Цинь-Хань аралық кезеңіндегі патшалықтар

Кіріспе

Цинь және Хань дәуірлері арасындағы патшалықтар

"Үш Цинь" – Цинь әулетінің құлауынан кейін б.з.д. 206 жылы құрылған, он сегіз патшалықтың (Юн, Сай және Чжай) арасындағы қысқа мерзімді билік бөлісу келісімі. Бұл үш патшалық Цинь империясының орталық аймағы болған Гуанчжун жазығында (қазіргі Шэньси провинциясының орталық бөлігінде) орналасқан.

Өмірбаян

208 ж. б.з.д. Чу патшасы Хуай II Гуанчжунға бірінші шабуыл жасағанның аймаққа билік ететінін уәделеді. 207 ж. б.з.д. соңында Чу көтерілісшісі Лю Бан Цинге қарсы көтерілісшілердің алғашқысы болып Гуанчжун аймағына енді, Цин астанасы Сианьянды басып алды және Циннің соңғы патшасы Цзииннің бағынуын қабылдады. Ол сондай-ақ Циньдің қатал заңдарын жойып, әскерлеріне жергілікті тұрғындарды өлтіру мен тонауға тыйым салғандықтан Гуанчжун халқының қолдауын иеленді. Осы себептерге байланысты Лю Банның Гуанчжунға талабы зор болды, себебі ол астыққа бай, тығыз халқы бар, оңай қорғалатын және Қытайдың Орталық жазығына кеңеюге қолайлы болды. Алайда, Чу көтерілісшісі Сян Ю, сол кездегі ең күшті көтерілісші әскербасы және Лю Банның қарсыласы Хуайдың уәдесін елемеді. 206 ж. б.з.д. қаңтарда ол Люға қазіргі Сычуаньдағы Ханжун, Ба және Шудың бұрынғы Цин аймақтарын берді, ол Хан патшасы ретінде билік ететін болды. Ба және Шу астыққа бай болған, бірақ Қытайдың қалған бөлігінен шалқары орналасқан. Сян Ю Лю Банға Ханжунға өзімен бірге 30 000 әскерді ғана алып кетуге рұқсат берді, бірақ Чу және басқа мемлекеттерден тағы 10 000 адам ерікті түрде оның армиясына қосылды. Лю Банның әскері Цинлинг таулары арқылы оңтүстікке қарай, Зиву жолымен Ханжунға беттеді. Ханжунның Хан өзені алабына жеткен соң Лю Бан кеңесшісі Чжан Лянның кеңесімен Сиан Юдің бұйрықтарын орындауға және өз билігінде қалуға деген бейілділігін көрсету үшін ағаш галерея жолын өртеп жіберді. Сян Ю Гуанчжунның орнына өз туған Чжу жерін басқаруды қалады, сондықтан ол аймақты 207 ж. б.з.д. шілдеде Юшуй шайқасынан кейін Сян Юға бағынған үш бұрынғы Цин генералы арасында бөліп берді. Циннің бұрынғы бас қолбасшысы Чжан Хан қазіргі Шансидің орталық бөлігін алып жатқан Йонг патшалығын алды. Сян Юның Чжан Ханды пайдалану ниетіне оның генерал ретіндегі ерекше табыстары ықпал етті. 209 ж. б.з.д. Чжан Хан бүлікшілермен күресу үшін сотталғандардан әскер жасап, Сианьян мен Синьянды құтқарды және Чжоу Вэнь, Ву Гуан және бүлікшілердің басшысы Чэнь Шэньді ( "Түскен Чу" патшасы) талқандады. 208 ж. б.з.д. ол жаңа бүлікшілердің басшысы Сян Лянды (Сян Юдың інісі) жеңіп, өлтірді, сондай-ақ Тянь Данды, Чжоу Шиді, Вэй Цзиуді, Тянь Ронгты және Чэн Юды жеңді. 207 ж. б.з.д. Цинь премьер-министрі Чжао Гао оны өлтіруді көздегенін және Юшуй шайқасында жеңіліске ұшырағанын білгеннен кейін ол Сян Юға бағынды, бірақ Сян Ю армиясы азық-түлік тапшылығына тап болды, ал Чжан Хан 207 ж. б.з.д. қаңтардағы Джулу шайқасындағы бүлікшілердің жеңісі мен шілдедегі өзінің бағынуы арасында Сянның ілгерілеуін тоқтатты. Сян Ю Чжан Ханның қабілетін мойындап, оған Цинлинг тауларының өткелдерін қорғауды тапсырды, егер Лю Бан Ханжуннан солтүстікке Гуанчжунға қайта өтуге тырысса. Сян Ю сондай-ақ Чжан Ханның бұрынғы қол астындағы Сима Син мен Дун Иді марапаттады. Сима Син Сай (塞) мемлекетін алды, қазіргі Солтүстік-Шығыс Шэньсиде, ал Дун И Чжай (翟) мемлекетін алды, қазіргі Солтүстік Шэньсиде. Бұл үш патшалық бірлесіп Үш Цин деп аталды, себебі олар бұрынғы Цин мемлекетінің орталық аймағында орналасқан.

