Жуан Антонио Льоренте: Испан тарихшысының өмірі мен еңбектері
Juan Antonio Llorente
Хуан Антонио Льоренте (1756-1823) – испандық тарихшы, Инквизиция хатшысы. Испан тарихы, саяси өзгерістер, монастырлық ордендерді тарату туралы мағлұмат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Испан тарихшысы (1756–1823)
Spanish historian (1756–1823)
Хуан Антонио Ллоренте, ОРЕ (30 наурыз 1756, Рикон-де-Сото, Ла-Риоха, Испания – 5 ақпан 1823, Мадрид) – испан тарихшысы.
Juan Antonio Llorente, ORE (30 March 1756 in Rincón de Soto (La Rioja), Spain – 5 February 1823 in Madrid) was a Spanish historian.
Өмірбаян
Ллоренте ата-анасы қайтыс болғаннан кейін бір туысы тәрбиеледі. Ол Сарагоса университетінде оқыды, кейін дін қызметкері болып бекітілген соң 1782 жылы Калахорра епископының бас викариі болды. 1785 жылы Логронодағы Киелі Офис (Инквизиция) комиссары, ал 1789 жылы Мадридте оның бас хатшысы қызметін атқарды. 1808 жылғы дағдарыста Ллоренте Бонапарт режимімен келісімге келді және бірнеше жыл бойы монастырлық ордендерді тарату туралы жарлықты іске асыруды қадағалады, испан инквизициясының мұрағаттарын зерттеді және испан шіркеуін Бонапарт монархына бағынуға шақырумен айналысты. Оның 1810 жылғы Испанияны префектуралар мен субпрефектураларға бөлу жобасы (француз революциясының ықпалымен) соғыс кесірінен іске аспады. 1814 жылы король Фердинанд VII Испанияға оралғаннан кейін Францияға қашып, өзінің маңызды еңбегін жариялады – Histoire critique de l'Inquisition espagnole (Париж, 1817-1818). Оның еңбектері "инквизицияның үш жүз жылдан астам тарихындағы алғашқы толық құжатталған есептері" болды, олардың бір бөлігі қазір сақталмаған. Historia (Лондон, 1826) ағылшын тіліне аудармасы толымсыз. Ллоренте сонымен қатар "Memorias para la historia de la revolución de España" (Париж, 1814-1816) француз тіліне аударылған (Париж, 1815-1819); "Noticias históricas de las tres provincias vascongadas" (Мадрид, 1806-1808); автобиографиясы "Noticia biográfica" (Париж, 1818) және басқа да еңбектер жазды. Ллорентенің жарияланбаған жазбалары бір ғасырдан кейін Филипп II-нің танымал хатшысы Антонио Перестің ең сенімді өмірбаянына (Грегорио Мараньонның еңбегі) үлкен үлес қосты.
Llorente was raised by an uncle after his parents died. He studied at the University of Zaragoza, and, having been ordained priest, became vicar general to the bishop of Calahorra in 1782. In 1785, he became commissary of the Holy Office (Inquisition) at Logroño and, in 1789, its general secretary at Madrid. In the crisis of 1808, Llorente identified himself with the Bonaparte regime and was engaged for a few years in superintending the execution of the decree for the suppression of the monastic orders, in examining the archives of the Spanish Inquisition and in arguing for the submission of the Spanish church to the Bonaparte monarch. His 1810 project for a division of Spain in prefectures and subprefectures (under the French revolutionary inspiration) was never brought into practice because of the war. On the return of King Ferdinand VII to Spain in 1814, he retreated to France, where he published his great work, Histoire critique de l'Inquisition espagnole (Paris, 1817 1818). His works "were the first fully documented accounts of the Inquisition to have seen the light of day in over three hundred years of the tribunal's existence." which, in part, are no longer extant. The English translation of the Historia (London, 1826) is abridged. Llorente also wrote Memorias para la historia de la revolución de España (Paris, 1814 1816), translated into French (Paris, 1815 1819); Noticias históricas de las tres provincias vascongadas (Madrid, 1806 1808); an autobiography, Noticia biográfica (Paris, 1818), and other works. Llorente's unpublished notes contributed a century later to the most reliable biography (by Gregorio Marañón) of Phillip Ii's infamous secretary, Antonio Pérez.