Кіріспе

Las Rozas de Madrid (немесе жай ғана Las Rozas; las ˈɾoθas) - Испанияның Мадрид автономды бірлестігіндегі 59 км2 (223⁄4 шаршы метр) ауданы бар муниципалитет. ми.) Муниципалитет үш Renfe темір жол станцияларымен қызмет көрсетеді: Las Rozas, Pinar de Las Rozas және Las Matas. Peñascales және El Tejar қосымша аялдамалары жабылды. Муниципалитет солтүстікте Торрелодонеспен, батыста Вильянуэва-дель-Пардильомен және Галапагармен, шығыста Монте-дель-Пардо паркімен және Маджадахондамен (оңтүстік) шекаралас. Лас-Розас Мадрид аймағында жан басына шаққандағы орташа табыстың ең жоғары орындарының бірі болып табылады және оңшылдардың бекінісіне айналды. XX ғасырдың соңғы онжылдықтарында қалада қарқынды құрылыс бағдарламасы жүргізілді, негізінен Мадридтің жатақханасы ретінде, 1991 және 2005 жылдар аралығында екі еседен астам ұлғайып, халық санының өсуі болды (35 137 -тен 76 246 тұрғынға дейін). Жергілікті қызметтер (мектептер мен жаңа тұрғын үйлер) қамтамасыз ету кейде жергілікті жердің жоғары туу және иммиграция деңгейінен асып түседі. Алайда, 2010 жылға қарай қоғам барлық денсаулық сақтау, білім беру және әлеуметтік салаларда жақсы қызмет көрсетті.

Тарих

Розас испан тілінде "ашық жер" дегенді білдіреді. Әр түрлі теориялар бар, мысалы: Римдіктердің әскери жаттығулар үшін ағаштарды тазалауы, отын жинау немесе егіндік жерлерді құру. Кейбір тарихшылардың айтуынша, Лас-Розас - бұл шамамен III ғасырдан басталған Мадрид қаласының есімі Миакум болуы мүмкін. Лас-Розас Гуадаррама өзенінің (жыл бойы ағады) жанында және Сеговия мен Титульсия арасындағы ежелгі жол бойында (аймақтағы ең көне қоныстар). Бұл ежелгі жолдың Лас-Розас маңындағы бөлігі қазір шамамен A6 / M505 бағыты. Испаниядағы азаматтық соғыс кезінде ол ірі шайқастар орнына айналды, бұл уақыттың естеліктері - Навалькарбон Дехесасында және Гуадаррама өзенінің аңғарында қалған бетондық бункерлер. 1936 жылдың қысында франко-тараптық әскерлер Брунеттегі, Виллавичиоза де Одондағы және Кампаментодағы базаларынан Мадридтің батысына қарай алға жылды. Жаңбырлы тұманның астында Франконың көтерілісшілері әуе күштерімен бірлесіп, азаматтық соғыстың ең қанды шайқастарының бірінде республикашылдарды қарсы алды. Лас-Розас тұрғындары жақын маңдағы Сьерраның басқа жерлеріне, мысалы Хойо-де-Манзанарес үңгірлеріне бас сауғалады. Бұл росеньолар (Лас-Розас тұрғындары) қукос (құқықсыздар) деген лақап атпен аталды. Соғыс аяқталғаннан кейін Сан-Мигель шіркеуі және (соғыс алдындағы) қоныстың 270 үйінің 92-сі қатты зақымдалды, ал 13-і ғана бүтін болды. Министрлік соғыстан қираған қалаларды қайта құру үшін Dirección General de Regiones Devastadas құрды және олардың қатарына Las Rozas кірді.

Кино

1960 жылдары Лас-Розас кино түсіру орны ретінде пайдаланылды, Сэмюэл Бронстон Лас-Матас маңындағы сәнді сарайда студия салды. Бұл Еуропадағы ең маңызды киностудиялардың бірі болды және әлемдегі ең ірісі болуға бағытталған, бірақ Пекинде 55 күн сияқты коммерциялық сәтсіздіктер Лас-Розастың әйгілі фильм түсіру орнына айналуына кедергі болды. "Пекинде 55 күн" фильмінің түсіріліміне жергілікті тұрғындардан "росеньолар" деп аталатын көптеген адам қосымша ретінде жұмыс істеді және сценарийлерді салған кірпішшілер оларды Ава Гарднердің сұлулығына құрмет көрсету үшін безендірді. Бұл жерде жасанды өзен салынып, оны танкерлер толтырған. Навалькарбон Дехесасы арқылы өтетін жол Самуэль Бронстонның құрметіне аталған. Ол Лас-Розаста жерленгісі келді, оның сүйегі Лас-Розас зиратында жерленді.

