Кіріспе

Джеймисон HM Advocate-қа қарсы іс Шотландиядағы маңызды заңдық іс болып табылады, ол ер адамның құрбанының келісімін шын жүректен, болмаса да, ақылға сыймас сеніммен қабылдаса, зорлық жасамайды деген прецедент құрды. Бұл қылмыстық іс Жоғарғы соттың Апелляциялық қылмыстық сот ретінде отыруында қарастырылды. Апелляциялық іс үш судьядан тұратын алқа алдында Лорд Хоуптың (Лорд Хоуп) төрағалығымен, Лорд Алланбридж және Лорд Коуидің қатысуымен өтті. Іс 1994 жылғы SLT 537-де жарияланды. Шешім шотландтық заңда қылмыстық әрекеттің екі элементтен тұратынына негізделген: жасалған нақты әрекет және сол әрекетті жасаудағы қылмыскердің ниеті (mens rea). Зорлау қылмысы сол кезде ер адамның әйелмен оның келісімінсіз жыныстық қатынасқа түсуі ретінде қарастырылды және зорлау қылмысы жалпы құқықта анықталған. Сондықтан, mens rea элементі ер адамның әйелдің келіспейтініне немесе "келісім мәселесіне немқұрайлы немесе бейжай" екеніне сенуі болып табылады. Осыған сәйкес, егер ер адам әйелдің келісімін шын ниетпен қабылдаса, ол зорлау қылмысын жасамайды деп шешілді. Бұл Sweeney v. X 1982 S. C. C. R. 509 және Meek v. H. M. Advocate 1983 S. L. T. 280 істерімен расталған заңды қағида болды. Jamieson ісіндегі нақты мәселе осы сенімнің объективті негіздерге сүйенуі керек пе, әлде күдік танытушының осы сенімге шын ниетпен ие болуы жеткілікті ме деген сұрақ болды, тіпті басқа адам сол жағдайда басқаша ойлауы мүмкін болса да. Шешім бойынша, тек адал сенім ғана қажет, бірақ мұндай сенімге негізгі себептердің болмауы сот алқасының оның шын ниетін қабылдауына әсер етуі мүмкін. 2009 жылғы Жыныстық қылмыстар (Шотландия) заңы (зорлау және келісімнің алғашқы заңдық анықтамасын берген) S.1 (1)(b) бөлімінде "[Адам 'А' 'Б'-ні зорлайды] (b) 'Б'-нің келісіміне ешқандай негізді сенімсіз" деп айтылғандықтан, бұл прецедентті қазіргі заңға сәйкес деп санау қиын.