In late 208 BC the rebel king of Chu, King Huai II, promised that whoever invaded Guanzhong first would rule the region. In late 207 the Chu rebel Liu Bang became the first anti Qin rebel to enter the Guanzhong region, capturing the Qin capital Xianyang and receiving the surrender of Ziying, the last king of Qin. He also won the support of the people of Guanzhong by abolishing the harsh Qin laws and by forbidding his troops from killing and robbing the locals. For these reasons, Liu Bang had a strong claim to Guanzhong, which was grain rich, populous, easily defensible and ideal for expansion into China's Central Plain. However, the Chu rebel Xiang Yu, the most powerful rebel warlord at the time and Liu Bang's rival, ignored Huai's promise, and in January 206 he instead gave Liu the former Qin territories of Hanzhong, Ba and Shu in present day Sichuan, which he would rule as the king of Han. Ba and Shu were grain rich, but they were remote from the rest of China. Xiang Yu allowed Liu Bang to take only 30,000 soldiers to go with him to Hanzhong, although 10,000 further men from Chu and other states voluntarily joined his army. Liu Bang's army marched south across the Qinling Mountains, following the Ziwu Road to Hanzhong. After reaching the Han River Basin in Hanzhong, Liu Bang, on the advice of his advisor Zhang Liang, burned the wooden gallery road to prove his commitment to follow Xiang Yu's orders and remain within his own dominion. Xiang Yu wished to rule his Chu homeland rather than Guanzhong, and so he divided the region between three former Qin generals who had surrendered to Xiang Yu after the Battle of Yushui River back in July 207. The former General in Chief of Qin, Zhang Han, received the kingdom of Yong (雍), occupying present day central Shaanxi. Xiang Yu's intention to use Zhang Han was partly influenced by the latter's exceptional successes as a general. In 209 Zhang Han had trained an army of convicts to fight the rebels, saved Xianyang and Xingyang and annihilated the rebel armies of Zhou Wen, Wu Guang and the overall rebel leader Chen Sheng (the King of "Rising Chu"). In 208 he defeated and killed the new overall rebel leader Xiang Liang (Xiang Yu's uncle) and also defeated Tian Dan, Zhou Shi, Wei Jiu, Tian Rong and Chen Yu. In 207 he surrendered to Xiang Yu after discovering that the Qin Prime Minister Zhao Gao intended to have him executed and then suffering defeat at Yushui River, but Xiang Yu's army had been struggling as well due to food shortages, and Zhang Han had halted the Xiang's advance between the rebel victory at Julu in January 207 and Zhang's own surrender in July. Xiang Yu thus recognized Zhang Han's talent and tasked him with defending the passes of the Qinling Mountains should Liu Bang attempt to re cross north into Guanzhong from Hanzhong to the south. Xiang Yu also rewarded Zhang Han's former subordinates Sima Xin and Dong Yi. Sima Xin received the State of Sai (塞), occupying present day northeastern Shaanxi, and Dong Yi received Zhai (翟), occupying present day northern Shaanxi. These three kingdoms came to be collectively known as the Three Qins, since they occupied the heartland of the former Qin state.

