Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Копт шіркеуінің басшысы 1327-1339 жылдар аралығында Александрияның 82-ші папасы және 1327-1339 жылдар аралығында Әулие Марк кафедрасының патриархы болды. Оның епископтық қызметі 1327 жылдың 10 мамырынан (1043 жылғы Пахонс айының 15-і) 1339 жылдың 6 қаңтарына (1055 жылғы Тоба айының 11-і) дейін он бір жыл, жеті ай және 26 күнге созылды. Оның қайтысынан кейін Әулие Марк кафедрасы 11 ай 26 күн бойы бос тұрды. Ол Эпифания мерекесі күні (1339 жылдың 6 қаңтары, 1055 жылғы Тоба айының 11-і) дүние салды. Ол Дейр Шахранда (Шахран монастырында) жерленді. Оның денесі кейін Нитриан шөліндегі Әбу Бишой монастырына көшірілді, ол монастырды бүліктер кезінде қирағаннан кейін қайта жаңартып, қалпына келтірген еді. Оның тұсында Папаның резиденциясы Каирдің копт ауданындағы Қасиетті Мария және Әулие Меркурий шіркеуінде орналасқан болды.
Head of the Coptic Church from 1327 to 1339
Pope Benjamin II of Alexandria was the 82nd Pope of Alexandria and Patriarch of the See of St. Mark from 1327 to 1339. His episcopate lasted for eleven years, seven months and 26 days from 10 May 1327 (15 Pachons 1043 AM) to 6 January 1339 (11 Tobah 1055 AM). The See of St Mark remained vacant for 11 months and 26 days after his death. He died on the day of the feast of Epiphany (6 January 1339, 11 Tobah 1055 AM). He was buried in Deir Shahran (the monastery of Shahran). His body was later transferred to the Monastery of Abba Bishoy in the Nitrian Desert, the monastery that he restored after it was destroyed in riots. In his time, the Papal Residence was at the Church of The Holy Virgin Mary and St Mercurius in the Coptic quarter of Cairo.
Епископтық қызметі кезінде Мысырдың замандастары
Ол епископтық Аль-Сұлтан Аль-Насер Ибн Калаунның үшінші билігі тұсында болды. Әл-Малик әл-Насер Наср әл-Дин Мұхаммед ибн Калаун (الملك الناصر ناصر الدين محمد بن قلاوون), көбінесе Аль-Насир Мұхаммед (الناصر محمد) деп танылған, немесе оның куниясы: Абу'л Маали, немесе Ибн Калаун (1285–1341 ж.д. туған) – Мысырдың тоғызыншы мамлюк сұлтаны. Аль-Насир Мұхаммед үш рет билік құрды: алғаш рет бала кезінде (1293 жылдың желтоқсанынан 1294 жылдың желтоқсанына дейін), содан кейін 1299–1309 жылдары, және үшінші рет 1310 жылдан 1341 жылы қайтыс болғанға дейін.
He episcopate was at the time of the third reign of Al Sultan Al Nasser Ibn Qalawun. El Malik el Nasser Nasr el Din Muhammad ibn Qalawun ( الملك الناصر ناصر الدين محمد بن قلاوون), commonly known as Al Nasir Muhammad ( الناصر محمد), or by his kunya: Abu'l Maali or as Ibn Qalawun (born 1285– died 1341 AD) who was the ninth Mamluk sultan of Egypt. Al Nasir Muhammad ruled for three reigns: first as a child (December 1293–December 1294), then from 1299–1309, and a third reign from 1310 until his death in 1341.
