Кіріспе

Фильмді өңдеу машинасы - кинофильмді өңдеуге арналған машинаның бір түрі. Сурет пен дыбыс түсірілген роликтер "пластинка" деп аталатын, қозғалтқышты дисктерге салынады. Әр пластиналар жиынтығы бір-бірінен бөлек алға немесе артқа қозғалады немесе сурет пен дыбыс арасындағы синхрондылықты сақтау үшін бірге тұйықталады. Призма фильмдегі бейнелерді экранда көрсетеді, ал магниттік ойнату басы магниттік дыбыс жолдарын оқиды. Екі ең көп таралған конфигурация "алты плита" (бір сурет тасымалы және екі дыбыс тасымалы) және "сегіз плита" (екі сурет және екі дыбыс тасымалы) модельдері болып табылады. (Алты пластиналы модельдегі екі пластинаның шеттерін оң жақтағы суретте көруге болады.)

Дайындық

Көптеген фильмдер қос жүйеде түсіріледі: Сурет пленкаға түсіріледі, ал дыбыс бір-бірінен бөлек Nagra III, 4.2, 4S немесе кейде Stellavox SP7 аудиотаспасына жазылған. Өңдеу процесінде ыңғайлы болу үшін дыбыс фото сезімтал эмульсияның орнына магниттік оксидпен қапталған магниттік трек ("mag") тік бұрандалы жазғыш пленкаға беріледі. Магниттік пленкадағы бір "кадр" бір сурет кадрсына тең. Магниттік фильм әдетте жиектерімен кодталады: белгілі бір кадрларды немесе көріністерді табуды жеңілдету үшін жиектерде бірнеше кадр сайын ретті нөмірлер таңбаланады.

Қадамдастыру

Сурет пен дыбыс әдетте бөлек жазылғандықтан, редактор оларды бір уақытта түсіруі керек. Редактор бір сурет түрін пленкаға, ал оған сәйкес магниттік түрін дыбыс тақтасына жүктейді. Содан кейін олар пленканы алға жылжытып, Клэппербордтың екі бөлігі біріккен кадрды табады. Редактор магниттік роллге қайталап, қоштасу дыбысы бар кадрды табады. Олар табылғаннан кейін, екі роликтегі раманы синхрондау нүктесі ретінде белгілейді және flatbed-ті өзара бұғаттау режиміне ауыстырады. Содан кейін, сурет пен дыбыс бір уақытта түсіріліп, бір уақытта түсіріледі.

Өңдеу

Редактор бір кадрды екіншісіне кесу үшін нүкте тапқан кезде, олар оны сурет пен дыбыс түрінде белгілейді, содан кейін кесуді жасайды және келесі кадрда біріктіреді.

Тарих

Алғашқы және ең танымал киноредактиру машиналарының бірі - Moviola болды. Бұл құралмен 35 мм-лік 1000 фут 11 минутқа созылатын роликті түсіруге болады. Кейінгі машиналармен салыстырғанда, оны пайдалану қиын болды, өйткені ол жоғары жылдамдықпен жұмыс істемеді. Еуропалық flatbeds 1970-ші жылдары АҚШ-та кеңінен қолданыла бастады, бірақ ешқашан Moviola-ды толықтай алмастырмады. 1990 жылдардың ортасына қарай, flatbeds-тің орнын Avid және Lightworks сияқты компьютерлік негіздегі сызықтық емес жүйелер алды. 2007 жылы кейбір кино мектептері әлі де білім беру құндылығы үшін жалпақ редакторларды қолданады. АҚШ-тағы көркем фильмдер қазір тек электронды сызықтық емес жүйелерді ғана қолданады.

Брендтер

Екі ең көп таралған брендтер flatbed редакторы, Steenbeck және K E M (Keller Elektro Mechanik), Германияда 1930-шы жылдары ойлап табылған. Сонымен қатар итальяндық Prévost, голландтық Oude Delft немесе Oldelft, француздық Atlas және Moritone flatbeds бар. Ұлыбритания LEM-ді, ал Америка Moviola-ды және тек 16 мм-лік Showchron-ды шығарды, олардың шамамен 400-і 4, 6 немесе 8 плиталық конфигурацияларда шығарылды, 6 ең көп таралған. (Бірнеше 35 мм-лік шоукрон жасалды, бірақ коммерциялық сатылымға шығарылмаған.) Бұл машиналардың барлығы алғаш рет американдық Moviola тік қозғалтқышында қолданылған Geneva қозғалтқышы аралық механизміне қарағанда айналатын призманы қолданады. Ойналатын призма редакторға пленканы тегіс әрі үздіксіз жылжытуға мүмкіндік береді, бұл механикалық шу мен пленканың тозуын азайтады. Бұл сондай-ақ жоғары жылдамдықпен жұмыс істеуді мүмкін етеді, ал кейбір машиналар пленканы стандартты жылдамдықтан он есе жылдамдықпен жылжыта алады. Модульдік құрылымы бар K E M Universal үш сурет басына және үш дыбыс таспасына дейін қолдау көрсетеді.