Соңғы қабырғаның орнатылуы: Салт-дәстүр мен мағынасы
Topping out
Құрылыстағы соңғы қабырға орнатылуы – дәстүрлі рәсім. Бұл ғимарат құрылысының аяқталуын білдіреді, сондай-ақ ежелгі скандинавиялық сенімдермен байланысты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Құрылыс кезінде соңғы қабырға (немесе оған баламасы) орнатылған кездегі құрылысшылардың дәстүрлі рәсімі. Бұл рәсім әдетте құрылыс барысында ғимараттың үстіне соңғы қабырға (немесе оған баламасы) қойылғанда өткізіледі. Бүгінде бұл шара жиі жариялылықпен байланысты, бұқаралық ақпарат құралдары үшін ұйымдастырылады. Содан бері бұл термин ғимараттың құрылымын аяқтауды, рәсім болсын болмасын, білдіреді. Сондай-ақ, бұл құрылыстың жоғарғы бөлігіндегі желдің күшін анықтау үшін де қолданылады.
Builders' rite when the last beam (or equivalent) is placed
In building construction, topping out (sometimes referred to as topping off) is a builders' rite traditionally held when the last beam (or its equivalent) is placed atop a structure during its construction. Nowadays, the ceremony is often parlayed into a media event for public relations purposes. It has since come to mean more generally finishing the structure of the building, whether there is a ceremony or not. It is also commonly used to determine the amount of wind on the top of the structure.
Тарих
Жаңа ғимаратты "топқа қою" дәстүрінің тамыры ежелгі скандинавиялық діни ғұрыптарға жетеді – жаңа ғимараттың үстіне ағаш орнату арқылы құрылыс кезінде ығыстырылған ағаштарда мекендейтін рухтарды ынаяттандыру. Бұл дәстүрдің де функционалдық мақсаты болған: қарағай ағашы қолданылып, оның инелері түскен соң, құрылысшылар төмендегі ағаш қаңқасы құрғанын біліп, ғимаратты жабуға кіріскен. Ұзақ жылдар бойы ағаштан жасалған құрылыстардың маңызды бөлігі болғандықтан, ол бастапқыда Англия мен Солтүстік Еуропаға, содан кейін Америкаға тарады. Ағаш немесе жапырақты бұта ең жоғарғы ағаш немесе темір арқалыққа орнатылады, көбінесе оған тулар мен ленталар байланады. Әдетте, тост айтылады және кейде жұмысшыларға тамақ беріледі. Кірпіш немесе тас қалауда бұл ғұрып соңғы блок немесе кірпішті орнатуды тойлайды. Кейде "топқа қою" шарасы аралық кезеңде де өткізіледі, мысалы, шатыр құрғаған кезде, яғни шатыр кем дегенде жартылай тұрақты түрде сыртқы факторлардан қорғауды қамтамасыз етеді. Бұл практика Ұлыбританияда, Австралия мен Канада сияқты Ұлттар Достастығы елдерінде, сондай-ақ Германия, Австрия, Словения, Исландия, Чили, Чехия, Словакия, Польша, Венгрия және Балтық елдерінде кең таралған. АҚШ-тағы көкжайдың соңғы арқауы көбінесе ақ түспен боялып, құрылысқа қатысқан барлық жұмысшылар қол қояды. Нидерланды мен Фландрияда "pannenbier" (голландық тілінде – "шатыр сырасы") дәстүрі танымал, онда ғимараттың ең биік нүктесіне жеткеннен кейін ұлттық, аймақтық немесе қалалық ту ілінеді. Ол ғимарат иесі жұмысшыларға тегін сыра ұсынғанша сол жерде қалады, содан кейін түсіріледі. Жұмысшылар ту көтерілгенде тегін сыра алады, сондықтан олар бірнеше күннен артық ту көтеріп жүрсе, ашкөз деп есептеледі.
The practice of "topping out" a new building can be traced to the ancient Scandinavian religious rite of placing a tree atop a new building to appease the tree dwelling spirits displaced in its construction. The tradition also served a functional purpose: a pine tree was used, and after the needles had fallen off the tree, the builders knew the wood frame below had cured/dried out so they could enclose the building. Long an important component of timber frame building, it migrated initially to England and Northern Europe, thence to the Americas. A tree or leafy branch is placed on the topmost wood or iron beam, often with flags and streamers tied to it. A toast is usually drunk and sometimes workers are treated to a meal. In masonry construction the rite celebrates the bedding of the last block or brick. In some cases a topping out event is held at an intermediate point, such as when the roof is dried in, which means the roof can provide at least semi permanent protection from the elements. The practice remains common in the United Kingdom and assorted Commonwealth countries such as Australia and Canada, as well as Germany, Austria, Slovenia, Iceland, Chile, Czech Republic, Slovakia, Poland, Hungary and the Baltic States. In the United States the last beam of a skyscraper is often painted white and signed by all the workers involved. The tradition of "pannenbier" (literally "(roof) tile beer" in Dutch) is popular in the Netherlands and Flanders, where a national, regional or city flag is hung once the highest point of a building is reached. It stays in place until the building's owner provides free beer to the workers, after which it is lowered. Since the workers are treated to free beer as long as the flag is raised, the workers are considered greedy if they fly the flag for more than a few days.