Мәдениет

Мұнда көптеген мәдени іс-шаралар өткізіледі, негізінен Хоакин Родриго аудиториясы, оған музыка және би мектебі, төрт мәдени орталық, үш кітапхана және бес көрме залы кіреді. Муниципалитеттің ресми веб-сайтында: жыл сайынғы карнавал, қасиетті музыка концерттері, хор музыкасы және халықтық қысқы фестиваль, сондай-ақ 2000 жылдан бері өткізіліп келе жатқан Испания композиторларының халықаралық фортепиано байқауы бар. Сонымен қатар, түрлі тақырыптық көше базарлары, сәуір айында атпен саяхаттау жәрмеңкелері, жаз айында түрлі теңіз өнімдері мен тапас көрмелері және күзде Festibike халықаралық велосипед жарысы бар.

Спорт

Спорттық іс-шаралар әрқашан Лас-Розаста өте маңызды болған және ол екі ұлттық спорттық сыйлықты жеңіп алған жалғыз муниципалитет, бұл жақсы жаттығуларға арналған ғимараттарға байланысты. Лас-Розас футбол командасы (Лас-Розас КФ) Испанияның үшінші дивизионында (испандық футбол лигасының төртінші деңгейі) өнер көрсетеді. Сонымен қатар, қалада жақында күміс дивизионға түскен футзал командасы бар. Лас-Розас баскетбол командасы бар, ол "ЛИГА ЛЕБ Плата" деп аталатын испандық үшінші деңгейде бәсекелеседі. CB Las Rozas жыл өткен сайын өсіп келеді және қазір олардың қатарында 31 команда бар. 1990 жылдары бұл команда да жақсы өнер көрсетті және бүгін ACB лигасы деп аталатын Премьер-лигаға көтерілуден аз ғана қалады. Соңғы 15 жыл ішінде Лас-Розас А. деп аталатын маңызды регби командасына ие болды. D Ұлттық бірінші дивизионда (Испанияның регбиінің үшінші деңгейі) өнер көрсеткен Инженерлер. Клуб Кантизал аймағында жасанды алаң пайдаланады. Сондай-ақ, "Эль Кантизал" алаңында "Лас Розас Блэк Демонс" командасы ойнайды. Муниципалитеттегі тағы бір көрнекті нысан - Ciudad del fútbol de la Real Federación Española de Fútbol (Сандық испан футбол федерациясының футбол қаласы), ол қала кеңесі сыйлаған жерге салынған. TSJM екі рет осы коммуналдық жерлерді қайтарып алмады. Басқа да танымал спорт түрлері - тесікке жабатын жабайы, балғамен лақтыру, Calva, Horseshoes және chito, дискуспен нысанаға бағытталған, онда монета теңгерімделген.

Халықтық мерекелер

29 қыркүйек: Сан Мигель Архангел күні (Архангел Михаил). Қаланың қамқоршысы құрметіне бұқалар шайқасы, концерттер, алып паеллалар және халықтық жарыстар ұйымдастырылады. Мамыр айының бірінші жексенбісі: Ретамозаның құдайы. Ретамозаның құдайы Сан-Мигель Архангел шіркеуінен Дехеса-де-Навалькарбондағы шіркеуге процессияда көшіріледі, сонда би мен байқаулармен ромерия өткізіледі. 1 мамыр: Сан-Хосе Обреро (Испан жұмысшы Иосиф), Еңбек күні, Las Matas). Бұқа күресі мен концерттер ұйымдастырылады. 6 қаңтар: Түн ортасында, үш дананың түнінде, әскерге шақырылушылар күні бойы дайындаған отты жағады, соңғы уақытта бұл дәстүр екі негізгі себеппен жоғалып барады, бір жағынан, барлық белсенді қызметке шақырылған жігіттерді жинауға бағытталған, қазіргі уақытта әскерге шақыру жойылғандықтан, бұл мағынасыз, ал екінші жағынан, отты орналастыру орны жылжымайтын мүлік дамуына байланысты үнемі ауысып тұрады, ол Плаза-Майорда, содан кейін Испания алаңында, содан кейін аудиторияның жанында және ақырында, бірақ ең соңында қазіргі Монтецильодағы орналасқан жерінде.