Лю Банның шабуылға шығу шешімі

Ханжун мен олардың туған жері – Шығыс Қытайдағы Чу арасындағы тым ұзақ қашықтыққа тап болған Лю Банның әскері мен басшылығы жабдықтау жетіспеушілігінен және жаппай дезертирліктерден зардап шекті. Бірақ, осы кезде офицер Хан Синьнің биікке көтерілуімен сәйкес келді. Хан Синь – ерте жастағы дарынды жігіт, соғыс өнерін жақсы білетін және өз ойларымен, еңбектерімен ашық сөйлейтін еді. Ол Сиан Юйдің әскерінде қарауыл немесе кіші офицер болып қызмет еткен, бірақ Сиан Юй оның ұсыныстарын тыңдамағандықтан Лю Банға қызмет ету үшін Сиан Юйден кетіп қалды. Оны Лю Банның министрі Сяо Юин мансапқа ұсынды, ал 207 жылдың желтоқсанында ол және Чжан Лян Лю Банның тапсырмасымен Сиан Юйге сыйлықтар табыс етті. 206 жылдың басында Хан Синь логистикалық префект болды, осы қызметінде Лю Банның премьер-министрі Сяо Хэге әсер етті, мүмкін, өйткені ол Ба және Шудың азық-түлік ресурстарын Қытайдың оңтүстік-батысынан Ханчжунға жеткізуде өте жақсы жұмыс істеді. Хан Синь ешқашан әскерге басшылық етпегенімен, Сяо Хэ Хан Синьге әскер басқару құқығын беруді ынталы түрде қолдады. Лю Бан Хан Синьді ғана генерал етіп қоймай, оны өзінің Бас генералы етіп тағайындады, Цао Шэн, Фан Куай, Чжоу Бо және Гуан Ин сияқты генералдардан жоғарылатты. Бұл генералдар Лю Банның 209 жылғы (немесе Гуан Ин болса 208 жылғы) Циньге қарсы көтерілісінен бері қызмет етіп келген, қабілетті әскербасылар еді. Хан Синь жақын арада Лю Банға Гуанчжунға шабуыл жасауға рұқсат беруді талап етті. Олар Үш Цинді осылай тез басып алып, Чжан Хан, Сима Син және Дун Идің осы аймақты ұзақ уақыт билемегенін пайдалана алды. Хан Синьдің сөзіне сүйенсек, Гуанчжун халқы Лю Банды өздерінің патшасы ретінде қуанышпен қарсы алады, себебі олар Сиан Юйдің қатыгездігіне қарсы болды, бұрынғы Цинь генералдарының Сиан Юйге кеткеніне ашуланды және Лю Банның Гуанчжунға алғаш кірген кезде көрсеткен мейірімділігіне құрметпен қарады. Сонымен қатар, Сиан Юй Ки мемлекетімен күшейе берген соғысқа тартылған еді. Хан Синь олар Гуанчжунды Орталық жазықтағы аумақтарды жылдам басып алу үшін бай азық-түлік базасы ретінде пайдалана алады деп мәлімдеді (Гуанчжун Қытайдың басқа аймақтарына қарағанда соғыстан азат болған). Лю Бан Хан Синьдің кеңесін қабылдады. Чжан Хан Гуанчжунды Ханчжуннан оңтүстікке қарай бөліп тұратын Циньлин тауларының өткелдерін күзетіп тұрды, сондықтан Хан Синь Циньлин тауларының шығыс бөлігіндегі Зиву жолын жөндеуге кірісті. Осылайша Чжан Ханға шабуыл осы бағыттан болатыны туралы жалған ой тудырды.

