Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Пейдж (3 қаңтар 1811 – 1 қазан 1885) – американдық суретші және портрет шебері.
American painter and portrait artist (1811–1885)
other people with the same name
Сонымен қатар осы атпен тағы адамдар бар.
William Page (January 3, 1811October 1, 1885) was an American painter and portrait artist.
Өмірбаян
Ол тоғыз жасында ата-анасымен бірге Нью-Йорк қаласына келді және 1822 жылы Үндістан сиясымен салған суреті үшін Америка институтынан сыйлық алды. 14 жасында ол Фредерик де Пейстердің кеңсесінде заң оқуға кірісті, бірақ көп ұзамай оны тастап, Джеймс Херрингтің студиясына түсті. Бір жылдың ішінде ол Сэмюэл Ф. Б. Морздың шәкірті болды, осы арқылы ол Ұлттық Дизайн Академиясына да қабылданды. Ұлттық академиядағы антиктивтік сыныптағы суреттері оған күміс медаль әкелді, бірақ Пресвитериан шіркеуіне қосылғаннан кейін, ол дін қызметкері болуға бел буды. 1828 жылдан бастап екі жыл бойы Андвер теологиялық семинариясында және Амхерст колледжінде теологияны оқыды, содан кейін өнерге қайта оралды. Ол Альбаниде бір жыл бойы портреттер салғаннан кейін Нью-Йоркке барып, Уильям Л. Марси мен Джон Куинси Адамстың портреттерін жасады. 1836 жылы ол Ұлттық Академияның академигі болып сайланды және 1871 жылдан 1873 жылға дейін Ұлттық Академияның президенті болды. Шамамен 1844 жылы ол Бостонға көшті, бірақ 1847 жылы екі жылға Нью-Йоркке оралды. Содан кейін Пейдж Италияға барып, Флоренция мен Римде он бір жыл тұрды, 1860 жылы Нью-Йоркке қайтып келді. Италияда жүргенде ол Роберт және Элизабет Браунингтің, сондай-ақ басқа да танымал ағылшын және американдықтардың портреттерін салған. Ол сонымен қатар ұлы шеберлердің, әсіресе Тицианның туындыларын зерттеуге мүмкіндік алды, оған қатты құрмет көрсетіп, оның өнерін үлгі етіп алды және оның сурет салу әдісін аныштауға тырысты. Ол Тицианның суреттерінен жасаған көшірмелері соншалықты керемет болды ki, біреуін Флоренция билігі түпнұсқа деп ойлап, тәркіледі. Ол сондай-ақ Уильям Уетмор Стори мен Джеймс Рассел Лоуэллдің досы болды, ол 1843 жылы өзінің алғашқы өлеңдер жинағын оған арнады. Ол 1885 жылы 74 жасында Стейтен аралында қайтыс болды. 1830-шы жылдардан 1860-шы жылдарға дейін суретші ретінде жоғары бағаланғанмен, Пейджтің беделі кейінгі өмірінде құлдырады, себебі ол стилін жиі өзгертті және, ең бастысы, оның сурет салу әдісінің техникалық ерекшеліктері көп ұзамай оның көптеген туындыларының тым қараңғылануына себеп болды.
He came to New York City with his parents at the age of nine, and in 1822 received a premium from the American Institute for a drawing in India ink. At the age of 14, he began to study law in the office of Frederick de Peyster, which he soon left to enter the studio of James Herring, and in less than a year he became a pupil of Samuel F. B. Morse, through whom he also enrolled at the National Academy of Design. His drawings in the antique class at the National Academy won him the silver medal, but, having joined the Presbyterian Church, he determined to enter its ministry. For two years from 1828, he studied theology at the Andover Theological Seminar and Amherst College, at the end of which time he returned to art. After painting portraits in Albany for a year, he went to New York, where he executed likenesses of William L. Marcy and John Quincy Adams. In 1836, he was elected a National Academician, and he was president of the National Academy from 1871 until 1873. About 1844 he moved to Boston, but in 1847 he returned to New York for a stay of two years. Page then went to Italy, where he resided for eleven years in Florence and Rome, coming back to New York in 1860. While he was in Italy, he painted the portraits of Robert and Elizabeth Browning and other well known Englishmen and Americans. He also took occasion to study the works of the great masters, notably Titian, whom he admired and emulated, and whose method of painting he strove to discover. The copies that he executed of Titian's paintings were so remarkable that one of them was seized by the Florentine authorities under the belief that it was the original. He was also a friend of William Wetmore Story and of James Russell Lowell, who dedicated his first collection of poems to him in 1843. He died in 1885, aged 74 on Staten Island. Although extravagantly praised as an artist from the 1830s into the 1860s, Page's reputation suffered in later life because he changed his style so frequently and, more particularly, because technical characteristics of his painting method soon caused much of his work to darken excessively.
