Кіріспе
Эмпири сұлбасы, Империя сызығы, Империя белдігі немесе жай ғана Империя - бұл киім үлгісі, онда киімнің биіктігі биік белдікті көрініс беретін, бюсттен төмен аяқталатын, және жиналған шым, ол ұзын және еркін, бірақ денеге емес, көлемді белдіктермен қолдау табады. Бұл контур, әсіресе, асқазанды жасыруды немесе көкіректі ерекшелендіруді қалаған жемшік пішіндеріне әсіресе ұнайды. Киімнің пішіні де адамның келбетіне әсер етеді. Стиль 18 ғасырдың аяғына дейін барады, ал "Империя силуэті" термині 20 ғасырдың басында Британияда пайда болды; мұнда империя сөзі Бірінші француз империясы кезеңін білдіреді (1804-1815). Наполеонның бірінші императрицасы Жозефина де Боарнаи бұл стильді бүкіл Еуропаға таныстыруда ықпалды болды. "Империя" сөзі сән әлемінде ерекше французша /ɑː//m/'/p//ɪər/ айтылады.
Empire silhouette, Empire line, Empire waist or just Empire is a style in clothing in which the dress has a fitted bodice ending just below the bust, giving a high waisted appearance, and a gathered skirt which is long and loosely fitting but skims the body rather than being supported by voluminous petticoats. The outline is especially flattering to pear shapes wishing to disguise the stomach area or emphasize the bust. The shape of the dress also helps to lengthen the body's appearance. While the style goes back to the late 18th century, the term "Empire silhouette" arose over a century later in early 20th century Britain; here the word empire refers to the period of the First French Empire (1804–1815); Napoleon's first Empress Joséphine de Beauharnais was influential in popularizing the style around Europe. The word "empire" is pronounced with a special quasi French pronunciation /ɑː//m/'/p//ɪər/ in the fashion world.
Тарих
Бұл стиль неоклассикалық сәннің бір бөлігі ретінде басталды, ол грек-рим өнерінен шыққан стильдерді қайта жаңғыртты. Бұл стиль әйелдердің пеплос немесе кеңінен таралған хитон деп аталатын, кеңірек тікбұрышты көйлек кигенін көрсетті. Бұл көйлектер бюст астында белбеумен бекітілген, бұл қолдауды және жылы климатқа қолайлы салқын, ыңғайлы киіммен қамтамасыз етеді. 18 ғасырдың соңғы жылдары бұл стиль алғаш рет Батыс және Орталық Еуропада (және еуропалық ықпал еткен аймақтарда) сәнге айналды. 1788 жылы революция алдында сарайлық портретші Луиза Элизабет Виге Ле Брун "грек кешкі ас" өткізді, онда әйелдер қарапайым ақ "грек" көйлек киді. Қысқа классикалық шашты, мүмкін болса, ілгекпен, аз даулы және кеңінен қабылданған. Шаш енді тіпті сыртта да ашық болды; кешкі киімнен басқа, капоттар немесе басқа да жамылғылар әдетте үй ішінде де киілетін. Оның орнына, жүнді байлау немесе безендіру үшін жұқа грек стилідегі ленталар немесе филелер пайдаланылды. Империялық көйлектер жеңіл және бос, әдетте ақ түсті, көбінесе қысқа жеңмен жасалатын. Бюсттан төменгі белдіктегі галстук көбінесе басқа түсте болған. Сондай-ақ, портреттерде әдетте қызыл түстегі, сәндік жиектері бар ұзын тікбұрышты шаль немесе орама киілген және ол отырғанда белдің айналасына жатуы керек, бұл үшін жарым-жартылай жату ұстанымдары ұнаған. XIX ғасырдың басында мұндай стильдер бүкіл Еуропаға тарады. Францияда бұл стиль кейде "а ла грек" деп аталатын, классикалық грек өнерінің қыш құмырасы мен мүсіндерінен табылған әшекейлерінен кейін, империялық киімнің бірнеше көзі болған, соның ішінде Мари Антуанеттаның королеваның шапаны, Американы қоса алғанда, шетелде тұратын еуропалық әйелдер киген қарапайым ақ көйлек. Наполеон киімді императорлық жағдайда қолданды, оның мағынасын Грекиядан Римге көшіріп, империя кезеңіндегі саяси күн тәртібіне сәйкес. Бұл стильді қабылдау 1790-шы жылдардағы мода мен 1770-ші жылдардың тар және көлемді стильдері (панниардың үстіндегі қатты цилиндрлі денемен) арасындағы айтарлықтай айырмашылыққа әкелді. Бұл өзгеріс, бәлкім, 1789 жылдан кейінгі француз саяси толқуларына байланысты (бұл ежелгі ізгіліктерді қалпына келтіруге ықпал етті және аристократиялық модада бұрын кең тараған сәнді сәнді көріністі болдырмады). Ертедегі стильдерде, ежелгі үлгілердегідей, жиі жалаңаш қолдар болған, бірақ шамамен 1800 жылдан бастап қысқа жеңдер көбірек танымал болды, бастапқыда кейде Дэвидтің Мадам Рекамиер портреті (1800) сияқты мөлдір, содан кейін өрмеленген. Стиль Наполеон дәуірінде 1820-жылдардың басына дейін дамыды, біртіндеп қарапайым бола бастады, содан кейін құм сағаты Виктория стилі танымал болды. Ағылшын әйелдерінің стильдері (көбінесе "регенттік" деп аталады) француз стильдері сияқты белдерінің жоғарылату тенденциясын ұстанды, тіпті елдер соғыста болған кезде де. Бұл стиль көбінесе жоғары әлеуметтік мәртебені білдіру үшін ақ түсті киінді (әсіресе оның алғашқы жылдары); Англияда "жентель" сыныптары деп аталатын нәрсеге берік түрде жататын әйелдер ғана сол дәуірдің ақшыл, оңай ластанған киімдерін киюге мүмкіндік алды. Бұл стильді Ұлыбританияда Эмма, леди Гамильтон танымал етті. Ол мұндай киімдерді классикалық антикалық ("тұлғалар") үлгісі бойынша кейіпкерлік түрлерін көрсетуге арнады. Киімнің биік белдікті қимасы сырт киімге, мысалы, пелиссеге де қолданылған. Империялық силуэт 1795-1820 жылдар аралығындағы киімдерді 18 ғасырдың басында және 19 ғасырдың соңында жоғары модалық киімдерге қарағанда аз шектеу және ауырлық жасауға ықпал етті. 1960 жылдары стиль қайта жанданды, бұл, мүмкін, сол дәуірдің аз қатаң әлеуметтік әдет-ғұрыптарын көрсетеді, мысалы, 1920-ші жылдардың "флаппер" стильдері 1900 жылдардың басындағы ауыр корсетриді алмастырған кезде.