Confronted by the sheer distance between Hanzhong and their homeland of Chu in eastern China, Liu Bang's army and its leadership suffered from supply shortages and mass desertions. However, this coincided with the rise of the officer Han Xin. A precocious young talent, Han Xin was well read on the art of war and vocal about his ideas and merits. Having served as a guard or junior officer in Xiang Yu's army, he had deserted Xiang Yu for Liu Bang because Xiang had refused to listen to his suggestions. He was recommended for promotion by Liu Bang's Minister Coachman Xiahou Ying, and in December 207 he and Zhang Liang presented gifts to Xiang Yu on Liu Bang's behalf after Liu fled the Feast at Swan Goose Gate. In early 206 Han Xin was a logistics prefect, and in this capacity he impressed Liu Bang's Prime Minister Xiao He, perhaps because he performed exceptionally well in securing and transporting the food resources of Ba and Shu from the far south west of China to the army's position in Hanzhong. Although Han Xin had never commanded an army, Xiao He argued vigorously in favour of giving Han Xin command of the army. Liu Bang not only made Han Xin a general, but strikingly, he made him his General In Chief, promoting him above generals like Cao Shen, Fan Kuai, Zhou Bo and Guan Ying, competent generals who had served under Liu since his original rebellion against Qin in 209 (or since 208 in the case of Guan Ying). Han Xin soon urged Liu Bang to authorize an invasion of Guanzhong within a few months’ time. By conquering the Three Qins so quickly, they could capitalize on the fact that Zhang Han, Sima Xin and Dong Yi had not ruled the region for very long. As Han Xin argued and predicted, the people of Guanzhong would welcome Liu Bang as their king as they despised Xiang Yu for his brutality, they hated the fact that the former Qin generals had defected to Xiang Yu, and they respected Liu Bang for the clemency shown when he had first entered Guanzhong. Moreover, Xiang Yu was distracted by a war with the State of Qi that was gradually increasing in intensity. Han Xin argued that they could then use Guanzhong as a food rich base with which to rapidly seize territories in the Central Plain (Guanzhong had seen much less warfare on its soil compared with other parts of China). Liu Bang took Han Xin's advice. Zhang Han had manned the passes of the Qinling Mountains that divided Guanzhong from Hanzhong to the south, and so Han Xin began repairing Ziwu Road in the eastern part of the Qinling Mountains to give Zhang Han the false impression that the offensive would come from that direction.

