Кіріспе

1 ғасырдағы қытай генералы Доу Сянь (; 92 жылдың тамызында қайтыс болды) – Шығыс Хан әулетінің генералы және императорлық отбасының мүшесі, Шыңну көшпелі империясын жойғанымен әйгілі.

Ерте өмір

Қазіргі Шияньян қаласының (Шаңси провинциясы) тумасы, ол өзінің билік мерзімінде сарай саясатына басымдық білдірген күшті Доу руының мүшесі болды. Дегенмен, оның әкесі Доу Сюнь 70 жылы жаман жағдайға түсіп қайтыс болды, соның салдарынан Доу Сян жетім қалды. Бірақ, 77 жылы оның екі қарындасы императорлық гаремге енгеннен кейін оның бағы жақсарды. Келесі жылы осы екі әпкенің үлкені Хан императоры Чжанның әйелі, император Чжанде атанды және Хан императоры Хэ билікке келгеннің алғашқы жылдарында император шешесі және регент ретінде қысқа мерзімге ие болды.

Сионнуларға қарсы жорықтар

89 жылы Ду Сянь солтүстік Хьоннуға қарсы хань жорығын басқарды. Әскер үш үлкен колонна болып Жилу, Маньи және Гуянгтан алға жылды. 89 жылдың жазында барлығы 40 мың сарбазды құрайтын әскерлер Чжуое тауына жиналды. Жорықтың соңына таман Доудың әскерлері Солтүстік шаньюйді Алтай тауларына қуып жетіп, 13 000 хьоннуді өлтіріп, 81 тайпадан 200 000 хьоннудың бағынуын қабылдады. 90 жылы Ду Сянь Увэйде лагерь құрды. Ол 2000 жеңіл атты әскермен полковник Ян Панды Батыс аймақтардағы хьоннудың соңғы қорғанысын жоюға жіберді, Иу қаласын басып алды және Джушидің бағынуын қабылдады.

Төмендеу

92 жылы Ду әулеті мемлекеттік төңкеріс салдарынан күрт құлдырады. Бұл оқиғаның толық мән-жайлары қазір белгісіз, бірақ император Хе, әлде бауыры, Цин ханзадасы (анасы Ду әулетінің қолынан қаза тапқан және олардың істеген ісінен мұрагерлік құқығынан айырылған болатын) және евнух Чжэн Чжун (眾) ықпалымен, императорлық сақшыларға Доу Сяньнің жақтастарын тұтқындап, жазалауға жедел бұйрық берген көрінеді. Ол Доу Сянь мен оның бауырларын олардың әскери бекеттеріне қайтарды, бірақ кейін Ду Гуиді қоспағанда, барлығына өз-өзіне қол жұмсауды бұйырды. Император шешесі Ду әйелдерінің император шешесі мәртебесін сақтап қалды, бірақ барлық билігінен айырылды.

Янранның жазуы

Янран жазуы, Бан Гу жазған және Дю Сяньнің Сюньнуға қарсы жеңісін еске алу үшін Янран тауына қашап жазылған, 5-ғасырдағы Кейінгі Хан кітабында тіркелген. "Янранға тас қашу" деген тіркес қытай тіліне шешуші жеңіске жеткендіктің синонимі ретінде енген. 2016 жылы Моңғолия ұлттық университетінің зерттеушілер тобы Оңтүстік Моңғолиядағы Иньил (Делгерхангай) тауларында осы жазуды қайтадан тапты. Жазудың барлығы 260 таңбаның 220-сы Кейінгі Хан кітабындағы мәтінмен толық сәйкес келеді.