Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиялық сарбаз және сарай адамы
English soldier and courtier
Николас Вокс, Харроуденнің 1-ші бароны Вокс (шамамен 1460 – 14 мамыр 1523) – Англиядағы сарбаз және сарай адамы, сондай-ақ, Парламенттің (Қоғамдар палатасының) алғашқы мүшелерінің бірі. Ол Ланкастерліктерге адал болған, Харроуденнің сері Уильям Вокс пен Анжу королевасы Маргареттің үй шаруасындағы қызметкер болған Катерина Пенисонның (кейбір деректерде Пенистон деп аталған) ұлы. Катерина – Италияның Пьемонт аймағындағы Куртицельде (қазіргі Кортильоне) тұратын Грегорио Паниццонедің қызы. Ол кезде Пьемонт Анжу королі Ренеге бағынышты болды, ол Анжу королевасы Маргареттің әкесі еді. Ол Йорктер билігі жылдары өсті және кейіннен Тюдорлар әулетінің негізін қалаушы Генрих VII-ге қызмет етті.
Nicholas Vaux, 1st Baron Vaux of Harrowden (c. 1460 – 14 May 1523) was a soldier and courtier in England and an early member of the House of Commons. He was the son of Lancastrian loyalists Sir William Vaux of Harrowden and Katherine Penyson (or Peniston as she is sometimes called in later sources), a lady of the household of Queen Margaret of Anjou, wife of the Lancastrian king, Henry VI of England. Katherine was a daughter of Gregorio Panizzone of Courticelle (modern Cortiglione), in Piedmont, Italy which was at that time subject to King René of Anjou, father of Queen Margaret of Anjou, as ruler of Provence. He grew up during the years of Yorkist rule and later served under the founder of the Tudor dynasty, Henry VII.
Шолу
Николас Вокстің анасы, Анжу Маргаретінің қызметшісі Катерина, Ланкастерлік істі басқалар тастап кеткенде, әрқашан сүйіктісіне ада болды. Катеринаның күйеуі, сэр Уильям Вокс, ол өзінің азаматтық құқығын алғаннан көп ұзамай үйленген, 1461 жылы сотталды және кейін Теуксбери шайқасында қаза тапты. Күйеуінің бақытсыздығына қарамастан, Катерина Вокс өзінің қожайынына адалдығын сақтап, Лондон мұнарасында тұтқындалған кезде королеваның жанында болды. 1476 жылы Маргарет босатылған соң, ол онымен бірге жер аударылды (ол бұрын 1460 жылдары да осылай істеген болатын), алты жылдан кейін қайтыс болғанға дейін оныңмен бірге өмір сүрді. Катеринаның екі баласы оның түрмеде болуымен немесе шетелге саяхаттауымен бірге болған жоқ; керісінше, Николас Вокс және оның қарындасы Джоан, Генрих VII-нің анасы Леди Маргарет Бофорттың үйінде тегін өсірілді, тіпті Эдуард IV олардың күтімі үшін отбасына екі поместье қайтарып берді. Катеринаның адалдығы Генрих VII-нің Босворттағы жеңісінен кейін құрметпен бағаланды, онда Николас Во, Леди Маргарет Бофорттың қорғауында, оның күйеуі Томас Стэнли, Дербидің 1-ші графының басшылығымен шайқасқан болуы мүмкін. Вокстің әкесіне тағылған айыпты алып тастау және оның мүлкін қайтару туралы петиция король 1485 жылғы парламентте қабылдады, ал көп ұзамай Во өз өңірі үшін бейбітшілік комиссиясына мүше болып тағайындалды.
Nicholas Vaux's mother, Katherine, an attendant on Margaret of Anjou, remained constant to her mistress when others forsook the Lancastrian cause. Katherine's husband, Sir William Vaux, whom she had married not long before she obtained her letters of denization, was attainted in 1461 and later slain at the Battle of Tewkesbury. Despite her husband's misfortune, Katherine Vaux remained loyal to her mistress: she stayed by the Queen during her imprisonment in the Tower of London, and on Margaret's release in 1476 went with her into exile (as she had done earlier in the 1460s), living with her until her death six years later. Katherine's two children did not share either her confinement or her travels abroad; instead, Nicholas Vaux and his sister Joan, were brought up in the household of Lady Margaret Beaufort (mother of Henry VII), without charge, even though Edward IV restored two manors to the family for the maintenance of him and his sister. Katherine's devotion was rewarded after the triumph of Henry VII at Bosworth, where Nicholas Vaux, as a protégé of Lady Margaret Beaufort, probably fought under her husband Thomas Stanley, 1st Earl of Derby; the petition for the reversal of the attainder on Vaux's father and the forfeiture of his property was accepted by the King in the Parliament of 1485, and not long after Vaux was named to the commission of the peace for his home county.