Қысқаша өмірбаяны
Ол туған кезде Бениамин деп аталды. Ол Мысырдың оңтүстігіндегі Демикрат (دميقراط) қаласында дүниеге келді. Ол жалғыздық пен тыныштық өмірді жақсы көріп, сондықтан туған қаласына жақын шөл далада жалғыз өмір сүрді. Көптеген туыстары мен таныстары келіп-кетіп жатқанда, ол Тура тауындағы Есeк монастырына барып, адамдардан алыс, жалғыз өмір сүруді армандады. Бірақ бұл мүмкін болмады, өйткені оның ізгіліктері көпке белгілі болды. Көптеген сенушілер оған сыйынды, ақыл-кеңес және дұға сұрады. Әкесі Барсум әл-Ариан оны көргенде, ол Әулие Марк тағына отыратынын болжады. Шын мәнінде, Папа Иоанн IX, 81-ші патриарх, қайтыс болғаннан кейін 43 күн өткен соң, епископтар Патриархатқа жиналып, Тура тауындағы Дейр әл-Бакалдан монах Бениаминды сайлады. Ол 1043 жылы 15 Башан күні (10 мамыр 1327 жыл) дін қызметкері ретінде тағайындалды және Бениамин II деп аталды. Оның заманында копттарға қатысты қатты қуғын-сүргін мен қиындықтар туды. Көптеген шіркеулер мен монастырлар қиратылды. Монахтар мен монахтар мазаланды, әсіресе епископтардың өмірі қиын болды. Ерекше атап өтуге лайық – бір жыл билікте болған, кейін қайтыс болған губернатор Шараф әл-Дин ибн әл-Тадж бастаған қуғын-сүргін толқыны. Оның орнын басқан сабырлы және әділ губернатор мұсылмандар мен христиандарға бірдей қарады. Осылайша, Абба Бениамин қираған шіркеулер мен монастырларды, әсіресе Нитрия шөліндегі Абба Бишой монастырын қайта жаңарта алды, ол толығымен қираған еді. Папалық билігінің үшінші жылында (1330 жылдың наурыз айы, 1046 жыл), 20 епископ Ораза айында Ұлы Макарий монастырында жиналып, Мирон қасиетті майын киеледі. Содан кейін шіркеу жаңа қиындықтарға тап болды, бұл жолы солтан Әл-Насир Мұхаммедтің қолынан. Эфиопия императоры патриарх пен сұлтан арасында бейбітшілік атмосферасын құру үшін араласты, бұл тыныштық кезеңін қайта орнатты.
His name at birth was Benjamin. He was born in a town of Demicrat (دميقراط) at the deep south of Egypt. He loved the life of solitude and tranquility and thus he led a life of solitude in the desert near his hometown. As many of his relatives and acquaintances started visiting him, he left the place and went to the monastery of the Mule in the Mount Tura to realize his longing for the life of solitude away from people. This was not possible, as soon his virtues became known. Many believers admired him and came asking for his advice and for his prayers. When Abba Barsoum El Aarian saw him, he prophesied that he would sit on the throne of St. Mark. Indeed, 43 days after the repose of Pope John IX, the 81st patriarch, the bishops gathered at the Patriarchate to elect the monk Benjamin from Deir al Baqal in Mount Tura. He was ordained on 15 Bashans 1043 AM (10 May 1327 AD) and was called Benjamin II. In his days, as characteristic of the entire period, a storm of extreme persecution and distress fell on the Copts. Many churches and monasteries were destroyed. The monks and nuns were harassed, and the life of the bishops became especially hard. Of particular mention was a wave of persecution unleashed by the governor Sharaf el Din ibn el Taj, who remained in office for one year and then he died. His successor was a patient and fair governor who treated Muslims and Christians with fairness. Thus, Abba Benjamin was able to rebuild what was destroyed of the churches and monasteries especially the monastery of Abba Bishoy in the Nitrian Dessert, which had been completely destroyed. In the third year of his papacy (March 1330 AD, 1046 AM), 20 bishops gathered in the Monastery of Saint Macarius the Great during Lent to consecrate the Holy Oil of Chrismation (Miron). Then, the church faced a new wave of distress, this time at the hands of Sultan Al Nasir Muhammad. The Emperor of Ethiopia intervened to create an atmosphere of peace between the Patriarch and the Sultan, which restored a period of tranquility.