Науқан

206 жылы тамыз айында Хан Син басып кіруді бастады. Зиуу жолын жөндеуден басқа, Хан Син сол жерден Жан Ханға қарсы күш жөнелтті. Ол сондай-ақ Фан Куайды алыс батысқа, Цишань жолы бойында диверсиялық күшпен жіберді, ол Пай өзенінің солтүстігіндегі Си округінің көмекші префектін жеңді. Осы себептерге байланысты Чжан Хан өзінің негізгі күштерін осы өткелдердің солтүстік жағына шоғырландыруға мәжбүр болды. Осы уақытта Хан Син мен Лю Бан өзінің негізгі күштерін Гуанчжун жазығының оңтүстік-батысында, Цишань мен Зиуу жолдарының арасында орналасқан, азырақ қолданылатын Чэньцан жолымен жүрді. Олар тез арада Сябиан және Гудао округтерін басып алып, Сангуан өткелін қоршап тұрған Юн гарнизонын жеңді. Деректерге сәйкес, Хан Син Цао Шенге елу ерекше жауынгерді таңдап, оларды ағаш кесушілерге ұқсатып, өткелге кіріп, түн ортасында оны іштен басып алуды бұйырған. Олар отынмен ауыр жүктер арқалап, түн түскенде жасырынып, өткел қақпаларын күзеткен Юн сарбаздарының саны аз болды. Хан сарбаздары отын жүктерінің ішінде жасырылған қылыштарды алып шығып, күзетшілерді өлтіріп, қақпаларды ашты, соның арқасында Хан Син Гуанчжунның Вэй өзені алабының оңтүстік шетіндегі Чэньцан қаласына кірді. Хан әскерінің шабуылынан қорқып, гарнизон мен оның қолбасшысы қаланы тастап, Чжан Ханға Хан әскерінің келгенін хабарлады. Чжан Хан өзінің бұрынғы қол астындағы патшалар Сима Син мен Дун Иге көмек сұрап елшілер жіберді. Ол ағасы Чжан Пингпен бірге Хан Синнің әскеріне қарсы аттанды, бірақ Чэньцанның сыртындағы шайқаста жеңілді. Чжан Хан өзінің қалған күштерінің көп бөлігімен өзінің астанасы Фейцюға шегінді, ал Чжан Пинг армияның кіші бөлігін Хаоцзи қаласына бастап кетті. Хан Син Фейцюды алуға тырыспай, Чжан Пингке шабуыл жасауды жөн көрді, себебі Фейцю Чжан Пингтің әскерінен гөрі күшті қала болып, үлкен әскермен қоршалған еді, ал Чжан Хан өте қабілетті генерал еді. Фейцюды қоршау басып кіруді тоқтатады және Чжан Пинг, Сима Син, Дун И және Сянь Юға Гуанчжунның көп бөлігін басып алуға үлкермей Хан әскерін талқандауға мүмкіндік береді. Сондықтан Хан Син ең алдымен Юн және Тай қабырғалы қалаларына назар аударды. Фан Куай Юнның маңына жетіп, қаладан оңтүстікке қарай атты әскер мен соғыс машиналарын жеңіп, Хан әскеріне қосылды. Олар екі қаланы басып алды, Фан Куай өзінің авангардымен қабырғаларды басып алды, содан кейін олар Чжан Пингті қуып, Хаоцзидің сыртындағы шайқаста жеңді. Чжан Пинг қабырғалардың ішіне қашып, қоршауға алынды. Осы уақытта Хан Син мен Цао Шэнь армияның бір бөлігін Хаоцзидің шығысында орналасқан Ран қаласын басып алуға қолданды, ал Чжоу Боның жасағы Хуали округін басып алды. Сима Син генерал Чжао Бэнді Фейцюдегі Чжан Ханды күшейтуге жіберді, ал Дун И жіберген әскер Цзиньшуй өзені аймағына келді. Фейцюде Хан Синнің назарын аударуға үміттенген Чжан Хан Хаоцзиді босату үшін біріктірілген Юн, Сай және Чжай күштерін басқарды. Бұрын Чжан Хан Линьцзи (208) және Дингтао (208) шайқастарында қарсыластарына күтпеген шабуылдар жасап жеңіске жеткен болатын. Алайда бұл жолы Чжан Ханды Хан Син мен Цао Шэнь Ранның шығысында тоқтатып, тағы бір жеңіліске ұшырады. Чжан Хан Фейцюға оралды, ал Чжао Бен шығысқа қарай бұрынғы Цин астанасы Сианьянға шегінді, оны Неиши Баоның Сай әскерлері қоршап тұрды. Хан Син мен Цао Шэнь Хаоцзидегі Хан әскерлеріне қосылды, ал Чжан Пинг қоршаудан шықты. Хан әскері Хаоцзиге шабуыл жасады, Фан Куай тағы да күшін қабырғаларға бастап, қаланы басып алды, ал Хаоцзи префекті мен көмекші префекті шайқаста қаза тапты. Фейцюға назар аударудың орнына, негізгі Хан әскері қаланың арғы жағымен шығысқа қарай Сианьянға қарай жүріп өтті. Чжао Бен мен Неиши Баоның қол астындағы Сай әскері Хан Синмен шайқасуға қаладан шығып, жеңілді және шығысқа қашты, бұл Сианьянның, сондай-ақ Мэй, Хуайли және Лиучжун округтерінің берілуіне себеп болды. Лю Банг Сианьянды Синченг деп атады, ал Хан әскері Шыңлингті шығысқа қарай бекітті. Цзиньлингтің Сайдың астанасы Юэянға жақын болуы Сима Синді Сайдың негізгі әскерін Цзиньлингті қоршауға алуға итермеледі, онда оған Чжан Пингтің қолбасшылығындағы күштер қосылды. Цзиньлингтегі Хан гарнизоны қаланы жиырма күн қорғады, содан кейін шайқасып, Сай Ён коалициясын жеңіп, кері шегінуге мәжбүр етті. Сао Шен қаладағы генералдардың бірі болды, ал Хан Син қала ішінде немесе сырттан көмекке келді. Чжан Пинг солтүстікке Қиге шегінді, онда ол Чжай күштерімен бірікті, бірақ Чжоу Боның жасағы оларды жеңді, содан кейін ол Диан округін басып алуға батысқа аттанды. Чжан Пинг алыс батыстағы Лунсиге шегінді. Хан жасағының бірі Гуан Ин Юэянға жақындап, Сима Син көптеген сарбаздарын жоғалтқандықтан, басылып берді. Лю Банг өзінің штаб-пәтерін Ханчжунның Нанчжэнінен Юэянға көшірді. Осы уақытта Хан әскерінің бір бөлігі Фейцюды қоршап алды, онда Чжоу Бо мен Гуан Ин қатысты. Хан генералы Цзинь Си Чжан Пингтің қалған күштерін жеңіп, Лунси округін басып алды, ал Хан генералы Ли Шанг Солтүстіктегі Бейди және Шанчун округтерін басып алды, Йенчиде Ён генералын, Сюньида Чжоу Лэйдің жасағын және Ниянгда Су Цзудің жасағын жеңді. Негізгі Хан әскері солтүстік-шығысқа қарай Гаонуға, Чжай астанасына аттанды, онда Дун И қарсылықсыз басылып берді.