Саясат
Ол Генрих VII үшін Стоук және Блэкхит шайқастарында соғысып, екі шайқастағы қызметі үшін орденмен марапатталды. Ол жергілікті басқаруда белсенді және жауапкершілікті болды, сонымен қатар өмірінің соңына дейін ел ішінде және шетелдегі барлық маңызды мемлекеттік шараларға қатысып тұрды; 1511 жылы ол Харроуденде Генрих VIII-ді қабылдады. Алайда, ол әскери және дипломат ретінде көзге түсті. Гиснедегі маңызды қолбасшылыққа тағайындалып, 1513 жылы Турнай жорығында және кейін француз короліне Англияның шығуы және бірнеше корольдік неке шарты туралы (оның Бургундиямен келіссөздер жүргізуде алдыңғы тәжірибесі болған) міссияларда өзін танытты. Кейіннен ол "Алтын мата алаңының" ұйымдастырушыларының бірі болды. Оның қарындасы Джоан да әулет алмасудан пайда тапты: ол патшалық үйге қызметке кіріп, Генрих VII-нің қыздарына тәрбиеші болды және сэр Ричард Гилфорд пен сэр Николас Пойнцтің әкесі, сэр Энтони Пойнцке үйленді. Вокс Парламентке сайлануға лайықты кандидат болды, бірақ Тюдор кезеңінің басында көптеген мәліметтер сақталмағандықтан, ол 1515 жылы ғана депутат болғандығы белгілі, ол сэр Джон Хассимен бірге белгілі бір заңдар туралы ескертпелерді Халық палатасынан Лордтар палатасына жеткізді. Бұл жағдайда ол өз округінен сайланған болуы мүмкін, өйткені ол кейіннен Нортгемптоншир комиссиясына тағайындалды.
He fought for Henry VII at Stoke and Blackheath, being knighted on the field for his service in both battles. Not only was he active and diligent in local government but he was also frequently at court attending all the great state occasions at home and abroad until his death; in 1511 he entertained Henry VIII at Harrowden. It was as a soldier and diplomat, however, that he made his mark. Given the important command at Guisnes, he distinguished himself during the Tournai campaign in 1513 and then in the missions (he had had some earlier experiences in negotiating, chiefly with Burgundy) to the French King about the English withdrawal and the several royal marriage treaties. Later, he was one of the devisers of the Field of the Cloth of Gold. His sister, Joan, had also benefited from the change of dynasty: she entered the royal household, became governess to Henry VII's daughters and married successively Sir Richard Guildford and the father of Sir Nicholas Poyntz, Sir Anthony Poyntz. Vaux was a natural candidate for election to Parliament, although in the absence of so many returns for the early Tudor period he is known to have been a Member only in 1515 when he and Sir John Hussey took a memorandum on certain Acts from the Commons up to the Lords. Presumably, he sat for his own shire on this occasion as he was afterwards appointed to the Northamptonshire commission for the subsidy which he had helped to grant.
Францияға жіберілген миссионерлер
1514 жылдың 4 қыркүйегінде Во екінші әйелі Энн Гринмен бірге корольдың қарындасы Мэриді Франциядағы Абвиль қаласына, Франция королі XII Людовикке үйлену үшін жеткізуге міндеттелген делегация құрамында болды. Ол 1520 жылы «Алтын мата алаңында» екінші әйелі Энн Гринмен бірге болды, онда король және королева Екатерина Арагонға қызмет етті. Оған сэр Томас Парр, оның әйелі Мод Грин және оның інісі сэр Уильям Парр қосылды.
On 4 September 1514, Vaux with his second wife Anne Green were part of the delegation tasked with delivering Princess Mary, the king's sister, to Abbeville in France to be married to King Louis XII of France. He also was present with his second wife Anne Green at the Field of the Cloth of Gold in 1520 where he attended upon the King and Queen Catherine of Aragon. He was joined by Sir Thomas Parr, his wife Maud Green, and his brother Sir William Parr of Horton.