және TLR 8 рецепторларына ұқсас рецепторлар сезінеді, нәтижесінде IFN α секрециясы стимуляцияланған дендриттік жасушалар (DC) мен макрофагтарда байқалады, бұл ВИЧ- 1 вирусынан алынған ssRNA- ларда байқалады. DsРНК-лар иммуногенді нуклеин қышқылының патогенді молекулалық үлгілерінің (PAMP) бірі болуы мүмкін, өйткені олар қалыпты жағдайда жасушаларда кездеспейді. HERV- дан алынған dsRNA TLR 3, RIG I және MDA5 арқылы танылуы мүмкін; RIG I және MDA5 I типті IFN- жауапты тудырады. Ретровирустар ДНҚ- ға ретротранскрипцияланған кезде интерферон гендерінің циклдік GMP AMP синтеза стимуляторы (cGAS STING) жолы арқылы сезіледі, бұл ядролық фактор каппа B (NF kB) және IFN реттеуші фактор 3 (IRF3) белсендірілуіне әкеледі, бұл өз кезегінде I типті IFN жауабын тудырады. DsDNA-ны IFN реттеуші факторларының (DAI) ДНК-ға тәуелді активаторы да сезіне алады; ДНК: РНК гибридтері TLR-мен танылуы мүмкін. АИТВ- ге жұққан жасушаларда HERV экспрессиясын тудырады деген гипотеза, HERV антигендерін нысанаға алған вакцина АИТВ- ге жұққан жасушаларды нақты жоюы мүмкін деген ұсынысқа әкелді. Бұл жаңа әдістің мүмкін артықшылығы - HERV антигендерін ВИЧ-инфекциялы жасушалардың орнына маркер ретінде пайдалану арқылы, ол белгілі бір әртүрлі және тез мутацияланатын ВИЧ антигендерін тікелей нысанаға алудың қиындықтарын болдырмауға мүмкіндік береді.
Immunological studies have shown some evidence for T cell immune responses against HERVs in HIV infected individuals. The hypothesis that HIV induces HERV expression in HIV infected cells led to the proposal that a vaccine targeting HERV antigens could specifically eliminate HIV infected cells. The potential advantage of this novel approach is that, by using HERV antigens as surrogate markers of HIV infected cells, it could circumvent the difficulty inherent in directly targeting notoriously diverse and fast mutating HIV antigens.
Филогендерді құру
Себебі, HERV-дің көпшілігі функциясы жоқ, селективті бейтарап және приматтар геномдарында өте көп, олар байланыс талдауы үшін филогенетикалық маркерлер ретінде оңай қызмет етеді. Оларды интеграциялық сайт полиморфизмдерін немесе ортологтардың дамушы, провиралды, нуклеотидтік тізбектерін салыстыру арқылы пайдалануға болады. Интеграцияның қашан пайда болғанын бағалау үшін зерттеушілер әрбір филогенетикалық ағаштың қашықтығын әр белгілі бір локуста молекулалық эволюцияның жылдамдығын табу үшін қолданды. Сонымен қатар, ERV-дің көптеген түрлердің (яғни өсімдіктер, жәндіктер, моллюскалар, балықтар, кеміргіштер, үй жануарлары және мал шаруашылығы) геномдарына бай болуы пайдалы, өйткені оның қолданылуы әр түрлі филогенетикалық сұрақтарға жауап беру үшін пайдаланылуы мүмкін.
Провирустың жасы мен түрлерді бөлу оқиғаларының уақытын белгілеу
Бұл әртүрлі эволюциялық кезеңдердегі әртүрлі HERV-ді салыстыру арқылы жүзеге асырылады. Мысалы, бұл зерттеу әртүрлі гоминоидтар үшін жасалды, олар адамдардан бастап маймылдарға дейін. Бұл PERV-мен қиын, өйткені әртүрлілігі көп.
Эпигенетикалық өзгергіштік
Зерттеушілер эпигенетикалық босату арқылы ұйқыдағы транспозицияланатын элементтердің қайта белсендірілуін және олардың адам ауруларымен ықтимал байланыстарын зерттеу және гендік реттеуші желілердің ерекшеліктерін зерттеу үшін жеке эпигеномдар мен транскриптомдарды талдауға болады.
Ксенотрансплантацияның иммунологиялық проблемалары
Донор эпителийіндегі галактозил альфа-1 галотозил (альфа- Гал) антигендерін танитын ксенореактивті антиденелер бастаған комплементті белсендіре бастағаннан кейін гиперактивті бас тартуды (ГАБ) жеңудің тиімді тәсілі туралы аз мәлімет бар.
Гендік терапияда HERV- лардың қауіпті факторлары
Ретровирустар бір-бірімен және басқа эндогенді ДНК тізбектерімен қайта үйлесе алатындықтан, гендік терапияның HERV-тер туғызатын ықтимал қауіптерді зерттеуге пайдасы тиетін болар еді. Сонымен қатар, HERV рекомбинациялану қабілеті ретровирустық векторларға HERV тізбектерін қосу арқылы сайтқа бағытталған интеграция үшін манипуляциялануы мүмкін.
HERV генінің экспрессиясы
Зерттеушілер HERV гендері кодтайтын РНК мен ақуыздарды клетка физиологиясында және патологиялық жағдайларда болжамды функциясы үшін зерттеуді жалғастыру керек деп санайды. Бұл синтезделген белоктардың биологиялық маңызын терең анықтауға көмектеседі.