Шығармалары
Италияда ол "Венера", "Моисей мен Аарон Хориб тауында", "Нәресте Бахус" және "Мысырға қашу" атты туындыларын жасады. Оның туындыларына Мобиль шығанағы шайқасындағы адмирал Дэвид Фаррагуттың толық бой портреті (1871 жылы комитет сатып алып, Ресей императорына сыйлады), "Киелі отбасы" (1837, қазір Бостон Афинаеумында) және "Жас саудагерлер" (қазір Филадельфиядағы Пенсильвания Көркемсурет академиясында) кіреді. 1870 жылы Пейдж Иса Мәсіхтің портретін қойды, ол көп назар аудартып, қызу пікірталас тудырды. Басқа суреттері: "Соңғы әңгіме" (1838), "Рут пен Наоми" және "Купидон" (1880). Оның көптеген портреттерінің ішінде, ол ең көп танылғандары – Хирам Пауэрстің портреті (1848 жыл шамасында Флоренцияда салынған), Генри Уорд Бичер, Венделл Филлипс, Чарльз П. Дейли (1848, Нью-Йорк тарихи қоғамында), Джеймс Рассел Лоуэлл, Жосия Куинси III, губернатор Рубен Э. Фентон (1870), Шарлотта Кушман, Улисс С. Грант (1880), Томас Ле Клер (1883) және Чарльз Самнер (Самнердің қайтысынан кейін аяқталмаған). 1874 жылы Пейдж Еуропаға екінші рет сапар шегіп, Германияда сақталған Людвиг Беккердің Уильям Шекспирдің болжамды өлім маскасын зерттеді. Оралғаннан кейін ол Шекспирдің үлкен бюсті мен бірнеше портретін (1874–78) жасады. Ол "Адам денесін өлшеудің жаңа геометриялық әдісі" (1860) атты еңбегін жазды, сондай-ақ қайықтар мен қаруларға қатысты түрлі жаңалықтар ойлап тапты және патент алды.
In Italy, he produced his "Venus," "Moses and Aaron on Mount Horeb," "Infant Bacchus," and "Flight into Egypt." His work also includes a full length portrait of Admiral David Farragut at the Battle of Mobile Bay (purchased by a committee in 1871, and presented to the emperor of Russia), the "Holy Family" (1837, now at the Boston Athenaeum) and "The Young Merchants" (now at Pennsylvania Academy of the Fine Arts in Philadelphia). In 1870, Page exhibited a portrait head of Jesus Christ which attracted great attention and excited much controversy. Other paintings include: "The Last Interview" (1838), "Ruth and Naomi," and "Cupid" (1880). Among his many portraits, for which he was most noted, are those of Hiram Powers (painted in Florence about 1848), Henry Ward Beecher, Wendell Phillips, Charles P. Daly (1848, in New York Historical Society), James Russell Lowell, Josiah Quincy III, Gov. Reuben E. Fenton (1870), Charlotte Cushman, Ulysses S. Grant (1880), Thomas Le Clear (1883), and Charles Sumner (left unfinished upon Sumner's death). In 1874 Page made a second visit to Europe, in order to study Ludwig Becker's supposed death mask of William Shakespeare preserved in Germany, and on his return he executed a large bust and several portraits of Shakespeare (1874–78). He wrote A New Geometrical Method of Measuring the Human Figure (1860), and invented and patented various improvements in boats and guns.