In August 206 Han Xin launched the invasion. In addition to repairing Ziwu Road, Han Xin had a skeleton force threaten Zhang Han from that quarter. He also sent Fan Kuai with a diversionary force along Qishan Road in the far west, who defeated the Assistant Prefect of Xi County north of the Pai River. For these reasons, Zhang Han was enticed into concentrating his main forces around the northern ends of these passes. Meanwhile, Han Xin and Liu Bang marched their main force along the less used Chencang Road, which was one of the paths located between the Qishan and Ziwu Roads, near the south west of the Guanzhong Plain. His forces quickly took control of the counties of Xiabian and Gudao and overwhelmed the Yong garrison manning the Sanguan Pass. Supposedly, Han Xin ordered Cao Shen to select fifty exceptional soldiers and order them to disguise themselves as woodcutters, enter the pass with other people and take the pass at midnight from within. The soldiers entered with heavy loads of firewood on their backs and hid themselves as night fell. Only a few Yong soldiers were guarding the gates of the pass at night, and the Han soldiers took out swords hidden within their loads of firewood. They killed the guards and opened the gates, allowing Han Xin to march on the town of Chencang on the southern edge of Guanzhong's Wei River Basin. Under attack by the Han army, the surprised garrison and its commander abandoned the town and reported the presence of the main Han army to Zhang Han. Zhang Han sent envoys to his former subordinates, the kings Sima Xin and Dong Yi, asking for help. He and his brother Zhang Ping then marched against Han Xin's army but were defeated in a battle outside Chencang. Zhang Han retreated to his capital Feiqiu with the majority of his remaining force, and Zhang Ping led a smaller part of the army towards the city of Haozhi. Han Xin judged that they should attack Zhang Ping rather than try to take Feiqiu, since Feiqiu was a stronger city protected by a larger army than that under Zhang Ping, and Zhang Han was an especially formidable general. A siege of Feiqiu could stall the progress of the invasion and give Zhang Ping, Sima Xin, Dong Yi and Xiang Yu himself more opportunity to crush the Han army before they had taken control of much of Guanzhong. Therefore, Han Xin focused first on the walled towns of Yong and Tai. Fan Kuai reached the vicinity of Yong as well and defeated a force of cavalry and chariots to the south of the town before re joining the main Han army. They captured the two towns, with Fan Kuai seizing the walls with his vanguard, and they then pursued Zhang Ping, defeating him in a battle outside Haozhi. Zhang Ping retreated within the walls and a siege ensued. Meanwhile, Han Xin and Cao Shen used part of the army to capture the town of Rang, to the east of Haozhi, and a Han detachment under Zhou Bo captured the county of Huali. Sima Xin sent General Zhao Ben to reinforce Zhang Han in Feiqiu, and an army sent by Dong Yi arrived in the area of the Jingshui River. Zhang Han, who had likely hoped to distract Han Xin at Feiqiu, led the combined Yong, Sai and Zhai forces to relieve Haozhi. Previously, Zhang Han had won both the battles of Linji (208) and Dingtao (208) by making surprise marches against the enemy position after appearing to be at a disadvantage. However, this time Zhang Han was intercepted by Han Xin and Cao Shen east of Rang and suffered another defeat. Zhang Han returned to Feiqiu, and Zhao Ben withdrew further east to the former Qin capital Xianyang, which was being garrisoned by Sai troops under Neishi Bao. Han Xin and Cao Shen re joined the Han forces at Haozhi, and Zhang Ping broke out of the encirclement. The Han army assaulted Haozhi, with Fan Kuai again leading a force onto the walls, and they captured the city, with the Prefect and Assistant Prefect of Haozhi killed in the fighting. Instead of focusing on Feiqiu, the main Han army then marched past the city towards Xianyang further to the east. The Sai army under Zhao Ben and Neishi Bao left the city to do battle with Han Xin but were defeated and fled east, causing Xianyang as well as the counties of Mei, Huaili and Liuchung to surrender. Liu Bang renamed Xianyang Xincheng, and the Han army garrisoned Jingling further to the east. Jingling's proximity to Yueyang, the capital of Sai, prompted Sima Xin to lead the main Sai army to besiege Jingling, where he was joined by the forces under Zhang Ping. The Han garrison in Jingling defended the city for twenty days and then sallied out and defeated the Sai Yong coalition, causing it to retreat. Cao Shen was one of the generals in the city, and Han Xin was either within the city as well or assisted from outside. Zhang Ping retreated north to Qi, where he joined forces with a Zhai force under Yao Rui, but they were defeated by a Han detachment under Zhou Bo, who then marched west to pacify the county of Dian. Zhang Ping retreated to Longxi Commandery in the far west. A Han detachment under Guan Ying approached Yueyang, and Sima Xin, having lost too many soldiers, surrendered. Liu Bang subsequently moved his headquarters from Nanzheng in Hanzhong to Yueyang. Meanwhile, part of the Han army encircled Feiqiu, with Zhou Bo and Guan Ying among the generals present. The Han general Jin Xi defeated what remained of Zhang Ping's force and took control of Longxi Commandery, and the Han general Li Shang took control of the Beidi and Shangchun Commanderies in the north, defeating a Yong general at Yenchih, a force under Zhou Lei at Xunyi, and a force under Su Tsu at Niyang. The main Han army marched north east to Gaonu, the capital of Zhai, where Dong Yi surrendered without a fight.

