Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд евангелисі Джон Дикки (1823 жылдың 18 қаңтарында Ирвин қаласында, Айрширде дүниеге келген, 1891 жылдың 18 қаңтарында сол Ирвин қаласында қайтыс болған) – шотланд евангелисі және жазушы.
Scottish evangelist
John Dickie (January 1823, at Irvine, Ayrshire – 18 January 1891, also at Irvine) was a Scottish evangelist and writer.
Өмір
Оның әкесі (дүкенші) Джон 15 жасында қайтыс болды; анасы 4 жыл бұрын қайтыс болған еді. Ол бір әпкесімен жетім қалды. 1841 жылы Глазго университетіне түсті, ал 19 мен 20 жас аралығында Иеміз Иса Мәсіхті толыққанды құтқарушы ретінде қабылдады. Университетті бітірген соң, ол Дивинити залына қабылданды, бірақ өкпе ауруына шалдығып, әпкесімен бірге дүкен ісін жалғастыру үшін Ирвинге қайтып келді. 1848 жылы Лондон дәрігері оған 12 айдан аспайтынын айтты. Ол үйге қайтып, төрт-бес жыл қайнағасымен бірге тұрды, содан кейін Cairnryan-ға көшіп, еркін шіркеу мектебінде сабақ берді, бірақ денсаулығы нашарлағандықтан Ирвайнға оралды. Кейін ол туған қаласында миссионер болып, құдайға адал баптист, саудагер Джон Уатттың қолдауымен қызмет етті. 1858 жылы Джон Стюарттың шақыруымен Килмарнокқа көшіп, онда уағыздауын жалғастырды. Килмарнокта ол Джон Тодтке (кейін Дублинде) кездесті, оған көптеген хаттар жазды, бұл хаттар екі кітапта жарияланды. Стьюарт пен Дики Ашық бауырластар жиналысына қатысып, ол онда үнемі уағыз айтты. Ол көп таралымды трактаттар (Religious Tract Society және Drummond's) жазды, «Отбасылық қазына» сияқты мерзімді басылымдарға материалдар жариялады, сондай-ақ көптеген өлеңдер мен гимндер жазды. 1878 жылы денсаулығы нашарлағандықтан Килмарноктан Ирвинге қайтып келді, онда оған әпкесі мен күйеуі, қала әкімі Уатт және олардың отбасы күтім жасады. 1891 жылы қайтыс болғаннан кейін Ирвин шіркеуінің маңына жерленді.
His father (a grocer) died when John was 15; his mother had died 4 years before. He and one sister were left orphans. In 1841 he entered the University of Glasgow, and between 19 and 20 years of age “he was led to accept the Lord Jesus Christ as his all sufficient Saviour”. After finishing his university career he entered the Divinity Hall, but became ill with pulmonary consumption and went back to Irvine to carry on the grocery business with his sister. In 1848 he was told by a London doctor that he would not survive 12 months. He went home and stayed with his brother in law for four or five years, when he moved to Cairnryan to teach in the Free Church school, but with his health failing again he returned to Irvine. After a while he became a missionary in his native town, supported by John Watt, merchant, a godly Baptist. In 1858 he moved to Kilmarnock at the invitation of John Stewart and continued his evangelism there. At Kilmarnock he met John Todd (later in Dublin), to whom he later wrote many letters which were published in two books. Stewart and Dickie were involved in an Open Brethren assembly, where he preached regularly. He wrote a number of tracts (Religious Tract Society and Drummond's) with large circulation; contributed to periodicals including the Family Treasury; and wrote many poems and hymns. In 1878 he returned from Kilmarnock to Irvine because of further ill health, where he was cared for by his sister and her husband, Provost Watt, and their family. After his death in 1891, he was buried in Irvine Churchyard.
Жарияланған жазбалар
Сенім, үміт және махаббат сөздері, өліп бара жатқан әулиенің бөлмесінен (Лондон, 1891). Сенім, үміт және сүйіспеншілік туралы тағы да сөздер (Лондон, 1897). Бұл екеуі 1883 жылдан бастап Джон Тодтқа жазылған хаттардан құралған. Табылмастай байлықтар, азап шегіп жатқан әулиенің бөлмесінен ой-толғаулар мен хаттар (Килмарнок, 1900).
Words of Faith, Hope and Love, from the Chamber of a Dying Saint (London, 1891). More Words of Faith, Hope, and Love (London, 1897). These two consist of letters written to John Todd from 1883 onwards. Unsearchable Riches, being meditations and letters from the chamber of a suffering saint (Kilmarnock, 1900).