Салдары

Фейцзю қоршауда қалғанмен, қыркүйекке қарай Гуанчжун Лю Банның өсіп келе жатқан иелігінің әкімшілік орталығына айналды, ал қазан айында ол Орталық жазыққа кеңейе бастады, сол айда Хэнань мемлекетін, қарашада Хан мемлекетін, ал 205 жылы наурызда Батыс Вэй және Инь мемлекеттерін қосып алды. Сәуірде ол 206 жылы қазанда Сян Юдің Чу патшасы Хуай II-ді өлтіруін Қытайды бақылау үшін Сян Юге қарсы толыққанды соғыс ашуға пайдаланды (Чжу-Хань таласын қараңыз). Сол айда Лю Бань Чжао мемлекетімен одақтасып, Сян Ю әлі де Циде жорықтап тұрғанда, оның астанасы Пэнчэн қаласын қысқа мерзімге басып алды. Маусым айында Хан Синь Фейцзю қоршауын өз қолына алды және Фан Куайға Вэй өзенінен арна қазып, суды қаланың саз кірпіштен тұрғызылған қабырғаларына бұруды бұйырды. Бірнеше күннен кейін қабырғалардың бір бөлігі жұмсарып, құлады, ал Хан әскерлері қалаға кірген кезде Чжан Хан өз-өзіне қол жұмсады. Осылайша Циньдің үш мемлекеті үш округке айналды. Лю Чу-Хань таласында жеңіске жеткеннен кейін Гуанчжун аймағы жаңадан құрылған Хань әулетінің патшалық жері болды, ал Чанъань императорлық астанаға айналды, ол Вэй өзенінің ар жағындағы бұрынғы Цинь астанасы Сияньяннан бірнеше шақырым қашықтықта орналасқан.